장음표시 사용
371쪽
anailiemate percutit ergo. 2 quia ScT. I . coarctat potestatem Papalem, una declarat Gregorium XII non polle a futuro Pontilice privari honori biis ac privilegiis Eidem, eo quod Pontilicatui sponte renuntia vaerit ab eodem Concilio concellis; ergo. 3. quia Seis. 39. praecipit futuri Iontificibus, ut singulis decenniis Concilium Generale congredent, i ii contingat duos simul eligi Summos Pontifices, jubet sub divina maledictionis interminatione , ut statim se tali dignitate abdicent, nisi obediant, privat eos omni ure, quod ad Pontificiam dipnitatem habebant, ac declarat eos inhabiles ad omnes dignitates in futurum. Ergo. XXVI inuti. c. 23. v. 8 ait Christus: Vos autem nolite
vocari Rini, imus es enim sister issem ergo practer Christum, non est agnoscendus Judex XXVIII. Si Pontifex judicat de Seripturis, sequitur mimtificem esse supra Scripturam, & verbum Dei accipere roburri firmitatem a verbo hominis sed hoc dici nequit ergo.
XXIX. Si sensus Scriptura dependet a judicio Pontificis: ergo fides nostra dependet a judicio Potiti ficisci consequenter a verbo hominis ergo a verbo fallibili nam juxta S. P. Augu- 1 inum l. 2. contra Cresconium c. I. Christus solus semper veraciter udicat Ecclesiastici autem dudices , sicut homines plerumque falluntur.
XXX. Dum Papistae egitimum scripturarum sensum 1 Ronano Pontifice expectandum asserunt circulum vitiosum committunt: nam infallibilitatem Pontificis per Scripturam, vicissim legitimum sensum Scriptura per judicium Pontificis Probant ero
372쪽
Ades Io oriente primo quidem Tulistis lucem fidei, quia
ibi Chrillus suam fundavit Eccletiam, potioli praedicationis mini iterium initiaverunt, Petrus deferendi Evangelium gentibus mandat uni habuit dein ad occidentem trantiisse, cuni Idemmet Petrus Romae evangelizavit, ibique Primatum ereXit, atque per mortem perpetuo firmavit Hieronymus porro communicabat cum Petro Alexandrino quia Romanae Ecclesiae adhaerebat communicaturus etiara cum Protestante, si ejus des Romana esset.
Ad ΙΙ. Citata Tertulliani verba male assii mi. Etenim dum est, teritatem Des non admittere putrocinitimuli sorarimi, nil aliud innuere vula, quam id quod nos ultro fatemur, videlicet crimen cuiuscunque personae fidem non improbare, sicut pondus
veritatis non acquirere ex illustrium personarum conversione, sed ex Deo revelante. Caeterum Tertullianum, antequam ad Μontanum declinaret, Catholice senssiste in aperto est ex lib.
de Praescript e. 36. Si Italiam adjaces, habes Romum , t se notus qui viae auctoritas pro o s. e urget, quod additur, nam quis prohibet dubium in fide mittere ad virum doctum, utimstruatur ΤM III Libinum Papam fidem suam nequaquam Atti nasio subdidisse auctoritate examinandam, sed amicaluti qumdam communicationis modo cum enim Ariani, ut errorem suum advinus verbi consubstantialitat impugnarent, semies fidei mulas sub aequivocis verbis ederent, probandasque liberio tanquam judici deserrent is ut Athanasium in mum Arianorum hostein tutius de ore posset, atque securius se 1 calammis vindicaret, ab eodem petiit, num sermula. qua consubstantialitatem profitebatur, cum sua.&allorum Epis.coporum in proprietate 'cutionis conveniret, ut subdolae interas a Pret
373쪽
pretationi ad laus omnis adimeretur; apropter liberius judicio ulus est Athlanasii tanquam eximii Theologi quod a judicibus alienum non est. Ad IV. Palam esse, Patres Chalcedonenses literas Lemnis approbasse, non tanquam Judices, sed obsequenti animo tanquam fidei regulam ut patet ex Epistola Synodica ad Lemnem data Aet. 16. Eodem modo ab Ephesima Synodo Acta consiliaria Caelestini approbata suere. Ad V Patres Carthaginenses, dum confirmationem e petierunt damnationis in Pelagium & Caelestium latae, agnovis. se in Pontifice summam judicandi facultatem. Audiatur S.
Augustinus cum aliis Episcopis laudat Concilii ad Innocentium epistio Nuc it que gestiam simine n te Sancte, Charitati Tua intimamitum duximus, saturis, si ae medion statis in Plostolicae Sedis adhibeatur auctoritas 3 missis fisiice mestorim, om=ru rim perver te etiam corrigenti. Nec Innocentii respo lum artificium est, ut lae peram dicit Spalatensis, sed quia Ecclesia Romana est controversarum Jude , ore Christiana est ejusdem judicium in rebus fidei expectare, ut clare evincitur ex Epistolam Cyrilli Alexandrini ad Innocentium Papam: quamvis haec ita se tabeant , non prius tamen sorii communionem ustenter deserere ausi fuinius, iram haec ipse Pietati Tuae indicar mu Digneris proiis , id hic sentias, declarare, quo liquido
bis consa, an commmilcare cimi sorio nos oportent, an vero Ith re ei denuntiure, neminem cim eo commisticare, qui ejusmodi eri
netim iEIrinam me , ac praevisat Quid ad haec Apostata
Ad VI. Conc maj neg. min. ad . prob. Aliae Ecclesiae non in obsequium accedebant Romanam, sed tanquam ad Caput, tanquam ad Eccletiarum Principem confugiebant audiatur Irenatus lib. 3. contra haereses c. I 3 dicens: Adbnnc sup-
374쪽
is, isqtia semper ab is, qui fuit indiqiae, conservat es ea, Mees ii bis stolis, traditio Aa a prob. Extare quidem viros doctiitimos Roniae verum illuc non confluebant eruditionis cin se fideles, sed, ut ait Sozomeniis lib. s. c. 7 propter edis di ii tutem ad insum id est Julium citra murum pectubat. Nec Cle mens suasorias solum literas ad Coriirthios scripsit, sed coercitivas is rotentis m/ys, ut ait Irenaeus lib. 3. Contra haereses C. 3. id Oicem ei Sum Π fgivIs repariin yidem strium sic ait S. Maxintianus P. Epiit ad Orientales. S. Hieronymus erat
quidem a utor Damalo in Synodicis consultationibus ejusque minitterio utebatur Ponti sex sed hinc non licet inferre, Hieronymum responsa dedisse sed Dama suis; quo pacto Rex incondendis legibus utitur urisperitorum minitterio, ast non isti sed ille legos condere merito dicitur. Ad 3 prob. concedendo plures Episcopos ad alias Ecclesias instructorias literas dirextile, solum tamen Pontificem judiciaria uti potet ate quia ut stribit S. P. Augu1t epilL 162 ad Glorium in Ecclesia Romana semper Apogl0lic. Iubedra lapilli Pri remitus. Ad 4 prob. Expetiille Haereticos Romanae Ecclesae communionem , quia optime noverant ipsam esse Arcam teste Hieronymo ad Dam
sum epist 57. in qua si quis non fuerit, diluvio peribit;
licet aliarum etiam Ecclesiarum exquirerent communionem, eae tamen erant, quae ob adhaesionem Romame boni nominis eranti Ad VII. Insto argumentum sicut iniquum est tribunal, in quo Judex est pars, ita potiori jure iniquum erit censendum, in quo Judex infensissimus est hol iis atqui Protestantes noni tum sunt partes, sed Romanae Ecclesiae hostes insentissimi e go suo privato acti spiritu non possunt, aequitatis jura servando, adversus Romanam Ecclesiam ferre sententiam. Quid ad
hoc Protestantes Deinde sicut Christus objicientibus Iudaeis Dan. c. g. v. 13 de Te iis testimo uim perhibes, testim minurn rum est verum Respondit istas, &dout eis: si ego te, o
375쪽
innium perhibeo de im hyo, verim es testimorum memn, qui Scio, unde em, e quo vado poteris ergo similiter ω utiis verum de se ipio, immo de fide testimonium serre: nam lautus ad Galat. c. a. alibi, testimonium de sis Apostolatu protulit.
Ad Conciliandos textus Advertendum, Christum considerari posse ut loquentem praecise in se&ad se velut loquentem, dicta sua operibus, atque scripturarum consonantia probantem Christus primo mo-clo loquens, cum Deus ellat, summae erat infiillibilitatis everitatis Iudaeri tamen cum nondum de ejusdem Divinitate evidentiam credibilitatis haberent, eidem non credebant. Altero vero modo loquens ejusdem erat infassibilitatis veritatis, sed quia miraculis & scripturarum concordantia evidentia credibilitatis habebatur, jam tenebantur Iudaei eum tanquam Deum
venerari. Quando ergo Christus dicit: Si testinomisi mrhibeo de vi tryo tisim9uilim metiri non es verum, loquitur de testim ni secundum se, ab operibus QScripturis discreto aflirmans tae his non esse juridicum, id est non habere evidentiam eredibilitatis , ideo subdit Aliis es, qui Vlimonium reniabet de me nempe orera rue ego facio, tesmronimia rei tibent de me, quia Pater myst te. En testimonium signorinn. Ac .ipe nunc illud Scripturarum Scricamini Scrip uras, quia vos
ruratis in ipsis vitam alernam ubere, e illa sint, iis si
monium perhibent de me, F mm vultis venire ad me, tu vitaminearis. Ex his & ex testanonioJoannis habebant Iudaei evidentiam credibilitatis, propterea erant inexcusabiles. Praeterea ad argumentum dico falsum esse, Pontificem
He partem Controversae insimul de testem causa enim est Christi totius Ecclesiae, omniumque fidelium, cum de his agatur, ruae ad populorum alctem deserviunt. Cum ergo leges comit fideique Pontifex declarat mysteria, non ad propriam, sed
ad communes utilitatem respicit S testes, qui afferuntur,
376쪽
.sunt perpetua Ecclesiae traditio, Conciliorum sanctiones, an ctorum Patrum doctrina; qui testes sunt omni exceptione majores, a quibus haec omnia firmata habuimus , antequam Protestantes falsa dogmata somniassent ergo legitima est Iudiciaria rotestas Romani Pontificis Adde, supremum Iudicem posseicere sententiam, etsi causa ad ipsum spectet, utJura, &ie
petua traditio declarant, .consuetudo ostendit: cap. Novitide Iudiciis. Rex in causa fiscali constituitur legitimus Judex. Quidni Romanus Pontisnc utSupremus in Mosesiastica Him. xarchi Princeps 8ALVIIL Ignorantiam Pontificis si quae est non in mesre assistentiam Spiritus s. quae ad ossicium Pontificis in deeiusione controversiarum necessaria est. Indoctio fitere Apostoli & hos inter Petrus, qui piscator erat & tamen insitabilitera Spiritu S. instructos nemo inficiatur. In Accademiis porro fise
cuius resolvuntur quaestiones doctrinaliter, verum juridice se tentia a Romano Pontifice opestiuida est. Ad IX. Divini Numinis assissentiam P missici non rati ne sanctitatis promissam esse, sed quia est caput Ecclesiae Alias in Ecclesia Romana quoad doctrinam nulla faeditas est; quod si quid criminosum in curia fit invenire, fidei summam non attingit, aut vitiat. Immo si Gersonius absolute iniversaliter loquatur, turpiter errat, habet enim Roma suos Doctores non partiales, non seductos, non fastuosos, aut quaestuosos, sed candidos veritatis amatores, quae Dei suir Deo, quae Caesaris Caesari dantes, nec omnibus visio veru debent, quae sim gularia sunt. Ad X. Arbitrariam esse illam distinctionem 1 Gersonio e positam; nam jura aliter sentiunt,in majores causas eas vocant,
quae ad fidem, ad mores,' hujusmodi pertinent minores vero, viae ad possessibones, ad rivata crimina , ad similia reseruatim Concedimus, in aliqua Diaeco sive Provinciali Tt Cosse
377쪽
Consilio saepe solutam sore controversiam fidei, quae alibi majori adhuc indagine perpenditur verum hoc non evincit, Diae-cesim illam habere judiciariam potestatem definiendi fidei dogmata, 'unc temporis Pontificia non egere sententia, qua
Ad XI. Concedendo, Donatistas a Papa appellasse HScrupturas, quibus non renuit inlchiades, sciens eos propriis a mis confodiendos, cum Scripturae adversus ipsos starent, utinam Scripturis se fidere voluissent sed rabida audacia, ut ait Constantinus Imperator, modo ad Papam, modo ad Concilium, modo ad Imperatorem provocabant uinque damnati,
quia iniquitati nullum firmum suepetit patrocinium. Ad XII in unum ministorum sive ad propagationem sive ad fidei consera ationem necessariam sere clare evincitur ex divina Providentia, quae media ad salutem necessaria suppeditat non esset autem satis consultum, nisi aliqua auctormias agistra fidesque Judex extaret scripturis siquidem iam
cemur, rerum certam fidem requiri ad salutem is ipsam per se, vel humanae rationis viribus assequi nequit animalis
homo, ut dicitur I ad Corinth. c. a. v. I 4. ergo hanc ab alio discere debet ergo certum tribunal fidei assignari opus est, umde dubitationes solvantur. Porro vocem hujus trihunalis auctoritativi esse divinam, innumerae pene declarant Scripturae: sic Matth. c. Io. v. 2o Νon enam os 1lis, qui loquimini, sed Q.V-νltiis Patris vestri, id loquitur tu ubis. Joan. α I7. V. I 4 uota di eis sermotiona tuum, mundus eos odio blibuit , quia non sinit denmudo, id eli, quia non loquuntur, quae terrena sapiunt enim nisi Deus, verba Dei loqQtur. Item I. Joan. c. 3. V. 34. Et x. ad Thessat c. g. v. I 3. Cur accepissetis d nobis Verbum auditiusti, accepisis illud non ut Derbum mninmia sed Verbi miti. Ergo. Ad XIII. Scripturam saepenumero testari, verbum pra
dicationis Apostolorum permansurum in aeternum: Deus igi
378쪽
tur nunc etiam in succetaribus Apostolorum Mintur Clarius putet X Joan. c. 7. V. o. on pro eis rogo iιm, sed θ' )ro eis , qui credituri junt per verbum eorum in me, ut nines inlumflui. Hic Christus sermonem habet de his, qui usque ad comsummationem taculi credituri sunt, ut ait S. H. August. Trast Io9 in Jocm. Sed verbiim, per quod Credituri sunt homines, est verbum fidei Apostolorum, ergo non est humanum, sed divinum & alias usqde ad consummationem taculi ab Apostolis non evangelizatur, utpote demortuis ergo ab eorum successori huc, dicente Isaia c. 59. v. I. Spiritus -us, qui es t te. θ' verba mea, qui ' ι in ore tuo, non recedent de ore M , T de oresminis tui, dic ominus, modo' usque in sempiteritum: en quoniodo in successorum ore permanet Dei Verbum, atque
per illud loquitur Deus. Rursus Joam c. 4. V. 6. Et alium P rac itim dubi vobis, ut m ineat vobiscum is termis, 1 timi ruulisu quo pacto manet in aeternum in Apostolis , si non nimne in Ecclesia in eorum successoribus Ad XIV. Ecclesiae vocem, seu ejus Capitis esse divinam
non solum ex parte objecti, quatenus de Deo loquitur, sed&o parte sufessi, quod nonnisi ex divina motione verba pro. t. Unde adverte , aliud esse rem, quae agit: aliud virtutem, per quam agit sic in igne aliud est Corpus, quod calefacit,
aliud virtus, perquam caleficiti si Virtus, per quam quis agit, est effectui proportionata, dicitur connaturalis; si vero agens affectum sibi non proportionatum attingit, ex motione superim is agentis operatur Pontiis itaque cum definitive loquitur, per humanum quidem organum loquitur, Virtus Vero, qua movetur ad dennitiones, est divina, nempe specialis motio, atque peculiariter assistentis Divini Spiritus illustratio unde ejus dennitio non solum Divina est, quia dogmata profert ei, sed etiam quia ex Divina motione procedit
379쪽
Ad M. Damici Ponti stestimonium si testimonio idistinctum sit, tanquam operatio instrumenti ab operatione Ggantis principalis, nihilominus tamen non est laceratum 4 Lium a Dei testimonio, sed huic subordinatum atque Conjunctum. Unde definitio ab utroque est, sicut effectus a causa principali is ab instrumento. Hinc dicitur Act. c. s. V. 28. qui vos iridit , me audit Visum es Spiritui S O nobis. Item EXod. c. q. V. 3I. Timuitque smilus Domitum, θ' credidemit Domino, e Mosis To ejus.
Ad XUΙ neg. min. Deus unumquodque juxta suae naturae conditionem movet. Pontifex est initrumentum liberum atque humanum , proinde modo humano a Deo movetur. Quare illae ratiocinationes Philosophorum atque Academiarum sententiae sunt velut dispositiones, quibus inquiritur, num hoc illudque sit contra Soripturas, congruat vel non Conciliorum Sancti
nibus hinc Deus specialiter assistit no quid Pontifex erron
Ad XVII. nev min nec urget proba nam quis unquam Praetoris vocem, quoties ex imperio Phinciiη loquitur ejusdem vocem non censuit 3 quis iniquam absque Principis injuria ausus suit illam contemneres Similiter fallum est, i Praetoris sententia semper appellari posse ad Principem. Adverte Pra torem quanaoque ut Iudicem ordinarium ferre sententiam quandoque ut delagatum si Praetor primo modo spectetur,
appellatio intervenire potest secus si secundo modo judicet, quia tunc per apsum Princeps judicium absolvit. Tribunal Pom. Meis in Ecclesia ultimum est tanquam ipsus Christi Vicarii: ideoque nulla admittitur appellatio in terris, neque ad Christum in rebus fidei, cum ejusdem judicium se infusibile, uti serius dicemus. Ad XVIII. Si attendatur radicate pri pium leo aeternae, a qua aliae leges dimanant, si spectetur finis ultimus, ad
380쪽
3ῖ3 quem omnes reseritiatur, & mmum principium moderativum. quod mandat cuilibet legitime praecipienti ouediendum esse, imges omnes nuncupari possunt divinae, quia lex aeterna, finis ultimus, primusque moderator est Deus. Si vero lex consideretur ex parte modi serendi, quatenus Deus ministerio Prophe . tarum & Angelorum illam dictat, dicitur absolute &irinaario Dis ina. Si humano utatur modo, sed specialiter, ne error subis repat, assistat, & invariabilis sit materia, dicitur intiliter Divina humana vero, licet infallibilis, si specialiter quidem assistat, sed variabilis sit materia. Si vero materia mutationi subest, nec in serenda lege adsit peculiaris Dei assistentia lex talis limana est, fallibilis , ut sunt leges civiles. Cum ergo Pontifex in definitionibus fidei speciali gaudeat Spiritus S. assistentia , materia lit invariabilis utpote ad fidem spectans, nec ea decreta condantur ad has illasve contingentes circumstantias attenden , sed inspecta immediate divina revelatione circa ea, quae quidem quoad se, & in se revelata erant, secus quoad nos, nisi post legitimam Papae declarationem jam sequi . tu fidei sanctiones divinas esse, divinamque fore vocem definientem Haec porro Principi Laico, immo & ipsi Pontifici aptari nequeunt, dum leges condunt ad Politicum Regimm do
Ad XIIc Circulum vitiosiun tune in ratiociniis latera enire, quando ex uno ad aliud fit,n: resilius secundum idem limest, quando consequens ritum, nulla alia notitia probatum quam viantecedentis, imitur adidem antecedensprobandum; quando autem regressus si penes diversa, nullum interem circulationis vitium hinc desilutum inlaesin ad probandam nitionem, causi ad ostendendum suum essectum. Hoc in
praesenti verificatur, fit enim regressus in diverso genere cauta Scriptura assumitur ut Canon divinae revelationis, quae est ratio larmalis assensus fidei & Ecclesia seu Pontifex affertur,