장음표시 사용
431쪽
V. I 4. Item Gen. c. 24. . .estem Gen. c. 38. V. 2I. 43. Praeterea licet c9uteret is Hebraeo ponatur genere ilia sculino, circumstantiae nempe quod de muliere egerato lata, deterna inautie hum masculinum ad significationem foemininam: itque usus Scripturae in textu Hebraeo, quod saepe ceminae Verbum tribuat masculinum praesertim ubi de Remina narratur aliquis actus heroicus , qualis hic it, quod ipsa conteret caput serpentis; sicut ubi vulgata Esth. c. I. v. O. dicit: Uxores deseris it naritis sus Oxorem in Hebraeo habetur ueni in malaulino,
pro sceminino utentia, hoc est, dabunt. Idem habetur Eccles
Ad s. Si ly ybilo deducatur a radice Sobala, quod signiDcati ci cim esse, habebitur periphrasis Assa satis commoda, ipse enim plurimis in locis praedicitur futurus racificus, maxime ais. c. q. v. 6. Hanc derivationem secutus est oleaster, quasi per matarchesin Schil positum sit per Scallach. Retenta eadem ridice, si dicatur chiris magnum ero hamas substitui ly Gild erit infinitivum verbi Sciati variato puncto, quae punct munvariati, unius pro altero substitutio sitis Hebraeis est simi,
Maris, eritque senuis pax cum infinitivus saepe loco substantivi accipiatur. λ David imhi, Aben. Eetra. R. Bethalis visi vocem Schil vertunt beno, id ell, lilius ejus, ut sit affixum, Seiu vero significat stimii nam quia Sobala Hebraeis est esse tran- qiιillum, hinc puerperarum secunda , seu pellicula, in qua prodes involuta est, Schil dicitur, quia in ea scelus tranquillequiescit. Extat hujus vocis usus Deuteron C. 28. V. 57. Quod autem ponaturia pro cholem, non obstat est enim usitata converis, qua litera quiescentes inter se commutantur. Porro spe. Uatim Meldas potius dicitur Milo quam beno, quia Sobit, dici. tur filius respectu matris suae & respectu secundae, in qua quievit mita eisias homo filius fuit rest ectu matris suae tantum.
Adde etiam, duci: -hoc loco, inter raria Messiae nomin ,
432쪽
hoc nomen Stilo posuisse unde in Sanhed in c. II. I48 Imgimus: Rabbi Johannam, dixit, quod est nomen Messiae 3 qui de schola Rabbi stela responderunt: Schilo juxta illud, do. nec veniat Scito. Similiter pro Scito hic inlliam intellexerunt omnes tres araphraste Chaldaei, Onhelus, Jonathan, Imrosolymitanus, qui omnes habent pro Scito, Rex Messas. Et Iudaei antiquiores in Breschiet Rabba scribunt: Sehi hu Melech
Mycbiab, id est, si ipse es Rex Messas. Quod attinet nostrum interpretem, dico, ipsum y Scibilo transtulisse paraphrastice prela ineuiu, sive Aessus, idque ideo, quia sciebat ex communi judaeorum traditione Utachiis nomen esse Messiae Staiemem lius antelligibilius exponere non potuiti Ad . o legisse fluitam, id est, lineam&normam, sicut
nunc in Hebraeo lex uius, & vertendo attendisse potius ad sensum, tiam ad Verba nam ista caelorum linea, norma, structura, aedificatio .compolitio est,ceorim, qua Dei sapientiam, potentiam,' alia attributa enarrant. Si autem Psalmus ille literaliter non de notitia Dei, quae tum ex coeli contemplatione , tum ex lege divina habetur, sed de Christo Apostolis legem Dei per totum orbem annuntiantibus te, ligatur etiam haec optime congruere Apostolic nam sono suo velut architectonico instrumento δε norma Orbem percurrem do, Ecclesiam Dei docuerunt, aedificaverunt. Fieri quoque potuit , ut ad sensum respiciendo. etsi rierint o Ussum, nuduerint sed Atini. Ad et Errores, qui ex additione punctoriis achiderunt,
nihil omnino veritati omcere puncta enim extrinsecus addita sunt, nec textum in se antiquum mutant ergo tota corruptiose tenet ex parte punctorum extrinsecorum. Etiam ara non semel legitur in Scriptura in activa quidem conjugatione, hala stamen sis o alio an passivam, cujus generis plura loca
433쪽
annotantur a Forstero in suo Dictionario. Etiam Pagninus il .lud sua pallive vertit, vocabitur, uti Tigurini. Ad 8. L 'hieto referri ad Judam Israel, de quibus praecessit sermo. Nec obstat, si ad utrumque referatur, debere esse in plurali sciendum namque eit, frequenter in Hebraeo nomen numeri lingularis reperiri cum verbo plurali, econtrassi Gen. c. I. U. 4. Febi mecresb, si h ivcli ja. Secundum Grammaticam Hebraeam id fieri solet, quando nomen pluralis numeri distributive exponi potest, ut Gen. C. 27. v. 29. BenedIcenteste benedictitabit, id est, vitaquisque benedicens. Ita hoc loco. Item censeo Catholice legi posse cum Iudaeis vocali, nu prout tunc legerunt o juXta declamaye, non tamen cum iis C tholice expolii, cum reserant liet abis non ad Judam, Israelem, sed ad ly Dominiιs. Attenta proinde linquae latinae pro prietate, in qua hujusmodi verborum non ita est usus, enstranstulit S. Hieronymus Praeterea serte legi deberet iisdem libi fisu, vocabulit is tunc sequitur explicationis gratia a D. Hieron additum suilla pronomen emn: cita tota corruptio erit unctis textu extrinsecis
'Adis L Lam i, id est, is , ex is, id est, eum saepius poni ' Et ita ponitur ii Iob, praesertim c. 7. v. a. In Isa. c. . v. Is Ita in hoc loco Ad o. LicetNOM M participium conjugationis
radix enim est salvavit, sciendum tamen, conjugationem
quandoque sumi transitive, ut ramatica Hebraea notat, Deinde Hebraei quandoque pallivo utuntur pro activo, ut Prov. c. 29. . . Vir styleus, 1 c;nn sulto coηte oderit in Hebraeo est: Dii Ilipiens judicatur cismistro Jlullo. Sic ergo hic stucltus positu ni est pro Divans aut Salvator. Exempla, ubi irba sumitur
transitive sunt Prov. c. 6. V. s. Psalm I 2. U. I 4. IS . C. 26. V.
3. Carnei a Lap. vult, fba hic non esse participium sed nomen, idem active significans, quos Ioui, id est. Salvator. .
434쪽
Ad Tr. Praeceptum illud esse intellKendum de solis illis
steminis, quae ex defectu masculoruin paternam haereditatem sortiuntur. Et hinc S. h. I. R. q. Io 5 a 2 ad 2 concedit filiabus Aaron liberum matrimonium in quibus ratio hujus legis deerat, Icilicet, ne haereditas devolvatur ad alienam tribum,
sed ut haereditas permaneat in familiis, ut ibi additur. Ad 2 Apostolum vel loqui de renovatione per ba sinum utpote initerabilem, non autem de renovatione per po nitentiam , ad quam passim revocat lapsos Vel non loqui de impossibilitate absoluta, sed morali. Ad alterum Apostoliam cum ' ibi praepositionem in accipiendam eis pro cum arca, juxta arcam, cum revera in arca nonnisi tabulae fuerint. Quaeres a. An textus Hebraeus sit liber a mendis Textum Imbrorum non esse immunem a mendis levioribus,quae incuria exscribentium, vel oscitantia librariorum potuerunt i repere: nam hoc quotidiana constat experientia , qua vid
mus vix aliquid exscribi aut imprimi sine levioribus Eliena mendis, quod magis habet locum in Hebraeo ob massimam
militudinem literarum. Quaere 3. An textus hebraeus sit authenticus Licet textus Hebraeus ii Judaeis de industria falsatus non sit, adhue
tamen a nobis positive pro authentico .fidei nostra regii lahabendus non est. Matio est quia ut aliquis textus Scripturae sacra politive a nobis habeatur pro authentico , fidei nostrae regula, debet nobis de hoc universalis Ecclesiae judicio constare atqui hoc nobis non constat de textu Hebraeo, sicut nec etiam de Graeco, bene vero de textu vulgatae latinae edi. . tionis, de quo solo Ecclesia in Tridentino congregata Seir 4. c. 2. pronuntiavit, ut pro authentico habeatur ergo Dietum est notanter in responsione textum hebraeum a nobis non esse posuit pro authentico habendum, ad inuendum, nos minime con- .
tendere textum Hebraeum vel Graecum non esse ablatutes in
435쪽
se authenticum, sed de authenticitate vel non authenticitate ejus eum Tridentino nos praescindere , eo quod Ecclesia eum ut talem in Concit. Trid non recognoverit, nec suo decreto ut talem fidelibus proposuerit, sed prae termiserit, & solum de vulgata latina mentionem fecerit , eamque ut authenticam dociaraveriti
Dices I. Totus originarius olim fuit authentimis. ωλQEstoae Apostolis, qui exinde testimonia sumetant, lauda, tus de nunc authenticus esto non sesiis textus Quis tae editimis. Cone anti nen conseq. quia ideo fuit olim authenticus textus originarius, quia purus es ut talis per Synagogam sive Ecclesiam habitus hodie vero authenti si stive a nobis haberi nequit, quia nec ut purus, nec suo origiunali contamus per Ecclesiam est declaratus P erea hoc amgumentum solum illos urgere videtur, qui absolute negant hodiernos textus Hebraeos de Graecos esse revera authenticos, non autem nos, qui cum Tridentino praescindimus, an authentici
vel non authentici sint solum enim asserimus, non esse habendos ut positive authenticos, quia hoc ab Ecclesia non fuit san- eitum Sicut enim libri, qui modo ut Canonici habentur, licet revera essent Canonici & Divini, non tamen certo ut tales habebantur, priusquam ab Ecclesia in Canonem reciperentur: sic textus Scripturae, quamvis revera in se esset purus is authenticus, non tamen haberi debet a nobis ut authenticus, nisiue talis ab Ecclesia declaretur. Dices a Si authenticus iurus non est textus Hebraeus, nec pura ει authentica dici potest vulgata latina cum exin braico textuis lata sit ergo. i. m. aut uuoad a parti quia vulgata nostra latina habetur quidem ex Hebraeo textu translata, sed ex Hebraeo textu necdum risorum additione, vestitiarii mimincuria aut ignorantia visat
436쪽
DIees 3. Fontes Stapturarum praeserendi sunt vulis.
quando constat fontes non esse turbatos atqui fontes non sunt turbati saltem in rebus fidei torum, licet errata quaeda ui leviora contineant ergo. 4. Divina providentia fictum eis ut vulgatam nostram latinam habeamus quidem ex Hebraeo textu translatam, ut diximus, sed hic textus Hebraeus antiquus quod non it vitiatus, & sons turbatus . constitit ex Synagogae
se Eccletiae udicio. hinc olim fuit authenticus. Unde ut editio aliqua sit authentica non satis est, quod nihil contra fi- dem vel bonos mores contineat, sed insuper requiritur, ut hoc
constet publico Ecclesiae judicio : quod non constat de moderna Graecati Hebraica, bene tamen desola vulgata latina, etiam sola haec pro authentica a nobis est habenda. Unde Quod hic dicimus deauthenticitate textus Hebraici, parm formiter dicendum est de textu Graeco. Quaero . An Ecclesia permittat recursum ad textum H braicum Graecum pro corrigenda ex illis vulgata ii μtive contra Protest intes. Ratio est quia sola vulgata ab M.
elesia declarata est authentica, & contavissim originali puro sincero textus autem Hebrariis, qui modo est, non in ab Ecclesia Mesaratus ut auiinenticus neque decisum est, eumeta Antem purum ae sincerum ergo pro corrigenda vulgata non potest fieri recursis adtextum H . mim Idem injudici
Dices Ι. Ginis translatio debet eorrigi per originem, id de sumpta est sed vulgata latina translata est ex textu Hebraeo: ergo. Hoc verum esse, si origo supponatur Pura, di artialis ab Ecclesia sit declarata, secus si non supponatur pura. nec ut talis ab Ecclesia sit declarata, ut est textus Hebraeua modernus quare si diversitas aliqua inter textum Hebraeum vulgatam occurrat non vulgata per tenuin He riuu, sed
poma luc per vulgatam corrigendus est.
437쪽
Dices a. S. Patres Augustinus Hieronymus passim ad
Hebraicos, graecoSque sontectanquam primaevoitextus recur rendum ellia doce tu, quoties latura versiones corruptae videntur vel obscurae ergo dili ant. Et fontes Hebraici& Graeci tempore illorum Ecclesiae Patrum erant puriores, Conc ant. Et hodie sunt, eg ant. conseq. B, a. Quod hi Patres, dum ad fontes recurrendum esse docuerunt locuti sint suo tem
pore, quo Ecclesia nihil adhuc nec de Textu, nec de versionestatuit, ita ut versi, textus in hoc paxes fuerint, ubi omnino , si discrepantia observata fuit, in versione recurrendum Hlotum erat; at vero cum modo textu Qvulgata jam pares non sint, sed pro sola versione, mon autem pro textu Hebraeo aut Graeco Eccletiae decretum stet, recursus pro corrigenda vulgata ad textum admitti nequit.
Dicis 3 Ergo Ecclesia Graeca nullam habet Scripturam authenticam dist illatum ergo Ecclesia Graeca nullam h bet Scripturam authenticam, hoc est, non ut talem nobis ab Ecclesia declaratam, adeoque neque in hac ratione cum vula in nostra latina comparanciam, conco audienticam in se, neg. Ecclesia Graeca intellige unita cum latina, non schisinatica habet Scripturam, quae forte in se est authentica, quia naevi,
qui in illa continentur, non obsunt verae fidei etint moribus licet a nobis.non sit habenda ut authentica, quia Ecclesia Catholica eam talem non declaravit, juxta illud S. P. August. lib. Cont epist fund. Ego vero Evangelio non crederem, nisiectista me
Interim tamen Ecclesia permittit recursum ad textum Hebraicum Graecum ob alia motiva, & utilitates. I. ad ausea rendas alabiguitate Verborum, L nominum, ut an nonien sit subitantivum vel adlectivum, cujus calus, Vel generis, cujus temporis sit verbum, ut sic tollatur equivocatio, si quandoque
in vulgata emergati Ad percipiendam ne jam, proprie--
438쪽
tatem, quam dictio habet in nativa liniqua, quae in Iatina e
primi non potuit. ., praecipue, ut X textu Hebraico aut Graeco convincamus adversarios de suis erroribus cum illi enim textui I Iehraro 6 Grarco summam tribuant auctoritatem, ineluctabile contra eos argumentum fumimus, dum ex ionibbus ipsos illos impetimus.
Ι. Qualis it Gnon S. Scripturae tu nicteris, tum Novi Testamenti tam apud Iudaeos stiam apud Gristiano Au, riales, aequo Iure Henetici expingillime Gnolie S Scripturae libros meteris, tum idiamentis
P aeno talida. Motandum L Seripturam sacram primasti divisione in Test, mentum Vetus,&Novuni dividi. Illud est, quod legem ante Chesitum A Deo datam exhili, et Christum ejusque Evam gelium praenuntiat. Hoc vero, quod doctrinam a Christo sive
per se, sive per Apostolos suos traditam nuntiat. Notandum a Nomine Canonis in praesenti venire Cata logum librorum S. Scripturae dum illigeritur, quisnam sit legitimus S librorum Canon idem eli, ac dum quaeritur, quinam libri sint vere Divini, id est, a Deo inspirati ac formale Verbum Dei Notandum 3. Libros sacros alios dici Philheηticos, alios Q nolinos Authentlaos sacros libros praestat authoritate sua Spiritus sanctus junonitos vero infallibile judicium Ecclesiae declarat, definit talem librum vere a Deo esse inspiratum: cum eiusa
439쪽
plusinitIRA obtruderentur pro acris, deqvibus merito tari poterat, debui hoc j quin relinqui Ecclesiae quaesum.
macula in Conciliis Oecumenicis, imprimis Florentino & TH- dentino in Canonem certum sacros libros redegit, v quo proinde Canone dicuntur Canonici. Fieri proinde potest, ut liberaliquis sit liιθady Autheiulcus, non vero qiwad nos consequenter licet omnes libri timici sint etiam Aiιlhentici non tamen vicillim possunt nihilominus omnes libri Authentici fieri etiam Canonici si videlicet judicio Ecclesiae pro talibus approbentur, sicut in pluribus jam accidit. Notandum . Ex libris Canonicis aliquos esse Proto- Ωι-
tur libri, de quorum Authoritate nunquam dubitatum fuit in Ecclesia. Deutero-Canonici illi dicuntur libri, de quibus alia qua subinde fuit controversi , judicio tamen Ecclesiae sublatiuNotandum s. Alios praeterea esse Sacros libros, qui numquam ueriint, nec etiamtrum sunt publico Ecclesiae testimonio pro Canonicis declarati, quantumvis A nonnullis olim in numerum S. voluminum recensiti, veterumque aliqui testimoniis
eorum infuelint, de quilam aliquide iacto, sed extra an nicum Catalogum ponuntur: ut Oratio Manassae, a.&4 liber Esdrae; qui libri similes quamdoque etiam Apocopti dicuntur, non quidem eo sensu, quo solia etiam in decretis Ponti Be a 4κκοybi nomen ad interdicti, prorsusque domata Η-ticorum scripta interdum transferri sed in alia prorsus accepti. e locvrbum enim ex Graeco idem est quod abcreditum in sic etiam illi libri, quorum Author ignotus est, loco; dies possunt praeprimis autem in praesenti acceptione sis i A cortisum tur, qui sic absconditae, ac proinde dubia sim auth tatis , de quibus non audent affirmare Patres Scriptoribus suis afflatu allistentia Spiritus S. conscriptos esse atque ita lubri AE orbi, prout Mara libros sacros Authenticos de canonicos
440쪽
nonicos sunt, ad duplicem respective classem reduci possunt, ita ut aliqui simpliciter vocentur Apocryphi, rejiciuntur ab Ecclesia tanquam .postitu as alii dicuntur tales Iecmidum quid, quod nimirum respectu nostri adhuc maneant Apocrγrbi se occulti, neque permittantur cum reliquis scripturis publice Laelegi, ex eo quod judicium sinu de his suspenderit Ecclea atque ita manent intra limites authoritatis minaiiae sit, inde tamen etiam 1 Patribus citantur. Notandum . Citari frequenter alios libros, quives sim ria tempo , vel incuria bominum vel etiam istauitate erempti sunt; sic periculum fuit negligentia custodim, ne periret μαμ teronomium inventum sub Josa, ut halietur 4 Reg. c. aa. V. 8.
ceriam ex im etate, quomodo Ioarim librimi Ierem scpello hidit, in ignem conjecit, ut habetur Ierem. c. 36. V. as. Et denique eximitivo late ob peccata Iudaeorim. tivoluit a Mo se Tabulas legis consein Notandum . Interivere autem libri sacri, de quibus in ipsis Meris lite is si mentio I. Liber Bellarum Domini cit. Num.
c. a I. v. I4 2 Liber Iustorum, seu recti, Iosue c. Io. V. I 3. 3. Liber Verborum, seu rerum gestarum Salomunis, 3 Reg. c. II. v. 4. 4. Liber Verborum Regum Israel, 3. Reg. c. I 4. V. I9. I. Liber verborum Regum Iuda 3 Reg. c. I 4 6 Liber Samuelis, T. Paralip. c. ult. 7. Liber Nathinis Propheta, . Paralip C. 29. V. 29. 8. Salomonis Io oo Parabolarini, & Cantica So oo. Item .ndifica ejusdem de plantis, jumento, volucribus, . Reg. C. 4. v. a. o. Ioannis Hircani liber dierum I. Machab. c. ult in
libri, ut verosimilius est, in rigore non fuerunt Canonici, alias Deus non permisisset illos interire vel certe illos restituisset, prout Deuteronomium amissum restituit tempore Iosiae Regis
4. Reg. c. s. Et librum Threnorum, quem Darim Rex Icissim in ignem ab ecuat, restituit, Ierem c. 36.