장음표시 사용
451쪽
Philemonenti II Ad HebraoI. 2. Elnstola S.Iacobi. 3. ILS. Petri. 4. III S. Ioannis: hae videlicet S. Jacobi, S. Petri, &Joannis piitolae sex vocalitur Epistoli Catholicae; uti las Epistola S. Iuda. Unus est Pi 01 betalis , in quo status Ecclesiae Christi futurus praedicitur, nempe Apocniri sis
Libri ex Novo Testamento in Canone Catholicorum Pro. D-Cum ei sunt sequentes videlicet E ingessa Μatthaei, Marci, Lucae, Joannis. Acta Apostolorum. Omnes Pauli Epistolae excepta illa ad Hebraeos. Item duae Epistola Catholicae nempe vita Petri, &altera Ioamiis. Deutero Canonici sunt sequentes: Drei caput ultimum. Luca historia de Sudore Christi sanguineo cap. ga. Ioauius historia de muliere adultera, . 8. Epistola Pauli ad Hebraeos. Epustola acobi auda Petri Epistola secunda. Ioamus Epistola secun 4 tertia lenique Apocalypsis.
Iam hae duae in die P grapho positae inlasionei
tholicae. ΡRobantur argumento hoc Theologico non possumustius, iniallibiliusque cognoscere, quinam libri sint certo
Divini, aut quis sit legitimus M librorum canon , quam exsudies,& sententia universilis Ecclesiae huic enim dictum sm it, quod sit columna& firmamentum Veritatis, adversus quod
firmamentum portae inseri nunquam sunt praevaliturae, eo quod Christus omnibus diebus usque ad consummationem saeculi cum liae sua Ecclesia sit, illique post gloriosam suam in coelosascensionem miserit Spiritum veritatis , qui eam omnem veritatem doceat. Haec propositio tam firma est, tamque inconcussa, ut jam suo tempore S. P. Augustinus, cujus auctoritatem ipsi r
fractario revereri debeat . intrepide asseruerit lib. Cont. Episti
452쪽
sindament. c. s. Dangelio non crederent, is me Eccles commuvere alieIoritas. Atqui universalis Ecclesia in Concilio Tridentino sancte congregata judicavit, omnes eos libros, quos in prima & secunda conclusione praesenti enumeravimus, esse vere Divinos, adeo ut etiam anathematis fulmine percutiat, qui eosdem non ita susceperint seis in in Decreto de can scripturis. Ergo certoin infallibiliter scimus , omnes eos libros esse vere certo Divinos, proin Canonem SS librorum esse eum ipsum, quem S. Tridentina Synodus statuit,' determinavit, praeci pue uia in eo statuendo non procellit temere, sed orthodox eum atrum exempla secutam se disertis verbis asseverat.
Confirmatur. Quodcunque S Synodus hae in re statuit determinavit, & decidit, hoc deridit, determinavit, statuit, prout in spiritu S. legitime erat congregata , per orthod xorum Patrum doctrinam ita instructa edocta. Ergo quisquis S Synodus inpraesentiarum statuit, hoe statuit assistente lapiritu perpetua mulitione veritatis iacem praeserentα Cui autem major lides adhibenda 3 num Spiritui S. perpetuae traditioni num Spiritui privato, & doctrinae Lutheri , Cal.
vini, aliorumque modernorum Sectatiorum Si vero requiraturi, quinam illi orthodoxi Patre. quo. rum doctrinam S. Synodus est secutas quaenam ea traditios En illos antiquissimos,&hanc perpetuam. Ut deversione antiqua Itala is nova Hieronymiana Ecclesiae usitata nil comemorem, Concilium Carthaginense ΙΙΙ. cui 44. Episcopi interfuere anno 397 celebratum c. 47 SS. Scripturarum pene eundem catal gum tenuit protestando, eum a Patribus in Ecclesia Iegendum
accepisse, utique a Romanis Pontificibus, quibus Ecclesia AD fricana in acceptis reserat oportet praedicationis suae initia. S. RAugstinus hunc ipsum SS librorum canonem veluti legitimum agnovit, & veneratus est lib. a. de Din Christ. c. 8. Inn
453쪽
lendas arti anno os data cap. ult. Eosdem bros omnes ut Divinos secundum traditionem ab Apostolicis temporibus in Ecclesia Romana conservatam suscipiendos esse gravibus asserit verbis Gelasius hos libros in Synodo Romana Ι. de anno 496 eodem modo recensuit. Hos omnes secutum est Concilium Florentinum de anno IMI sub Eugenio IV in instructi ne Armenorum, ubi Iacobitis idem cum suis partibus Canon consignatus fuerat. Divinitatei hu us nostri Canonis agnovere
plutiles ex aliis Patribus , ut elito apud Euseb. l. 4. c. 28. Orig. in Ps. i. Concilium Laodicens caruuli Athansius in synopu Cyrillus Hieros Catech. 4. Hilarius praesiti. in Psum etiam Carin 3. Damasc. l. 4. de fide c. I 8. Haec ergo sint exempla Patrum, quae S. Tridentina Synod jure est secuta. Haec
est traditio, quae ipsi facem metiuit in condendo vel potius d Harando Canone M. Librorum. Inexcusabilis sint idcirco haeretici, qui tantam iam a tot seculis habentem impostam nubem testium, post Ecclesiae universilis judicium uos ex his Cisone expungunt
emurum et Minim ueteris es rere cum sua divisone es sequens
Ergo eterodoxi expungunt ex anone veteris Testamen
454쪽
Gnon Daemonis Hererodorarum novi testamenti cium
CANON CA L INLHistoria 4 Evangelia, Acta Apostolorum. Des mad Dog mata, Pauli caererorum Epistola Jθη hetia Apocalysis. Eo go Calvinus ex aovo res tamento nullum librum expungit. CANON UT HERI. Historia 4 Evangelia, Acta Apostolorum. Doctrina, Rud Epistolat 3 Excepta ad Hebraeus Prima Petri, H Prima j
Ergo Lutherus ex novi Testamenti Canone expungit Epistolam ab is ad Hebraeos Epistolam a Petri Epistolam a.&3.
LMI libri Deutero. Caii ita must is, Divini, Mut taliso ex Apostolica traditione descenderent, tunc mos orbstis aut Apostoli quataoque ad gent atqui nunquam alio
II Patres, quissoruerunt ante IV. oeculum non texu ne Catalogum librorum ergo lue Canon moen descendit ex traditu one Amtolica. III. Liber Baruch nec in Canone Esdrino , nec 1 Conculiis Laodicen, Carthaginensi , nec , Gelasio in synodo Romana, nec ab origine, S. P. Augustino c. refertur ergo. IV. S. Hieronymus ejusmodi libros . quos ridentinum Canoni inseruit, veluti apocophos romit ergo non sunt M
455쪽
horrem nunquam fuerunt libri Divini ergo a Concilio videmtino pessime feci irantur ut Divini, eo quod ipsi neutiquam competat potestas faciendi libros ravinos Ant prob. Isti libri non
tantum non fuerunt in anone Iudaeorum, sed neque primis Ecclesiae aeculis unquam fuerunt ut Divini a Patribus receptLUnicus prae caeteris hi illa lati Hieronymus i Epist ad Chromaticum meliodorum Episcopos ait Sicut ergo Pulit se To-hite ' Micluibaorum libros legi quidem Ecchi , sed eos inter Canonicas frit turas non recmi, sic haec duo volumia Anentiam Eccle stylicum I legit Q adissicationem plebis ad aulboritalem Ecclesasicorum Dogmiitum coormandam. Ergo. VI. In tantum illi libri forent, aut eluent certo Divini, inquantum Concilium Tridentinum eos ut Divinos determinavit: atqui Concilium Tridentinum non potuit eos ut Divinos determinare, quia liber Divinus suam Divinitatem debet habere 1 Deo, quem auctorem agnoscit ergo. VII. Ex veteris testamenti libris illi tantum sunt Cano qui fuerunt in Cano Judaeorum atqui praedicti libri non erant in moneJudaeorum ergo maj prob. Concilium D, dentinum non potuit libros , qui non erant in anone Iudae rum declarare canonicos, nisi eos cognosceret esse Divinos traditione atqui per traditionem non potuit hoc cognoscere nisi ex Cano Judaeorum ergo.
VIII. Canonem illum Ecclesia debuit habuisse a Iudaeis: ergo anti prodi Apost ad Rom. c. a. V. a. dicit oretia is scilicet Iudaeu eloquia Dei ergo. DL M. Patres praesertim Hilvius praesiti in re Hierom in prol. A Naeti et Mao synodus Leodicena omnem Veteristestrumenti librorum certitudinem repetunt ex Synagogae judicior non enim alium sacrorum veteris testamenti librornm canonem,
quam nagogaejudicio ratum habuerunt ergo censent non
456쪽
sex sola Ecclesiae sententia diglaosci, quinam libri ut Canonici admittendi sint, & quinam ut spurii rejiciendi. X. S. P. Augustinus non alia rationeJudaeos appellat Christianorum Librii scin Ps. 89. Caryarios in Psal. 4o. crinarios lib. I a Contra Faustum c. 23. quam quia ex eorumjudicio Chri- mani genuinos veteris testamenti libros spuriis relictis habu
- XL S. P. Augustinus concedit, ea, quae in camone judae rues sunt, magis Mina esse quam caetera ergo omnem certitudinem librorum veteris testamenti repetit a canone Iudaeorum XII. anon 85 Apostolorum recensens lituos Divinos
omittit in uiu, Ecclesiasticum, Q in oculis , imo Supient a librum rasitio exesaidit ergo nec temporibus Ap stolariim fuerunt isti libri habiti pro Divitiis Niniis potest dici, quod Canones istisiit spurii, aut vitii. Nam isti C nones ab orientalibus Ecclesis receptio approbati sierunti
Ad I neg. M. Quia Christius & Apostoli non ideo hos libros non allegarunt, quod Divini non essent, sed quia ad expugnandos Iudaeos minus idonei ab illis vis sunt, cum in
Canone Iudaeorum non extiterint. Ad II. Licet Patres ante IV. saeculum canonem non comdidi rint, lividaverunt tamen libros Deutero-Canonicos tanquam Divinos ut S. Clemens Romanus S. Ignatius S Justimis, S Clemens Alexandrinus, S Irenaeus, Tertullianus, R manus, quin Origenes contra Iulium Asticanum vindibem it historiam Susanruae
457쪽
Ad III. Licet Veteres Prophetiam Bartsi non reduXerint in Canonem sub ejus nomine, sed tanquam appendicem Jeremiae spectaverint, eo quod Baruch suae Pro phetia multa inseruerit quae ex Ieremia audierat is tanquam scriba ejus ex scriptis ab eo dictatis collegerat, nihilominus inter libros Canonicos reis censetur ara Athanasio in epist Festali, ex eo ut libro C nonico nedum ad aedificationem plebis, sed ad confirmanda Dogmata proferuntur testimonia a S. Basilio l. 4. contra Eun
nuum, ara Dauine hoscit orati quod Christius sit Deus. aliis pluribus. Ad IV. Quod S. Doctor locutus fuerit, non ut ipse, sed
sicut sentiunt Hebraei, qui illos libros non recipiunt, ita enim S. Doctor in Apologia sua contra Rurinum se explicat. Ad V neg. anti adprob. dist anti Non fuerant in anone Iudaeorum Esdrino, conc anti in Canone Judaeorum ab Ela
raro interpretibus facto, eg ant. . consei Libri Dia&audit cum primitus in linqua Chaldaica exarati sie int, ab Elara Gynagogaras in rimi Canoni no sierunt inserti, quia Hebraei alias eos tantum libros divinos agnoveriant, qui Hebraice scripti sunt. Iabes Ecclesasta Sapientiis, iambos lac bis eorum tempore Esdrae nondum prodierunt. R. a. Et m sus juxta dicta, quod unicus tantii tuerit Canon Hebraeorum Esdrinus nos semper magis revereri dehere judicium in fallubile Ecclesiae, cui adpromissa est assistentia Spiritus S de cujus veritate prudenter dubitare non possumus unde dicit Osius Cardinalis M. On Hebraeorim, sed Eccles ca miriciis facit Scri-rturas Ad D. Hieron dico: S. Doeliorem hoc scribendo respexisse ad Canonem Iudaeorum Esdrinum in quo cum illi libri non eXtarent eo ipso a quibusdam dubitatum fuit, an sint libri vere Divini is hoc quidem impune, quia nulla adhue Ecclesiae desinitio aderat, utpote quae primo postea accessit
458쪽
allegamus, non est necesse, ut ea sit mathematice uniformis, sed suilicit, quod potior nobilior pars Ecclesiae quae est hintis eos libros ut Divinos semper cultodierit. Ad VI dist. m . In tantum forent Divini divinitate e trinseca relativa, conc maj divinitate intrinseca absoluta, neg. maj., sic dist. min. neg. conseq. Quantumvis libri Divini, eo ipso quia inspirati sunt, habeant suam Divinitatem intrins cam absolutam, nondum tamen habent divinitatem extrins
cam relativam ad nos, saltem omnes, quoad singulas suas partes, nisi per judicium Ecclesiae nobis innotescat, eos esse Euos vere Divinos juxta illud S. P. August. Ego vero Mancellano crederem. Ut me Ecclesia Catholica commoveret authoritas. Ad VII transmis maj dist. min. atqui Der traditionem uisi ex canone Iudaeorum solo, neg. min. nili ex canone Iudaeorum, vel peculiari Sinritus S revelatione, vel traditionea bita ab Apostolis , cone. m. S. P. August. lib. 18 de Civit.
Dei c. 36 ait IIbrosi Mari in monim mori, sed Ecclesia procino vicis habet. Ad HIL Verimi uidem esse, quod et invia Dei, si ubi sacri crediti fuerint Judaeis, non quidem ut Ecclesia Chri a Synagoga instrum mur, quinam libri sint sacri, quinamhon sint sacri sirini, sed ut illos haec eoes; is
Adin neg. assumptum quinimo nullus eorum cum ca- non Hebraeo consentit nam S. Hilarius loc cit dicit quosdam admittere libros Tobia Iliaith, nec ipse contradicit de tamen hi duo libri in Hebraeo canone ab Elura consecto quem solum genuinum agnoscunt Hebraei hodiem &meterodori non continentur. Item Greg. Nazianz. Athan non habent in suo indice librum Giber, qui tamen a Judaeis ut genuinus h bitus suit in ipsorum anone. S. Hieron etiam, qui in Prol.
Ga dicit librum Iudith h Iudaeis reputari inter Apocryphos vibiloinia diserte a Frmat illum librum a Smodo Nicimari Fii a ter
459쪽
ter Canonicos computatum esse. Unde patet, quod Patres illi radiarentes canonem Judaeorum, illum non allegent, ut sit unica regula ad dignoscendos libros sacros.
Ad x S. P. August. eis in locis nihil aliud significare, Mam quod ex peculiari Dei Providentia fictum sit, ut Iudaei tametsi tristianis insensi, nihilominus cum per totum pene terrarum orbem dispersi fiere . ubique sacra etiam deporta 'runt Bibita, quibus Cluistianae Religionis Dogmata & myste ita Pti heris pridem vaticinata sicinus μὰ uaderentur Ethnibaeis Paganis, atque Iudaeorum reces obfirmata ceritas ficacius convinceretur ut explicat S. Pater in Psalla o circa
Ad M. dist. ant s. Ρ Ausest concedit, ea, quae in canoue Hebraeorum sunt, esse magis firma in ordine ad convincendos Paganos &Judaeos, conc ant concedit absolute eis firmiora, neg. ant. S. Pater enim ibidem agit de disputatione contra Iudaeos, & ad hoc dicit firmiorem hos libros habere authoritatem, quos ipsi recipiunt, quam quos non recipiunt item contra Paganos, ne putent nos confinxisse Prophetias , quas in E Hesia Christi completas cernimus.
Ad XII. Certum esse, Canonemras qui hic objicitur, esse subreptilium, eo quod Scripturarum canoni adjiciat libros puta duas Clanentis Epistolas ordinationes, ac tertium ibbrum Metaliae timn communi conciliorum accis re sententia rejectos. Ad UL Gelasium non en contra nos, quando distrueruitu, in sua enim enumeratione Graecos Mobraeos secutus est, apud quin teste Sas id o S Hieron liber i. α
α inimi librum coarct Witur, civisa si apud eos est, qui jam est a. Apocryphus
460쪽
Objecti es contra C mem . T. d ridentis deterii ratim in particulari contra Librum Tobiae.
Librum Tobis esse Divinum negant Recentior. Haeretici Lutheriis, Winglius, & Calvinistae non .llo ex fine quam ut ulcus tegant, .sua prava dogmata tenacius tueri possint liber enim Tu continet erimiae pietatis, & singula ris patientiae non tantum praeclara documenta, sed 4ps ini norum operum laudandum meritum, quod Haereti ei diant. explodunt. . ' 'Verum quidem est, quosdam Catholico, eriam olim talibi hujus Divinitate dubitasse, sed jam amplius de 'prae. sertim post chnest morentii Tridenti a Catholicis dubitatinequit, siquidem inter scripturas canoniciis ab illis Gi lii, si relatus, imo Gelasius Papa, innocentius I. Conca cadi
thag hunc librum ut Divinum agnoverunt Inter Latinos Patre S. Cyprianus de orat Domin eunt
Scrip uram Divinam vocat: QSerm de operibus, Eleem. Scri urm , in qua loφιitur inritus S. S. Ambrosius eum vocaεScrisuram librum pro 'heticum. Item S.Isidorus lib. 6. Ethio molog. c. I. dicit librum obiae Eecksu Christi inter divinos libros honorat, se, dicat. S. Basilius, item Alexander I ex libro Tobiae probantem Trinitatem. Item Calixtus I. in epist. go allegans Tobiam ait Bene ait S. Scriptura. Item inaclatus &ec Contra hunc ergo librum objiciunt Haeretici.
f ntiis non est infallibilis in declarando, quod 'ampinius sit Author fimosi voluminis . . ita est quaestio meri lacti ergo Pontifex etiam nonis insessibilis in definiendo , quo
liber Abia sit scriptus ab Aesograflis, id est, Seri , iu
ero , quia est etiam quaestio tacti 'IΙ. Potest Meselia filii in eo, an Author damnHui, sit 'a Menius ergo etiam potest falli in eo, an libri Sacri Au.