장음표시 사용
461쪽
III. Ecclesia tantuni illos libros admittit ut canonicos, quos admisit Sasieron eosque reprobat, quos ille a Canone
rejicit, ut patet can. S. Romiinaiccissis. Dist. Is atqui S. Hieron dicit, librum Tobia non esse canonicum in Prologo Galeato bis verbi. Hic prologiι Scripturarion quilli Galeolrιm principι uni cmnibis libris , lws de IJebra vertimus in latinum, conuenire pol 1l; ia sire valeamus, quidquid extra bos est, bile Apocrypha esse ponendum Tobias ' Pastor nou sint in Cunone. Ergo Ne quis, to existimaret ipsum de solo Jhidaeorum anone fuisse locutum, praef. in Prov. ait Sicut ergo Iudith F Tobiae, F Machub umlila os legit quidem Ecclesiu Id eas inter Canonicas Scripturas non recipit sc ac duo dolvinina . scilicet cchyinglie Sapientia legitis discat tem plebis, quia ut oritatem Ecclesasticorum di gimum MD mandam. Ergo. IV. Liber Tobiae non est Scriptus ebraice, sed Chaldaice teste S. Hieron praes in hunc librum ergo hic liber non esi
. V. sic phri continet aerias Antilogias, ct contradictiones no 1 c, 3. V. et Sara Ra lis filia , quam Tobias junior ducturi erat in uxorem, dicitur habitasse in Riges civitate dumii ubi etiam dicitur hahitasse Gaberus cap. 4. a
enim dicitur c. 9. , a. - G-- με ges ratem --arum, Ex quimis omnibus hoc se argumentum non in eam urbem Missus est Raphaera Tobia juniore, in qua hic Saram Raguelis filiam matriWoruo injunxit: Miunxeratio Rages citatateNsedorum:ergo n in Rages iaGabe
um mitti potuit gelus, utab eo pecuniam creditam reciperet: velfara&Gabelus non erant in Rages, uti c. 3. V. 7. S c. 5. F.
462쪽
VI. Non est censendus Liber Canonicus, qui Angelum mendacii artificem exhibet atqii hoc fecit hic liber ergo. Inin prob. c. 5. v. 7. interrogatus Raphael a Tobia juniore, unde elliet y respondit: exstiis Israel. Et v. 8 interrogatus an noscat viam, qua ducit in regionem Medorum ait, aevi: ' omni icit in
ra ejus requniter inhubm , ' mansi apud a belum Iratrem si frum. Deinde rogatus, de qua doni' aia de qua mihi es tut18 ait se sim emas, gni inani stilis. Et c. 7. V. 3 rog, tus, Raguele unde estisseruenes dicit Ex tribu Mythalisianus. ex cartilitate Niviis atqui ista omnia sunt mendacia, ab Amgelo prorsus aliena ergo. VII. Cap. 6. v. dixit Angelus de corde piscis, quem Tobias jubente Angelo apprehendit branchia ejus oris uiis nitatum, JUῖper cis semen mas, finius ejus extricat omne gemu em ---, mea imo ita ut ultrammaccedat aseos atqui hoc . losum, si e stitiosum, &Tum Theologiae dissonum est quippe quae in rebus corporris emaciam in ' ritu, non agnoscit ergo. VIII S. h. i. p. q. is ad ali dicendum, Dam sesse substititias intellectuales , corporitas non unitas , Unde patet, rejuridi actioni cal sium corporum, nec Iers, nec per accident, nec dire
nec indire Ie ergo. . - . .. . . . - . I
IX. In textu o. c. 6. V. Is dicitur Septem viros Sara d mone cesso jiud, quoniam daim eam diligebat atqui falsum est spiritum carnaliter dilexisse Saram is ex zelota in is illius septem occiditie ergo. X. Cap. 3. V. II. Supponitur devastatio Ierusalem atqui hoc repugnat tempori captus enim est Tobias in diebus Salamanazar, ut dicitur c. I. V. . ac proinde ante captivitatem Ba
bylonicam, in qua templum, & Ierusalem tantum devastata sunt; quomodo ergo potuit Tobias, qui tantum vixit centumo duobus annis, ut habetur Tobiae c. q. v. a. supponere de
463쪽
vastationem Ierusalem, quae contigit circiter centum 6 trigimia quatuor annis post ut constat ex libris Regum. Deinde e. i. v. 7. Tobias moriens filio suo diuit Domus Dei, itie in ea enisu es, uerum reaedi, cubitur ubi loquitur de incendio templi tanquam praeterito, quod tamen diu post contigisse certum UL
XI. Historia Tobiae repugnat aliis libris Canonicis maxime . Reg. c. 5. V. 29 ubi legimus bi dies ita Race Regis Israel leuit Thegluti bulaser Rex AUM , cient Abon, Abesiam ιm, Maacha. yuulii, F Cedes 9 Assor, FGalaad, P Galilaeuin, εν miiversm tera am epibali est tristi lusit eos iu ALDrios. Et c. i. lib. Tobiae, ipse dicitur Te ex Tribu ei cicitate Nepthali in captivitatem abductus do iliniinissa Assyriorum Rege, qui diu post Theglati balu)ur regnavit ex quibus tale fit argumentum : D. alii balaser expugnavit, & abduxit universam Tribum Nephth
h ergo Tobias non potuit se dicere de Tribu Nephthali captum in diebus Salmanasar Assyriorum. XII. Falsitas hujus libri patet ex c. I 4 ubi dicitur. T ita, completis ma almis sepultius inui si hoc sit verum, sissisificatur hic liber I. 3 ubi dicitur quod lumen receperit annomiae suae II 6 si enim lumen amiserit , dum erat s6 annorum, ei sexagenarius receperit, jam simul sinu nimio 3 a16 em
AD Lione anti eg conseq. disp. est quod Pontifex post
.st definire doctrioam ahq iam esse damnatam, absque eo, Fod definiat v. g. 'ctrinam illam esse si definire autem non potest librum aliquem esse Scripturam S. absque eo, quod
definiat esse a Peo, sive ab Agiographo, id est, criptores m Spiritu . . inspirante conscriptum.
464쪽
ALII Cone totum de fide enim non est, obiam ess hujus libri Authorem secundarium, nec hoc definit Ecclesia. sed tantum tuod sit liber Canonicus, ad quod plane indifferens est, an ab hoc vel ab illo sit conlatinus 3 1ed lassicit, quod Deus illius sit Author primarius. Ad IIL Verba S. Hieron esse cum distinctione accipienda ut quando dicit libros aliquos non esse Canonicos, de pri.
ori canonicorum ordine voluminum , non vero de posteriori eum esse intelligendum; duo en sunt volumnum Canonicorum
ordines, quorum prior continet libros , de qumum fide cino thoritate nulla fuit unquam inter Ecclesiae Patres controversa: vocantur libri Proto-Canonici posterior vero complectitur, libros, qui non statim a vicordio narentiis 'clesiae fuerunt recepti, sed sequentibus tantum saeculis, cum do illis dubia prius diverse ibissent judicia, in vocantur Deuter, C nonici Liber blae, Iudith c non ita ordine priorun sed posterior . . Praeterea , exstat libri in e minae Synagogis non siit recepti, satis est ad eis fidem 6 venerationem conci sandam, quod in canone Ecclesiae 1 dentino suerint positi: majoris squidem authmitatis est Ecclesia quam Synagoga, utpote pleniorem uberiorem habens Dei allistentiam.
Petes quomodo fieri potnerit, ut Tobiae liber ante Esdram editus, non fuerit ab eo cum aliis libris sacris in can nem Hebraeorum relatus Id forte factum exeo, quod, cum illo tempore populus Israeliticus maximis difficultatibus in captivitate Babylonica fuerit jactatus , libris conscribendis vacare
non potuerit. Unde eo tempore rarissima erant sacrorum librorum exemplari , maxime eorum quae erant recenter edita,
nec adhuc publica Synagogae aut horitate probata , qualis erat liber Tobiae. Hinc Esdras quantumvis studiosus ac diligens omnes gentis suae historias, Qveteris memoriae.monumenta,
suis conseripta, collisere non potuit.
465쪽
A TU Neg. conseq. Nec enim seviturinde hunc librum
mn esse Canonicum certe Spiritus S aeque potuit dictare hi daice quam Hebraice. Etiam Daniel Esdras teste S. Hieron. in Danielem. Chaldaice sunt scripti, & tamen in Canone Hebraeorum ponuntur. Nec mirum hunc libriim Chaldaico vel
Syriace fulisse conscriptimi, cum historiahaec contigeritinChabdaea, vel Assyria, vel Media. Notandum ante versionem Hieronymi extitisse interpretationem Graecam libri Tisiae, & latinam illa enim usos fuisses Domus Polycarpum episti ad Philipp., Clementem Alexand.
Ad V. Nullam in his locis esse antilogiam: nam in Medus
duae fuerunt civitates eodem nomine Ragesci sicut in Palaemina duae urbes dicuntur Bethleem. Unde c. s. v. 8 de Gabel dici tur: Isi mratur in Rages civitate Me iraim, liber sit est in nivm- te Ecbatirilis, quod videtur additum ad ditarentiam alterius Rages. Hinc potest hic textus ita explicari quod Tobias junior cum Xore sua & comite Angelo ac Raguel ejusque conjuge ab inito matrimonio duas egerit hebdomadas, ut adjuraverat Raguel c. 8 in domo ruralia Raguel enim cum esset ditissimus, varias habuit domos, unam in civitate Ri ges, aliam ruri, in qua tunc morabatur dicitur enim habitare Romae , qui Tu-stuli, vel in loco vicino vel alibi in agro Romano habitat eum ergo jam tempus urgeret in patriam redeundi, Tobias ad Gabelum in civitate Rages commorantem delegavit Mariani, seu Angelum Raphaelem ut pactam pecuniam ab eo reciperet. Quando ergo Angelus Raphael, ut dicitur c. 9. V. 6 asssumptis quatuor servis Raguelis perrem in civitatem Rages, Tobias cum universa conjugis suae Amilia remanserat in domo Raguelis , in villa scilicet, quam in agro vicino Rages possidebat Raguel, ad quam invitatus a Raphael Gabelus , cum caeteris
466쪽
cet verbis obscuris obvelatam, spirare. Unde ad I Rapham 1em sine mendacio potuisse dicere se esse ex filiis Israel, vel
quia justorum gens censetur Israelitica vel quia Israel idem est, ac videns Deum : Angeli autem semper vident Deum vel quia ad Israelitarum custodiam tribus Nepthali specialiter erat deputatus. Ad a vere dixit mansi armi Gahelum fratrem η pruin Angeli enim & homines Deum Patrem habent naturae spiritualis similitudine, gratia sanctificantis adoptione, &DLvinae haereditatis scilicet felicitatis aeternae adeptione potuit itaque Angelus Raphael Gabelum appellare fratrem suum: cum ad ejus costodiam specialitbr, uti Israelitarum esset deputatus, vere dixit, esse viam edorum, &c elum nosse, apud eum mansisse, & itinera ambulasse isequenter. Ad ν Verio sim se nominavit Azariam Anania mago umis et auia ut ait S. Athan in Synopse Raphael Totiam comitatus aluumpsit infigiem 4ormam Azariae, ejusque personam praeseserebat Cum testem. Greg. hom. 34 in Evang. Angeli in se ion habeant nomina. - ea sortiantur ratione ministerii, quod apud
homines agunt & Raphael idem sit vita curatio Dei, uta ipse caecitatem Tobiae curavit , ideo rore si vocat Mariam id est, auxilium vel adjutorium Rei Ergo tam ratione se inae quam es iei Mariae a Raphael assis tae, quam ration fsignincationis nisuius Mariae verum dixit. Ad 4. Vere,
spondit Raguel pro se Tobia de Trita NephtuMsmus, im
ielsige, ille genere, ego protectione , illa per natum genera, donem, ego per deputationem Divinam. Ad VII. In noe facto nihil esse fabulos1, ut perperam V Iunt Haeretici nam secundum ipsos non est tibulosum, quod
I Reg. C. I 6. V. 23. narratur de Cythara Davidis. Ipsi enim librum I. Regum admittunt ut Divinum, consequenter dicere
non possunt in eo aliqua fibulosa contineri: si ergo fabula non
467쪽
st Cycliaram Daridis Saul repulsasse spiritum malum. quare fabulosum erit fumum cordis extricare omne genus daemoniorum. 2. Nihil hic esse superstitiosi, ut en in docet S. h. S. 2. q. 96 a 2 superstitiosum eli uti rebus naturalibus ad aliquos effectus, ad quo certo constat virtutem naturalem noli
habere quod hic factum non fuisse mox ex subsequenti comstabit tertia responsione. a. Nihil in hoc facto sanae Theolo fae dii num esse; nam cordi sive jecori huju piscis insuit vis naturalis thysica, quae directe agens in corpore Tobiae ri eae sedando motus carnis effraenatos concupiscentiae, qui cause fuere, quare diabolus ita insidiatus fuerat viris Sarae, &4blas occiderat, ut patet ex verbis Angeli c. 6. v. 16 indirecte ad
expulsionem daemonis cooperata fuit subtrahendo ei materiam occasionem tentandi quem sic devictum virtute Dei Ange. ius ulterius fugavit. Si enim herbis vis inest naturalis retae- nandi libidinem, cur non jecori piscis Piscem hunc suisse callvommum, cujus fel juxta Plinium habet virtutem naturat ii ad sanandum oculos, in quibus est albugo, quod etiam hiecti nu gelus c. 6. v. . nc etiam de corde & jecore hujus pisci, dicendum, quod habet virtutem naturalem directe ad sanandos motus concupiscentiae , indirecte in daemonem. VIII S. Th. tantum velle in daemones cum sint se, stantiae spiritua les, nihil a rebus corporeis polia imprimi nos vero nullam hic asseri naus qualitatem Darmoni ab illo limo fuisse impressam, sed tantum fumum illum egiis in corpora Tobiae datae, tollendo dispositionem libidinosam illamque moderando, qua sicut materia Mehatur daemon ad priores Sara inritos tentandum. Ad IX. Textum non dicere absolute daemonem Satant
adamasse, sed solum Tobiam hoc dixisse, qui cum esset juvenis, aede vulgi rumoribus potuit credidisse, & putasse essimonem morus Sarae maritos ex Zelotypia oecidin L
468쪽
A LX. obiam c. I 3. v. II. locutum fuisse prophetice dctexcidio Jerusalem, .c. I 4. V. 7. de incendio templi futuro tanquam praeterito sicut Isaias c. 53. v. a. quali Christi pallio jam prae tertiiset, ait: Vidimus uni, scilicet Christum, non erat HIIeolus Sere inqu0res nostros ille tulit. Idque freque tissmium et apud Prophetas. Quod vero illa Tobiae locutio prophetica sit, colligitur ex textu graeco, in quo Tobias in futuro dicit Ierusalem erit desertιι, Di nius Dei in ea c0νnb ιν eiur. A LXI. Tribum epihali non ita universam a Thegla phalasar expugnatam, ut omnes ad unum usque in captivitatem
abduxerit, neque senibus, neque insentibus, ilebaeis victo. ri inutilibus parcitum fiterit; itaque verosimile est ab hac ea lamitate ereptum fuisse Tobiam adhuc Iuniorem, qui sorte divina sic disponente providentia eo tempore, quo facta et a Theglaiphalasar in Israelitas irruptio Jeriablymam Deum asbraturus, ut solebat, abierat. A XII. Nullam in eo reperiri seisitatem, si bene intelli gatur: v. enim a dicitur quinquaginta ex an aerioni re ociu-larum amist, sexagerariin vero recepit quae sic intelligenda sunt. quod Tobias post 56 annos lumen oculariim mi it 'de. inde post 4 quando jam sexagenarius erat, ipsum receperit; non autem 6o anni separatim numerandi sunt ab illis s6. dii Tobias non debuit filisse mortuus anno vitae suae 116. sed dum
at Ioa annorum, ut dicitur c. I . -
Objectione corna Utrum Iudith.
Librum Iudith esse Canonicum antiqui Patres Clemen Romanus, Clemens Alexand Origenes, ertullianns, Issido rus, Hilarius I. . Augustinus testantur Item in Concili Carthag. ab Innocentio I., in Concilio Romano sub Gelasio later Canonicos recensitus est. Item testi Marso retes ia
469쪽
librumIudith eum inter Canonis Erinputat synodum Nicaena. Item Concit et id sin vi Soli Haeretis hunc librum Iudith esse Camulicum negant. Neque alio ex fine canone hunc librum expungunt, nisi qui
Ilabris uditi radix Hebraica est hora, confessus est, celebravit,
nempe Dominum; non vero uiatb. cum in linqua Hebraica non detur radix Iadalb. Contra hunc librum objiciunt Hae- Tetici I. Falsum est librum Iudith a Nicaena Synodo ut CanoM-
Cum receptum ergo ant prob. S. Hieron praef. in librum Iu
dith dicit Hunc librum Nicaena Sanodus in vulnero sancta n Scri-rturarum legitur computa se atqui inter sanctas Scripturas coinputare non est definire eum est Canonicum nemo enim umquam negavit libruna Iudith elia sanctum sed Adversarii tantum volunt, illum non esse plemeauthoritatis ad fides Dogmat confirmanda ergo.
II. Aut damnandi sunt Patres , qui post Nicaenam syno qum librum Iudith non habuerunt ut Canonicum, aut damnam di non sunt Si primum ficile patiemur cum his viris damnari Si secundum cur ergo nos damnamur quando Munus, quod tanti Patres egerunt. Ergo. Ια dure recusant Heretici librum Iudith agnoscere ut C nonicum ergo ant prob. Ille liber est merum figmentum ergo anti prob Historiae Iudith apudJosephum aut alios, qvi meo tempore gestas scripserunt, non fit mentio ergo.
IV. Habe histo M a scriptoribus praetermissa sui , quiasibularisipit: ei in anti prob. In praeratione hujus libri memtio si semisiae atqui Bethulia nussibi extat, vel nota est, aut
assignetur ergo iv me liber inter Canonicos numerari non potest ergo. um Pria, c. 7. V i da laxa Eram in m Iedit i titulorum centum
470쪽
miginti millia D equites viginti diae millia. Et c. a. v. . nonnisi D tam duodecim millia recensentur ergo. In Graeco discrimen etiam Occurrit, nam c. 7. v. a. dicitur Virorum peditimce Iiιim seretilaginta millia , equitum milia duodecim. Et c. g. v. 7. Ibritidiis duodecim virorum electorum numerat , equites
sagittarios duodecim millia, id est, centum viginti millia elemctorum virorum peditum ergo. VI. Cap. 4. V. 3. dicitur Et ferunt in omnem Samari mure circaetim, que 'eri bo, de praeoceopa et M onmes veristes mou- tu . Atqui hic est error quia filii Israel non potuerunt initi re in omnem Samariam ergo min. proba verum quidem est,
quod Israel discin erit a Juda paulo post mortem Salomonis, &quod tunc temporis Samaria suerit caput Regni re ex sed alta quibus annis ante anassen jam venerat Samaria sub potestate
As orum, ut patet ex 4. Reg. c. 7. V. 6. Ergo. VII. Omnia, quae habentur in hoc libro sunt incertar 'ergo ant prob. Circa tempus quo haec historia contigisse dicitur, invicem opponuntur Autliores Catholici, nec de Nabuchodonosore quis esset, nec de aliis in hoc libro expressis com
VIII. Falsum est, quod Iudith dicite. 8. U. I 8. rmisimnon sιmus secuti peccata patrion serorum, qui dereliqueruxu Dim Dum, idorιιverunt deos alienos, quo selare dati sunt iugladi .m, θ' η 'ηnclm D in confustionem inimicis Juis nos autem alterum Devin nescimus praeter i sum ergo ant prob. Sive haec historia dicatur contigiis tempore Manassis, sive postea, haec falsa sunt ergo ant prob. Tempore anassis omnia plena erant idololatria, & immunditiis, ut traditur 4. Reg. c. 21.
Et postea populus adhuc immolabat in excelsis, ut habetur a. Paralip. c. 33. Ergo. IX. e. s. dicitur Iudith de Tribu Ruben, sic enim v. .: