장음표시 사용
441쪽
Notandum 8. Aput Heb os ante captivitatem Babylonicam nullum Sacrorum canonem librorum extitiise, sed exacta captivitate verosimiliter ab Esdra approbante Synagoga magna confectum fullses quia ante captivitatem Babylonicam eis talis Canon necessiarius non fuit, cumJudaeis saSacrorum Scriptorum
authographa superfuerint:ex quorum diligenti perscrutatione, d scriptione,&imitatione satis superaue in fide ac moribus prosic re potuerunt: qui tamen Canon poli captivitatem necessarius fuit, ubi genuino Dei Verbo ex multorum insidiis periculum iminebat. an hoc Concilio praeterEsdram& Nehemiam praecipui erantHag saeus, Zacharias, Malachias, Zorobabel, Mardochaeus, Josas filius Josedech Sacerdotis. An hoc Concilium Synagoga magna appellatum idem fierit ac syntarium magnum constans ex ra Judicibus 1 oyse institutum pro tractandis negotiistum publicae tum Resigionis Dan vero aliud diversum tribunal noviter institutum 3 aliqui primum , aliqui secundum tenent,
quod ad praesenteni materiam parum refert. Notandum V Apud Hebraeos continuis tempotibus unicum, eumque Esdrinum Canonem usque ad Christum natum extitisse, non plures Ratio est, quia tam Hebraei, quam
veteres Christiani nullum alium praeter Canonem Esdrinum gnoverunt. Ergo Contra hoc notandum Dices I. Ideo post solutam captivitatem Canonem librorum sacrorum ab Esdra editnm deducimus quia teste Josephol. I. contra Appionem Iudaicae gentis consuetudo fuit, ut post bella libri sacri recognoscereiittar is in stati rarentur, atqui etiam succedentibus temporibus naulta contra Iudaeos bella movebantur maxime ab Antiocho, sub quo praesertim contra libros sacros saevitum fu i , Ut legitur I. Machab. c. I. V. 59. Ergo
credibile est, quod post Esdram nova librorum collectio facta sit Qquidem a Mehemia, de quo a. achab. c. I. V. 23. discitur quod conti erit Bibliothecam , congregaverit de regis
442쪽
a Juda Machabaeo, de quo ibidem V. 4 dicitur, quod ea, quae deciderant per olliani, quod sub Antiocho Rege acciderat, congregaverit omnia ergo novae collectiones librorum post Esdrinam, inuidem approbante Synagoga naagna factae videntur. Neg. causalem, . quia non dicimus, ideo praecise canonem ab Esdra pol captivitatem conditum, eo quod Hebraeus mos fuerit libros sacros post bella recensere,, repurgare sed
quia tempore captivitatis pessumdatis authographis libri sacri dispersi , exi rte adulterati sors ac corrupti ab Esdra approbante synagoga emendati, in unum volumen collecti ,-- puto ut libri Divini prupositi fuerunt. Unde Judari p*st Es ..dram novis occurrentibus bellis aliisque causis tempore Nel miae, Judae Multa Pollioritate Synagogae magnae libros sacros tantum recognoverint , repurgaverint,' Canopem ab Esdra consectum ex veterum exemplarium fide confirmavprint: nunquam utem novum auctiorem Esdrino Canope Merint, seii libros Esdrino Canoni non insertos inseruerint . . . .
. Dices . Si auo. Esdrinus continuo clavsus mansi ha ,,ut sv ccessi temporis libri apientiae, Tobiae, Iudith α qui sex anones Esdrino non sunt nunquam inserti fuissent, hoc erim eiu ex illo, quod memorati libri Iudaeis nunquam pro sacris α canonicis nabiti ue sed haec ratio est nulla: ergo min. prob. Non abs re suspicari potest, quod Iudaei II,
braietantes praefatos libros e canone uitulerint,is quidein duplici ex causa : I. Quod Hebraica seu sacra linqua exarati. R. Quod hi libri ab Hellenistis, id est Iudaeis extra Palaestinam inter gentes natis his graeca Versione utentibus recepti fuerint, inter quos &Judaeos Hebraizantes mutua aemulatio fuit ergo. Conc maj neg. min. ad prob neg. ant quoad utrumque Ratio negandi primum est quia si hos libros memoratos ex illa
ratione subdaissent , etiam Danielem Esdram eadem linqua Dd a scilicet
443쪽
scilieet Chaldais scriptos qua Ecclesiasticus, Tobia Iudith,
Ialtem primus Machabaeorum scriptus est, subducere debuissent. Ratio negandi secundum est quia si praestii libri locum habuiisent in unone Hellen istarum, etiam locum tu canone vetustillimorum Chriitianorum habuissent, utpote qui Canonem Scripturarum ab Hellenistis Iudaeis acceperunt hoc autem est falsum, cumitioribus Ecclesiae saeculis a multis ceu spocryxbi habiti sint, licet eos postea univei Christi Ecclesia receperit, suo canoni inseruerit. Dices . Iosephus lib. a. contra Appionem citate c. 42. Ecclesiastici haec verba: Mulier vero is omnibus pejor iro, cujus Militia mulierem etiam beneficumsuperat. Ergo Iosephus vim legis tribuit Ecclesiasti , quod non secisset niti relatus fuisset in canonem ergo alius ab Esdrino canon supponendus est, in quem Ecclesiasticus aliique libri sacri Esdrinis recentiores r lati sunt Ex hoc solum sequi, quod liber Ecclesiasticus quia ex Salomonis parabolis compilatus, apud Hebraeos magnae auctoritatis fuerit, maxime apud Hellanistas , qui Josephi tempore istorum libronim esto non in canonem relati fueruit, magnam aestimationem habebant. Praeterea priora Verba in μher vero is ominibus pejor viro, in Ecclesiastico non reperiuntur. Dices Nehemias Cainoni Esdrino suum librum addidit: ergo post Esdram novus Canon conflatus est a Credibile est, n d dum mittendi essent codices sacri ad Ptolomerum Phila elphum per D senes vertendi in graecum, quod ab Elam
ro congregata fuerit Synagoga magna, & ab ea vetus Canon confirmatus, eique polleriores libri adjecti sint ergo. h. quod liber Nehemiae cum libro I. Esdrae tantum unicum volumen constituerit, cum libri primi Esdrae continuatio sit ergo cum Nehemiae additione novus Canon conflatus non est. Ad a. φ. Quod tunc, dum mittendi essent libri ad Ptolomaeum Canon quidem rursus recensit in recognitus uerit, nilia autem ei adrectum
444쪽
Miam sit quod exinde colligitur quod o senes illos solum
libros verterint , quorum exemplar aureis literis scriptum, forte in templo asservatum ab Eleazaro ad Philadelphum transmissum est hoc autem exemplar solum libros ab Esdra collectos unica addita Nehemiae continuatione complectebatur ergo alii libri Canon Esdrino adjecti non sunt, quia alias LXX. eosdem vertissenti Notandum so Hebraeos tot numerare libros S. Scripturae, veteris scilicet testamenti, quot habent ipsi literas, nempe ubginti duos. Ita expresse S. Hieron in pra Galle riginti duo elamenta sint, per quasnibinius Hebrais omne, quod M. O , Nemo initiis vix in isnu commisnatur ita volui duo volim asι' ι ur, rubiis quasi seris εν exordiis inire doctrina teneritas ορο ι ira viri,sti eruditur insolia ergo.
Notandum II Hebraeos hos viginti duos libros intres classes dividere, videlicet in I ui, id eit, legem Nilum, id est, Prophetas: elubim , id est, agiographa. Notantum a Communem nunc apud Austores utriusque testamenti sacrorum librorum partitionem es quadruplicem nimirum in gales, Historiales Sapinciales, de Propheti lex Primi legem, secundi historiam, terit uicta vi sipientiae, variam doctrinam praesertim ad rectam morum conformationem:
quarti Prophetias Qvati a potissimum, uersalia, seu totam Ecclesiam concernentia continent. Quamquam idem liber albquando simul st Historicus, aegalis, ut Exodus.
Notandum I 3. Non eundem sensum eme moderno II reticorum circa numerum librorum divinorum , qui est no catholicis. Illi enim e codice sacro, quem modo pro S. Scriptura legimus,' reveremur, deletos volunt ex veteriam stamento tanquam apocryphos, Tobiam Iuta, Sapientiam, Ecclesiasticum, ambos nactabaeorum .is Barao: Ex novo est
445쪽
Dico I. anon Hebraeorum cum sua divisione est iste: G fis, Exodus Leviticus, Niseri, Detis ter M'rim:' hi quinque sunt legales Iosue, Iutices 'Nisib, Mnallela. Regum P. Et hi quatuor sunt Prophetae anteriores Isaias, Ieremias fabreuj. ecbiel, Prophetae minores. Et hi quatuor sunt Prophetae posteriores. Psalmi Proverbia, Iob, Cunticum Cunt, corum Ecclesiastes Uber, ames, Esdrasae Nohemias, bronica. Et hi novem sunt Hagiographa.
Universim ergo canon Hebraeorum constat viginti duobus libris cujus ratio constat ex Superiori Notando io solum s perest explicatio horum librorum. PBimus liber est Genesis quod nomen ex graeco Hem inae origo quia enarrat mundi Creationem, originem, de natio tis. Ab Hebraeis vero hic liber dicitur Rr tith, hoe est in princiet a ima nempeliuiuslibridictione,&initialibusverbis,m enimΗebriisestlibros suos abinitialibus verbisdenominate: Secundus liber secundum graecam no nationem Modus, latine vero Exitus vocatur ex eo , quod praecipua ejus pars de Israelitici populi exitu de Egypto tractet, quem librum Μαbi Meella che V, hoc est,&bae non a a primis ipsiusmet libris dictionibus compellant. Tertius liber Graecis clatinis a materia, quam pertractat tractat autem de sacrificiis aliisque muniis Levitarum dicit
446쪽
Leviticus ab Hebraeis autem vocatur orath Isiccohamm, id est. lex Sacerdotum vel etiam clii cra, hoc est, Doccllit, ab exordio libri appellaturi; nam Levitae, id est, qui erant prognati ex Patre , tribuam, electi fuerunt a Deo ad munus Sacerdotale, ministrandum ei in tabernaculo, sed hac partitione, ut Amramita sive posteri nitam, hoc est Aaron, ejusque filii Sacerdotio fungerentur, solique sacrificarent : caeteri nempe
poster Gau, Ierari, e Geryon qui omnes sum unt filii Leo
nilae subservirent, ut Sacerdotibus nostris Diaconi. Unde is ctum est, ut priores Socerdotes; posteriores vero Levita nomine vocarentur hic tamen contrarium accidit is per Levitas m esenti Sacerdotes intelliguntur, ita ut Levilicus idem se quod Sacerdotalis aut Soerjicatorisu. Quartus liber tum a Graecis, tum 1 Latinis Ni merorum dicitur Hebraei vero de more suo Vaged re a primis vocibus lacutus es compellant; inscribitur autem sub titulo Numerarim, eo quod liber hic a censu & numeratione populi suum simis
Quintus liber ad Hebraeis ex consuetudine a primis dictu onibus Ellebaddebarim, seu ista sunt verba, & quandoque a Ra
binis Misiari hoc est iteratio legis vocatur, prout ex Graeco liber hic Deutermioniium, seu secunda lex inscribitur. Vocatur autem Iecmilia lex, citeratio legis, non quas novam, aliam legem a praecedentibus contineat, sed quod legis in Sina a Deo ante 38 annos latae, & tribus superioribus libris scilicet Ex ditsto de Μιmeris descriptae sit repetitio δε explicatio. o xo repetitio haec legis araoyse jamjam morituro facta est anno 4o exitus de 'ypto, paulo antequam Hebrari transirent Io danem is ingrederentur in Chanaan in campestribus Moab, nempe in Abelsatim, quaeritii 42. ultima mansio Hebraeorum in deserto. Duplex autem hujus repetitionis causa asstignari potest 1. Quod senes, qui ex Trapto egressi erant, . Prim M
447쪽
legem in Sinti audierant , ob murmur exploratorum Num. αI4 jam mortui erant: & populus praesens erat novus, qui priorem legem promulgari non audierat unde hac secunda legis promulgatione iterato Deus novum cum Hebraeis foedus iniit. ut habetur c. 29. V. I. R. Causa est quia oyses jamjam moriturus, ultimumque suis sibi commissis Hebraeis, quos prae vita sua diligebat, valedicturus, hac repetitione legem profundius, atque tenacius imprimere voluit eaque de causa Moyses c. 7. V. I 8 jussit, ut novi Reges eligendi describant sibi Dem
teronomium. Ecqua etiam ratione c. 3I. V. O praecepit, ut
Deuteronomiam toti populo quolibet septimo anno remissimus legatur. Notandum Hos omnes libros quinque vocari pentateuchum,
qui apud Hebraeos unus tantum fuit liberes Hebraice
2 bora, latine Lex Vocatur. Sextus liber diciturIosue non tam ex certitudine Auctoris,
quod nempe libri hujus Author sit ' te hoc enim ex divina revelatione non constat, quamvis communiter Patres ita senibant quam ex insilliinsitate gestorum, cruae liber hic continet. Septimus liber inm mn, quem Hebraei Sophetim, ista, Iudices comptarat a Judicibus nomen suum accipit, qui erant tunc agilaratus summus Magna proinde Iudi misit pol stas, quidem secundum quid onarchica linus enim lus Judex, isque vel Deo praepositus, vel a populo victus
suo tempore praeerat; non tamen erat Resa, nam nec leges novas condere, nec tributa populo imponere poterat, uti ponsunt Reges nec diademate nec sceptro, nec satellitio Regio utebatur, nec ungebatur, nec haereditario jure succedebat m ctus tamen per Omnem vitam manebat Monarchiae tamen judicum mixta fuit Aristocratia, nam in rebus dissicilioribus supremi Concilii, quod Satib dram dicebatur, sententiam eXquirere, ejuβque decretis stare tenebatur,in caeteris vero legem Dei
448쪽
Masequi, ac iuxta eam populum gubemare, hinc non tam vix quam Dei Lex populum gubernabat ossicia vero Iudicum erant I. Populum a servitute liberare. 2. Bellis praeesse. 3 pr
prie judicare, id est, jus populo dicere, eorumque lites justalententia dirimere.
Libris Iudicum annectitur liber Ruth, qui liber eximiae pietatis, mi vina providentiae singulare ostendit exemplum; Ruth enim Moabitis socrum suam in patriam revertentem pie subsecuta Boo et praediviti secundis nuptiis jungitur, cui parit Obed Davidis Avum, unde Christus Dominus genus suum secundum carnem ducere dignatus est. Est autem liber hic appendix quaedam libri Iudicum, unde ab Hebraeis illis anne tur hujus enim historia contigit sub Iudicibus. Octavus liber sunt libri Regunt, qui Iudicibus quorum antemeli ultimus fuit Judex Samson successerunt. Hisce quatuor libris Regum Spiritus s. prosequitur historiam gentis Judaicae, de Ecclesiae, sive Synagogae veteris a Iudicum exitu quorum ultimus fuit Samuel, cujus gesta hic praemittuntur,
quia ab eo secta est mutatio Regiminis quasi Aristocratici in Monarchicum, Regale, unde Regum n mune hi libri inseribuntur Hebras QSyri duos primos libros Regum vorant Prophetiam Sannesis & duos posteriores vocant Eros R. - ,
Nomis liber ab Imbraeis Di Hebalianum, verba seu
Chronicon, a Graeciis vero pu----m, a Latinis autem Urlamentum, aut inram relictori . mut αι - &kS. Hieron. ep11L ad Domnionem praeteritorum vocatur, quia supplet ea, quae in libris Regum de Regibus Iuda nam gesta Regum Israel vix attinguntur in lib. Paralip. praetermissa sunt Paralia pomenon Hebraeis est liber unicus, Latinis duo sunt. Decimus est Lon Esdra, ab Authore suo nomen sortitus,ao Capitibus historiam 8a annorum compreliendit Liber
449쪽
Mει- si Hebraelia libro Matra non proponitur tanquam dissinctus, quia historiam ab Esdra coeptam continuatrio cini
Undecimus est Liber Diber, cui nomen dedit coeli sivore.&Providentia Dei electa Regina illim Duodecimus est Liber Iob, qui vel ab Actore Tragoediae, vel Scriptore Historiae sic dictus est.
Decimus tertius in I - - , qui ab Hebrabis S si tu i lim, i liber a morim, ac laudis Divitiae compel- Declarus quartiis est Liber proversorim, qui consilet
sententias raves, subli,nes, atque Divimui, quas Grain M. verbiis Hebrasi in parabolas &s situdines appellant. Decimus quintus est Liber Ecclesasa, seu praedicatoris, quem Hebraei Cohelat vocant, titulum hunc praeseseri, quod munus hic subeat Salomon poenitens Salutaris adhortatoris tot enim orbi vanitatem mundi a se ad satietatem, vel potius ad nauseam cognitam depraedicat. Decimus sextus est Geoni Cmnisormn ab Hebraeis Sir-ι, Ierim quasi nobilissimum Carmen de excellentissimum Canticum dictus ob eminentiam, qua reliquis canticis 'cellit. Decimus septimus est Liber Dravias Decimus octavus Cuas Decimus nonus Ieremius ferirem: Vigesis est Ezechiel: Vigesimus primus sunt Prophetae minores Notandum quod liber octavns, nempe sim Regum duos libros sub se contineant quia dictum, quod primi duo libri Regum sint Prophe ia&imaelis. reliqui duo sint libri Regisn ergo duos libros R. ciunt consequenter sunt, a libri in anone Hebraeorum.
450쪽
Dico et Canon hodiernus librorim Veteris Testamen i apud Catholicos constat 3 libris legalibus, nempe . Genes modo, Levitico Numerarim,' Deutero- mmmo. II. libris istorialibus, nempe Iosue , Iussi cum Rum, in Regimi, a Paralipomenon, a. EF, orae Tobia, Iussit b, Emer, Iob, et Maebah m. s. libris Sapientialibus, nempe Proverbiis Metam se Cunticis Supientia, & Ecclesiastico. 8. rin phetalibus, nempe salterio, pilia, Ieremia cum
Threms, Baruch, Miset Danies, se Ioel, Amos, si G, ora Michaea, Nahum, Haibacuc opuma, Aggaeo, actaria, machia.
Universim ergo in Caninis Catholicorum S. Scripturae V teris Testamenti runt libri s. proto Cantasti sunt omnes exceptis Tobia, Iitati, Samitia, Delestastico , Baruch, .s Machabaeorum, qui septem libri sum
Dico a Canon hodiernus librorum Novi Testamenti apud Catholicos constat ex 27 libris. Ex quibus 4 sunt legales in quibus lex nova a Christo tradita continetur nempe quatuor Evangelia Matthai, Marci, Luca Ioannis. Unus est Historialis, qui res per Christi Apostolos bene gestas commemorat. vocatur Actia Apostolorwn Sapientiales sunt a I. In quibus Sapientia novae legis per exempla iraecepta beatejuxta Christum vivendi plenillime traditur nempe Ι. Epistola Pauli ad Romanos II duae Epistolis ejusdem ad Corinthios. a. Epistola ad Galatas sepos. s. Ad bilir Mes. 6. Adolos M. . .n uua, solum les. 8. II ad Timotbram 9. Ad Nition. o.