장음표시 사용
471쪽
clare . . asserit se esse de Tribu Simeon dicens: Deus utris
X. Iudith c. q. vocat Simeonem Pruicipem semiliae Iacob, patrem suum ergoJudith non erat de Tribu Ruben, sed de Tribu Simeon. XI. Ab errore excusari noni unt haec verba Iudith c. q. V. a. os ne Deus ratius mei Simem, qui deis illi gladi ιm iide. fere em asse nigenarum atqui Simeon alienigenas non defendit, sed oppugnavit, ac perdidit ergo. XII. Cit loc. Iudith approbat .summis laudibus in
XIII. Iudith in sua oratione laudat Simeonem levi, eo quod Deus eis dederit ptaedam, quia zelaverunt Zelum' os ejus atqui juxta datam solutionem nullus zelus Dei sint insiliis ergo
Ada s. Hieronymum ροrsncta Seripturas intelligere libros
Canomis nam dicit ibidem: Dia Hebraeos liber Iudithiater Apog rba legitur, cujus authoritas ad roboranda iIli, qua inco urauionem Centuηt, minus i ηea Iudicatur. Ubi S. Hieron demente Hebraeorum dicit librum Iudith inter Agingrcl1 bi . id est, Sila'. computari, sed esse minus idoneum ad confirurandas res fidei cui Hebraeorum opinioni ponens authoritatem Nicaenae Synodi addit sed quia hunc librum Nicana Θnodus in numero Luctarum ScriptWarum PDtur comi utosse ergo de mente S. Hi ron Nicaena Synodus eum ita in numero Sacrarum Scripturarum computavit, ut eum idoneum esse censuerit ad fidei dogma-
472쪽
erent Concilii sententiam tacite retractaver id, quod de libro Judith in Prologo suo Galeato dixerat. Ad II. Damnandos non esse Patres , qui post Nicoenam Synodum librum Iudith non habuerunt ut canonicum, ex eo, quod certi non essent de hujus libri a Synodo Nicaena facta inate sacros relatione: si enim de ea certi fuissem absque ullo dubio eum ut simini admisissent. Ad III neg. ant ad prob neg. ant ad ejus prob. dico rasetionem, cur Iosephus de Historia Iudith Mat, esse hanc, quia nonnisi hiitorias libris Canonicis insertas recitare solet , ciuCanone Hebraeorum liber Judith non habetur. im Seratius observat in Judith pioleg quod Iosephus serte in alio libro aliquo de his egerit, cum lib. io Antiq. c. 3 pro serii, AdsAssyrioriam ac Medorum rebus acturrem siruterea endum: hoc argumentum hullius esse roboris, quod adversus libit J dith ac etiam libri Tobiae dignitatem tauthoritatem x, phi sit entio ducitur: nam d*bi historiam, & iniantium co,
dem, aliaque praetermisit ALIV. ant ad prob. conc maj neg. min. Nam Serariiu in c. 6. q. I. dicit Bethulimn esse Galilaea urbem in Tribunkιlon in monte sitam, non procul ab urbibus , quas antea c. a. expresserat Scriptura Broccirici ex eo Aen9cbius exponit sic: A Wrbialim, de qua in Tobia, tres sunt Leuca ad Dothaim castrum sub monte Belbidia, ubi Ioseph erracit fratre quaerens De Abeliua es una Leuea ad montem Bethulia, in Itιdit occidit Holofernem qui mulis per totam ferme Gallisam cernitur. A Bethuliae, uva Leuea ad civitatem Tiberiadis unde inter Orientem Au
stram primare Galilaa, quod dictum es nare Tiberiadis. Ad U. eg. ant ad prob. dicit πο- ὰρ λ quod iiij io non fuerint nisi equitum Sagittari um duodecim milia iis pectabantur tamen ex gentibus, quae rei parebant aut ei contatae emuit, plura millia, quibus advenientibii cad viginti h duo
473쪽
dtio millia crevit exercitus. Ita etiam hunc locum explicat Tirinus c. 7. ad illa verba equites viginti si millia dicens: A . elydrisit ergo ex Syria decem millia ad illa duodecim νηjUM, qua Ho-
Deserues . . . I. x Syria scum eduxerat. Quatntum vero ad
textum Graecum attinet r. conjicit erimuό errorem esse in ipsis
Ad VI dicend i, quod post reditum a captivitatem bylonica, dum ad sua cuique data est redeundi potestas sine dubio non solum possessio , bona eis sueriti reddita, ita devio ni concessum Regi ius imperium sub AlΙyriorum t men. - Persarum Rege. Itaque tunc Judaei non ita arctarunt fines suos, quin niiscerentur tribus rutan& Iudith ex Simeo mTribu h bitasse legitur in Bethulia, tuae ad Tribus rabularis em pertinebat: adem ae artim occupabant ac sub Moiam Sunimi Pontificis, dum ubi contigerunt, imperio vivebant, nec Assyrii in Iudae ac Samma potiores partes obtinebant. Cumquq indifferent passima captivitate reduces regiones illas inhabitarint, mirum non est, quod ad funum Pontificis nutum cuncta administrat tur, adeoque ad Mines ob causam communem Pontifex miserit: illo siquidem tempore nec erat dissimctio regni braeli de Iudae, cum nulla ecthi regni sorma, sed sub
Summo Pontifice omnes tunc in his regionibus degerent. Ad VII. Si hoc argumentum Concluderet, deberet, etiam negari liber Genesis , quia circa initium mundi centum decem recensentur opiniones. Etiam Abrari historia deberet dici conficta , quia de anno aetatis, quo eum a bara genitum Scriptu a commemorat, iniarias abeunt opiniones tam Cathoatici qu*m Hetherodoxi Interpretes incertum proinde hujuslii
474쪽
A VIII. Dist ant. Falsum est, quod Iudith dicit c. g. .. 3. Si verba illa extendantur ad univisis Hesmeorim gentem thans anti si intelligantur de sola civitate Bethuliae, eoant .c se l. Iudith ergo solum locuta fuit de sua civitate si thusa, modi aliis deficientibus in vera perseveravit Residone: quae perseverantia illi erat motivum rivibus, quod spem fi mam de Divino conceperint auxilio. dii tamen mus Hoba illa Iudith extendere velit ad universam Iudaeorum gentem
tunc dicendum, quod licet populus sacrificaret in excelsis, Judith nihil falsi dixerit, cum sacrificare in excelsis non fuerit peccatum idololatrite, sed ad summum aliud peccati gentis con- ira determinatum locum lacrificii a Deo praescriptum Iudith autem loquitur praecise de scelere idololatriae, a quo immunis suos concives Bethulienses, & communiter Iudaeos praedicat. Ad IX. Simeo tem, de quo Judith c. 8. non esse Principem familiae Iticob, sed aliun ex iam ilia Rulmi, cujus etiam familiae erat Iudith, non tamen filium Ruben , sed cognatum ejus rideo dum m. c. 46. V. . Item I. Paralip. c. s. v. 3. referuntur filii
Ruben, non refertur nomen Simeonis, quia ibidem nomen filiisumitur stricte, in genealogia autem Iudith late, prout etiam n potes tales dici possisnt; sic I sqq. Gen. d. 45. v. 8 .Patrem se appellat bar mi, cum tamen Pater non esses. Item Esth cora. V. 6. Aman Vocabatur pater sipueri, & tamen non fuit.
A X. Quando Gudith c. vocat Sitne mem qui certe in Princeps similia Iacob secundus natus post o
trema non vocat eum patrem generatione , sed veneratione
aut imitatione: a veniebat Iudith in mentem, quomodo SD -ui gladio Humitas intersecerit ulciscens raptum ad Grundiis, seroris suae; sic is Ipsi cortito Hol fenim ejus pudicitib. aintentaturum scirilitis Simeo mi empla insurgeret. A XL L Vis defensonem idem esse vicis ilionemata Serarium in tera Graeco habetur, gladium in altionem nam Hii a VOX
475쪽
vox issa in defension . qua utitur vulgata, id significat. Sic
Paulus ad Rom. c. a. v. 9. dicit: in Dogines ιr iis dess,esentes
eburissimi, id est Mn ulcycentes, non mi telum Iuniores, qui sutim additur, niihi visit a. Ad XII diit mri citi lae Iudi. approbat, .suinausi inibus inert factum Simeonis abutile, ne r. in . laudat factum Simoins, sicut a sereniis laudatur faetum Nabuchodonoseris, conciam ,& sic dist. min. lim conseq. Judith ergo alablute non um ut fictum Simeonis, quod Iacob ea. c. q. v. m. dictum Mor , pertinacem indignati e duram vocat, sed solum
tiles a Deo poteruae , opes, Vires, de arma acceperunt ad Iudae imi recata punienda , uti idem dicitur ex eo tamen, quod Deus illis usus sit ad punitionem populi Iudaici, quod
iis tanquam instrumenta ad hoc Deo deservierint, non censem tur laudari, quamvis Propheta eos vocet os Dei; sic etiam Iudith dum Simeonem ineci vocat Iervum Dei, quibus Deus gladium dedit ad ulcilcendum quo sensu ipsa pro de sentione gentis suae sortitudinem a Deo petit ad occidendum Holofer- mn, non censet ut Simeouem arui velle laudare, quorum f. eum in libro Genesis reprobatur. Pro hujus majori notitia. oblervandum Gen. c. 34. v. 2. historiam totam ita narrari: Dinam cruntidisset Sichem filia Ilanior Hevaeu Vinceps terrae illius , climacit eant, 'rapriit, 'immivit cum ilia , pyri. mens Dirgin . V. 7. Acilioφι quod acciderat, irrui ius valde Iilii
ob eo quod se dum rem operat a se in Israel, ω violatabilia Iacob rem illicitam perpetrasset. Fecit em pater Siciam quod potui apud Iacob, ut siIio suo Sichem filiam. Hus Dium daret
476쪽
daturos sororem suam, si ipse gens sua recipere velint circumcisionem, quod factum est. Jam v as habetur: Decce die tertio, quando gravisimus tubaerum, ros arreptis duasilii Iacob Simo Levi fratres Di AE Iidiis ingressi sint urbem
conbidenter iam ratione faederis ut amisi habebantur Merfectis ueonid ibius moculis, Heum labem pariter necaverunt, DButes Diianam de dimi labem Jororem suism quitas egressis i erim μper oecificareri silii Iacob, is depo luti sunt urbem in ullioli Atyri: Viribus 1 erretratis audacter Ilico dixit ad Simeon ei, tu is sis su Iecipis mes . Et c. 49. v. s. dicitur Sinino F I rei fratres Wsa in iuratis Mantia in coit Himi eorum non uis anima mea se maledictus furor remm e. Hoe autem factum, Iacuo maledictum summis laudibus extollit Iudith, imo ipsi se attribuit . . . a. dicens: Domine Deus patris mes Simeon Ad XIII. Dist. ma, quia zelaverunt etelum legis eius etelo
proprio neg. maj. Zelo improprio,, qualem etiam habent inimici Dei. Nibus tamen Deus utitur, conc ni . sic dist. min. neg. conseq. Etiam Zachar. c. I. V. 4. legitur gentes, quae Deum adjuverunt in malum , improprie gelasse dicuntur zelum
Dei; ita, hic Simeoi & Levi iniproprie Zelaverisit gehιm Dei, hoc est, ehim, quem Deus habebat nec ideo majori laude digni sunt, quam Nabuchodonosor. Dices: Haec solutio est contraria textui Graec, nam in hoc . . v. 3. dicitur quod Simeon Levi non solum gelaverint zelum Dei, sed etiam nqminantur Dii die dilaeti nam textus ita habet Dedisti uxores eorum in dirmiorem, filias in
captivitatem, comiti, otia in distributiom suorum duectorum a
te, qid etitim gelaverunt gelim ti m Atqui Mec sunt contraria illi, quod de illis dicitur Gen. c. 49. ergo. Dist dii, sed etiam nominantur filii a Deo dilaeti is secundum textum veri
n illa debeat intelli de Simeon , Dei meo M. de via
477쪽
fratribus intelligi debent, conc maj.- sic dist. min. neg. con- seq. Judith erro c. . . . nullί m tacit mentionem de fratribus Simeonis , bene tamen . . ubi de sua gulari transivit ad loe
rate, ubi non agit de solo Simeone, sed de aliis filiis Jacob, de quibus hic non est conquestus ex quo clare sequitur, quod caeteri filiiJacob praetor Simeo m4 Levi fracti foederis .caedis non fuerint rei: sic ero zelo Dei, & forte ex mandato Dei inuerunt urbem diripere ergo hi non illi laudantur a Iudith:
LIbri hujus Austorem non esse Iobum, sed mysen gravis
simi propugnant Authores inerito nam Μ-ses, non Iob primus sint scriptor Cimonicusex communi sensu labronim. quos saltem desecto liabemus quod non orificaretur, si Iob
hujus libri esset Author, cum Job aetate Moysen praecesserit. Pr:E terea liberJob est admillus ab Hebraeis in Canonem SS. Scripturarum atqui sido illius esset Author non fulliat admitsus in Canonem Judaeorum, eo quod Job non fuerit ex filiis Israel; sed Idumaeus vel Arabs, qui ab Hebraeis pro hostibus habebantur . adeoque Hebraei non admisissent in suum Canonem si bruma holte gentis suae conscriptum. Accedit, quod juxta S. Hieron praefat. in hunc librum liber Jobsit Hebraice conscriptus, quamvis aliqua vocabula Arabica in eo legantur, praesertim quando introducuntur amici ad ipsum loquentes atqui Job de .
Misset scripere Arabice vel Driace, haec enim fuit linqua P. s. Librum Job esse proto canonicum. apud Catholicos non est dubium illum enim admisit antiqua Diagoga, QEcci s Catholica in multis Concisiis Provincialibus4 Generalibus. ωnovissime in Concit Trident. Et tam in Veteri quam novo testamento comi latur ianvain liber divinitus inspiratus,
478쪽
ut Ezech. c. 4. V. 4. Item Tob. c. 2. V. I 2. Item Jac C. s. v. II. Item I ad Corinth. c. 3. V. I9. Item I ad Timoth. c. 6. V. 7.
Item S Thom in prologo hujus librLCirca hunc librum notandum, quod verba tum Dei, tum ipsius Job, Scripturae Canonicae authoritatem habeant, non autem verba ipsius amicorum, qui a Patribus dicuntur gessisse Prum haereticorum. Contra hunc ergo librum Job objicita N
I. Iosephus , qui historiam a primis initiis texuit, uni meminit ipsius Job ergo hic liber non est Canonicus prob. comseq. Iosephus libros tuos composuit ex Scripturis Critonicis: atqui ex concessis nullam hujus libri iacit mentionem ergo. II Aliqua unpossibilia narrauitur in libro Job ergo non est Canonicu'. hi prob. c. a. v.' 13. disitur quod tres amici
Iob sederunt cinnis in terra septem distin, e septem victurus atqui hoe est impossibile ergo. III Impossibile est, quod Iob c. q. dicit chahaim filios
uteri nei ergo anti prob. c. i. dicitur omnes filii Iob pinerant. ergo. IV. HistoriaJob est omnino fictilia ergo ant prob fictitium est, quod narratur C. I. V. 33. ergo an prob. loc cit. dicitur dulcis fuit iureis cocyti atqui hoc est fictilium cocytra enim fluvius inferorum est, ut fabulatur antiquitas, admittit Sali in hune locunt, ubi dicit teritatem de mis mal ruin post mortem proponis sub fabula, qua vulgariter ferebatur, quia Icilicet in infertio inter alios sis quidam fluuius nomine cocytus, Misseu Tretatur luctru , quo am= malarum perducuntur ergo. V. C. 42. U. 4 dicitur H vocavit nomen nus diem, O
M- semiada casiam nomen tertiae coram me atqui haec sinae nomina proprie fictitia,' parabolica ergo. VI. . Narrandi stylus denotat Librum Iob esse parabolam: iso. antipto mi aber se incipit: Vis erat in tem Hus non
479쪽
Iob atqui hic est stylus parabolarum nam persecta historia
loquitur in tempore praeterito sic Liber I. Regum incipit Fuit vir unus de Rinniti, tu Sophim ergo. VII. Quod . ., 2 narratur de concilio Angelorum praesidente Deo, colloquio Sathanae, interrogationibus&res pomsionibus non potet historice accipi ergo parabolice ergo. VIII Hic LiberJob scriptus est metrice, ut scribi blent comoediae, tragoediae, ergo dolorosam quamdam, aeriin, Bis resertam continet fibulam. IX. Nomen Job significat Auem terranus, terram civi-ssii Bavla vetustis secreta Sopha Specidatorem: Eliphaz climrum Dei sed haec nomina sint parabolica ergo.
Ad I. Conc. ant. neg. conseq. ad prob. dist maj Iosephus libros 1uos coni posuit ex aliquibus Scripturis Canonicis, conc. maj. Ex omnibus Scripturis Canonicis, eg maj.4 Conc. min. neg. conseq. In Iosepho historico non sola historia Iob; sed etiam aliae historiae sacrae desiderantur multa ex sacris Scripturis praetemisit multa ex suo addidit in multis lapsus deprehenditur, ac reprehenditur. Praeterea cum Josephus Hebraeus de rebus suae gentis scripserit, mirum non est, quod historiar Iob
utpote gentilis &ἈIienigenae non meminerit Job enim ex Mipe Hus primogeniti Nachia atris Abraham descendit. Ad ΙΙ. neg. ant ad prob. com nia, dist. min. Atqui Meest impossibile physice loquendo com min. moraliter loque do, neg. min. conseq. am illa continuatio septem disrumnoctium physice inni est accipienda, sed moraliter undae plerumque solemus dicere, aliquem in quodam loco continuo intae, dum majori temporis parte in eo mansit , licet ad aliare Podachre uter allo diverterit sc Jacob Gen. c. ar dicit:
480쪽
433 Die noctiqiae aestu urebar ξ gelu, fugi atque fominu ab Octilis meis: quod pliyiice intelligi aequit , quasi Jacob nunquam subioritto iuva, neque ullam toto illo tempore quietis partem captaverit sed intelligi debet de continuatione morali Ad III. Loc cit Filios uteri sui, non vocari illos, qui c. T.
leguntur periisse ; sed illos, quos susceperat ex concubinis, si ancillis, ut aperte colligitur ex o Interpretibus legentibus: Inlocabatu iuilis uiti sessio concubiliarum meumst: qui primariis suis filiis nece sublatis tarde superstites esse potuerunt, utpote nec convivia celebrantes, nec cum aliis filiis matri miluin coin
Ad IV. Fluvium cootum esse quidem sabulosum, notam dum tamen in Hebraeo legi Nahlial, quod non solum significat
torrentem, sed etiam vallem, per quem torrentes defluere Iolent: Vulgatus nolle interpres posuit speciem torrenti pro genere, vertendo scilicet co sum pro eo, quod in Hebrae est torrente, aut Νιtio , quemadmodum etiam o legerunt unde ut asso. non recederet,is ut rem, de qua agitin , clarius exprimeret,
tabulosi fluvii Oocyti nomine uti voluit. Ad V. Nomina triunt filiarum Iob non esse fabulosa uenim Gregorius docet, illa esse desumpta a virtutibus, ac pra seseri Orabilem pulchritudinem, gratiam tum internam, tum externam illarum virginum. Unde S. iu in hunc locum ostendit nomina illa non esis fabulosa, sed cum essent pulche rimae, nomina earum pulchritudini convenientia esse imposita: hinc mi Vocis G, en unius diem scilicet propto claritat in ejus
Fumen scruidae Cupam, quae sis ecies aromutica, propter Amiseratem Usus nomen tertiae cornu lita es autem sibi ιm , quo
mulieres utunti ador atrum oculorum scio istum ituri. . Reg. c. 9. -