장음표시 사용
491쪽
eum esse librum Saerum divinitusque inspiratum post expreLiam Eccletiae disinitionem in Conc Trid. SeT. 4 Florent in instruct Armenorum. Et Carthag. ΙΙΙ. c. 43. Hic libet defectu propos tionis laclesiae non ab omnibus semper necessitate fidei receptus fuit sed de ejus Authoritate aliquando dubitatum fuit inter aliquos etiam Catholicos, ideo Deutero-Canonicus, M tur Prologus tamen hujus libri Canonicus non est.
Authoe hujus libri estJesus filius Sirach, iris Ierosolymitanus, vir Eximiae Sapientiae , Propheta, qui sententias Salomonis hinc inde dispersas in unum volumen collegit Luber hic defuncto Seniores Siracide ad filium Siracidem, dei ad Nepotis mann pera enit, qui Hebraice conscriptum vincereddidit, ac ligessit, 4 ordinavit; quare Iesus Avus verus in Ecclesiastici, Iesus vero Nepos graecus tantum interpres
Liber Michabaeorum dicitur, quia achabarorum gesta praeclara facinora narrat. Fuerunt achabaei Illustres viri Tri bus Sacerdotalis, qui zelo fidei accensi pro lege Mosaica , ' tuenda Patrum suorum Religione strenue decertarunt. Ilorum fitere quinque Fratres filii athathiae Sacerdotis magni scilicet Ioannes, irrim Iudas, Eleazarus, cyonaibas, ut legitur x. ach. c. a. ubi quidem sub diversis nominibus referrentur .
omnes tamen dicti sunt MMDbri a cognomine Iria e tertii ex filiis Mathathiae, qui quia caeteris zelois sortitudine emicuit, Me rices ne hebraico uehisbaus donatu
Sunt quidem quatuor libri inchabaeonim, sed de tertis quartis hic non est sermo, quia cum Apocryphi sint , non quod malam doctrinam contineant, quin potius pietatem res fient, de alicujus sunt authoestatis, sed quia iis Mesesia tanquam fidei regula non utitur, nomine scripturaet S non veniunt.
492쪽
Duos libros Hores, nempe I. is Machabaeorum esse Canonicos, probat non solum Concit. Trid. sed etiam Florent. Carthag. III. Gelassius in Concit Rom. Innocentius epistola ad Exuperium: χXIS. ΡΡ praecipue S. P. August. lib. I 8 de iuvit. Doc 36. Authores sunt incerti. Lutherus, Winglius,
aliique haeretici hos duos primos libros inchabaeorum ut C nonicos rejiciunt , non alia ratione, quam quia evidenter oste dunt falsa esse eorum dogmata nam in libris istis stabilitur imvocatio Sanctorum, probantur lavigia pro m tuis, & cel bibantur dedicationes Altarium, quae ovinia negant tu haereti ei inde ita contra hos libros arguunt.
iucus Smptinas in recipis ergo. II Lib. r. c. i. dicitur, Alexandrum magnum regnasse primum in Graecia atqui hoc est falsum siquidem ante ipsummulii fuerunt Reges Lacedaemoniorum, acedonum, Mneniuensium, Corinthiorum ergo. ΙΙΙ. Eodem cap. v. 7. dicitur de Alexandro Cocavit pueros
sis imbiles, id scio erant doudentute niιtriti, ' divisit illis regnumJuum atqui juxta Curtium lib. Io. c. 7. Iustinum lib. I a. Diodorum lib. 7. Orosium lib. 3. c. 23. hoc est falsum nam isti Authores reserunt divisionem fictam esse post mortem Alis
IV Alexandri Regnum dicitur divisum in Provineias diearum Praefectos a a. 29. vel secundum Curtium Io. Atqui hoc contrariatur Prophetiae Danielis ergo min. prodi Prophetia Danielis Alexandri myum tantum in quatuor partes dividendum praedicit c. I r. v. . ubi dicitur Onteretio remini erum, e diuidetur in quatuor ventos in ergo. V. Lib. I. c. a. assismatur vaticinium Danielis de abomin
cohedesblationis impleisin esse quando Aa ch et ipli
493쪽
nes idolum in templo Domini collocavit: atqui Christus atm. c. et . asserit vaticinium illud implendum in novissimis diebus;
VI. Lib. I. c. i. v. 11. dicitur, Antiochum illustrem, seu Epiphanem regnasse anno 37. regni Graecorum atqui hoc est nisum erin mim prob. Ex annalibus Graecorum, Moerin nologia Eusebii constat illum regnasse anno Graecorum I 56. de ex serie Regum anno Iss. ergo. VII. Eodem cap. v. 8 dicitur Regii ad Agexander misI 'murtum est atqui juxta computum libri illi tantum tribuuntur 6 anni ergo. VIII. Lib. I. c. 6. commendatur factum Eleazari, qui seipsum occidit alitui se ipsum occidere eit grande crimen, noli commendatione dignum ergo. IX. Lib. I. c. 4. Judas dicitur mundasse templum anno. 148. id est, uno anno ante mortem Antiochi, siquidem anno 149. obiit atqui c. io lib. 2. dicitur Judam purgasse templum post biennium a morte Antiochi ergo. X. In libro I. illa templi mundatio narratur ante mortem
Antiochi Min lib. a. narratur post ejus mortem ergo est cini- tradictio. XI. Eodem die lib. i. c. 4. V. 12.4 lib. a. c. I. V. I 8 dicitur templum mundatum, quo die fuit prophanatum atqui propha- iratum est die Is ut habetur I i. c. i. v. 57 in mundatum dic, lux die as ut habetur lib. I. c. V. sa ergo.
XII. Lib. a. c. I. V et resertur istola, in qua fit menti alterius Emolae, quae statim in contextu additur, & scripta dicitue anno ἐν his vectis Ru tantem e--- 16 ν bos .mitifcri mus vobis Iu tamen, io scripta notatur anno I 88. lus verbis: fili 18δ rorulus, id es ger obmis. ωium 4, senatusque, est yrias Pisobolo Melli, o nolimve Regis atqui h Qimplicat ergo ' XIII.
494쪽
XIII si annus 188 pertineret ad finem praecedentis v stolae, post illa verba ismo crete oo ge o octavo deberet poni punctum atqui non ponitur punctum, sed tantum coma ergo.
XIV. Lib. a. c. 9 narratur Iudas occisus anno Isa. ωt, men lib. a. c. I. refertur Epistola ab eo scripta anno I 88. quae 'si etiam pertineret ad finem praecedentis epiliolae 69. etiam jam tunc Iudas fuit mortuus ergo. XV. Lib. I. c. 6. v. 6. Antiochus in lecto suo in Babylonia moritur anno I 49. atqui lib. 2. c. I. V. I 3 in templo Minea, quod eratu ei sepoli, quae ctiam in Scriptura vocatur Elymaides, dicitur oecisus; quae omnia sibi contradicunt ergo. XVI. L. I. c. 6. v. . dicitur: Dii9urus repti Asia civiti ite
Εbma se figit inde θ' abiit cum risiti morata θ' reversu es ist Balylonem &, 16 d nisi tum es illis atqui non est mortuus in Babylone ergo. XVII. Lib. 2. c. i. v. a. dicitur: Cum in eryid esset Duxi se cum iis immen sus exercitus, ceci sit in templo mea ergo
est mortuus in Templo undae, non in montibus. XVIII. Verbum cecidit loci, Et intelligitur pro mo tulis est nani v I 6 habetur rei seruiit Ducem, aeras, qisicinn
eo eratis,' serum in Maum. τ' a ianu ampinaris foras pr 'cenuit ergo. XIX. Lib. i. e. 6. v. 16. dicitur Miloclium Epiphanem
mortuum esse anno 149 Regni Graecisim & lib. a. c. I r. V. 33. legitur mortuus anno 148. cum ipsius filius Antiochus Eupat tanquam Rex scripserit epistolam adJudaeos tanquam ejus successor anno I 48. Ergo. XX. Lib. I. c. 6. v. o. narratur Antiochum Eupatorem cum ingenti exercitu invasisse Iudaeam anno Iso. lib. a. c. I 3. V. I. hoc Rehim refertur anno I 49. Item lib. I. c. 7. . I dies-tur Demetrium ab urbe Roma exiisse anno ISI. Et Ela s. e.
14. V. 4 die exitus refertur contigisse anno 15o. Ergo.
495쪽
I. Lib. 2. c. I. v. I9. dicitur: Ωιm iis Persidem captivi dimeerentur 'tres nostri atqui Judaei non in Persidem sed in BabP. Uniam silerunt abducti ergo. XXII. Iab. a. c. a. viedain Apocrypha reseruntur de A camnum, quae probantur ex descriptionibus Ieremiae atqui . haec apocrypna non dixit Ieremias, sed opposita affirmavit c. a. v. 16 ubi ait, mastens ustra Arca testamenti minis ergi, XXIII. Lib. a. c. a. narratur I. Ieremiam tempore, quo Jerusalem obsidiebatur a Nabuchodonosore, abscondisse Am. cam testamenti,M Altare incensi in monte, quem Moyses asc enderat, qui fuit mons Nebo, ut habetur De .c. 34. a. Ipsum Ieremiam dixisse, locum sere ignotum, donec Deus congregaret congregationem populi sui, propitius seret atqui hie duo adstruuntur: imum quia Ieremias non potuit hoc A-cere tempore obsidionis, cum tunc fuerit in carcere nec postea, cum omnia pretiosa fuerint ablata, Ieremias ut habet arderem. c. 37.4 380 omnibus tam Sacerdotibus, quam Nobilibus esset insensus 2. Quae enim fuerunt abscondita, postea hpopulo a captivitate Babylonica reverso nunquam fuerunt im
XXIV. Lib. I. c. 8. v. I 6 dicitur de Romanisci Commi tunt uni honaim fagistratum situ per singulos amiss dominari ruiiDems terra Iliae, se omnes obedimit ei atqui hoc est fusum, quia apud Romanos duo creabantur consules ergo. XXV. Lib. 2. c. 3. V. 4. habetur Simon autem de Tribu Ben
Mim Praepositus templi consituΠιs atqui si fuit de Tribu Benjamin, non poterat esse Templi Praepositus, hic erum debuit esse de Tribu Levitica ergo. XXVI. Lib. a. c. 8. Ea narratur de Iuda: O litiis em
que seviressos Duces utrique o sita hisem μ' finion atqui missus ex fratribus Judae vocabatur Iosephus ergo.
496쪽
i XXVII. Lib. 2. c. Io. v. II. Antiochus Eupator Epipha. ni filius regno suscepto Lysiam regni negotiis praesectis dic, tur atqui lib. I. c. 6. habetur, quod Lylias diu ante praefuerit, Regem Antiochum Eupatorem instituerit ergo. XXVIII. Libis. c. I a. v. I 3. Iudas laudatur, quod pro mortuis Sacrificium ostem jusserit atqui ut Calvinus lib. 3. initit. c. s. 8 dicit pro mortuis orare est vanum, super ritiosum ergo. '
XXIX. Etiam juxta Catholicos non licet uare pro qui decesserunt cupit cato mortali atqui tal erant illi, pro quibus Judas orare jussit: nam dicitur lac mox est. Moemo is it V in tunicis lasei sectorinii de donia iis id rum a quihus kxyrolibet iidaeus ergo XXIL In libro a cap. ult Auctor culpam 1 lectoribus de precatur: atqui hoc est alienum 1 divina authoritate arguit si quidem Calvinus c. q. qui scripta sua indigere venia sitetur, is Spiritus S. oracula non esse clamat. Ergo.
AD L ExpIS. Hieron subdist. Et loquitur S. Hier de Scripturis Proto Ganonicis, conc. Et loquitur S. Hieron de Scripturis Deutero canonicis, neg. Itaque cum libri Machaba lorum sint tantum Deuter, Canonici, merito S. Hier dicit. quod Ecclesia eos non recipiat inter Canonicas Scripturas nempe Proto canonicas.
Ad II. Neg. min. Cum enim Scriptura dicit Alexam drum regnasse primum in Graecia, non de regno quocunque pamtiali loquitur . sed de onarchia Graecorrum, quam primus obtinuit Alexander, cum totius Graeciae Regnum adeptus est exclusis aliis Mobili, qui in variis ditionibus regnabant, cibila solus in toti ni vere tota Graecia imperisit unde Ala
497쪽
xander fuit primus totius Graeciae onarcha, is illo haccepit Graecorum Monarchia. θ. a. Quod Alexander dicatur primus regnasse in Graecia, hoc ei , prius ibi regnavit, quam in aliis Regnis, quae armis devicit: nam in textu Graeco non dicitur primus, sed προτερ. . id est, prius. Ad UΙ. Secundum Scripturam vere Alexandrum divi in Regnum suum, dum adhuc viveret, licet illa divisio tantum post ejus mortem executioni data fuerit quod utrum
sierit vel condito ab Alexandro testamento, sive alio m do, parum refert vel nihil contra Scripturae locum. Et ita ui telligendi sunt Authores citati Ad IV Danielem non negare in plures quam in quatuor partes divisum fuisse Alexandri Regnum sed quatuor tantuni
posvit, quia illis erant spine, &Judaeis, quibus scribebat,
magis notae. Ita Danielem explicat S. Ister in cap. i. Dan.
. . Ad V. NK. M. Quia de Danielis vaticinio nihil ibi diei tur, sed tantum dicitur aediliavit Rex θ ο u abomi-ω- icthim destitimus seper Altare Dei atqui illud idolum erat vectabominandum sed non est sermo de eodem idolo, de quo loquitur Daniel. a. i. Nihil obstare, quominus haec Prophetia Danielis duplicem potuerit habere sensum etiam literalem unum de principaliter intentum de Antichristo ejus tempore alterum minus principalem de hoc Antiocho ejus persecutione, cum fuerit Antichristi figura, & ab aliquibus SS. PP. vocetur lichristia veteris testamenti Poteli ergo dici vaticinium Danielis ex parte impletum in Antiocho, & ex toto implendum in sine mundi. VI. Neg. min. ad prob. dist. ant. Et illi computus inter se non conventuut quoad modum computandi, conc. ant. quoad rem computatam, Myant & consei In re ergo nulla est hic' divoestas uenim aliqui computent annos Regni Graecomiti'
ab initia nevii Alexa i Magni a devicto Dario, inveniuntur i
498쪽
tisque ad Antiochum Epiphanem annicis 6 vel Iss Si autem liqui ut, Author libo .machab. computent octodecim anni nempe duodecim annis post naortem Alexandri hisque duodecim addantur sex anni, quibus Alexander regnavit, faciunt annos octodecim unde Author lib. 1. achab. incipiendo hoc modo suum computum, recte dicit, Antiochum regnasse anno a 37 ni Graecorum: si enim his 1 37 annis assi tu is ement numerum Iss. Tali modo omnia argumenta solvuntur, quae de diversitate computus hujus libri objiciuntur. Ad VII mist may gnavit Alexander annis a. a modi se Patris, conc mi, devicto Dario, neg. maj. Quando di, cimus , quod Alaxander tantum regnaverit 6 annis, non intesttagimus hoc a morte Patris sui, sic enim regnavit Ia annis, sed ii devicto Dario ab illo enim tempore tantum 6 annis regna.
vi tanquam totius Graeciae Monarcha.
Ad VIII. Dico cum S. P. August. epist 6 I. quod quamvis homo ipse fuerit laudatus, factiιm tamen ellus narratim, sao Loiciatum. 2. θ. Eleazarum merito laudari non solum,
quia id potuit secisse ex instinctu Spiritus S. sed etiam, quia seipsum non directe occidit, sed tantum indirecte, & permissive se habuit ad mortem nam directe intendit commune populi
sui bonum, ideo elephanti se supposuit, illumque occidit, sub jus ruina est sepultus. Ad in Conc maj. g. min. Nam in c. o. Libri secundi ista verba rost biennium non significant, 'st biennium a morte Antiochi, sed post biennium a prophamitione. Ita Bellarminus. Sed contra hanc sesutionem. Dices: Aprophanatione templi usque ad ejus purificati item non tantum biennium, sed tres anni integri eum decem diebus fluxerunt, ut clare constat ex lib. r. c. I. v. 7. Item ex S.Ilieri qui dicit in Damia. -- - --
499쪽
ad re Iudam expurgas e templum anno 148. ut habetur lib. I. C . V. 52 nempe uno anno ante mortem Aiatiochi uuae contigit anno I 49, ut habetur lib. I. c. 6. U.46. In secundo autem libro c. o. V. 3. narratur quidem haec purgatio post mortem Antiochi, non tamen asseritur facta post mortem Antiochio hoc ideo, quia cum Author cap. 9 vellet absolvere, quae ad Antiochum pertinebant, nolit it narrationem ipsi templi expurgatione interrumpere 6 ideo hanc post mortem ipsius recensuit neque illud post inruium reserendum est ad Hortem Antiochi, sed numerandum est ab initio Principatus Iudae, quod fuit anno 146. ut colligitur ex lib. I. c. a. v. 66. ita uno anno ante ipsius Principatum suit prophanatum, nempe 14s anno, Hemiis post ejus Principatum sui mundatum: ergo tribus annis integris mansit templum prophanatum. Et hac solutione salvatur concordia Scripturarum. Ex qua Ad X patet responsio etsi enim illa templi mundatio in
lib. 2. narretur post mortem Antiochi, non tanten alterit Ir facta
post mortem Antioclii ex ratione, quia Author voluit absolvere, quae de Antiocho die tu rus erat, de tuni domum redire ad Iudam templi purgationem. Ad XI. Conc maj dist. min. Atqui sui prophanatum die iIs incomplete, Conc. min. Complete neg. min. conseq. Eadem quippe die & mente, id est, similli die & mense, nempe sistanensis uter faeta fuit prophanatio templi., elus renovatio, licet diverso anno, ut habetur lib. I. c. 4. U. 52- repetitur lib. 2. C. Io. V. 5. Quando autem die 5 mensis Osis aestur
fuisse positum idolum super Altare, tantum fuit pro anatio incompleta completa Veri persecta prophanatio nil ficta die as ejusdem mensis, quando publice Holum fuit adoratum.
ut dicitur lib. I. c. I. V. 62.
Ad ML dico L Epistolam, cujus si mentio in illa priori V. 7. non esse eam, quae uatim in textu additur sed esse aliam;
500쪽
quod facile esse potest. Dico a. Epistolam V. 7. commemoratam, ordine narrationis priorem esse revera post iorem illa,
quae scripta dicit i69 haec est, cujus fit mentio in priori episestola v. 7. commemorata unde annus I 88. ponitur V. Io.
non pertinet ad initium Epistolae scriptae 169. cum annus soleat poni in sine Epistolae sed ille annus 188. pertinet ad finem iraecedentis epistolae V. 7. commemoratae, posterioris illa ID
Ad XIII. Quod non positum suerit punctum, sed tantum mmma, vitium est typographi, quod iacile hic poterat inter
Ad XIV. Duplicem dari supputationem unam ab anno primo onarchiae Alexandri Magni secundam 18 annis post
Monar 2hiam Alexandri incipiendo ab anno primo Erae novaeseleticiana unde annus, qui j ta supputationem secundam sive Seleucianam est 52. annus, JuXta supputiationem primam sive Alexandrinam est I7o annus sienis anno Isa addantur I anni, facient 7o annos: sic Justas, qui dicitur mortuus anno I 52 juxta supputationem seleucianam . adhuc vivebat anno I 69 juxta supputationem AleXandrinam, cum juxta hanc supputationem Judas fuerit mortuus I 7 anao, qui annus coi cidit cum anno Is supputationis Seleucianae adeoque Iudas
tinno 16fficile potuit hanc epistolam scripsisse &hoc suppotationis modo utitur Autho libri r. achab. Judas eris nane epistolam scripsit uno anno ante suam mortem, cui annus Istidi est annus unus ante mortemJudae, sit annus I 69, quo anno te epistola dicitur scripta: est ergo tota diversitas in modo putandi , non in re computata.
Ad XV. Quod Antiochus Epiphanes non iis per a pro pi a , sed in suis comitibus in Templo Naneae urbis perseposis percussus sierit, ac inde fuga elapsus, postmodum copiosiori militum apparatu hanc ab imauis, seu Persepoli sici Og in