Quaestiones principaliores polemicodogmaticotheologicae de Sacra Scriptura et traditionibus, duabus partibus comprehensae. ... Ad usum, et commodum theologiae polemicodogmaticae auditorum collectae, et in ordine m. Redactae ab adm. rev. ac eximio p.

발행: 1766년

분량: 586페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

511쪽

nuncupat, de Spiritu S. conceptus sit, atque in eo completum sit illud Isaiae vatici ilium c. 7. Ecce Virgo is utero habebit 6 p riet smιm, ' vocabitu nomen ellus Em anet , quo es inserpreti imi, tunsum DevS. Ad ΙΙ. S. P. August. lib. 7. c. a. respondet, quod, quam 'do Christiis ait se non habere in terris Patrem aut intrem, auteon quineos, id eodem prorsus modo intelligendunt sit, γ' modo intelligitur, dum suos edocens discipul dicebat Nei las diei ius iarent in terra, ius enim est Buter vester Deus: per quod non negavit Christus secundum humanitatem assumptam se blatrem habere sed significare voluit, nos eis, a quibus g tuti sumus , non ita adhaerere debere, ut salutem. regnum

caelorum perdamus. AM III. Conc anti neg. -- cum S P. Augus lib. c. 6. quia licet S. Matthaeus suum Evangelium non incipiat his verbis Liber Evangelii , sed Liser Generationis , inde tamen non

sequitur, istud capud ad Evagelium non pertinere: nam Evan- gelium significat Onum nuntium riuod autem nullum, ac bonum mundo nuntium attulit, quam Christi generatio, qua ejus Incarnatio declaratur DIU. Dicit S. P. August. lib. 7. c. a. quod licet ΜM-thaeus Christum nascentem non viderit, sed Ei jam o annos nato adhaerere coeperit, peculiari tamen Spiritus S assiatu perspectas habuerit omnes ch cumstantias generationis Christi: aut eas a probatissimae fidei testibus acceperit, in quibus postea de

leti dis Spiritus S ei specialiter adfiiit,ne memoriae lapsu vel

nummum a vero aberraret.

Ad V C Mic. q. distisin non inveniuntur dictaliterati vi Christo, conc. min. noninveniuntur dictah-tu ter de Chri- g. min. conseq., nam locus habetur Oseae II. v. I.

in s vocamissim meim Etsi enim Propheta ibi loquitur lit risiter de populq Drael ex*gypto in iam Moras educto,

512쪽

intelligitur tamen etiam hic locus spiritualiter de Christo, quia reditus siliorum Israel ex AEgypto fuit figura reditus Christi.

a. locus invenitur Jeremiae c. 3I. V. Is ubi Jeremias loquitur

literaliter de TribubusJuda Benjamindutiis in captivitatem,& inducitur Rachel etii mortua, plorans hanc stragem cum Rachel fuerat sepulta in Bethlehem, quae est urbs de Tribu J da , Rachel autem erat de Tribu Benjamin, & ita per Raches duae hae Tribus intelliguntur; tamen etiam intelligitur να- tualiter, cum ploratus Rachel sterit figura lamentativius,

Dum plorantium caedem innocentium. 3. locus desumptus dbci potest ex Iudic. c. 13. v. s. ubi de Samsone, qui fuit figur Christi dicitur : Erit enim agaraeus Dei ab infantia sua. Vel ut loquitur . Hier in c. a. atth. Postvnus aliter dicere , ividelitim eisdem verbis juxta Hebraicam veritatem in I i scrip umbis: exiet virga de radice Iesse, O Mear.eus de radice ejus afendet.

Ad VI. Conc maj neg. min. ad prob dis . ant. Hoc mstimonium non invenitur in Isaia quoad omnia, Conc ant quO- ad aliqua, neg. ant. conseq. dicit enim S. Hier in c. 3. Matth. de diversis testimoniis seripturarum unum corpus esseelum est. Adeoque testimonium hoc est conflatum e Isaia c. s. v. 3 ubi h Detur Vox clamantis c. Et ex b Ialachia c. 3. V. I. ubi prio in Verba liabenturi arcus autem tantum citavit Isaiam M.

pote celebriorem, cujus testimonium ejus proposito magis quadrabat. Nullum ergo in hoc est mendacium, aut error, quia non Pruitur aliquod exclusivum, negando esse aliquid, quod alteri potest attribui Ad VII. Omnia illavem sensuposse concordari 1. Quia auxis en Bedam in c. a. ','rci Tam Abimelech quam Abi inaesierunt illic , cum veniens David panes petiit de accepit, nempe AbimElech Princeps sacerdotum, Abiathar ejus filius. Occiso autem Abimelech a Saule, fugit Abiathar ad David, mo regnante accepit ipse summi Sacerdotii Madum, nonis,

513쪽

stante quod Sadocli esses constitutus 1 Saule summus Sacerdos. Marcus autem vocat Abiathar Principem Sacerdotum, ut d clarat Beda, quia Narbar misit majoris Excelle iliae quam patersis essectus es, ideomae a u fidi, fus memoriam Dominis etiam vivente putre quast Iummi faceret Sacerdotis. a. Quamvis enitii David solus ad Abimelech Sacerdotem accesserit ad panes pe--tendos, tamen I. Reg. c. 2I. facit mentionem Sociorum dicens: P1ιm condixi in illiun illum lociιm is inter Socios hos panes propositionis, quos accepit pro illis, divisit. . A que non urget etsi enim templum tantum post mortem David a Salomone fuerit aedificatum, tamen tabernaculum erat in civitate Nobe, quod postea Saul transtulit in Gabaon. ec obstat, quod Arca Domini erat in Silo, quia Iocus, in quo erat tabernaculum, potest dici Domus Dei, cum ibi Deus speciali ratione colebatur non minus, quam Coram Arca. Quod vero tabem 'culum fuerit in obe, constat civitas quippe haec erat civitas Sacerdotum, panes, quos Achimelech dedit David, fuerant

ablati de mensa propositionis , quae erat indubie in Tabe

naculo.

Ad VIII dis quae habuit ex sola traditione, neg. maj quae habuit ex traditione abomini, insuper ex inspirati me assistentia Spiritus s. commaj solutio de se patet. Ad IX. Dist anti Et illae historia tisse attribuuntur s.

eae conci anti Et illae historiae veresa S Luca fuerunt comscriptae, en ant .conseq. Historiae illae inter Apocryphas scripturas ara Hieron. rejiciuntur. Ergo est dispar ratio descriptis a S LUCa. Ad . dist. min. non fuit primum absolute, nec secundum limpliciter, conc. min. respective, neg. min. conseq. Joannes enim non dicit id fuisse Christi miraculum primum mpliciter, absolute, sed primum post baptismum discipulorum aD si conem hoc vero non ossit, quod alia miracula in sua

514쪽

pueritia secerit. Similiter non vocatur absolute secundum muraculum, sed cum venise a Iussi in Galilaam Joan in C. V. 5 quocum stat, plura alia miracula prius fecitia. Ad M. neg. ant ad proh dist. ant. Et hoc fatentur Catho. sic Scriptores de aliquibus Graecis Codicibus , conc ant de omnibus Graecis codicibus , neg. ant. & conseq. Quod hoc Catholici Scriptores non fateantur de omnibus Graecis dicibus, Hare patet ex S. Hier. lib. 2. Diat adversus Pelagianos Ratio autem, quare non habeatur in aliquibus Graecis codicibus,

est quia temporibus illis res adhuc erat dubia is ideo haec adultera historia ponitur inter scripta muter, Canonica sed jam post concit. Trid totum Ioannis Evans sum, etiam ut comprehendit adulterae historiam, est Canonicium Ad ML Nullam hie esse contrad ictionem. Nam Ioram genuit Oziam non immediate, sed mediate, quomodo Iesus Lit mediate Filius David nec verbum genuit magis signincat,

quam verbum Filius Evangelista ergo nolens excedere Tesser decadem generationum in singulis trium ordinum classibus promissam, omisit hic tres generationes. Quod vero hos potius omiserit quam alios, ratio esse videtur, quod hi essent geniti ex Athalia filia impiissimi Achab crudelissimae JeZabel, quorum memoriam ad 4 usque generationem Deus abolitam voluit, & ideo in odium parentum lue tres generationes a Christi genealoes excluduntur. A XIII. Vitio Staptorum ex textu excidit una gener

so duo enim vocabantur cismus, nempe Eliacim filius I sis, cujus nomen in Ioahim vertit Itiarao 4. Reg. c. 3. v. 4 Et Factim filius Io mi nepos Iosae, ut constat ex 4. Reg. c. v. 6. Scriptores ergo videntes nomen Iec alsis repetitum, mendum crediderunt, quod emendare volentes, textum codiruperunt Legendum ergo est myias genuit Iecsomum, seu 2

515쪽

in transmigratione ablatus, id est, sub tempus abductionis I daeorum in Babyloniam, quae caepit mitio 3 ejusdem Joachim. Ita in Reg. c. 24. V. 8. Hanc solutionem este fundatam patet Lex eo, quia solus primus 'chonius filius IH inbuit plures tres secundus vero, qui filii Pater SisDiisti habuit unicum fratrem, nempe Sedeciam Patet a. ex eo, quia in ssertare de tertia essent tantum 13 generationes, cum Evangelista amnuntiet 14. quae reperiuntur a Salathiel usque ad Christum incli

Dices: Ierem c. 22. v. 3o. Hic Ita,mias fisius Ioahmi vocatur sterilis ergo non fuit Pater aliubielis P. Diit ant. Uocatur sterilis absolute, id est, sine liberis, eg ant nam lib. I. Paralip. c. 3. V. 7. ipsi allignat octo filios. Vocatur sterilis relative ad Sceptrum regium, a quo pios privandos prophetat Jeremias, Onc ant neg. conseq. Ipsemet Propheta Jerentias se

explicat dicens: Scisbe vimincipum serim, nec enim erit de semiue ejus vir, qui Iedeat uper filii iiivid de quod etiam impletum est: nam licet filii Jechoniae semper titulo Principum gavisi is sint, ut patet in Zorobabel filio Salistbielis Agmae c. i. v. i. tamen imperium erat penes Pontifices. Ad XIV. Zorobabelem de quo loquitur lib. Paralip. non se eum, de quo loquitur inithaeus. Nam Zorolabel, de quo loquitur Matthaeus, ut x et Esd. c. a. v. 18. Et ex Aggaeo ma.

, onstat, sili filius S sirities, & Pater A A. Zorobis vero de quo loquitur lib. Paralip fiat filius Phada, fratris Glanielis qui Zorobabel genuit Mosellare, Hami iam Salonini Sororem

eorem iste ergo Zorobalis alium patrem in alios filios habuit, quam Zorobabel , de quo loquitur Μatthaeus. A XU. Stilathielam, i Zorobabilam, de quibus loquitur hic Lucas, prorsus alios esse ab iis, quos describit Matthaeus. Neque enim rarum est indix ersis familiis reperire plures ejusdem mi is , maximesillae sanusia singulae , es atautato sint copulatae.

516쪽

Ad XVI. Reponcndo in suum locum generationem FG suae seu Ioahim, quae ex textu sublata est vitio seri oriun, numerando generationem Christi lilii Duriae, de qua natus es F- sis , quod aequivalet verbo gemist, reporiunturgenerationes L. Tota ergo dissicultas est de quadragenina secunda, circa quam est duplex interpretum sententia. Prima est eorum, ut conla Drehendunt onerationem, qua Abras geni us est, ita ut s, ctum sit pristium caput genealogiae, Isaac secundum c. Et haeo sententia arridet. Secunda ineorum, qui non comprehendentes

Abrahamonquam sustem, bis numerant generationemμ- , ita ut claudat pri-mam Geradreadem, & apinat secundam hoc modo, avi genuit Alommiem,& sic primaGTeradecas clauditur: Mut aperiatur secunda, dicendum, David itaque genuit Salom0vem. Neque dicatur ergo generatio f61.e deberet similiter bis repeti. Non inquam dicatur, Nam Evangeli ita dicit solum, ab Abra. huem notι adicliud generationes . Sed non dicit A David inqueau Ioachim, sed a David usique ad transmigrationeri Bablonis fit 1e I sus claudit secundam esseradecadem, sed non aperit teribam, quae alaeritur a transmigratione Babylonis.

Ad XVII. Christum Naeuraum id est floridum juxta Isaiam c. I i. dici a civitate Maarab, in qua post sui ex aegypto reditum habitavit non vero a statu Religiose, cui per votum sese addicebant Nazaraei illi, quibus vinum erat prohibitutivata

exponit Tirinus.

A XVIII. Christum non improbare opera bona--ram aliis , sed Blum prayam corrigere Vel intentionem eorum, res ideo bene operantur, ut videanturis hominibus , indeumanam percipiant glomun ad XIX. Eum accedere, qui per alium a se missum Me dit quidquid enim inquis per procuratorem iacit, redie diciturcipia secisse procurator enim de agens principalis sunt ficti

ne juris una eademque moraliter persona. . .

517쪽

Ad XX. Filiam Archisynagogi ita desperatae salutis suisse , quando eam reliquit, ut veniret ad Jesum , ut jam defuncta potuerit dici quomodo de moribundo quotidie dicimus, jam mortuus est, id est, desperatae salutis est. Et sic Archilyn gogus potuit utrumque dicere,, jam mortua est, de in extremis est.

Ad XXI. Distinquenda esse tempora Christus enim inbtio suae praedicationis voluit, ut Apostoli suam missionem inci-zent ab ovilius quae periemis domus Mael, ut Judaeis Paulus&rnabas M. I 3 declararunt: Vobis σω tebat prinium loqidie bim Dei, sed quo mam repellitis ilia ecce com enimis adgraues. tandem post suam resurrectionem, quae plene Apostolos corroboraverat, praecepit, ut per universum orbem divulgarent

vangelium.

Ad XXII. Μatthaeum literaliter ire Virgam intelligere Virgam defensoriam, quam Apostolis prohibet Christius; arcum

vero intelligere Virgum viatoriam aci innitendum in via. Sed utrumque mystice intelligere nimiam curam corporis, quam Christus Apostolis suis prohibuit quem sensum mysticum semper retinuerunt Christus& Apostoli, non vero sensum literalem. Ad XXIII. Christum alia per se facere, alia per Apostolosci non fuit missus, ut gentibus proponeret verba salutis res sed per Apostolos, quibus post resurrectionem dixit: viristes in mundum uni Pergilin &c. Sed est missus, ut udaeis per se praesentem, S apud ipsos miraeula operantem annuntiaret Eon. gelium unde uterque textus est verus.

A XXIV. Primum textum loqui de Pharisaeis, qui desino eum tentandi causi rublice, ut prius solebant, non amplius interrogaverunt secundum textum loqui de Apostoli, qui eum, ut ait D. Marcus, secreto intere averunt. Ad M. Nomen Meremiae hicincuria librariorum irre'

sta tum quia intui: noas e primere nos

518쪽

MItarum, quos citati Tum quia Syriacus, & nonnulli codices latini quorum unus extat Romae adhuc in bibliotheca Augustinianorum non habent nomen Jeremiae. Vel haec verba non esse a Ieremia scripta, sed ore tantum prolata, scripta vero a Zacharia, qui ea per oralem traditionem acceperat, quod non rarum est in Prophetis. Vel cum KR Auguli Tertuli. Corn.

a Lap. Eusebio haec eadem omnia olim in Ieremia extitissis. sed incuria scriptoriim intercidisse, vel kJudaeis erasa fuisse. Ad XXVI. Christum Dominum post relarrectionem cum suis discipulis manducasse, & bibisse visim naturale, seu de genimine vitis, non tamen illud bibisse dinario modo, ad

Liviendum naturae necessitati: hoc solo modo negaverat amte palisonem se deinceps cum illis comestiarum , bibiturum. sed solum ad majus suae resurrectionis testimonium. Ad XXVII. Ibi nullam esse contradictionem, sed meram Christi Sapientiam. Voluit namque Christus hoc signo manifestare Iudaeis, quod arefaciendo arborem illam ex se non tale promerentem, multo magis, a fortior illorum Synagogam arefaciendam brevi, reprobandam is eradicandam, utpote quae praeter mera sterilium caeremoniarum soli , nihilaam Deo obtulit cum tamen illud inter arbores, homines sit discrimen, ut illae nonnisi certo anni tempore fructus dare, isti vero toto vitae suae tempore dignos poenitentiae ctus asse

're teneantur.

A XXVIII. Dum dicitur Lucae a. c. inuristus p tus itinii mustori , sensum esse, Christum non esse cauiam maliter, per se, & directam minae muliorum, sed sellam os casionaliter, per accidens, indirecte, quatenus mini ejus gratiae, doctrinae resistente majorem sibi damna lavi

runt.

Ad XXIa Per Uverbum Chri nintelligeres dignum: inde sensus primi textus est:s egesselus testis itum amrbibeo de

519쪽

i o, summum meum non est communi testimatione dignum, ut

credatur, sed ii ius es qui una mecum tisimonium rerbibet de me Putem ergo testimoni uin meum dignum est, ii cred itur Senius

secundi textus est: si ego simonium 3 erhibeo de me hqo verum es testimuirium melim quia lotus non lum: Ied ego, tu mi iste Pater, duo testes omni eXceptione majores. Ad XXX. Verbum arm opinquare significare , cum Pr

νηqius sis Iericho, quod potuit dici de Christo sive egredien-

te dedericho sive ingrediente urbem Iericho quam au post egressum iterum Christus ingressus est, ut patet Luc. 19 V. I. Et ingressius pera talis it labo. Ad XXX L Tres fuisse caenas o Paschale QSacram. a. Vulgarem trophanam. a. Eucharisticam. Porro caenae Paschalis Qvulgaris erant peractae, quando Christus Euch ristiam instituit, sed adhuc cum Apostolis mensae epulis constra tae accumbebat & ideo Evangelii , indifferenter dicere potu unt, colaicibus, avi I sq/ι ira it. Ad XXXII. Iudaeos divisisse diem in quatuor horas, quae

dicebantur primi, eriti, Sexta, ova: quaelibet illarum complectebatur tres horas communes. allatus ergo tradidit Iesum hora quasi Sexta, idest, sub Item horae teritae, quae durabat a non nostra communi usque ad meridiem, quod rante Christus fuit traditus is crucifixus. A XXXIII. ulieres nemini per viam occurrenti quis . nam dixerunt hac de re, quia inΓ6erat eas tremor sed mutav mit Apostolis in quo nulla contradictio.

Ad XXXIV. Collegium Apostolorum ante Apostasiam Judae vocatum fuisse olla in duodecim postea dimini fuisse collegium undecim , sive aliqui fuerint absentes, sive etiam ali, qui dii, qui non erant Apostoli , fuerint praesentes: quia an

Vltori parte sic vocabatur consessus Apostolin unu

520쪽

47ἶM XXXV Evangelistas ibi diverso modo loquendi idem significare voluisse, ut lib. a. de consens Evanget c. I . eos concilia SP August. dicens: Matthaeum nomine Vespere sumpsisse secundum consuetudinem Scripturarum partem pro toto,

nempe primam horam noctis, a qua caeperunt emere aromata, pro tota nocte , imo pro nocte, dum incipit luce terminari, quod indicant verba Mathaei Ceypere alitem Rhλιthi, tia lucisiti iijm Iobbiilbi prima iii pars noctis, utpote qua terminatur in tenebras istedium noctis, non lucescit in l)rima sabballii, id eli, dominica poli sabbathum, sed terminus noctis Unis de ordo rei gestae hic ibit, ut mulieres emerint aromata statim, cum transtillet abbathum, sicut Marci c. 6. v. I. habetur, hoc

est, illo vespere sabbathi post occallim ossa deinde cum jam . diu transiisset sabbathum nocte sabbathi jam lucescente in primam diem post sabbathum , id est Dominicam, venerint ad monumentum. Quod totum optime concordat cum Luca dicem te valde diluculo , cum Joanne Mane cum adhuc tenebrae se Q. cum arco valde mane die quippe surgente aliqua reliquiae t nebrarum sunt, quae tanto magis attenuantur, quanto magis

oritur lux. Quod autem Marcus dicat ino,in fle, non ficit sensum, solem jam conssumum super terram fuisse , sed quod caelum ab Orientis parte jam albesceret , quod utique non sit nisi orientis solis vicinitate, solis enim est ille fulgor, qui nimine Aurorae appellari solet. Ad XXXVI. Cainam fuisse a oyse ex causis nobis ignotis praetermisina sed a LXX vel ex veteribus Hebraeorumhiltoriis, vel ex Spiritura afflatu fuisse in locum suum inse tum, quos Lucas graece scribens est secutus. Ad XXXVII. Non Christiim, sed villic Dominum laudasse, non furtum, sed industriam, qua prudenter fecit unde

nonfurti assionem, sed modum actionis laudasse.

. . . .

SEARCH

MENU NAVIGATION