장음표시 사용
531쪽
VII. Galat. c. I. v. Io dicitur Si adhuc homissibiιs pia erem, ciris simus non essem. Et I. Corinth. c. o. V. 33. dicitur re
VIII. Galat. c. v. s. dicitur Siva mons es iura rabia, aut coniunctus es ei, iii vim est Dii astin Atqui bina a Jeros, .ma longe diltat. Ergo. IX. Colois. c. i. v. a dicitur Asilaris ea, quae desis rose um Gripi Et Joan c. v. o Christiis moxiendo dixit Comsu minas mi est. Ergo. X. I. Ad Timoth. c. a. v. a. diditur docere mulieri non pedi. mito. Et ad Titum c. a. v. a. dicitur ut senes prudentiam doceant lucentulas Ergo M. . I. Ad Timoth. c. s. v. 14. dicitur Vola fini ires nu&re, filios Iu ocreare. Et I. Corinth. c. 7. v. 7. dicitur Volo 'maeretis es caelibes, sicut me V . Ergo.
AD I. Abraham non fuisse incredulum unde non ex in redulitate sed ex admiratione , quaerit, picaque centerario M. ideo pro verbo ictu , Chaldaeus habet, gauisus es. Ad ΙΙ. Peccatum a Deo seniper fuisse imputatum sed non semper fulis imputatum, id est, reputatum tale ab hominibus solo lumine naturali instructis , qui non existimabant, is est e
peccato obnoxios. Ideo existentiam peccati originalis probat Apostolus ex effectu 'aena eiusdem peccati, puta ex morte, lue regnavit in omnes, quotquot ab Adamo usque ad Moysen vixerunt ergori causa mortis, nempe peccatum originale. Ad III. Apostolum ad Rom. loqui de testimonio, quod . . licet sit certissimum ex parte Spiritus S. non est tamen certum ex parto nosti i, nisi certitudine conjecturali,4 ad summuniis rati nam non sumus certi, an illud Milionium si x Spiriti
532쪽
S an vero a spiritu maligno transfigurantes in Angelum lucisgricis vero loqui de certitudinc abioluta& infallibili, quam n rno de sua salutepotest habere absque speciali revelatione laetum diu est in vita. Ad IV. Verbum defendere in Primo textu sumi pro idcis quomodo Iudith c. i. dicitur Nabuchodonosorem jurasse pero mi, quod se defenderet, idest, ulcisceretur. D secundo tentu sumi pro innocentiam suam probare suaeque indemnitati com sulere, quod valde licitum est, licet vindicta sit lege Dei priiubita. Ad V Apostollam dicere, quod non sit nussus baptizare prauo aliter quia primarium Apostolatus ossicium est praedestre: baptismi enim dispensetio conlinitti solet Parochis, aliis presisteris. Ad UΙ. Apostolum non loqui de doctrina, sed de recte factis proximi, quibus relatis horia charitatem habens non contradicit, sed narrantibus facile alibiatitur. m. Joannem vero lo
. d. VII. Apostolum velle placere omnibus, omnes aedificando, neminem ostendendo &c sed non velle placere, id est,
gratiam illorum occupare docendo grata illis, qui Clusisti doctrinae repugnantia docent, ac saesunt sic enim servus Christi
Ad VIII. ontem sta non realiter, sed mystice esse coiiDiunetiim, id est, ut vox graeca sonat, bimis Ierosolyniae ut nunc est sicut enim in Sina olim , ita nunc in Ierusitam remo ditur lex mere Caeremonialis observilis, utrobique generantis'
Mi non liberi, sed serari. Ad re opus suisse, ut Christus multa pateretur in sub
corpore naturali, Metiam in suo corpore mystico Porro Chrs. Mus moriendo Personales passiones consummavit, sed non con
533쪽
lammavit passiones corporis mystici, cujus membra muli pro Christo de Ecclesia pallando is uti alent ea, ius issum pasimum Gisi. Ad X. Apostolum non permittere doceremulieri publice in Ecclesia, ut sese explicat I. Corinth. c. I 4. V. 34. his verbis Aulim scin Εὐclassiis taceant. Sed non tantum non permittere , Verum suadere, ut privatim domi suae puellas suas, de ancillas suas doceant.
Ad Ι. Apostolum I ad Corinth. exoptare, ut omnes a nuptiis abstineant, ut ipse abstinuit verum velle juniores vibduas, quibus inest periculum incontinentiae, nubere, cum m lius sit nubere, quam uri. Hic ergo Apostolus iam is bigis, ait S. P. August. de viduis. Sed renarintima sen .
Objectiones cinna Epistolam Iacobi, talidae.
I. Eusebius i. a. hist. c. 28. asserit Epistola Jacobi &Juta esse adulterinas ergo non sunt Canonicae. ΙΙ. In multis Exemplaribus graecis haec Epistola Jacobi nomine S. Jacobi non inlcribitur ergo. III. Author hujus piliola Jacobinae utitur salutatione tantum prophana, non gratiam divina Sonante Iutabis Dei se Domini JΝ. I. C. servus Is tribubusfilium. Ergo ejus Author non est Apostolus Cluisti. IV. In hac Epistola Jacobi justificatio non fidei, sed ops ibus adseribitur, cum tamen Paulus ad Rom. c. . dicat hominem justis es o fide sine operibus ergo aberrata doctrina Apostolica. V. Solem Apostoli aliquid semper interserere de Fidei do- 4rinae; atqui haec epistolii tota est in operibus commendandis, d. Me uitem umorio silet eis Monen Apostolica.
534쪽
VI. Author hujus epistolae proser testimonia ex epistolis Petri, de Pauli ergo non est Apostolus, sed aliquis ex Ap solorum discipulis.
VII. In hac Epistola c. i. v. 13. dicitur Deus neminem tentat. Et Gen. c. 22. v. I. dicitur: enim it Deu Abrabam ergo VIII. Author hujus epistolae cap. I.& a Legem Veterein vocat legem libertatis. Et Paulus ad Gil. 4. vocat eam lmgem servitutis. Ergo.
IX. Iudas asserit se post Apostolos virasse, cum ait: μ res estote verbori , qua praedicta sint ab Aposolis Donum x C qui dicebant vobis, imium in no mist purgius venient thy res aec Citatque aliqua loca Petri a Pet. c. a. istuli 1 ad
Timoth c. 4. a. ad Timoth. c. 3. Ergo
X. Iudas citat librum Enoch, qui est apocryphus ergo ejus Epistola est apocrypha - sic consequenter minine Ca
XI. Iudas testimonium iroc non ut apocryphum , sed ut propheticum citat ergo approbat totum liorum.
ADI. neg. ant. Sic enim scribit Eusebius Caesariensiis lib. sti hist Eccles c. a. Tamen seu Jacobiis Iudaeo cum reliquis in qiuam plurisius cujus plublico revenas anpprobatas uectitari cognovimui. Dum autem scribit ante ista verba, quod Epistolas has noninulli spurias iupposititias esse existimarint & paues admodum ex veteribus harum Epistolarum mentionem fecerint dicendum, quod hoc Eusebius duntaxat historiis reserat , cum ab horam opinione se abhorrere allatis mox subsequis vertis declaret. Ad II. Nomen'item casuves malitia in quibusdam solumine laribus graecis excidisse, cum illud adhuc in vetustissimis
535쪽
Iatinis codicibus, & in compluribus graecis tam editis quam
manuscriptis eXtet. Ad ΙΙΙ. neg. ant quia quando Apostoli apprecantur alicui salutem, ad precantur haud dubie lalutem Chrilitanam, quae Dei gratiam pacem complectitur ergo salutatio non et prophanc, alias etiam illa, quae habet nesAct. c. I 5.elset prophana.
Ad IV. neg. Conseq. Inter doctrinam utriusque Apostoli nulla est oppositio nam Paulus excludit a negotio justificationis opera citra fidei gratia Spiritum facta , D. Iacobus requirit opera fidei gratiae qua etiam requirit Paulus ad Rom. 3. dicens: iactores legi u bieatauuιr. Ad V neg. min. Nam in hac Epistola scribitur probi tuis ij si ae patientiam offeram c. a. v. 3. ωFides coo 'eratior operueisu illius, Abrahae,Θ ex ore risus id consumit uita est. c. a. V asu Praeterea magis commendat opera quam fidem, quia contra eos
scribit , qui neglectis operibus ex sola fide salutem sibi polli
cebantur , uti nota Sectarii unde dicit. c. a Wa - 26. Moperibus,sificantur homo nou ex de taurum essure ope risus mortua est utrumque ergo commendatri opera, iudem. Ad VI. Neg. ant. Equidem ad marginem hujus Epistolae
e regione Verborum Iacobi annotantur quaedam loca Petri Pauli, verum inde concludi non debet unum Apostolum ab alio citari, ed milles sententias in Apostolis inveniri quod1deo. fecit Spiritus S ut ostenderet se unum eundemque eorum omnium esse Authorem.
Ad VII. Tentationem duplicem spectari posse, Primani seductionis , quae ad peccatii sollicitat, & hanc Apostolus Deo denegat , qui neminem excitat ad male agendum. Secundam probatio iis , quae est materia luctae victoriae , meritorum de gloriae, hac tentatione probavit Deus Abraham. Ad ΙΙΙ. negatur loqui S Jacobum c. I. v. as. nominandoa - es tam libertatis,loqui dea se testamenti Vetems: loqui,
536쪽
Ioquitur enim tunc de lege nova seu Evangelica, quae non est lex timoris vervitutis, ted amoris Ne charitatis. Ad IX. eg ant Iudas enim cum aliis Apostolis vixit: sed quibusdam, nimirum Petro iti Paulo Jacobo supervixit, posteriusque Epistolam scripsit, & ideo merito potuit ita loqui. Ad X. Retorquetur argumentum Paulus Apostolus Astc. 7. I. Corinth. c. I 5 profert testimonia ex Ethnicis Poemtis, Menandro, de Epimede ergo ejus scripta sunt prosana In apocryphis emo Ethnicis libris potest esse aliquid veri, vi illud est, quod Apostoli Spiritu S inspirante protulemnit:
nec tamen propterea totum librum approbant.
Ad XI. Sine dubio credendum esse, Enoch aliquidi silieticio Divini se ipsisse, Mus vaticinium in eo libro, quemudas citat, insertum suisse liber iiihilominus est apocryphus, quia multa fabulosa simul cum hoc vaticinio, quod Iudas citat,
Objectiones contra Epistolam secundam Petri. redamae tertiam Manius es Apocalus m
I. Contra Ensuum scussis in Petri Haeretici nihil aliud opponunt, quam diversitatem styli a prima Epistola, quam esse Petri certo constat. Verum haec diversitas provenit vel a diaverso interprete Vela diverso tempore, quo scripsit Petrus et non enim novum est eundem hominem diverso tempore dive
so stylo scribere. Haec Epistola secunda Petri a Concilio L. Miceno anno 37 a. Et Carthagiensi III anno 397 Demum a Florentino aridentino in Sacrorum Librorum anonem est relata: D. Petro indubitanter adscripta est, ut ipsum non i Simon Petrus initio positum testatur. II. Omira 90. 'olims opponunt authoritatem Papiae, qui apud serua a iussi Eccle c. 39. duos situ es Mesam
537쪽
in unum Apostolum,in alium qui Sevior dicebatur & cum Authori:irum Epillo larum non Apostolum sed Seiriorem e nominet, veri limile est ii is piitolas elle ab illo Ioanne Seniore1criptas. R. Neg. conseq. Vipias enim non dixit has Epistolas non est Ioannis Apostoli , sed solum duos Joannes non linat, uter autem epistolas script erit, tacet. Porro Joannes Apost Ius poterat se Seniorem appellare, tum quia post omnes alios Apostolos vixit, & ad extremam senectutem pervenit vixit mnim usque ad Trajani tempora, .imperium, ac mortuus est omio circiter ab Incarnatione Domini Io I. ut S.Ilier. l. de Scripti
Eccles observat. Tum quia Senior idem est ac presbter, Joamnes autem erat Presbyter Apostolus. III. D. Hieron a de Scripti Eccles in Ioan asserit, pse solam secundam aertiam Joannis adscribi Joanni Presbytero: ergo. D. Hieron. per Joannem Presbyterum intellexisse Ioamnem Apostolum ut constat ex sua ad Evagrium epistola 85. IV. Contra Apocillyrymi opponunt: Titulum hujus libri non esse Ioannis Apostoli, sed Joannis Theologi ergo. Eundem
esse Ioannem Apostolum & Joannem Theologum , quidem prae caeteris Apollo sis et Theologus nominatus, quia cineri de humanitate Christi, Joannes vero de ejus Divinitate praecipue scripsit. V. In hoc libro c. I. iit dicitur : Beatus homo qui servat verba propbetia hujus cum tamen nemo sciat, quid haec Prophetia significeta ergo. θ. D. Joannem per Prophetiam intelligere totum librum , in quo non mirum est, quod multa , quae prin phetice praedicuntur, sint obscura in eo tamen multa sunt vitae praecepta clarissima, quibus nos hortatur ad patientiam perieuerantiam in persecutionibus. VI. Author Apocalypsis favere Vidcturis I9. V. 7. ωαδo. errori Cerinthi de Millenario terreno Christi regno, denusin
iis&deliciis, quibus justi, qui ante judicium generale mille
538쪽
annis una cum Christo in terris regnaturi erant, frui debebatit. θ. Illa, quae citatis locis libri Apocalypleo referuntur, non ad literam , t carnaliter esse intelligenda , ut perperam interpret
tur Cerinthus, sed spiritualiter de Ecclesia sponsa Christi, quam Joannes immortalitatis, aliisque dotibus exornatam vidit, non tamen priusquam fieret resurrectio prima, id est resurrectio spuritualis animae a peccatis, quae soluta corpore mox caelo donatur. Hanc autem resurrectionem appellat S Joannes a mimiam, addiscrimen resurrectionis secundae generalis, in qua omnes animae cum suis corporibus iterum erunt unitae, is urgent. Per mile vero annos hujus primae resurrectionis denotat SJoannes j tium illud, quo animae justorum gloria in caelis hac um Christo potiturae sunt 1 tempore Ascensionis Christi usque ad universalo
judicium, in quo animae justorum reassumentes corpora sua beatitudine completa aeternum fruentur. Ponit autem S. Joannes determinatum mille annorum pro indeterminato, quod in sacris literis saepe fieri solet. VII. Cap. 6 Apocalypsis savere videtur errori docentium, animas ustorum ante finalejudicium non habere stolam gloriae, seu facialem visionem Dei. i. Verba illius capitis intelligenda non esse de beatitudine animae, nasi haec animabus Martyrum sit differenda, donec compleatur numerus electorum in finali j dicio, nam c. 7. V. 9 Ilae animae apparent stantes ante thronum
Dest in conspectu agni amictae stolis albis .consequenterjam Gentes beatitudi e sed esse reserenda ad unionem earundem cum suis corporibus , pro qua obtinenda requiescere debent ad finale judicium.
539쪽
Secundus lociis Theologicus, Unde doc rina Theologica hauriesida est. sunt Traditiones, seu Verbum Dei non scriptum, ex quibus Divina ac infallibili authoritate disticultates deciduntur, quae tum circa ipsum Verbum Dei scriptum, seu scripturam Sacram, tum circa alia fidei morum dogmata emergunt, ex S. scriptura satis dirimi non possunt. Igitur unica quaslione
subdivit in Paragraphos de his Meuius Unde sit
trieter Scripti m Sacram aliquae Triritiones timqrs Verbum Dei non scriptum pro regula dei admitti dobeant '
Prae Notanda necessaria ad latum quaestionis.
Notandum 1 in praesenti nos loqui de Traditione strictea de Theologice sumpta, seu de Traditione Sacra & haec definitur, quod sit doctrina 1idei ι immimis scripta , Ied vi voce quas de aure ad avrent necessive tradita. Notandum a Dum dicitur in definiticne traditionis Merae, do Irina non scripta haec verba noti esse intelligenda, quod traditio sacra nullibi scripta esse debeat nam traditiones inscriptis SS. PP. lactis Conciliorum revera asservantur; sed esse intelligetida, quod nusmodi doctrina viva voce non scripto a suo primo Author tradita esse debeat, quamvis deinde a successoribus erit literis musignata.
540쪽
Notandum 3. raditionem speetato stio Author dividi in divinam humanam. Divina prout extitit in lege naturae, in lege Mosaica , atque etiam liodie in lege Evangelica existiit, ei ci et hinniti nou si 1 Irim, sed traditi ci suta tri hi Dei in Si teris non siri M.fid a Deo immediiis revelliti, ' a Majoribus a rosteros quasi de ame in aurem 6cesio tradita. Talis sui in lege naturae doctrina de mundo illo a Deo condito, de reme dio adhibendo pro originali peccato delendo, de ritibus, quibus tunc Deus colebatur cum enim illo tempore doctrina Dei non esset scripti regebantur homines doctrina a Deo tradita,& de aure in aurem communicata. Post legem scriptam ante Christum fuit talis doctrina de uvinitate Sacrorum Lbbrorum , de remedio pro deletulo peccato originali in feminis , quae scripta non erant , tamen ut a Deo dicta habebantur. Riditi a Didina prout hodie in lege nova existi non incongrue describitur , quod sit ducti rina 4 Christo, es Spiritu S. A )iillulis revehuc, ab his dis blisos ore dunluxat trunsfusa, licet in libris Scriptis e talionicis consignata non si sed uobis si e thulis mon mutilis talos traditiones sunt, quod Evam gelia secundum atthaeum, Lucam, arcum, Joannem
Actus Apoliolorum Epistolae Pauli aliique Scripturae Sacrae libri sint Canonici. Item de perpetua Deiparae Virginitate de parvulis ante usum rationis baptizandisci de non reta betandis Haereticis de septenario Sacramentorum numero: liaeque ad fidem vel Sacramentorum materias, Arma spectantes, quae nullibi verbo Dei scripto exprimunturi, sed i mono Cn isto, vel Si,iritu: Apostolis revelata creduntur. Traditis humasa est inrisu quaedam on revelata diuinitus, sesa bis nos mirum aut late, in is γυι- aleri coni in
Notandum . Traditionem humanam dividi hi A sol carnis Eccle1bissc . Apostolica est doctiina, quam Apostoli