Græca scholia scriptoris anonymi in Homeri Iliados lib. 1. Antonius Bongiovanni ex vet. codice bibliothecæ Venetæ d. Marci eruit, latine interpretatus est, notisque illustravit

발행: 1740년

분량: 147페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

111쪽

IN LIB. I. ILIADOS .

--Ium autem rueptaculo eius admoverunt rudentibus demissiam Statim di oe hane in portum egerunt remis, metiri que iasiis retinacula alligaverunt o Deum di imi exierum in littus maris o Et Meatomben exposuerunt longe jaculanti Apollini. SM O Clis eis navi exivit poni grada. Hane quidem posea M altare ducens sapiens

Patra cara rn manas possuri, o eum alio intur est,

3 7. Per e scribitur, descenditisque α δεχω , accipio , ex quo item εο νολκος , & παιδοκῶον, bospitium. Illud vero πιλανα , pro πελαθῆνα ἐπύ-κσυ , appropinquare fecerunt, ut se habet illud: omnes sperare iubet, cst que tropus, qui mctonymia dicitur . 3ψ8. Zenodotus quidem scribit

υ ντες, aliae autem editiones omnes habent ἐφέντες, demittentes . -οπνα

autem sunt funes illi, qui a puppi ad proram pertingunt. In portum

autem naves deduxerunt, quia Vem torum mutabilitatem minime noverant. Alibi quoque in Iliade hane eandem enavigationem describens,docuit modum naves ad portum ainpellendi. Magnam porro oblectati nem affert propositionis repetitio, estque figura ἐπανάληψu, Fanale is . 3 9. Ea vox significat serreas amchoras, quae sic appellantur, quia navim in aquam demissae quiescere, & consistere faciunt. Tria porro

a. Teia M μαί- ἡ λιξου His tribus adde quartum, ortum ex primo, quod aptad Poetam lignineat vox ains, nempe eon litus, ut Odyssi XI. v. 248. αγλαα rima' alia iis

112쪽

significat apud Poetam VOX ε . cubile, ut quum dicit in molli cubili; anchoram , ut hoc loco, anchoras ejecerunt s & locum, in quo qui Lpiam commoratur, ut ibi: ο Θι φασι Τυφωέος ἔμμυαι ἐυνας. 3so. Alicubi eam vocem ipsemet

Poeta interpretatur, per ea : χερσθε ρηγνυμνον μεγαλα βρερααι. Paucis autem omnia dicuntur.3 3 I. Ulysiis epitheta diminus indisses, prudens in ses 3 quum vero de ejus sapientia disserendi occasio incidit , Iovi consilio parem appellat. Adducit autem ad altare puellam, ut quodammodo ipsemet Deo teste eam redderet. Propositio autem ἐπὶ est

a 2. Verbum stis, m non solum ad normam verborum in mi declinatur , sed etiam circumflectitur . Praeterea non de solis inanimatis verbum τεὼm usurpatur.

O Chrne, misit me rex virorum Mame rarem, Filiiamque tibi in ducerem, Haboque Iaeram hecatomben Sacrificarem pro Danais, ut placaremur Apollinem scyi modo Aetiuis acerbsimos dolores immisit. Sic locutus, ιn manus posuit. Ille a tem a e is gaudens

Filiam suam: illique satim Deo splendidam

herat omben ordine flatuerunt rite aedificatum Hrea altare. Et manas deinde Ioarunt, o molas sumserunt.

333. Aetiam progrediendi, non

temporis habitum ea denotant. Res autem necessarias complexus, simpliciter narrat ; nihil enim fictum , ac

113쪽

IN LIB. I.

fraudulentum coram Deo locum ha bere potest. Illud autem σοῖ, tibi recto tono proserri debet, tum quia voci Φαίβν opponitur ac respondet, tum etiam quia particula et a praecedit. 3yq. Jugulare duntaxat ca vox significat; illud autem Θυσαι pro Θ σια- ,sicrificare, apud Poetam usu patur , & το ἰλασσώμεΘα per pleona Gmum unius sigma dicitur.3 sy. Prudenti sane ratione non

dixit Ulysses Apollinem ad Chrysae

preces pestem misisse , nc senem, quem alloquebatur tanquam malorum caussam pudore injecto perturbaret , quamvis Achilles dicat,

brunc autem Follo exaudimit.

316. omisit sermonem senis; ne que cnim laudare, neque vituperare reddentes puellam licebat . Illud enim servile erat, hoc ad iram provocabat . Sed neque tantam commotionem habent quae jucunda dicum tur , quantam quae molesta sunt.

317. Arbitror diphthongum si

in ea voce redundare, ut in αδελφειος. ἐυδμητον Vero dicitur a δήμω,

aedisco , δμω, δμήσω , δέδμηται, δμητος, ἐυδμητος, ut cisiis τος, quod per resolutionem diphthongi tactum est . 3 I 8. Oportet accedentem ad Deum quoad fieri potest semetipsum Deo

adsimilare. Cur autem post coenam homines abluentes manus non inducit Z quia videlicci non vescebantur N a hu-3. --ὶ Non agnoseit hane distinctionem Suidas, apud quem p. in , πνι - , ne A--ι δὲ Θυσα, & Pilotius in Lexico inedito habet, , θυσια- R. F. Na. Α,' uali mom- αἰ- J Tacite sibi proponit Interpres hanc quaemonem, cur senex in restitutione filiae nihil loquatur, bene autem locutus & imprecatus fit G:aecis, quum Puς '

114쪽

huiusmodi cibis, qui manuum abIutione indigerent; deinde quia post

coenam libare consueverunt, post libationes autem non oportet manus abluere. Illud praeterea notandum, quum dicit , quιrm vero ancilla ex gutto infundebat ferens, tum lotas quiadem manus fuisse concedemus, sed non ante coenam duntaxat; quum enim

initia simpliciter attingat, ad partic laria non descendit. Itaque malluvia apponebantur, ut abluerent manus quum vellent ; etenim mensa quoque & alia quo usque eis uti v lebant praesto crant. Eodem pacto de Pylios in Telemachi appulsu epula tes inducit, quomodo autem a liti re discescerint, id silet . Minervam quoque Mentae adsimilatam, & ensem Telemacho exibentem effingit , nec ulterius exponit quomodo id illa fecerit . Meriones item apprehendit arcum,eumque ad explorandum pro ciscenti Ulyssi praebuit,modum autem, quo id fecerit, silentio praeterit, udauditores reliqua ipsi conjiciant . Et alia id genus benemulta apud Poetam eκempla reperire licet ; non solum enim quid dicendum , sed etiam quid praetereundum consideravit. 3 79. Quidam αυλοχυrας interpretamur canistra, in quibus ταἰ, ουλάς , motis h. e. hordeum sale consper- sumγlam ereptam reddere reeusarunt Cui quaestioni occurrit hac ratione , quia ν inquit, non tantum commotionis iceit in gaudio, quantum in trillitia. Alii aliam assignant rationem. quia inquiunt, tortasse gaudium iacultatem loquendi ei eripuit.

3. Τὰς i. - Quum deerant μαὶ, hoc ea holucum tale conspersum , pro hordeo que eus sol in prosiciebant, ut alicubi ex Odyss a deprehenditur.

115쪽

sum reponebant, quae αυλαι ad dinserentiam ψαιςων dictae sunt. Primiutiae porro prioris vitae hordea Diis offerebantur; siquidem ante triticum hordia inventa sunt, & cxeo κρι- Θαὶ denominata sunt , quod glai dibus προεκρίΘησαν, praeposita fuerunt.

Inter res autem Chrnes alia voce precabatur, munibus sublatis, Autlι me Apollo, qui Chosen tuerit, Cillamque mirandam , Tenedoque potenter

imperaFIam qnidem aliquando me antea exa 6ιι precantem s

Et honorasti me, multumque D i popuIum

Achi-rum Item o nune mihi Me perfice istum, Iam nune a Danais ιniugnam pestem removi. Sic dixit orans : eumque ex divit Phoebus Apollo. Caeterum postquam precatι fuerunt, mesar

Cervicem retro egerunt primum , Cr Iugularunt , er pellem detraxerunt,

36o. Alta voce, & elatis manibus precabatur. Quum enim Orat ut Graeci salvi & incolumes serventur, palam id facit; contra quum eis imprecatur, clam id agit . 36 I. Liberale est, & benevolentiam captat gratias habere ei, qui beneficium contulit. Ait igitur . si antehac me exaudisti, nunc quoque me audire debes. 36i. Quia in Patrocli exitu non recte illinc translatus est. Non enim justis de caussis Achilles. Graecorum clade gaudet. Chryses autem barbarus , & Graecorum inimicus erat. 363. Ingeniosum est, & nos cru

dit illud, quo fingitur Deus statim ad

116쪽

ad misericordiam secti.

364. Projecerunt in altare ; est autem in oratione figura ὀμοιοτελευαν, Amiliter desinens. 361. Idem rursus ostendit. Cumaeorum vero mos est victimas sursum trahere, qui Deum precantur , ut ipsos ab inferis ad supera trahat. Observat autem mores graecos.

Femoraque execxerunt, adipeque cooper erunt,

μιιata, sir ipsis frina e da imposuerunt , Adolebat autem in lignis Adsis senex, σ in-fver generosum Ῥιnum Libabat : -υene que fetus illum tenebam qximque idum voti quisque manibust, Sed postquam femora exusta fuerant, oe viscera 3 Iarant, Minutatιm secuerunt eatera, συerulustro fixeram x

3 66. Quoniam semora magis quam alia ossa consistere faciunt . Adeps autem imponebatur, Vel quia splendidus erat, vel quia per ipsum is

mora comburebantur.

367. Adverbium est, instar

βρυχα . quorum alteri femur, alteri extremitates. imponebantur

368. Alicubi exposuit quid sit

bratimsιbulcus ad pin ue usiqueponebat. 369. πεμπώβολα dicuntur ne convenirent , & confundercntur cum πεντωβoa , quinque oboli. Aiunt autem Cumaeos quinque verubus , alios autem tribus assandas carnes trajicere.

37o. r. Καα -- . a Propositio rumi hoc loco sine accentu scribitur, quod in aliis c uos uespropositionibus, quae per tmesin a verbo separamu , perpetuo in C id e nostro serva in . a. og ---ὶ Odyss. XIV. v. 4r . 428. Α ἀα δε-δόχ-' ἡ ν-m oti reo

117쪽

IN LIB. I.

ILIADOS. IO

37o. Λ μηρία per syncopen factum est μηρα, dc per apocopen μ. . instendit autem libamina Deorum . I

nice Vero πασam proserendum est; σπλαγχνα autem no m. cas dicitur,

pro genit. σπλαγχνων , hoc est imteriorum , jecuris, renum, & quae sequuntur. Haec porro Omnia degustabant, ex ipsis visceribus, & intimo animi studio victimas offeren

tra .

3 I. Est aoristus primus , cujus thema est πανω, quod significat c medo a futurum πανή , & per syncopen πα- . Hinc descendit & φα-ννη , locus, in quo comedunt animalia rationis expertia . Verbum porro πατῶ, quod comedo signi Scat , fit a μασσω, quod sonat mollio . Rocirca & πασσαΘαι dicitura μασσα Θαι, Verse ρι. in π. & accentu in praecedentem syllabam reiniecto.

minutatim secuerunt , & per syncinpen φάς λον . non retinet autem cpsilon, quemadmodum neque illud retinet VOX μκρως, quae ab eodem μειον descendit. Illud vero νακα fit per synaloephen, instar illius ἀργα .Herodianus autem particulam αε e pletivam in ea voce admittit, ii merico more , articulo deficie

te .

118쪽

merant , Ptieri quidem erateras coronaveranι Σιno;

Disrutierantque omnibus , qui poetitis Ida-ham auspicantes. Ei illi t. tim citem eantu deum placisant . I tum canentes paeana Dυenes Aetitorum,

σπουδεν.

373.. Peritia enim assantibus opus est, & ο νεν dicitur ex eo, quod frequenter assantcs carnes inspiciant. 37 . Ab eo nempe labore, qui ex sacra functione, vel actione manabat , nunquam enim Pocta dolorem πονον appellat. Interdum autem illud nomen aerumnam significat, ut ibi ;η μὴν και πονας ε ι . Hoc aut m loco

sgnificat studium, quod in sacris

peragendis impcndebant. 37s. Thema, ex quo ετυχον, ἐτυχομην, ἐ6χα O . Per poeticam vero, vel Jonicam reduplicati nem , duobus aoristis propriam, Versa aspirata in tenu m , fit τετύκοι re , que madmodum a fit κεκήδονυ .376. Cujus aequali omnes desiderio tenebantur, vel quae aequaliter dividebatur ; quandoquidem in t nuibus etiam aequalitatem servabant, ut patet ex eo : semiplenum biabunt .

377. Vox ἔρος vel tanquam Eois lica spiritu leni notanda est , vel quia epsi lon& alpha ante p. seque

te vocali, tenuantur. Vox Vero εν m

aspiranda; descendit enim ab ἴημι , cujus

119쪽

IN LIB. I. ILIADOS . IO

Iro, erro, quae & pleonasmum lit rae jota admittunt. Urbanum vero illud est reticere cos ad satietatem usque comedisse; hoc enim servile est, quemadmodum de Eumaeo dicitur , impletus autem animum cibo, O iu profectus eis ad sies. Ajunt autem re ἔρος praedicari de omni desiderio, illud vero ἡρως de amore dun

taxat venereo.

378. Vetustus mos est, quo j venes Vinum ministrabant. Id vero facit Menelai filius , deinde viri pra- flantcs surgebant , Ninum infundentes. Quamobrem ad haec usque tempora etiam servos pueros appellamus. Et Ganymedes & Hebe ministri Deorum sunt. 379. Supra labrum inpleverunt,

adeo ut fluido vino crateres coronari viderentur, crateras enim vino coronatas dederunt .

38o. Illud μαρξαμνοι sonat μι- αντεις, in undentes. Sensus ergo est: trulla vinum effundentes , pocula omnibus communicarunt . Vel quum Diis libare ceperint , omnibus subinde pocula distribuerunt. A νέμω autem

o fit

q. Vctuor ilimus mos eli appellandi servos pueros, cuius exempla saepe oeeurrunt in saetis dit. N apud Aristopliarem νε . απri , πα, λυχνει, accende, puer, lucernam, & apud Latinos pasti . s. Tetrip ri; Hae interpretatio sulcitur auctoritate Atheraei lib. i. p. II.

120쪽

fit circumflexum νομοῦ, quemadmodum a τριχω fit τροχω. Praeterea in voce δεπάεσσι est pleonasmus vocalis epsilon, quemadmodum in πλεο-

38 I. Reliquum omne diei in camtu consumserunt; non enim per i tam diem significat. Vox vero μολπὴ interdum etiam pro ludo sumitur, χετο μολπης , canumque saltationes,& lusus μελπηΘρα appellat. 382. Ea vox neque Apollinem fgnificat, neque Deorum medicum, sed hymnum. Pareon enim, &paean

hymni sunt, qui ad sedandam postem , & saepe etiam ad aliquod ma

lum imminens arcendum canuntur.

Quinque porro sunt apud Heroas cantilenarum genera ; sophroni sticum , cujusmodi erat illud vatis , quem Clytaemnestrae reliquit Ag memnon; encomiasticuin, ut illud, quod cecinit Achilles I paeanicum, ut hoc loco ; threneticum , quod mulieribus magis competit; denique hypoch maticum.

&Suidae, qui asunt veteres loni ominis gratia se erateras implere consuevisse, ut vino coronari videtentur. ueruntantin quibuidam viris eruditis hare opinio non placet, quia, inquiunt, olebant veteres revera etateras coronare, puta floribus, uel seriis. ut eolligitur ex Virgilio, qui Homeri locum Aeneid. r. se transulit, Crateros magnos saluum , vino corinans, , ique alibi , tiam pater Anchises magnum eratera ccronis inutiis, implevit

SEARCH

MENU NAVIGATION