Græca scholia scriptoris anonymi in Homeri Iliados lib. 1. Antonius Bongiovanni ex vet. codice bibliothecæ Venetæ d. Marci eruit, latine interpretatus est, notisque illustravit

발행: 1740년

분량: 147페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

81쪽

rentum, ex quibus tum Nestor tum eius aequales prognati sunt, alteram fratrum, qui ab Heraclidis interfecti sunt, quorum filiis aeque ac suis Nestor imperat, quum jam aetas eorum tertia volveretur. Etenim qui a vesipere unius diei peregre profectus usaque ad mane diei rertiae progreditur , die tertia peregrinari dicitur , quamvis unam duntaxat integram diem, mediam scilicet transegerit . PraeteIea quum aetas annos triginta complectatur , jamque Nestor duas comploeerit, inter aetatis tertiae ho mines deprehendebatur . Quocirca dua hominum aetates desece. runt , quod ita est intelligendum ;non qlod duae generationes hominum cinsumptae fuerint, sed quod duae aentes periodicae, sexaginta vudelicet nni,praeterierint. Quod quum ita sit, etsi nonnulli superstites essent ex his, qui una cum Nestore consenu runt, duae tamen periodicae aetates capsae sunt. Ipse autem classis dux erat eorum , qui in tertia aetate nai sunt, quique ad militiam,& bellun idonei, & utiles erant. a 31. 1 Merope Ajacis filio, qui post dilinium omnium primus h mines cOIgrcgaVit, vel μέροπες dirucuntur qu divisam vocem habent , vel qui afferenti sermone loquun

tur.

82쪽

IN LIB. I. ILIADOS. 6

rσι δε δυω σκοπελοι, ἴν' , ἔισπες Icopuli , ut sensus sit , qui ipsorum

σλε si ποπα Gταν re πράγμα ras. Quum res ipsa per se prOp προοιμιον ' τν μεγεθεη , οὐ τ= α' ter magnitudinem atque acerbitatem Θω, ου δει προ εν επρ- m προ prooemium fuerit , necesse non est δε 'οχην απὸ ολοφυρο aliunde prooemia desumere . A la μου αρξαμεν η Δημηγορικως δε πις mentatione autem initio sumto at δυο παντησιν - συπις, πν μεν, tentos auditores facit. Recte autem, πωΘησ των πιν δε, χαρ Πιερον, & ut virum concionandi peritum de terra φει αγων αυ ς eet, duas regiones in medium a se fert , quarum alia moerore, alia laetitia asscienda sit, quae res pudore ac tristitia eos asscit. σλς. γά κω γηΘ rata Πρίαμος E a 36. Ad iram provocat hostium ρεγιτικὸς ο τῶν εχΘρων ἔπαινος , vi laus. Et per Priamum quidem, Aga

in μεν Πρι aure, A γαυ- νονα , δέ memnonem , per Hcistorem Vero, E απρος, A πιλεα ερε Θίζω, ζ re σὰo- Achillem ad iram concitat, cuius no μα εφυλαξ N, ινα μη δοκῆ συνηγορεῖν men cavit, ne videretur Achilli pa-Λ-. trocinariis

κίαν . xerat ensem.

83쪽

Vat, quamvis Vicem gerat praeposiationis υπὲρ , quamvis item ad ἰee referatur. VOX Vero βουλiis per ν non autem per jota subscriptum proferenda est, ut Herodiano placet.

Ε, Tho.tis aerei filias persmilis immortalibus .

239. Ducta metaphora ab a Θερας, quae sunt spicae degeneres , quae quum nihil prosint , a vento dissipantur Idem porro sonat , ac repulerunt , & contempserunt. Scrmo autem maxime permulcere solet iratos , ut &Phoenix ait Achilli. 2 o. Ut semetipsum cxcuset adeo extollit illos, quibus Agamemnonem& Achillem inferiores secerat , ut neque futuros unquam tales viros dicat. Mortuis enim nemo invidet; quandoquidem quod a conspectis nostro remotum est, firma & inconcussa benevolentia prosequi solemus. Minime vero commemoravit, quae a se

metipso in Peloponneso adversus Elios bello gesta sunt ; magis cnim

quam hoc exemplum spectat ad illud orationis genus, in quo quum de duobus sermo 'u P sito ad particularem transitus fit, ut & ibi:

84쪽

IN LIB. I.

quam Agamemnonem , Achillem fie-elare studebat, quem e Vagina educentem cnsem viderat. Recte igitur Thessalorum exemplo hortatur; siquide in inter eos quoque mulieris caussa dissensio orta est , ut facile eum hoc sermone sic Elcret. a I. Apud Poetam quidem hoc nomen Eξαλον litera opsilon init. scribitur, quod & melius: apud recenti Orcs autem a litera ξ. incipit.

Ei quidem eum illis habebam eonfiaetudinem, ν- Ioprofestis. Procul ex Apsa terra, evocaverant autem ipsi Ea pugnabam pro viribtis ego e evm ιIlis autem nullus

quo P . ilicia m i a. in ii iocm omnino est, quod apud Homeruit a. 3. τευς διλ 1 Duae , ut vides, ibi de Ixione labestae reseruntur, seu potius una duo bur miauis contacta. priorem fabularum lcriptores, quos vidimus, memorant, Posteriotam silentio Praetercu Di.

et r. Hi quidem sortissimi virorum crant ; illi vero sortissimi cum reliquis bellu is comparati. Porro ex Stilbe Penei filia & Apolline ortus

est Lapithes , ex quo manarunt Lapithae , quorum sexaginta praestantissimos omnium recenset Porphyrius . Centauri autem juxta poetas ex Ixione & Nube prognati sunt. Quidam vero fabulantur Ixionem cum famula

85쪽

mula rem habuisse , simulque ala

tum Pegasum eadem nocte cum eadem concubuisse, ex quibus ortum fuisse Centaurum, & ex hoc ingentem aliam multitudinem manasse. Chiron autem ex Saturno genitus videtur. Petulantes vero fuerunt, eosque ex Phloe Geu

Pholoe persecutus est Hercules, qui deinceps in Pelium montem prosecti

sunt.

a 3. Non dixit opituIatus sumneq. una cum illis pugnavi ; non enim potuisset simul cu eis pugnare ; quippe qui ab eorum proceritate lange aberata g. Quae procul aberat , ab 'ημι a y. Quandoquidem accidit interis dum, ut qui procul degit sponte sua

veniat, iccirco gloriae captandae caussa dicit se accersitum venisse oa 6. Adserit omnes illis inferiores esse, ut etiam praestantiores antecellere consilio videatur. Pelei vero non meminit , quia erat Agamemnonis amicus, & ne Achillem magis reda

guere videretur, si quidem pater eius quidpiam scivisset, ipse autem nihil.

Mitra ινυ-xλλ' istam iurirum, qaati nune homines sani terrestres , pugnaret . ramen mea consilia audietant, meoque obtemperagant dicto

cuare oleaite divos, obedire sy Mὸm melitis. Neque ια ah iso ctitur fortu) aQerias puerum , Stasne tit ei primum dederana praemium Achiii 'Neque ta, Pelide, velis contendere regi

247. Scribendum per eps lon hoc

1. Κirarum, μ' uelegantissime deictibuntur Apud Hesiodum in se uio v. 181. & seq. novem Centauri comi a Lapithas pugnantes.

86쪽

IN LIB. I. ILIADOS .

248. Per secundam syllabam significat se neque Achillem sine admonitione relicturum. Initium autem duxit ab Agamemnone, quia is contemtionis origo fuit, Achillique dona a stulit, & maxime omnium Nestoriis. miliaris erat. Quocirca libere etiam propter Achillis iram loquitur. Prius

autem Agamemnonis permulcet ira tum animum per illud quamvis bonus sis, hoc est: noli qui iam tua Tirtute indignum patratre. 249. Saepenumero bona est contentio ; ideoque ut bonam a mala secern rct adjecit ἀντιβίην, contra , ut eam ostenderet, quae in vi quadam, & rixa sita est. In vocabulis enim, quae mediae sunt significationis, bonum sine epitheto , malum contra cum epitheto criprimit. Bonum quidem , ut se habet illud, dedit robur atque fiduciam , mavilum vero, ut ibi, o tu malis dolis in. structe ; adjicitur enim epitheton malis. Utrumque etiam in eodem Versu re perire licet e. g. sed postqitam opera mala didicit, non volet ostis adire. E ce enim VOX εργον, opus absque ullo epitheto ponitur . Illa autem πρῶτα& πρωτον, adverbia sunt; & πφώνως pro ἐξεμχως, excellenter sumitur. aso. Aristarchus acuit syllabam Δ, plenam absolutamque Vocem εΘε- λε pronuntians I semper enim apud Poetam verbum inέλω, cum a initio scribitur. Hoc autem loco metri caus

. Κ, γ 'ρ -c ι .σαe Φοῦ. λ.ξ.ti, sic apud Hesiodum in Theog. ποιμήνις αγρα ι, νώ ἰλ6. γας ερις λον. quum enim is vox media sit, quae tam in bonam quam in malam Partem sumi potes , iccirco nucesse ruit eo loco epitheton κακα adlicere. a. n. αρυς .ζiam Iri δή a. v. scholiastes ergo noster lac legit , πχλωπ αλλ' Rc,

87쪽

μεmβασις δι α ε se apocope nominis facta est , verso primo verbi epsilon in η .

nrittis Λίωress d nondum enim parem fortitus es honorem Sceptriper rex, cui Iupiter glo, iam dedis. Quod s tu sortior es, Dea te genuit mater rAι hie potentior es, quia plar bus imperar

Atride, tu autem compesce luam /ram: ego autem

as1. Achillis dotes plures; Agamemnonis una, quam serpe jactitans

aliis exaequat.

asa. Quo sensu Nestor hoc dies it Nunquid fieri potest , ut quispiam

sine Dei voluntate regnet Dicendum itaque est reela id eum dixi sse; non enim omnes, sed boni duntaxat sceptrum & imperium ab Iove habent Recte porro dixit imperium quidem a Deo tradi ; minime tamen omnes, qui imperio potiuntur, Deo gratos esse ; quippe quum nonnulli sua cupiditate interdum, Dco permittente, atque id ipsum non curante abutantur. σνς a 3. ira. Selaba porro ga, quam Am .iaIch as acuit . non est , ut mihi videtur, τυ II λω, n, siquidem apertis lime tradit I rterpres Aristarchum eo loeo integram absolutamque vocem lauλa pro icrre, & metri causis hie apocopen nominis fieri , verso . in .. est igitur quae per apoco pen exilitera it ri; Π, ' de ex η. - conflata est. . aliquis, si ita est, cur Aristarchus non dixit priorem syllabam re hoe estis η. ella' acuendam quid opus fuerat dicere si, Quia videlicet , ut ego arbitror, per apocopen litera δ. m 'ra ait, α vocalis a. sequentis die ionis in unam syllabam δε coalescunt , limulq. prose mur ni a sine vero apud veteres, qui sne punctis de accentibus uno ductu icribebant , ex quo efficitur suellaba de qua quum apud veteres quae Ieretur quomodo notanda ellet, At istarchus al)ique aiebant eo quo diximus modo esse acuendam, Ioriaste adversus eos qui legebant Ii,x δε Θ. Eustathius hanc eandem veterum ententiam affer , obscuritate maxima intolutam, quod Silvino & Polito in not. ad eum locum riteasionem dedit multa erudite N inge mole disserendi. . II. e N ad . N. vir ωρηκυ , x. r. λ Noe idem scholion extat in edit. Bun. nis quod ibi

88쪽

IN LI B. I. ILI AD OS. 73-ς. - Ου γὰρ γεννάιος 2 3. Non enim vir quispiam Mais: in , οῦ iactari os ψ ἰυγενοῦς ἄρω nerosus, vel fortitudine & generis

βασιλεως, τουωτ ον δε, i 0 nobilitate praeditus regi imperabit ;ὰς ο βασιMυς τυγχανει- bene autem contrarium accidit; quandoquidem divinar conditionis rex est. θ,y. σο μέγα ΠιΘανως προσέθη ' a Fq. Merito apposuit re μεγα,quan

Propugnatiatim Ael Us es belli misi. . Hunc atirem licissim altior tis est rex Agamemn : Sane hae omn/a , senex, apprime recte dixisi . Dii ειe vir itil iupra omnes esse alios . Omnes esse in Da potesate vult, omnιόtis dominari, Omnibtis o praecipere, quae non per furfurum ptito. cito. i si intim loliatorem stertini Dii ιmmoris tales , An pranerea ei aicere cenitimelius Di esseriti e istitem intei perraro Iermone respondιι divinus Achilles , Ceri. ιιmniti ρυὸ ontiti tis pretii locari deberem, Si jam tibi .n omni recessero quamcumque uixeris. Arias haec praecipias, nec mιhi

σνέ Πά mν με, κpατε ιν IVιον mν 2 y s. Proprium est eorum , qui per- Θυμουμειων ἐποψακυκλουν τα αυ . .Aπora celluntur ira, eadem repetere, quia γαρ ἱut ται ἰκρυως θηη ναι . καλε reti nunquam sibi videntur satis dixisse. g. re εβιβ . λη , c μιῶ περιόδ' Huiusmodi porro figura vocatur ἐπι- αρχας πλέους ἐπιφερ ι νοῦν - ου ς εχ σι βολή, quae plura in unam candemque ψ is, D δ εος, ' δε κυαμος ius o periodum initia inducit ; ut se habet λεγν , αν δ ολοη κηρ. εκἀς ει μη π & illud : inter i os autem discordia κρατῆν σημάνει ν νικαν , ἄρχειν A mersibatur , O tumultus , O exitiale

fiat, quod appareat non pro Briseide, sed pro imperio cum Agamem

89쪽

as 6. Interpunctio illius vocis satis

more comprobatur.

a s 7. Optimus ipse quum sit maximum probrum ignaviam esse ducit.

218. Herodianus vocem σοι rectotono proseri, idque recte se habere ex ipsa met scriptione liquet; nam si enclitica esset , scriberetur hoc modo , ut ibi: s quidem tibi tui patris insulatus es animus fortis. ay 9. Haec quae mihi praecipis; vox autem Ovi quum opponatur ννοῦλοισι, aliis, recto tono proserenda est.

Imperes: non enim me ampliua tibi obtemperaturum Uiuor. Sed aliud tibι dιeam, tuque in mente tua reconde. Manibus equidem non ego pugnabo gratia paelia Neque tecum, neque cum alio quovis. quum a me aufertis quod dessistit Aliarum autem rerum, qua mihi sunt velorem aptid navem nisram, Harum utique nihis auferer abripiens invito me

26o. Si quidem ινι, adhuc scribatur, id Poetae more receptum est; si vero τι, quid per emphasin dicit. Sed melius est ἔτι, adtac; quia & verbum otia Poetae usitatum est. 26 I. Novit Agamemnonem non dimissurum Briseidem: quocirca ipse ex animi sui magnanimitate cedit. Putavit enim sere ut ipsum facti sui poen iteret .Quum autem prompte ipseBriseidem reddat , tacite incusat Agamemnonem , qui gravato animo Chryseidem pro communi omnium salute reddebat. 262. Aristarchus per . scribit; Η

90쪽

IN LIB. I. ILIADOS .

proseri, ut pugnator Ddeus ; verba vero per epsilon & geminum sigma, ut, contra Sostmos pugnavit, quod &meliuS. 263. Ideo illud adjicitur ne crederetur idoneus ad pugnandum contra unum solum. Vel tanquam injuriae sibi illatae conscios ac participes Graecos complectitur, qui ei, quum ab Agamemnone dono privaretur, Opem non tulerune ; & ne videretur necessitate coactus, sed sponte sua ductus puellam reddere. 26 . Cur Achilles Briseidem se daturum pollicetur , manibus quιdem non ego pugnabo gratia pueri ; aliarum vero rerum, qua ut ille ait mibi sunt apud naUem velocem nigram nihil sine bello se dimissurum profitetur , quam vi Smajori cura & studio Briseidis tener tur, quam aliarum rerum Dicendum igitur puellam ideo reddere ne incomtinens esse videretur , quamvis eam plus quam ceteras res, a quibus abstinere Graecos jubet, amore prosequeretur. Altera ratio haec est quia lex erat, quae Regi permittebat, ut primus Omnium de praeda,quod ei liberet, seligeret. Quam ob rem contra legem hanc fecisset, nisi puellam a rege selectam concessisset; licebat enim Regi vi prae- dictae legis quodcunque ei liberct accipere . Iccirco dicit , vel tuum , vel iacis , vel in sis praemium auferam. Quarequoad captivas pertinebat neces

gram ea de re Heracleonis regulam, quam Eustathius mutilam refert; ait enim Heracleo nem nomina quidem scribere per s. verba vero per L- non item per duo sigma, ut Codex noster habet 3 quod in ea ulla fuit cur salvinus in not. ad eum locum Heracleonem rei metricae imperitum vn ειδεῶς judicaverit.

SEARCH

MENU NAVIGATION