장음표시 사용
121쪽
probans proinittit i lenda mature quae postulat. Huic igitur sua responissio laudem attulit, fasto ne uirtutem quidem absin diuino tauore idoneam per se ad aliquem iuuandunt. At Caino merito assere uituperium, neganti se scire ubi fit qui dolo ipsius occisus fuit. Videtur enim responso hoc uelle fillere, quasi non perspicientem omnia ac nεn iam ante prsuidentem decipiendi uoluntatem in eo. Nelarius aute & alienus a populo dei est, quisquis pu tat aliquid latere esus oculum. At iste addit etiam iuuenilem uoce:Nunquid custos seatris mei sum egor Miseram prosecto uitam aetimis erat,si te custodem tanti boni natura consti tuisset. An non uides quod sanctorum asser itionem ac custodiam non quibutas legislator sed sacratas mentes habentiabus Levitis committit quibus non satis digna sors terra aqua,aer,cstum in seper & totus mundus uisa est,sed solus hora opifex: ad quem confugerunt. supplices saeti eius ueri famuli amorem erga suum dominii declarantes pecc5tinuum ministerium, S per impigram rerum sibi creditarum custodiam. ac ne his quidem supplicibus licuit omnibus esse custodes rerum sacrarum, . sed tantum sortitis numera quinquagenariu annuntiante remissione libera ratem*,S restitutione in possessiones pristinas. Haec est, inquit lex Leui tarum. A uigintiquin Q annis ingredietur ut ministret in tabernaculo testiis monti:& a quinquagesimo anno ministiare cessabit, succedente fiatre in ministerium.Ipse autem custodiet custodias opera ueta non operabitur. 3 Erogo dimidium perse Trinis habentem perseetii enim ratio quinquagenaria cuius dimidium uigintiquinch)operari permittit,& sanita tacere,approbastem se operibus. est autem principium teste antiquo prouerbio totius dinudium: caeterum perseetiim,non iam laborare, sed quae per exercitationem laborem* acquisiuit custodire.Absit enim ut eorum sim meditato qus mox seruare non liceat. Ergo exercitatio mediocritas est,non perseetio. Fit enim non in perseetis quidem animis,sed tamen ad fistigium tendentibus.At cuis stodiae persectium officium, memoriae mandare contemplativa exercitia sanctorum,scilicet fideli custodi pulchrum scientiae depositum: qus sela conte
innit obliuionis casses multiplices. Ita memorem eorum qu g didicitae stecustodem appcllat. Hic autem prius quam exerceretur, alterius docentis Orat discipulus. Fadius autem ad custodiam idoneus ascitus iam in docetium. dignitatem ac ordinem, Datrem ad ministeria suae doctrinae substituit, hoe est sermonem situm enuntiativum. Dicitur enim quod ministrabit statere itis. Ita* probi uiri metis, custos ac proma conda est uirtutis dogmatum. ter uer6 cius sermo ministrabit, cruditionis cupidis enarrans sapientiae conis
teinplationes & dogmata. Ideocp Moses benedicent Levi, post alia mirada infert hoc quo*: Custodiuit eloquia tua,& testamentum tuum seruauit. Aemox Manifestabunt iustificationes tuas Iacob,& legem tuam Isiael. Ergo satis docet, & eloquioru Sc testameti dei probum uiriam custodem esse. quin&iustificationum legum* interpretem ac doctorem optimum eudem insdicat quando interpretatio per cognatum instar mentum, uocale uidelicet, peragituri custodia uerd circa mentem examinatur,qus est magnum condio torium a natura fabricatum facile capax cogitationum omnium quibus uescorpora uel res comprehendimus a sui sine amatori sui Caino, si Abe
122쪽
lon custodisset.Si mihi scitiasset eum, consideratam & mediocrem uitam sibi acquisisset non explens se mera malicia. Et dixit deus: Quid fecistic vox fui inis Datris tui clamat ad me de terra.J Illud quid secisti. & indignatio, nem prae se fert ob sceleratum iacinus,5 irrisionem putantis dolo patratum homicidium. Indignatio propter malefici propositum oritur,qudd bonuni tollere uoluitiirrisio uer3,quia putans se insidiari potiori sibi magis quam illi struxit insidias. Vivit enim,ut iam ante dixi,qui mortuus existimatur, qtradoquidem comperitur etiam deum sepplex alloqui. At is qui sit perstes uiis detur, animae morte periit, exclusus a uirtute, propter quam solam uita diis onus esse potuerat. Ilain dicere Quid fecisti idem ualet quod, Nihil Mei sti Nam ne ille sophista Balaam, id est, uanum uulgus contrariarum opia
monum & inter se pugilantiit,uolens execrari probos 5c laedere, quicquam ualuit,deo maledietionem uertete in benedietionem, ut 8c uiuetciem iniusti redargueret, & se uirtutis amicum ostenderet. Solent autem pleriin omnes sophistae adueriarias habere suasinetipsorum secultates, dum uerba eorumco lationibus, & consilia uerbis resistunt, haud ullo consensu intercedenis te. Desiniunt enim nostras aures disseredo quam socialis res sit iustitia quantum omnibus conserat temperantia,quantopere probetur sortitudo,quam in esis capiatur ex pietate utilitas, quam salubres uirtutes caeterae. econtra in tiam esse rem impacatam, intemperantiam morbi seram, impietatemneseriam vii quam maliciam perniciosam:& tamen cotraria dietis suis sanis re non desinunt. sed post decantatas laudes prudentiae, temperantiae, iustioris, Pietatis itum i
tis tum maxime desipiunt,lasciuiunt,iniuste impie* se gerunt:&ut irebo dicam, deprehenduntur omne sis ius p consendere ac subuertere.
Quos merito uerbis quibus ad Cain deus utitur, appellet qui sipiam: Quid stis quid uobisipsis prosii istis quam utilitatem anima uestra percepit
ex toti de uirtute sermonibus quid in uestra uita maanum paruum uecorrexistis can non potius ueras criminationes contra uosiplos proluult qui probando bona 8c uerbis philosophando,interpretes quidem fuistis hacundisiimi & tame covincimini turpissime tum sapere tum inuere anno in animabus uestris omne bonii emortuum est,incandescentibus viiij sc quamobrem nemo uestrum superstes est Sicut enim post obitu musici cuiuspiam uut zrammatici musica grammatica* horum cum ipsis periit, sed ideae masnent limini artium, duraturae una cum mundo in perpetuum, iuxta quas praesentes posterim fient musici ac gramaticuita etiam singulorum prudenaria temperantia sortitudo iustitia,aut in uniuersum sapientia si tollatur, nihilomimis in huius uniuersi natura immortali prudentia immortalis re uirtus omnis incorruptibilis insculpta est, iuxta quam & nunc probi cententur, O erunt in posterum. nisi sorte euam homine aliquo particulari mortuo sequi dicemus mortem humanitatis, quam genus ne an ideam, an conceptum, an aliud cruid uocare oporteat, uiderint quibus studium est proprietates nominum perquirere. Vnus signatorius annulus saepe post expressas innumeras semias, eas, interdum cum suis subietas abolitas, tamen in sua natura illaesus pers erat. Et non putamWs uirtutes, etiamsi omnes characteres ab
risimpressi in studiosoruamilias, per praua uitae rationem aut am quanis Philo. k 3 uis
123쪽
ii 4 PHILONI s IUDAEI Libra Ilis causam evanuerint in perpetuum conseruaturas naturam fiam ilico .ptibilem nulli in unquam sato obnoxiam ideo rudes disciplinarum,qui nessciunt disserentias inter totum 5c partes inter gcnera & specie interea quae
coin uni censentur nomine, omnia confundunt comiscent , cum omnibus.
Proinde omnis sui amans cognominatu&Cain, discat cognominem Abelis a se occisum esse speciem, individuum delineatam ad exemplar effigiem, noipsum archetypum, non genus,non ideam quae cum sint incorruptibilia, pii tat comori cum animalibus. In hunc aliquis iure cauilletur: Quid secisti infelix n6nne opinio pia quam tibi uideris sustillisse uiuit apud deum: tu uerstui homicida iactus es, occiso per insidias eo, qui solus bene uiuendi tibi ai tor esse poterat. Caeteritur quae sequuntut multum habent ii et uenustatis in elocutione uel grauitatis reconditae in sentetia:Vox sanguinis fratris tui clamat ad me de terra. Quorum uerborum magniloquentia nota est omnibus initiatis eloquentiae,intelledium ueta eorum,quantum poterimus consideo rabimus. ac primum de languine. Multis enim in locis lex essentiam animae pronunciat sanguin loquens diserte: Nam anima omnis carnis sanguis est. Sed quando primu absoluta caeli terraeci ac mediorum elementorii fabrico hominem fingebarconditor animalium, dici tur inspiras te in faciem eius spiritum uitae, eumq: fac una animam uitaenam tum docente nos scriptura spi, ritum esse animae ei Ieritiam.Solet autem illa mox ab initio argumentoru diis. ligenter memorare singula, equum censens ut sequentia concinant cum precedentibus. proinde qui iam spiritum essentiam animae dixerat, non diceret. nunc cana sanguinem eximium in corpore, ni respcxisset generale quiddam. ualde necessariae Quid igitur dicendum singuli nosti ii, sicut ratio numeros rum postulat duo sumus per accidens, animal simul & homo. horti utrum cognata uim sortitii cst in anima. altera uitalis est qua uiuimus:altera rationalis perquam sumus rationis participes. uitalem habet & bruta, rationali ca rent.rcgutur aut a deo qui rationis sons eit antiquissimus. crgo uis illa quae nobis comunis cum brutis es estentiam accepit sanguinem .at illa quae arastionali fonte demanat spiritus est, non aer motus, sed character quida & essgies diuinae potentiae, quam nomine proprio Moses uocat imagine signisi cans quod archetypia rationalis naturae deus est, homo ured imago seu ess/giesmo illiid geminae naturae animal, sed quod est in anima praestantissim ii, quod uocanir mos & ratio. ideo carnis quidem anima dicit sanguine, sciens
carnium naturam a mente diuersam sed uitae sicut totum reliquii nostru corpus participem hominis aut animam nominat hominem, no hoc ex utro mconcretum, ut dixi sed illud diuinis opificium, quo ratiocinamur cuius radices conditor in caelum usti' protendit,& ad extrema illam fixarum quas u cant stellam religauit circunaserentiam. lam enim in terris caelesie plantam fecit hominem caeterarii in terra desaeit capita: omnes enim humi caput ha, bentisoli homini sublime dedit, ut alimenta caelitus incorruptibilia quaerat, non tericita ilia corruptioni obnoxia. quapropter corporis noliri parte inήscnsatissima longe a ratione secreta, pedes ceu radices ad terra applicuit. sensus aut mentis satellites,& hac ipsam, longissimea terra iussit habitare, & ad stlicris cstit nun* interiairos alligauit Maabitus. no est igitur cur nosMosi
124쪽
QFσn bE V. post OR t Disto. ii similiares dubitemus, quoi nodo homo cognitione inuisibilis des adeptus
sit. causam em oraculo do, ius ipse nobis exposuit loquitur enim in laac senistentiam.Creator nullam anima in corpore iacit idoneam per seipsam uidere suum opifice. cauerit cum animaducrteret utilissima cicaturae fore hanc coagnitionem si modo ei cotingeret hic enim selicitatis finis est superne inspis rati it nGnihil de suo numine. quod inuisibile in inuisibilem anima suum charac time impressit,ut ne terrestris quid e regio sine dei esset imagine.Csterum archetypsi illud in tantum carebat omni secie, ut ne imaeto quide eius esset
uisibilis e cipi cita tam eii ad suum exemplar,no mortales,sed immortales coogitationes concipiebat. Qiii enim poterat mortalis natura manere simul dc peregi inari, alit sucilluccp inspicere, aut mare quidem totii nauibus,terram uero usq; evti mos fines perlustrare itineribus, aut mores lcges aut in uniuersum res & corpora pcrnoscere aut praeter ista terrena sublimia quoci' coprehcsidere,acron cum suis mutationibus,proprietates temporum, dc quae quot in is statae nouationcs accidui aut quomodo a terra in caelusubvolare per acrem atq; ibi scrutari caelestes naturas quomodo se habcat, quomodo moueantur, quis motus corii finis quόdue initiis, qua cognatione subinnuioeem aut uniuerso conium laesim t. ad haec artes silentias in inuenire, quae uel ad res externas uel ad animae corporis it prose stu attinet, alia minfinita tras ctare quoiat nec natura nec numerii comprehendere fuerit facile. sola eniiii ea his si is nobis insunt mes ut omniu Ocyssima etia tempus ipsum quo ista ficti : ii delinii preci irrit Sc prs occupat, inuisibilibus uiribus sine tempore et liniuersum hoc sc partes eius hariimcin causas contreetando. iam ueri; no lain terrae marisci', uerum Sc acris caeli in terminos attingens, ne hic quidem consiliit mund i rata indesinentis sui cirrsus modicum esse terminu. ulterius etiam prouolas incomprehensibile des natura appetit, cupiens hanc quo J, si queat comprehendere. A quomodo credibile vidctur, tam exiguam menicio litimana, naembranula cerebri aut corde, haud amplis spatiis inclusam.
tantam caeli mundi in magnitudine capere, nisi illius diuinae selicish, animae porti ancilla esset indivisibilis nihil em quod diuinii est abscinditur, sed inritum Protenditur. quamobrem consors eius quae in hoc uniuerse est perse, et ionis quando mundum cogitat,extedit se* late patet us* eius terminos, nec tamen abrumpitur. Est cnim uis ipsius extensilis & dui illis. Haec igitur compendio de animae essentia dicita sint: nunc consequens est ut si ibdamus quid sit clamare uocem sanguinis. Animae nostrae pars quaedam muta, quaedam uocalis est. bruta quidem muta,uocalis iaci d quatenus ratione prsdita, qua sola deus noscitur. rcliquis enim partib. nec deum incc intelligibile quicquam comprehedere possum iis. Vitalis igitur facultatis in sanguine consti, praecipua quaedam portio uoce sermoneq; honoris causa donata est,
non hoc qui per os linguam Q profluit, scd sonte ipso ex quo per prolatio snem ceu lacunae quaedam sermonum repleri possunt. Fons autem hic mens est, per qua ad illum Qui est, interpellationes Sc occlamationes iam sponte, iam inuiti diaculamur. ille ucri; ut bonus ac propitius non auersatur supplisces pi aes sim quando ingemeseciates ob AEgyptios assectiis & opera, sincere ac sine suco exclamanti tunc em Moses ait uerba eoru ad deum ascendere:
125쪽
illum uero Ocaudientem liboarea malis insulibus. haec autem omniasin, quando rex AEgypti moritur,quod certe mirandum uideturi probabile emerat,desun isto tyranno istari gaudere* quotquot premebantur tyrannide: qui tamen tunc dicuntur gemere. nam post multos dies mortuus est rex, gypti,& ingemuerunt filii Istaei. Verba haec ut sonant rationem non habet: quod si insitas in animabus facultates introspicias, pulchre haec cohara ere inuenies. quando enim dissipator ille honestarum opinionum Pharao in no bis uigeicit,& sanus uidetur, si tamen quisquam malus sanus esse redie dicistis uoluptatem amplectimur eliminata temperantia. quado ured amissa potestate quodammodo moritur qui stulte petulantem uiuendi causa suerat, a sobria uita illustiati ingemitamus & deploramus aetate anteactam, quod
uirtute uoluptati posthabita mortalem uita immortali anteposuimus. tum ueta lex misei ata lamentationes continuas, clementer admittit animas sepsplices, & calamitatem depcllit, incusam eis ab AEgyptijs assessilibus.Caereorum Caino poenitentiam non recipienti propter immanitate sceleris fiatricidi j execrationes infliguntur conuenientissimae. primum, Nunc inquit, maledidius es tu super terram.J declarans quod dudum,non nunc quando Geodem patrauit,scelestus & maledictiis est, iam inde ex quo cepit caedis consislium,uoluntate pro facto aestimata. dum em turpia cogitamus uel sela minotis imaginatione, iam rei sumus cogitationis. potest em etiam inuita anima mutari. dum ured ad cosilium accedit facinus reum fit & cosilium. nam pecacatu a nolente admissum, hac maxime ratione dignoscitur. Maledictam auatem fore mentem non ab alio quam a terra pronunciat.Grauissimae em eius calamitates in unoquo F a terremibus causis proueniunti Corpus certe aut morbo correptum accedetibus ex ipse malis a s, languore ia&tionein occupatur: aut nimio usu uoluptatis impinguatum uires hebetiores reddidit
& sunt sua cui sbisui detrimenta, in quae potest incidere. Aut enim sorma conspecti telis Cupidinis aliquis sauciatur assectus permolesti: aut morte propinqui audita succumbit moestitiae. Gustiis quo* nonnunΦ dehcit aut
insuauibus excruciatum saporibus aut grauatu suauium multitudine. Nam libidinis oestrum memorare quid attinet qus ciuitates integras regiones p& magnos teres tractus dedit exitio, sicut testatur omnes propemodii poeataeatin historici. Modum autem quo mens in terra maledicitur addit dices: Quae aperuit os suum, ut susciperet sanguinem satris sui. J Graue est enim aperiri dilatari , ora sensuum, ut sensibilia more fluminis exundantis insim
dantur,obice nullo repellente uiolentum impetum. Tunc enim mens tantis
undis obruta in profundum mergitur,ut ne innatare quidem possit, aut sautem caput exerere. Verum oportet singulis istis uti iasi quomodocunq3 sed ad optima quae p. Potest uisus oes colores se as* uidere, sed uideat quae luce non tenebris digna sunt. Potest & auris omnes uoces recipere, sed noα nullas sinat preterueni. snurima em homines loquuntin coniuncta cum turpitudine.Nec quia iustiam natura dedit tibi d inflate, ideo lari more qusuis insatiabiliter ingerebam plerun* non solum ἡ prauis alimentis, sed ni miis, grauis morbus & cruciabilis nascitur. Nec quia membra accepisti g nitalia conseruandae uniuersitatis causa,ideo stupra & adulteria caeterita in
126쪽
resti collus sei vidi sunt: sed hi tantummodo qui legitime humanum genus
proseminam. Nec quia linquam & os & instrumenta uocis sortitus es, mistim emre uel secretissima.λodest enim nonnunquam silentium. Mea certe sententia qui didicerunt loqui,etiam silere didicerunt,cum utruncp eiusdem facultatis sit. at qui narrant quae non decet, non eloquentiam ostentant, sed silendi impotentiam. Ideo studemus unumquodU os de quibus diximus, obligare non rumpendis temperantiae uinculis. Quotquot enim nullis coohibentur uinculis, ut alibi Moses ait impura sunt: quasi causa infelicitatis sit, laxari & hiare soluiss partes animae. Contra constringi easdem 5c in unum. conduci,ad rectam uitae rationem conseratiMerito igitur ille impius numio ius contemptor Cain maledicituri qui apertis cauernis huius concreti rebus. externis inhiavit omnibus, prae insatiabilitate petens eas accipere in poenis ciem Abel id est amici deo dogmatis. Ideo terram operabitur, non agricola erit. Omnis enim agricola est artifex,quonia ars Sc agricultura. multi autem euulgo terrae operarii, sine peritia tractantes uictus causa haec ministeria. hi
operando saepe damnum dant,ni praesectum habeat:&si quid recte operatitur,fortuito non ratione bene laesunt. at quae aguntur ex agriculturae scienotia omnia necessario sunt utilia. Quamobrem legislator Noe iusto artem a. miculturae tribuit, docens quod in morem agricolae boni uir bonusἐsiluonii genere stirpes quaecun* noxiae sunt ab allectibus aut uitiis plantais, excidi quae uod infrugiferae quidem, possint tamen uice maceriae sepem animae prwstare munitissimam, eas sinit. rursum omnes quae mites sunhdiueraso modo non eodem cura alias deputans, aliis inserens, aliarum incremens tum ad proceritate adiuuans, alias in breuitatem contrahes. iam ured uitem
luxuriantem conspicatus deflesstit in terram propagines, scrobes faciens, ae mox terra aggerens denuo.at illae quae modo partes fueranteam integrae &E filiabus matres saetio naturalem etia matrem senectute exuui. post* enim destit nutrimentu in plures sectus,quippe iam ad sibi ipsis quaeredum matus ros minutatim distribuere,quae prius hanc ob causam famelica uix saturabatur iani ut pinguestusta repubescit. alia quenda uidere memini, ciui mitis araboris sed paria getaero is, quod supra terra extabat praesecuit,ut a radice promineret modicu: desumpto p ab alia gelierosa bono surculo, ad medullam
eam parte una derasit. extantem autem illam a radice non profunde incidiused rima tantu frusta, derasum surculum in eam inseritit. ex quibus ambobus unitis arboris unius natura prouenit, utra parem utilitatem reddente alteri. ciam radices nutriunt insitum ramum nec sinulit arescere.at ille uberes Maous reponit pro nutricationis gratia. Sunt & alia innumera opera artis agri cultum, quae nunc memorare luperuacaneum fuerit. haec enim in hiItano tum prolixius diximus,ut appareat discrimen inter operarium ter colam. Certe quiuis malus terrenum corpus eius* cognatos sensius Sista
externa sensibilia operari sine arte non desini Glaedens interim animam siuam piis eram: quam tum isdit,cum uidetur maxime prodesse cor ri suo. At bonus ut peritus rei rusticae,omnem materiam certa ratione tractat ex artis prgminio Sc quoties indomiti sensus ad externa sensibilia contumaci seruntur
impetu, adhibita machina quapiam in hoc artificiose parata, cohibenturu
127쪽
cile. Cum ueta in anima crudus asseetias eam concutiens Horitur, pruritus aut titillationes uoluptarias aut c5cupiscetias, aut edi uer morsus taediu moestitiae uel pavoris assesens,prsparato remedio salutari mitigatur. ato Otiam si quod serpiginosum uitium longius producitur,cacro depascenti corpora sinule id quoin sermonetate adhibito resecatur.&in huc modu qui quid silueste est ad mitiorem cultum reducitur. Caeterum seu serae ulmis tum plantae primu progerminant studia, quae mox Mictus honestam aetionum sequitur. his animae agricultura incrementum addit, & quantum in se est inunortales facit sua industria. Liquet igitur agricolam esse bonum, tensured operarium malum:cui terram exercenti utinam ex illo terreno roboris
aliquid accederet ac non deperiret aliquid ex eo quod habuerati dicitur enide ea, Non apponet uires suas tibi tradere. Et qualis esset homo, qui edens semper bibens , nunquam expleretur aut eas quae sub uentre sunt uoluptates alias super alias cumulans, tamen recentem semper libidinem astinet ad coitum nam indigentia selet imbecillitatem inducere, sicut firmitatem satietas. Verum quando in copia rem coniunetur insatiabilitas cum magna iiis temperantia id demu fames est. miseri uero qui mole reserti, quantum ad cupiditates sunt adhuc inanes & sitiunt. Sed de amatoribus scientis in cantico magno uates ait: quod eos ascendere secit super uim terrae, & cibavit agro. rum germina. Scilicet impius finem non asse quitur,ut magis doleat, dum uires decedunt magis quam accedui eius a Monibus. mi autem uirtuti dant opera,superiores omnibus rebus terrenis ac mortalibus e sublimi desiliout earu potentiam quippe in asceis ducem secuti deum, qui etiam pubertatem agrorum ad usum Michim ris porrigi quirtutes agris, & illarum fruetiis horum si ietibus assimilans. Nascitur enim ex prudentia sapere, ex temperans ita brium esse, e pietate deum colere, & ex unaquaP caeterarum uirtutum
sita cuiuis actio.Hae sunt cibi animς proprie,quae idonea est ad sugendum, sicut legislator loquitur, Mel e petra & oleum e solido saxo: petrii lidam& infrangibilem indicans sapientiam dei, nutricem baiulam educatricon
desiderantium uitam incorruptibilem. Haec enim tanquam mater eorum quae mundo continentur, ex seipsa cibos praebet suis septibus. sed non omisnia diuino alimento digna habenturi uerum ea modo quae non degenerem prs se serunt indolem.nam plera ν pereunt inedia uirtutis, grauiore morbo
ac miseriore quam cibi potus, inopia.Labitur autem diuitis sapientis sons
nunc leniore fluxu placidiorem nunc uel cinctiore cursu maiorem impetu.
Quando igitur sensim descenait, dulcestit mellis in morem: quamlo ueta celeriter con timcp labitur, fit tanquam oleum illustrandae animae. Hanc pestram propheta uocat alibi mana per synonymiam, antiquissimum illud dei uerbum:qua appellatione intelligitur quiddam generalissimum unde fiunt duae placentulae,condita melle altera altera oleo,id est educationes duae ualde similes,& studio digia initio dulcedinem instillantes contemplationum quae insunt scietiis: mox & lucem ni dissimam accendentes in his qui non fastidiose degustant, sed firmiter constantero retinent ea quorum tenentur desiderio. Hi sunt, ut dixi, qui ascendunt super uim terrae. Caeterum impio
Caino ne terra quidem quicquam confert ad agilitatem,quamuis nihil ρογ
128쪽
'od DE T. FOTIO Rr in sibἰ xi a terram tradianti aliud. Proinde consequenter gemens tremens p saper ter 3 tam inuenitur, id est moerore timore , consectus. Talis est infelicis uita, cust, Equatuor afleetibus contigerunt qui molestiores sunt timor& dolor, quoa rum synonyma sunt tremor Zc gemitus. Huiusmodi enim homini necesuam ii eli aut adesse aut imminere mali aliquid. Ita* suturi expediatio timorem gis ab gnit, praesciatis usus moestitiam. Sed qui uirtutem sectitur,deliciis huie conob uenientibus fruitur. Aut enim acquirit bonum, aut acquiret postea. 8c habere quidem, affert gaudium, rem preciosissimam: expectitio uero habendi, spem quae est alimentum animarum uirtutem amantium: propter quam se. moueanus piῖritiam, quotquot suapte promptitudine properamus adhoartesia opera. Certe quscun* anima concipit prole masculam,scilicet iustiun propolitum ab hac excluduntur omnia tristia.Testis erit natiuitas Noe qui interpretatur solidus,deqito dicitur: Hic cessare iaciet nos ab operibus no stris, & a laboribus manuum nostrarum, dc a terra cui maledixit dominus deus. Sic enim natura comparatum est,ut iustitia primum quietem pro labore inducat, quicquid est in confinio uirtutis dc uitii sus p de ficiens, diuistias, principatum gloriam,honores, dc quaeculam horum germana sunt ciraca quae plurimu humanum genus satagit. Deinde moerores tollat, quos nobis nostrio actiones conciliant. Moses enim non ut impq quidam deum autorein maloru ait, sed nostras manus, figurate nostros conatus subindicans.& spontaneas cogitationes procliues ad deterius. Postremu est cessare a terra cui maledixit dominus deus. Haec autem es malicia, insipientium animaabus insita cuius tanquam morbi grauissimi aberuncationem iustus inuenit.
iustitiam adeptus cum tota sua sin ilia. uti quado id genus mala depelluntur, homo repletur gaudio sicut Sarra. ait enim: Risum mihi fecit dominus. 5c addit: nain quicum audierit, stratulabitur mihi. Opifex est em deus boni risus & gaudii: itaci saac n5 uulgariter genitus, sed operate deo credendus est. Nam si risus Isaac intelligitur risus autem sector est deus iuxta uerax Saru testimonium etiam pater i ac potest dici rectissime.Huius appellationi etiam sapiens ille Abraham fit particeps, cui gaudium proles sapientiae, mosti iam excidens donatum est. Ergo si quis idoneus est audire poesicli, id est
sectedi rationem qua deus utituris ipse gaudet necessario, & Qtulatur his
qui habuerant audiendi deiiderium. In hac nullum figmetum tabulosum inuenies, sed ueritatis formas omnes expressas integre: imo ne metra quide ac rhythmos oc carinina aures per musicam obieeitantia: sed opera naturr absolutissima,propriam quandam concinnitate habentia. Sicut aut mens ad ausdiendum apta gaudet his dei poematis: sic & sermo concinens metis comtationibus & quodam odo adhaerens necessario laude id docebit manis e oraculuin Mosi sapientissimo redditu in hane sentetiam: Ecce Aaron frater tuus Levita. scio quod loquetur ipse tibi. ecce ipse ruredietur in occursum ubi uides , te laetabitur intra seipsum.Opifex ait se scire, qudd sermo qui mε
tis instate loquetur. Fecit ei A eum tan* instrumentu totius huius ex quo eocreti sumus,uoce articulatam. Hic sermo mihi, ibi, omnibus hominibus. sonat, prosert, interpretatur cogitata, & prior exit occursurus his quae mens
ratiocinauir. Nam quado mea excita in aliquid sibi familiare sumit imperii.
129쪽
aut intuscomota a s ipsa,aut receptis a rebus externis se is aliquibus exi. mias, concipit S parturit comtationes: quas uolens parere non potest, d nec per linguam csteracp instrumenta sua,uox eas excipiens, obstetricis mo in lucon. haec uox cogitationes elucidat.nam sicut ea quae intenebras abdita sunt caelantur donec lux assiit gens ea indicet: ad eundem moctu cogitationes mens recondit in loco inuisibili, donec vox lucis more cunctas retegatiquapropter ualde pulchre di istum est,quod egreditur sermoni occursum cogitationibus,&accurrit eas comple fit cupiens indicandi destiderio. Nam quiis sui operis est cupidissimus. Sermonis autem proprium est dicere, ad quod seapte natura properati Gaudet autem&Iarratur quanado ceu illustratus pervidet & comprehedit intcllectum res quae declaraturi tunc enim complexus eam interpretatur optime. Proinde quicunm inter dicendum non recte tenent co*itata, ut uerbosos ac loquaces aue muri qui onpas sed manes at* adeἰ inanimes ut proprie dicia orationes conalarciuti Horum igitur sermo ut indecoriis merito gemiuecontra necessario haudet qui re bene considerata sussicienter instrii us ad conceptus animi proloquendos accedit: id quod omnibus sermὸ notum puto per Quotidi nam experientiam. 'uando enim probe cognitum tenemus de quo dissim,
mus laetus gaudensin sermo abundat dilucidis &proprijs uocaulis, qui. bus copio lexpedite, inoffense, at* etiam diserte acescaciter quicquid doccre uulti quando autem diuersis cogitationibus distractu naot omnibus sed persectus Aaron persectissimi Mosis cogitationibus Alio ciuili quid opus erat postquam dixit, Ecce Aaron fiater tuus, addere Levi, Δ, nisi ut doceret quod soli Levitae & sicci doti & bono sermoni conuenit fogitata quae sint risiectar animae germina. Nam mali uiri sermoniiquam interpretari potest diuina dogmata. pulchritudinem enim eoruhi suis deturparet contaminationibus.econtra nccp bonus impudica tumidiu
roseretised semper sanctas narrationes iam sin b. sermones Lesei Feris arua quada optime instituta ciuitate more esse hun ut quoties aliquis imisturae uitae ciuis sententiam uult proserre ad senatum aut populum,non sinattiger seipsum hoc iacere, sed a in istratu cogatur eam apud aliquem ho nestu uirum deponere.Qm mox assurgens promit quod audiuit,silente in termi altero: S quae tum primu didicit quavis aliena profert, autore comen habes numero. aded ne b eficiu quidem 3b iniustis quidam dignantur accipere,quod existiment hanc utilitatem cor
pi admixto dedecore quod&Mota Q umis atri suo Mosi, quo uiso pauit dicat εc aliud magis ad remp.pertiriens, ostedentele istatore Oermanum& maxime propriu hominis gaudiu. propriu enim nec Epecuniam nosses
'numue copia,nec Esplendore gloris, nec ex ullo omni o mo
130쪽
moin opere,quod per seipsum est corruptibile, potest contingere. imo nee e robore agilitate , corporis aut caeteris id genus dotibus,quae uel cum pessimo quoin communes sunt,& habentibus se nonnuquam perniciem tu terunt ineuitabilem. quonia igitur in solis animae boni: s pura & minime adis ulterina inuenituristitia in scipse uti gaudet omnis sapiens,no in his qu circa se habet: in seipse enini habet metis uirtutes, quas nobis placere aequuest circa se ured bonam habitudinent corporis & externarum rerum copia, propter quas non est quod nobis placeamusTrgo quoniam quantu potuimus declarauimus ueracissimi Mosis testimonio,sapientis propriu esse gaudium ostendemus spem quom in hunc maxime competersites e eodem, sic enim loquitur de Seth filio cui nome Enos,quod interpretatur spes: hic primus sperauit inuocare nome domini des. Recte uod enim homini quid magis potest esse proprium Q spis&expectitio possessi is bonorum acciis
piendorum a solo munificentissimo deo: quod penus Alii, ii uera lateri uo, lumus,proprie hominum est tanquam hi qui fio sperant in deum, extra nasturam rationalem censeantur.Ideo cum dixisset de Enos, hic sperauit inuo Cue nomen domini dei, diserte insere, Hic est liber generationis hominum: proborum .scriptum est enim in dei libro solum bene sperantem esse hoiniis
hori. itain per contrarium qui desperat non est homo. ergo concretum hoc nosti um definitur,animal rationale mortale. sed eius quem Mosis ceset hortiiritin asseetiones animae sperant in eum Qui est, uerum deu. Proinde bo, ni uiri selicem sortem nacti spem at gaudium, aut habeant aut certe expeoctent bona.niali uer3,quorum Cain est sodalis,in moerore timorein demites, praesentia imminentia ue mala miserrimam portionem possideat, gemestes ob molestias quas habent plac manibus,prae metu autem trigmentiu ti ementes horrentescp. uerum de sis hacterius diebam sit, sinitemur iam sequetia. Disit ν Catii ad dominimuMilbr est culpa mea quam ut remittatur.3 Hoc quale sit per similia declarabitur. Si nauem mari laetatam gubernator de at,an non necessim est eam nauigationem aberrare item v quadrigas auriga in Circensib. anno riecessum est eas turbatas serri cursis deuioc Quid μ ciuitas si destituatur magistratibus aut legibus sunt aut&leges dubio procul pro magistratibus.non ne cares maginiatibus legibiisse ciuitas illa mais
lis opprimetur maximis Atqui natura comparatum est,corpus absente anima animam absente ratione, rationem destitutam uirtute,interire funditus.
Quod si haec singula rebus destitutis nocent tantopere, quantam miseriamin a deo destitutis agnoscimus quos ille auersariis tanquam desertores ordinis, terminauit procul a sanistissimis suis legibus indignos sita prouidelia habitos.In uniuerium enim tare oportet,quod qui praestantioris ope d tuitur, fit obnoxius maximis culpis 5c criminibus. quando enim dices imperitum artis laedi maxime non ne quando a scientia omnino deseritui quando uero indoctum & ualde ineruditum non ne quando a doctrina & disciplina derelinquitur quid insipietites quando infelices pronunciamus potissime nonne quando omnino repelluntur a prudentia quando uod ilitemperantes & iniustos non ne cum a temperantia iustitiaΦ damnantur exilio
Demetuo quando uerὀ impios noli ne quado pietas eos a sacris suis exesu