장음표시 사용
681쪽
fiat ut ea praecedant, quae naturaliter prioris to lint: primi in tracto, mus de iudicii ratione, quae uerba ideo loquimu ; qu6d nobis curae est fundamentum ordo in institutae disputationis,& cli id oporteat eos, qui
deum admittunt ut conditorem huius uniuersitare illius ipsius sapientiae& iustitiae attribuere omnium rerum custodiam & procurationem, sinoodo fundamento constituto ac principiis semel admissis inhaerere uelint. Porro cum huius opinionis sint,aequum est, ut nitrii existiment necp terrestrium itecta caelestium rerii cura & prouidelia destitutu este: sed in omnia aeque tum quae in aperto sunt, tum quae latent, in magna item & parua penetrare creatoris solicitudinem: omnia em quς sun t creatoris sui prouidentia indigent: peculiariter autem unu quodq; pro sui natura, & ad quod conditum esse.Non enim existimo ambitiose singulatim explicandum Sc diuisionibus distinguendum quid cuim naturs conueniat homo certὸ de quo sermo institutus est, ut iam elicus alimento opus habet, ut mortalis prolis successione, ut rationalis iudicio. Indiget autem iudicio ut legitin Ead uidium & successionem incumbat. Necesium est aut uidiu & successioa
ne ad id quod utrocp compositum est pertinente, ad illud idem quo tua
dicium pertinere: uoco autem utro compositum, hominem ex anima& corpore constantein,atq; istiusmodi homine omni ii quae agit, reu fieri. ut pro illis uel praemium, uel supplicium recipiat. Quod si contra id quod utrocp compositum est pro se nis ipsius sentetia iusti iudicu profertur se.
ri non polosi ut anima sola talionem reserat corum,qus cum corpore ges' st. Nam ipsa per se non tangitur peccatis, quae per uoluptates corporato uel cibos uel cultus perpetranturin ecp item corpus talionem referre oportet,ut quod legum & uidici j discrimen non sentiatised homo qui istis constat pro uno quoin Dicto iudicium accipere debet. Id autem in hac uita coritit aere nulla ratione deprenendas, non enim id in praesenti uita legitime obseruatur, cum multos uideamus impios & omnis iniquitatis studiosos iisq; ad mortem malorum expertes persistere: cos uod qui omni uirtute spei tati sunt, in se redis doloribus, uexationibus, calum tuis, contumel' ac omni genere amicitionis uitam abstimere: neca' item post mortem deprehendere id queas. non enim iam superest id quod ex utro constat, climS anima sep rata sit a corpore ipsumq; corpus rursum dissipatu sit in ea, ex quibus congelium suit, nihil iam supersit, quod uel ueterem sor
mam uel naturam. imo ne memoriam quidem eorum quae a sta sunt, retis
Deat liquet igitur id quod sequitur, nimirum quod oportet secundum Aopostolii .corruptibile istud dissipatu induere incorruption ut uiuiscatis
resurre stione mortuis ac rursus unitis, quae disiccita erant, aut pcnitus consumpta, unusquisq; reserat iuste ea, quae per corpus gessit, siue bona, siue mala. Aduersus illos igitur, qui prouidentia admittunt, & eade principia& fundamenta nobiscum recipiunt, deinde a suis institutis& receptis opinionibus. nescio quo paeto excidunt&deficiunt. is iusti odi uerbis a s que multo uberioribus uti possis, si quidem ea dilatare uesis, quae breuia ter&ii transcursu di ta sunt: aduersus illos autem. qui de ipsiss princi/Pqs corrouersiam mouent, rectu lacrit aliud ante ista principi dim & quassiundamina
682쪽
si indamen ni stati . interim dubitabilia fingamus & quaestionibus
cxploranda de qui s sphaesitan mum uidelicet hominum uita mores que ne)ectui dati sis hac crassae terrarum umbrae obstin datur, quae ignos
rantia& silentio in uoin t tum ipsos homines, tum eoru aeta. An quod multo certius est, existimandum, creatorem creatis rebus praesid ere, onas
illum , quae sunt & fiunt, obseruatorem factorum simul & cogitationum iudicem esse. Si enim nulla usquam de hominum facinoribus censura, nihil supra bruta possidebunt homines: quinimo is ipsis infelicius agent, qui aste His suos in seruitutem redigunt, & pietatem,iustitiam, aliasin uirothites curae habent: pecuina contra uita & feralis optima censenda est, utratus e diuerso stolida res,ludi minoi ngens ridiculum, uoluptatem coleis resummum bonum, commune item placitum habendum est omnium &praecipua lex id quod nequam & luxuriosis plaus bile est,comedamus &bibamus cras enim morimur. Istiusmodi enim uitae finis non uoluptas est secundum nonnullos,sed sentiendi plena vacuitas. Quod si est creatori hominum suarum creaturarum cura aliqua & instabit ullo in tempore bonorii & malom facinoru dqudicatio, siue duin praesenti uita uel bene uel male agunt siue post mortem dum in dis lusione &separatione consistunt. Verum neutro pactio inuenias iustiam iudicium seruari posse. Non enim
boni in praesenti uita praemia uirtutis reserunt, neque item mali poenas scelerum, ut omittam interea quod incolumi natura in qua nunc sumus, ne possit quidem mortalis natura parem sceleribus aut multis grauibus ta tionem sustinere: cum enim innumeras hominum caedes alias super alias accumulat uel latro, uel princeps aut tyrannus aliquis, fieri non potest, ut
una morte culpas suas expiet: cum item quiniis ueri de deo sensit.&in omni libidine de blasphemia uixit, diuina omesa despexit, leges perfregit, nec non Sc in foeminas & pueros stupris lascii lint, urbes iniuste excidit, domos una cum suis incolis combussit, prouit clam euastauit, populos Scgentes, imo integras nationes intemerione deleuit: quomodo in hoc corruptibili corpore ad talionis poenam sus Iecerit, praecurrente morte debi
tos cruciatus, & ne ad unum quidem scelus luendum suppeditante mortali hac natura. Non igitur in presenti uita iudicium pro dignitate & merito, cuiusque ostendi potest, neque post mortem, siquidem illa est totius uitrin solidum exti itistio, perdita cum corpore anima, simul. putresecta. Aut manet quidem per se in dissolubilis anima indissipabilis. incorruptibilis. que,sed corpus dis luitur,nullam ulterius memoriam sadiorum seruans, aut accidentium sibi sensum. Extinctis enim omnino hominum uita, nuis Ius apparet hominum respectus aut cura, iacin ullum de bene aut male se ctis iudicium destinatum uidetur: ingruet aut denuo & inundabit, qui quid est exlegis uiis, reliquaein absurditates, quas istiusmodi uita quasi comitum, examen secum triuit,&una cum ipsis impietas dei negatrix, quae princeps & caput est eius uitae,in qua sinet se uiuitur. Quὀd si corrumpatur cordi, δή ad cognata sua ut quod* dissolutu est, elemota recedat, maneat auxire per se anima ut incomipta,ne ita quidem locus erit iudicanda animae, cata non assutura sit iustitia. Nesis autem est suspicari ex deo & a
683쪽
εc per sq existentis di dicamus : iupplicia tamen & praemia istoruin ad sela Mimas referre tio . Aut qui quaeso sentias solius animae sorti
Iudinem, aut tolerantiam esse, quae nec mortem, nec uulnera, nec mustilutio iem, nec danarium, nec contumeliosam tractationem exhorret,
ite eos, qui inde proueniunt, uel dolores, uel miserias. Aut qui rurssum temperantiam uel prudentiam intelligas, ubi nulla appetentia anismum ad cibum, concubitum, alias uoluptates& oblectationes trauhit, nihil. uel intus obturbet, uel foris irritet. Aut qui denique prus dentiam imaginaueris , cum materii rerum eligendarum 6c fugienda, rum ad animas non spe fiet, quum materia de sectus in rebus agendis
animae non subiiciatur, uel potius nullus ei insit motus, aut naturalis impetus ad res agendas. Vbi autem omnino inter animas congruens iustitia siue res cognatas, siue externas respicias, aut unde, aut quibus,
aut quomodo tribuent id quod o 'uum est, uel secundum dignitatem cuiusque,vel secundum proportionem, nihil profectio tale est, si excipias honorem deo ab illis impartiendum, cum neque impetum, aut motum habeant, ut uel sitis utantur, uel ab alienis abstineant, cum usus abstinenotiain in illis cernatur, quibus istiusmodi res ex natura necessariae sunt, aniMina contra ita nata sit,ut nihil horum requirat: at* inde est, quod in re ita ingeniata propriam membrorum lanetione deprehedere nequeas. Quin illud quom absilrdissimum eges conditas ad homines referri, poenam Iegum ad solas animas retorqueri. Si enim qui leges recepit,iure etiam recea perit uiolatarum legum mulctas: leges autem Upit homo non anima la, aequum est hominem deliciorum poenas uere, non animam solam. Quandoquidem non animabus praecepit Cos,ut ab illicitis abstinerent, utpote adulteriis caedibus, furtis,rapinis, &neglectu parentum, & ab osmni noxia, & iniusta alienae rei concupiscentia. Non enim praeceptum, Honora patrem & matrem, animabus competit, cum ad eas istiusmodi nomina non pertineant: non enim anima anima gignit,ut inde sibi uindi. cci non en parentis: sed homo homine. New item,Ne adulterium iacias, de animis, aut dici api aut intelligi potest, cum in ipsis non sint masculioni aut foeminini sexus ullum discerniculum,aut coituum aptitudo,aut coseundi appetitus: ac ubi appetitus ille non sit, mixturam illam fieri im, possibile est: apud quos autem istiusmodi mixtura non est ne legitima quidem coitio nimirum connubialis reperiri potest: ubi uerd connubia isis coitio non est, neque illegitima, & alienae uxoris uel appetentia uel coitio id enim adulterium est) locum habet. Neque item praeceptum
de furto uitando, aut nimietatis concupiscentia in animas congruit: nis
hil enim illis opus habent: quorum qui indigi sunt, ob naturalem inos piam ueI necessitatem, uel furto uel latrocinio ea sibi parare solent, quasle est au stra, argentum, pecus, aut quippiam quod ad utinum, uel culstum id uni sit. Inutile enim est immortali naturae quicqud indigis asded appeVile est,quia utile. c teriam exactior ratio illis relinquatur,'
684쪽
ista diligentius cupiunt rimari, aut ais tu. sitiersari re.Nobis autem cum sufficiant superet tilia taci cure aliis Piacor diter, &quasi uno concentu resurredi ionem stabi ijsdem diutius immorari intempestiuum uidetur. Non enim euire. us scopuim, Ut nihil . eo ii quae huc pertinet, omitteremus: sed ut summatim subostendere iis omnibus huc conuenientibus, quid de resurreetione sentiendum ei Mi ς ut ui eorum quae iam in prio sentia diximus,emetirentur alias ration uirisas cultates code pertinentes. Excussis aliquo modo & cxaminatis quae prooposita erant, reliquum iam fuerisirationem finis contemplari iam ex sui esrioribus uerbis perspicuam&euidentem: cui , nulla maiore cura opus est, quam ut caeteris apponatur, ne uel per obliuionem uideatur omissa, vel susceptum argumentum & institutam ab initio diuisionem isdere: his de causis alijsin eodem pertinentibus pulchrum fuerit, uel eatenus tantii rem aperire, quod eorum quae ex natura, aut artificio constant, suos quoaque fines N peculiares habent, ipso modo & communi intellei hi id edo,
cente,idem V rebus illis quae ante ocuros obuersantur, constantibus. Annon videmus alium finem esse agricolis, alium medicis constitutum: rurosum que alium e terra succrescentibus, alium inde uictitantibus animali bus, ac secundum naturale seriem successioni Myconsequentia procreatis
Quod si illud euidens est,&necessum est omnino naturales &artificiales facultates eorum in aetus suum pro ipsoru in natura finem sequi, necessiim est omnino hominum finem ut peculiaris naturae excipi ab aliorum coma munione. Quandoquidem fas non est eundem finem statuere eorum qiis carent rationali iudicio,& eorum quae secundu insitam legem&rationem agunt, ui Q prudentis & iustitia utuntur. New igitur indoletia propria istorum peculiaris finis: ir enim pariter inuenias in sensu carentibus nemrursus eorum quae corpo es bblectosi uel alunt perstititio aut copia uoluptatum, alio iii 'presstire ecestam pecuinam uitam, ac uitam uirtuti sbus praeditam rem imperia. iam Ene: bestiarum enim & pecorum isti uso modi finis est, non hominum immortali anima & rationali iudicio utenstium:necp item beatitudo anime a corpore segregatae. Non em alterutrius Partis, ex quibus homo costat,respicimus aut uita aut finem, sed illius quς
ex ambabus plenitudine 5c integritate accipit. Talis enim est qui hanc ut Mia sertitus est homo eiush, uitae necesssum estes Iesbii propriti fine. Quod si eius quod utrumcp simul est, nimirii compositi ex animo & corpore fionis statuendus est,nech illii dum in hac uita agit, repcrire queas, ob causas iam saepius allegatas, nem tu cum anima segregata a corpore est, ed quo inihil tale censeri homo debeat dissetuto aut penitus dissipato corpore, c tiam si anima per se supersiqomnino necesse est in alia aliqua utriusq; Par iis eiusdem' animalis recompositione & instauratione hominum finem
apparere: ei' cium ex necessitate cosequatur,omnino neccsse est, mortMO
rum aut penitus distblutorum corporum resurrectionem seri: eosdemm homines rursus constitui, quandoquide finem no quovis, ne 'DOmmouis hominum este iubet naturae illa lex, sed illorum ipsoru qui ire ii perio ' uita uixerunt: eosdem aute homines constitui impossis hic est,ninj . ea clem
685쪽
m sit dat ut autem idem corpus ean hinania mamrcipiat, citer. not. pote. 4uam per resurrectionem. Ea enim cium sue . etiam nat in hominum congruens finis sequitur: sinemue ud iv - , entis & ratiotialis iudici jmon errarit si dicat id esse ut perpestud. reamus SQ erennemus, cum quibus maxime & principaliterna . .. iis ratio congruit & consentit, id , respeciu & cotemplatione eius qui ei heorum , gratia quae illi placuit in perpetuum promittere, tametsi uulgus hominum acrius & uehementius rebus quae isthic sunt iam antea assecti nihil , curant,& respiciunt istiusinodi fine non enim infirmat communem ossici j designationem multiti do eorum qui a fine ipsis decoro deficiunt Rabsistunt, cum peculiaris aduersus illud constituta sit exasminatio, suppliciacp&praemia destinata sinti quae ad benefactorum uel maleta horum mensus
ram respondeant. ATHENAGORAE DE REs VRREc T. MORTUORUM, FE. tra hinnis inerme, F l N I L
ITIANI, T H E o P H R A I T V s s I v E A N i Μ A R V Mimn realitate,'corporum resurrectione Im -- Graeco in si, nem Latinum conuersus, Ex EMPLAR GRA cvn s VPPEDi TABAT NOEi Lishibliotheca Rei p. August. Vindelicorum.
687쪽
EGYpTus. Quonam tendis,&unde nobis ades ithee c Axith. A Syris quidem huc aduenio, Scad Athenienses contenoram Aegypte: sed uenotus sinister nauim in Gater abripuit, atque interarupit nauigationem s ud fit ut tibi nunc adsim, Nilum quidem non a Iem Ilissum, Pharum no Piis rarum intuens. Aegyp .us. Magnam mehercle uen to gratiam habeo, qui te ui sua adium ad amicos adduxerit. Sed obsecro te, num adhuc meministi Hieroclis, & eius, quam is docebat, philosephiae: quem nos pueri in philosephia praeceptorem habuimus: quando nobis hoc ipso, quod mutuum amaremus, permulstos amicos conciliabamus Ego uero haud scio an unquam tantopere dos luerim, quam cum ipse multa ac uaria sapietia repletus 8c excultus hinc ad syros tuos dis edes. Ac longii quide tempus hoc est: sed tamen amore in te meu haudquaqua interrupit, magis p in eode ipsem, quo te discedente siliqvigore c5seruauit,utut multis annis te nec uiderim, nec uisuru unquasi erauerim. Igitur mihi bona quaedam fortuna ad id ut in cospectum meu mihi redderere nucadiumeto fiat te , mihi tatopere petita praedam, oprima uenatrix ipsa praeter spem meam est assecuta. Axith. Iam uero cum ea, qua dicis fortuna cosenti nec sinister est, sed gratiosus 8c amicitiae nostrae amicus ' s, qui amicu amico trasimiserit. Veru dic mihi nu adhuc sint aspud uoisqvi,qui perinde ut Hierocles praeceptor noster cosueuerat,phi- t
688쪽
losephiae mysteria doceat Et utruco olas deat 'obius Mic aini adolescetes, cuiusmodi erat Protae .silit . qui . . ae ales σdeparatq; aequalis sui .sed me uenuti e&ingen et ange superabat. Aes
gypt. Olim quidem uigebat hic praeclara illa liuo 'i tatis studia veru i mperiere proruis 3c dis luta sunt. Nam qui in numero discipulorum sun. prorsiis abhorrent a discendi studio: qui uero desistoru perionas si stipi at p gerunt,ii docendi uiam ac rationem prorsiis omnern ignorantic saestra quide & circus abundant hominum frequentia ac turbis: at philose. phorum auditoria Sc Musis sacra loca sunt in uastarnat asperam solitus dine redacta. Axith. Eade ipse quo suspicatus Aegypto praeterita Athenas contendeba, exploratu uidelicet in sapies aliquis apudAthenienses superesset. Id enim uelim ab eo sciscitari , quod&apud priscos &apud no. sti os homines cepe & multu in quaestione uenit, at adeo dubium de incertum sui Cut de eo aliter at* aliter sit disceptatu. Aegyp. Habes hic d amicucaput d psas Athenas, ni malis arcem aut propugnacula, aut naualia, quam sapiente uiruuid cre. Appulit huc ad nos magna Athenaru gloria, Theo
phrasius,&tertiu hic iam agit diem. Sed ageta ipsum accedamus. Ab illo disces quicquid rogaueris sin minus hoc, disces tame illud ipsum ab homine ne quaeri quide oportere. New em fieri potest ut uel Athenis uel uspia alibi Theophratio sapietiore homine nancisci queas. Axith. Diuinu quiddam ac sane quam auspicatum narras: quado penes Nilu philosephia Atticam inuenio ac propterea, ut hanc disca,immensa maria percurrere non necesse habeo. Sed eamus ad illii, iam enim essecisti me Theophrasti illius asinantissim v. Aegyp t. VenioTheophraste, mecum adduces Axitheu illum,
quasi quenda riuale m . qui philosophiae studia perinde aura ego amples G tu LTheophrastus. cris amici loco mihi sanescierit hic itheus quado philosophiae studio duxim . Haec enim & praeclara,&rara qusdam res est:quippe quae Athenis, In urbe quonda illustris sitit, iam prorsus est obscurata at in nihilii re dia. Axith. Igitur frustra Athenas ferebar si nemo, quead modii ipse aperis,isthic superest, qui ad proposita quaestioneni quam in positi respondere: minime , frustra nauigationem interrupi mea. quado mihi ceu deo ad philosophiam duce, praecipuum Atheniensium uirum ad fluenta Nili reperio. Sed quaesis te, quonia dicit Aegyptus, no posse me ex quoqua melius quod uelim,quam ex te cognoscere:an ne mihi liocet,quacun* de re libuerit te percontari Theoph. in perculare,siquis de mihi uelis gratu facere. Necy enim quisqua multis iam annis noui qui coquam ex me quaesiuit. Axith. Perbeati nobis videmur esse, qui b.datur rediscere,& hoc ipso quod discere uolumus do stori gratu facere. Igitur qugro,num hic uiua prius extiterit anima,& post iteru fit uicturaran etia per cto uitae praesentis cursu, reb. humanis soluta ac libera sit futura. Theophr. Et vixit antea & est omnino item uidiura, siquide veru est quod sapientes prisci tradiderat. Axith. An statuis eande anima in humana hac uita iteruatin item descederes Theophr. Sanὸ quide hoc ipsum dico, nil quid sapientius proferas. Axith. Sed estne sua sp5te an necessitate quD acta roditura eoph Ego tibi uetera arcana, quia in sacrario quia des, pan
689쪽
dam. Heraclitus igitur qil ide succisone esse necessaria uoluit, anima sursim &deonii retici te Esseruia aiebat immodici laboris apud supeliras eo de subinae loci sitigari,& o M as habere comercium, eoru in impe
rio sub ei. qua de cat tu quietis & os desiderio, uerit etia liberta,
tisae dominationis ipse excitata anima diistitabat a superis in terras desceisil, e. Ab hac aute opinione deterret nos Empedocles, qui dicit lege cautii esseste quae peccatorum aliquorum reae sunt animae positiit inde descendere: nimirum ad id ipsum sensim accedens quod Pythagoras etiam subob sciire significauit. proauus aute noster Plato multa praeclare de anima disis smitti ac de hac eius siue motu siue incesia multa com dicat, non ubi* easdem dicit.Et in Phaedone Socrates vicquid sensum habet, honore omni quasi exspoliat,& eam quae est animae cum cbrpore coniunctionem sic reo prehendit,ut animam quasi uinculis constrictam, at* in corpore buasi in quodam tumulo sepulta conqueratur: tum uetus illud quasi , mysterii loco habitum dictu probet, ως ἰν τινὶ mox pinurineγελον au Id est, Quasi in quoda carcere, postqua huc uentu est, fuimus. Quod Empedo ocles αλξον, Plato uerd in ii. De repub. nomine in πιον appellarui. Quod deni* anima hinc emigrat, id aliud nihil esse ait ipse, quam uinculis solui, ει ex antro effugere. Alias autem in Phaedro Socrates dicit, se uidere an iis mas quasi pennis sensim nudatas descendere: ac nonnullas pennis iam difffluentibus grauatas eo usin destendere,dum corpori aliquo colundita coasistant. Atin haec sit eius in terras descensus causa. Post euolutis aliquot leo Poris partibus serunt eam itini eode ascendere, quo quide eam tanqua in iudicium at p ad poenas mittunt. Quin uolunt etiam eam & sorte & fortuna,& necessiste trahi. Uerum ad hunc modu illo animae in corpus descensu uituperato eum qui Timaeus inseribitur,librum deinceps componens, sententiam mutauit quando animae in corpi aduentum illum magnis laudibus uehit,& mundu hunc admiratur,euinc beatum Deu appellat & asmimam quae in ip apparuit multa salute impertit ac peramanter appellat,
ut quam ab optimo maximo opifice datam credat, id* ab omni hominii genere credi postulat. Illud ipsum enim quod uniuersum appellatur etiam mete praeditu sit necesse est, quippe quod citra anima no potuerit fieri persectum ac suis partibus omnibus absolutu. At hoc ipsum ut perfectum fit ei quod uniuersum dicitur anima cuiusin stippeditat quando id quod sensim habeto solet excitare,& coplecti & exornare, & Ioco suo collocare: nepe ut hoc requirenti opifici ipsa sua spote subseruiat, ac ne pulchru hoe
opus esus maneat imperfectu, faxit. Voluit enim rem conditor quae in illoqui mentis & rationis copos est,mundo iam ante extiterusi in hoc nostro, qui sensibus est expositus ato cora cernitur mundo demostrare. Atm hec quid Plato.Aristoteles autem esus discipulus diuersum sensit & anima, excogitato nouo nomine, ντί, σαι id est, continuata quanda & perens Dem motionem appellat: qua existimat materiae quasi extrema manu ims
Ponere ac sorma cum sit, simul cu corpore dissetui. Axith. Equide felice te esse Theophraste,iudico qui cum hac de re uetera placita sint multa ac uascia,nultu oris omni u ignores,eas aded perspicue tradas ut abs te ipso pomito Mm a tiv ς
690쪽
tius-a priscis sapientib. inuentas res Mione fire uideare. Quin inibi uideris Hippiam superare memoria, his at p plurimit ualere. Uem ipse quid faciam ii virtus simi ne iam coperi, cuius partes sequi potissimu conueniat. Heraclito ne accedami uidetur anima,quo defuncta suis apud superos laboribus, quietis latim aliquem inueniat, in
hanc uitam quasi confugere an Empedocli assentiar, qui putat anima ,-- peccatoru antea comismorum poenas luat,in hanc uita ablegara: aut Platoni potius astipuler, qui modo statuit,animam,ad exoluenda supplicia modo dicit eandem ut illud quod uniuersum dicimus, perficiatur,id Φ modo sua
spote, modo coadia: iam aliunde excitatam, iam suo ipsius motu proprio emitti. Aristotelem enim, qui nimia. uadam sua ato intemperata sapimolia falsus animam immortalitate e medio omnem tulit, silentio praetereo. Reliqui deinceps hoc omnes agulit, ut at 3 alioru sententias destruant alcyconuellatiquo fit ut & at is & sibi ipsis cotrarias opiniones prodat.Theo. phrasi. Equidem in hoc mirifice sese torquent Academici,ut omnibus persuadeat Platonem secum ipsum minime dissidere,ideom solent eius & sententias & die tones,quocun in placet, detorquere haud secus ac qui diuina oracula ex animi sui sententia exponui. At illi mihi uidetur Platone ipsit miniuria afficere. Nech enim quisqua aut fuit aut suturus est, qui potuerit Platone plenius ac melius, qus uoluerit, uerbis esterre. Alii quos itidem pudet uideri diuersum quidda ab eius sentetia docere hoc ipse quod eius desen, nonem suscipiunKnouum ei crime impingui. Aut enim obscurus prscepstores philosophus,aut inuidia quadam agitatus metem & sententia suana de industria obscurauit. At neutro horti uitiorum Plato noster laborauit, magiscn hi ipsi eius interpretes ignoratione philosophiae Platonicae labo orarunt. is enim in eam ccieram ac cogitationem potisti misi incubuit, ut Chaldaeorum&Aegyptioris plutosopnia in Graecia suam importaret: item Pythagorae,&meracliti di Empedoclis placita in mediu afferret. Ilain dii studet efficere, ut eos qui in . cademia philosephantur, omnium qiis sunt uspiam sapieter cogitata nihil lateat, accidit, ut alias aliud dicere uideatur. Quale est illud quod ab eo de materia dicitur alibi quidem eam natam, alibi uero non natam esse. Uerum posteri cum Platonis doctrinam multaru& uariam rerum atq; opinionum cognitione perpolitam at* ornatam is gnorarent, idcy unice spectaret, ut Mouae alicuius opinionis excogitatione alius alium anteuerteret,iurbas inter sese ipsi concitarunt ac deinceps par
tes in cotrarias sparsi nem Platonem ne* seipsi sequuti sui it Qua ex re dolorem maximum cepi. Axith. Egregie tu quidem ista prosers. Ego uero multitudine&uarietate illariam opinionum perturbatus, patria amicisin relictis Athenas nauigandu mihi duxi. Iam uero ubi in te incidi, eam, quae in te est,sapientiam suspicio multo P magis miror te, qui istis iam explora,
te cognitis, adhuc studeas Pythagoram, Platonem, Chaldaeos & Aegyptios sursum uorsum serri solitos sibi ipsis conciliare. Hi enesin iisdem de rebus non unum idemque iudicium omnes serunt ac ne singuli quidem e dem statuunt. At pugnantia atque inter se contraria dicere, non est homi oris sapientis,uerum imperiti. At mihi quidem non uidetur deus huius doctrime