장음표시 사용
111쪽
ARCHAEOLOGIA GRAECA. Lib.I. Cap. XIX. o 1
superiorem factum Ephetis alio a Dracone instituto Foro , majorique
potestate, auctoritate, amplioribusque privilegiiS, quam unquam antea gavisus erat , donatum Vid. Pollu lib. VIII cap. IX. De numero eorum, e quibus Venerandum hoc Concilium erat compositum, omnes non consentiunt a nonnulli enim ad novem restringitur,
ab aliis ad trigintain unum, ab aliis etiam ad quinquaginta unum , quin a nonnullis ad plures extenditur . Ex quinquaginta uno constitisse
praeter eos e nobilibus , qui divitiis, temperanti vita praecellerent quibus verbis novem Archontes, qui perpetuum quasi seminarium magnae hujus Concionis essent, quique variis suis muneribus postquam persuncti essent,
singulis annis in eam transibant , designare videtur . Leg. Plutarchus in Solones Pericle . Tamen nonnullis visum est , non omnes novem Archontes, sed solum Thesmothetas in Areopagitarum Concilium quotannis cooptatos fuisse. Vid Libanius in Androtianae Argumento . Atque haec ratio fuit, quare eorum numerus non semper fuerit idem , sed vel major , vel minor , prout hi forte per longius vel brevius temporis spatium in Senatu remanebant . Quapropter cum in hoc Foro damnatus esset Socrates ,
quemadmodum ex natura criminis ipsius appareto ducentos o stoginta&ununa adversus ipsum suffragia tulisse, praeter eos, qui ipsum sust agiis suis
absolverent, reperimus. Atque in antiqua Inscriptione in columna arcis, quae Athenis est, in memoriam Rufi Festi, Graeciae roconsulis , erecta ex trecentis Senatus Areopagiticus constare dicitur. Non omnes, qui munus Archontis Obierant, in hunc allegebantur Senatum, sed istiusmodi duntaxat, qui in ossicio suo recte se gessissent quin nequidem illi, antequam gesti muneris rationem Logistis reddidissent,
eorumque approbationem , post inquisitionem in vitam ipsorum institutam essent nactici quae quidem inquisitio non tantum mera ut ita loquar hera ceremonia aut consuetudo , sed severum admodum, rigidum, peculiare Xamen. Vid. Plutarch. in Pericle, Pollux lib. VIII cap. X. Demost h. in Timocrat. Hisce peractis post oblata nonnulla inanis , thenis loco, qui Baccho dedicatus erat, sacrificia statis diebus admittebantur, juxta Demosthenem in Neaeram. Hunc in modum ex Solonis haec dirigebantur instituto, quod per plura saecula exactes ad amussim observa. tum fuit sed inclinata jam Atheniensium magnitudine simul cum aliis compluribus praeclaris .utilibus institutis , vel omnino omissum abrogatumque, vel, quod eodem redit, neglectum est, in desuetudinem abiit. Atque tum temporis, non tantum ichontes, sed cilii, dis lutae vitae, mediocris fortunae, aeque ac summae dignitatis , severaeque virtutis homines , qui ipsi peregrini in hoc Concilium adsciti sunt , veluti ex multis, quae a doctissimo eursio proseruntur, exemplis, praecipue autem
Rufi esti, cujus tanquam ejus Concionis membri, in supra dicta Inscriptione mentio fit, apparet. Hoc Forum τῶν ἐν π ς λησι δικας ηρίων τιμιωπιαν ὐάγιωτατον , totius
Graeciae honoratissimum sanctissimumque tribunal, aisse narrat Aristides; si aequitatem omnium decretorum judiciorumque ab illis latorum , morum
112쪽
integritatem , sapiens prudensque vitae institutum , eximiam dignitatem provinciamque, quam in Republica sustinebant, considerentus, haud abs ratione meritove hoc charactere illud ab Aristide insignitum esse liquebit. Quod si quis in enopolio vel publica domo sedisse compertus esset , sufficiens haec, cur inter Archontes non admitteretur , ratio erat , juxta Α-thenaeum Deipno sopbist. lib. XI v. quin etiam , quamvis munere suo per omnem vitam vulgo fungi essent soliti, si tamen Senatorum quispiam aliquid , quod bonis moribus adversaretur , admisisse convictus esse , omni gratia omnique favore procul habito, statim ordine movebatur . Nec profecto vitam innocue omnino integreque instituisse satis erat , sed cilia praeter haec ab iis exigebantur, gestus, verba actiones debebant esse rite composita, seria, graviaque, ultra quam ab alio quocumque Getiam summae virtutis viro exspectari posset. In Concione ridere levitatis non condonandae erat, ex Eschine in Timarch. Comoediam scribere peculiari legis praecepto omnibus interdictum erat , juxta Plutarch Gloria Atheniens. Imo tanta reverentia , tanta veneratione erga solennem hanc gravem que Concionem omnes , qui in ea sederent, asseeti erant, ut Isocrates propiagitica narret , suo tempore , cum jam a primaeva illa virtute degenerassent, iram vis alioquin inconditis essent moribus , cum in hunc tamen Senatum semel allecti essent , e vestigio illis improbis propensionibus valedixisse, se ad istius eges moresque componere η ταῖς αὐτων κακιαις εμ-
μενων, quam in perversa illa sua vivendi ratione perseverare, potius duxi L se . Atque tam exacte justa , nullique addicta parti erant eorum judicia, ut Demosthenes Aristocrateis ad sua usque tempora ne unam quidem ipsorum decisionem repertam fuisse dicat, de qua querendi ullam rationem vel accusator vel defensor haberet. Atque hoc per omnem Graeciam tantopere innotuerat , ut vel e X teri , quandocunque aliquae inter ipsos lites controversitaeque obortae est ent , iubentes eas ipsorum judicio submitterent messenios praesertim, ante prima ipsorum cum Spartanis bella, studiose quaesivisse, ut ipsorum controversa ad Areopagitas referretur , ambaeque partes in ipsorum sententia acquiescerent , narrat Pausanias Messeniacis. Hoc Forum de vita morte primum judicasse reserunt vid. Etymo-IAE. Voc. ρειος πάγος posterioribusque saeculis plurimae causae capitalesiis dijudicandae exhibita fuerunt ad hosce adducebantur omnes incendiarii, omnesque, qui regionem suam dereliquissent, quos non minori severitate, quam eos, qui proditionis rei peracti essent .conviet , prosequi solebant, utrosque enim mulctabant morte Leg. Lycurgus in Leocratem. Praeterea & qui alicujus vitae insidias struxerant, sive illae successissent , ve non ipsum enim propositum animusque aliquem occidendi haud minorem, quam mortis, cenam mereri egistimabatur; sunt autem alii, qui hasce causas coram Tribun ad Palladii examinatas fuisse autumant . id. Harpocration, Suidas Quidquid sit, hoc saItem certum est, omnia vulnera malo animo infiteta, omnia voluntaria homicidia, praesertim ea , quae Veneno perpetrabantur , sub hujus ori cognitionem cecidisse . Leg. De-imost h. in Aristocrat Pollux lib. Ira cap. X. aliique . Ab Areopagitis ad
113쪽
ARCHAEOLOGIA GRAECA . Lib. I. Cap. XIX. 1 o
populum non licuisse provocare volunt nonnulli alii vero minter quos
Meurisius9 in contraria versantur opinione assirmantque, non tantum semientias ipsorum in dubium vocare licitum fuisse, si id necessum esset, a concione populi aboleri , juxta Dinarchum orat in Ars t , verum etiam ipsosmet , ubi debitos moderationis limites in infligendis paenis Y cessissent , rationem Logistis reddere necesse habuisse , ex Demosthene iis Neaeram . Eschine in Ctesiphontem . Idem alibi nobis narrat Austor, utes oro potestatem fuisse sententiam cujusdam Concionis irritam faciendi, si populus aliquem criminis cujusdam reum, qui meruisset poenam, secun dum Demosthenem pro Corona , absolvisset , ut & ipsius ex manibus eos insontes liberandi, qui quodam praejudicio, vel causa non bene perspecta, a populo damnati essent. In ambabus hisce opinionibus veri quid sortean
reperitur, si nempe unam de Areopagi prima origine, alteram vero, cum ejus a Pericle imminuta esset potentia , intelligas. Magna ipsorum in Republica potentia erat ; ex instituto enim Solonis inspectioin custodia legum iis demandata , ex Plutarcho in Solone . Publica pecunia eorum arbitrio administrabatur Quae t eumdem in Themistocle . Ad eos universae , quae in urbe erat , juventutis pertinebat cura ipsisque tutores curatores constituere, secundum Eschinem Philosophum
in Axiocho, ac cavere ne contra illorum dignitatem fortunas ve educaren tur, eorum munus erat, e Isocrate Areopagitica . Nec tantum juventuti
erant praepositi, sed in omnium aetatum omnisque sexus homines eorum se extendebat potestac qui incondite viverent , vel aliqua impietate vel malis moribus tenerentur , eos pro criminum suorum meritis puniebant eosque , qui virtutes proba vivendi ratione praeceIlerent , remunerandi potestate gaudebant. Hunc in finem cum Gynaeconomis per omnes publicos circumibant coetus , veluti nuptias , solennia sacrificia , quae convivio quodam ut plurimum finiebantur, ut scilicet operam darent , quo omnia decore sobrieque peragerentur . Vid. Athenaeus Deipnosopb. lib. 1. Sub cognitionem ipsorum in primis cadebat socordia, iisque atque hoc Solonis peculiare institutum fuisse videtur erat potestas conces cura demandata severe in singulorum vivendi rationem inquirendi, ut&, quibus mediis se in ea, in qua locati essent, statione sustentarent , Xaminandi, ut
nempe illis, qui illegitimis artibus , impositaris , fraudibusque , furtis ,
rapinis quaestum facerent, nullus locus relinqueretur. Leg. Plutarch. So- Ione , Valerius Max Praeterea res, quae ad religionem spectarent, blasphemia in Deos, sacrorum mysteriorum contemtus , omne genu impietatis,nquorum Deorum consecrati , templorum altariumque Xstructio , novarum in divinum cultum eremoniarum introductio, ad hujus judicium Fori reserebantur; qua de re unius cognitionem Dei in AEgypto edoctus Plato opinionem suam prae metu, ne ejus rationem coram Areopagitis redde. re adigeretur, di famulare necesse habuit, juxta Iustinum artyrem quin D. Paulus apud eos accusatus est, utpote qui peregrinos annunciasset Dror, cum Jesumis ἀνάτασιν, sive resurrectionem , praedicaret , ct Apostol. Σv11. 8. 19. Atque haec naecipua negotia erant, in quibus hic Senatus occupabatur , raro enim publicis se rebus ingerebant , praeterquam , si magnum
114쪽
gnum aliquod immineret periculum , atque hisce in casibus ad eo vulgo, utpote ad extremum tutissimumque suum asylum, confugiebat Respublica.
In Areopagum ter sim gulis mensibus, vigesimo septimo , vigesimo octavo vigesimo nono diebus , conveniebant , secundum Pollucem lib.
v 111. cap. X. Quod si ero aliquid accideret , quod moram non pateretur , in Βασιλικηυ Σπαν , sive Portisum Regiam , vulgo se conferebant eamque circumdabant fune, ne scilicet ab eo confluente multitudine premerentur , quod Min aliis oris fieri consueverat . Leg. Demost h. Orat.1 in Aristogit. In ipsorum judiciis duo notatu praecipue digna reperiuntur primum est, eos sub dio sedisse , juxta Pollucem Ac cit atque hic mos in omnibus Foris , coram quibus causae de homicidio agebantur , obtinuit partim quia actorem reum istiusmodi in casibus sub eodem versari tecto leges
non permittebant, partim Vero, ne judices, qui sancti habebantur , profanorum hominum consortio polluerentur , qui enim tam atro Ysecrando facinore tenerentur , pro profanis pollutisque existimati sunt , ex Antiphon Orat de caede Herodis. Secundo Omnes causas audiebant dijudicabantque noctuin in tenebris, ne scilicet, cum nec accusatorem, nec defensorem vidissent , ab alterutro , ne ab aequo abducerentur corrumperenturve , periculum subirent, juxta Lucian Hermotimo. Quanti enim moementi fuerit reos vidisse , exemplo est Phryne meretri , quae impietatis accusata, cum jam in eo esset ut damnaretur, nudatis extemplo papillis ob ormae elegantiam secundis udicum calculis absoluta est . Vid. Plutarchus in 'peride , Athenaeus lib. XIII. qui eum sequitur Eustathius. Actiones de homicidio ad Areopagum referebat B, ασιλευς , cui instar judicis inter eos, deposita corona, quae muneris insigne erat, sedere licitum fuit , secundum Pollucem.
En tibi morem, qui apud eos in cognoscendis causis obtinuit Congregato Foro , forasque amandato populo , in varios se dividebant consessus, quibus singulis suae causae audienda: diversimode dijudicandae , si tanta
negotiorum ingrueret multitudo , ut sigillatim in ea inquirendo totus Senatus par non esset , signatae erant z atque hoc sorte peragebatur , eum scilicet in finem, ne, cum omnes in Forum , antequam constitutum D set, quaenam causae ad ipsos essent reserendae, Venirent, eorum quispiam, ne muneribus corrumperetur, periculum subire necesse haberet . id Lucianus bis Accusato Antequam causas Xaminare inciperent, solennia juramenta super testiculis hirci , arietis , taurique per Σεμνας εας , sive Furias , pronunciabant accusatorin defensor. In casu homicidii accusator se defuncto cognatione junctum esse , nemini enim , nisi genere proximo , ad minim una consobrino , homicidam jure persequi licebat 9 eumque criminis causam mortis illius fuisse jurabat , reus vero se ab illo crimine , cujus insimulabatur , purum esse jurejurando stirmabat . Diris imprecationibus juramenta sua confirmabant ambo, optantes, ut, si pejerarent , ipsi me cum domo sua totaque familia penitus delerentur, divinaque eradicarentur indicta a
115쪽
ARCHAEOLOGI GRAECA. Lib. I. Cap. XIX. os
dicta , Juxta Demosthen in Arsocrat Dinarchum in Demosthen Lysiam
in Theomnestim , Pollucem lib. v III cap. X. quam tam horrendam emitamque existimabant, ut nullam iis poenam lex infligeret, qui hoc in casaperjurii rei essent, ad superius tribunal eos quasi deferentes. Dehinc ambo adversarii duobus argenteis scabellis insidebant in sede υ βρεως, se injuriae, accusator, reus in sede ἀναιδειας , seu impudenti. vel et ιτ οις, seu innocentiae , ut emendat Adrianus Iunius collocabatur ratque his duabus Deabus altaria, & deinde templa in Areopago erecta sunt. Leg. Pausanias, Cicero de Legibus lib. II Hoc in loco tres quaestiones, quae ab schylo in Eumenidibus τρία παλαίσμαm, sive luctation I, vocantur reo proponebat accusator, & ad eas singulas reus distincte respondere debebat. Prima erat, i κατέκτονας, An occidisi ad hanc respondebat κγονα, vel δε εκτονα, occidi , vel non occidi . Secunda , που κατέκτονα , V2ο- modo occidisti Tertia , ἱνος βουλευμασι κατεκτονας mullus consiliis occi-
Deinde ambo causam suam agebant , eoque se defendere duabus licebat orationibus , quarum prima ad finem perducta fuga sibi consulere , Scin voluntarium proficisci exssilium , si causae suae non fideret , concessum ipsi erat quo jure si uteretur, omnia ejus bona addicebantur aerario, cis
Πωληm ς venum Xponebantur. Vid Demosthenes in Aristocrat. Pollux Bb. v III. Primis temporibus ambo pro se ipsis dicebant, juxta Sextum Empiricum adversus Matbemat. lib. II. se emibus vero aetatibus alios, qui causam suam agerent, consulere licitum fuit. Sed quicumque demum loqueretur, meram veritatem proferre debebat, nec ulla praefatione, vel epilogo uti, e . ab
omnibus ornamentis figurisque Rhetorices , vel aliis quibuscumque judicum favorem sibi conciliandi , affectusve movendi viis abstineres, ut videre est apud Aristotelem Rhetorio lib. I. Lucianum Anacharsis, Demosthenem, Quintilianum , aliosque innumeros Audita utraque parte , quod si reus examen subire sustineret, ad ferendam sententiam progrediebantur , atque id quidem summa cum gravitate
altoque fiebat silentio hinc ρεοπαγίτου σιωπηλοτερος , Areopagita tacitumnior, &Ἀρεοπαγιτου εγανωτερος Areopagita tectior , in proverbium abierunt licet caeteroquin alii hoc ab eorum prudentiam severa gravitate derivent, qua de re ρεοπαγίτης vulgo pro gravi majestate conspicuo, severoque viro sumitur cilii autem ab Ximia illa cura , quam , ut omnia celarentur, quae in suo Senatu peragebantur, adhibebant , atque hoc innuit Iuvenalis Sat. IX. cum dicit: Ergo occulta reges, ut Curia Martis Athenis. Sententiam serendi ratio haec erat Duae in Foro collocatae erant urnae
quarum altera aenea, a loco ἐριπροσθεν, anterior, Vocabatur μυριος rata, quia
in eam conjecta sustragia justam accusationem pronunciabant etiam
νάτου mortis , quoniam reum morte mulctandum decernebant. Altera,
na lignea erat , atque post priorem collocabatur in eam illi , qui reum absolvebant, sua conjiciebant sussi agia qua de causa ο , vel μι ω,
116쪽
tinerisν, ὀ ακυρος irrita dc ὀ ἐλεου, miserisordiae, appellabatur, prout observat Aristoph. Schol in Vesp.in quit. Postea vero cum imperio suo civitatem subjecissent triginta Tyranni, imperarunt iis, ut apertius palam magis sua suffragia ferrent, calculosque
suos in duas conjicerent tabulas, quarum altera suffragia, quae reum absolverent, altera ea, quae damnarent, continebat, eum nempe in finem, ut
quodnam quisque tulisset suffragium quo in rei commodum causamque animo esset affectus, sciri posset, juxta Lysiam in Agorat.
Praeter ea crimina , quae sub eorum cognitionem peculiariter cadebant alia nonnulla ad eos referebantur, in quibus eorum sententia non erat peremtoria, ab iis enim ad id Forum , ad quod proprie pertinebant, observante Sigonio, provocare licebat. Senatores Areopagitae ob praestita ossicia nunquam donabantur coronas,
quippe eas illi gerere neutiquam permissum erat , ex Eschine in Ctesiphontem; sed de publico quodammodo alebantur, accipiebantque id, quod Κρεας vocabant, secundum Hesychium in Κρεας atque eamdem illorum mercedem, quae aliis nonnullis judicibus sorte assignata erat , tres nempe pro singulis, qua dijudicabant, caussis obolos fuisse, ex Luciano in bis A cusato , observavit Meursius . Denique tenebantur Areopagitae rerum a se gestarum rationem apud Logistas reserre, ut docet Eschines in Ctesiphontem . Idque quotannis factum suisse conjicit Petitus Commentario in Leges
Integra iis sua servabatur auctoritas usque ad Periclis tempora, qui, cum in ipsorum admitti numerum , utpote qui nunquam Archontis gessit munus, nequiret, Omnes suas vires atque omnem industriam adversus eos intendit in cum Reipublica maximam gratiam sibi conciliasset , opitulante Ephialtes, adeo conturbavit eorum Senatum , ut plurimae causae atque
negotia , quae antea coram ii examinabantur , ab eorum cognitione removerentur , iuxta lutarchum in Pericle . Ab hoc deinde tempore ; excusta, quod iis impossitum fuerat, maximam partem jugo, a prisca virtute manifesto degenerare occoeperunt, brevique laxas omni licentiae generi permiserunt habenas Athenienses , secundum Isocratem Areopagitica, quapropter a Plutarcho feres effraeni equo, qui excusi equite non amplius regi continerique potest, comparantur. Eadem Vitia, idem inconditi, ores, qui inter cives obtinebant , per gradus etiam inter ipsos Areopagitasse ingerere incipiebant; quapropter Demetrius e Phalereorum oriundus familia , cum ab iis , tanquam dis lutam qui vitam viveret, correptus L se , aperte ipsis edixit , si civitatem reformare iis animus foret , domi exordiundum esse, quippe vel inter ipsosmet istiusmodi reperiri complures omnino, qui haud melius, imo nequius ac ipse , vitam suam instituerent & intro sane crimen erat venia minus dignum Omnibus iis, quae ipse admiselato complures etiam , qui alienas uxores ad nequitiam adducerent atque semet ipsos muneribus corrumpendo praeberent . Leg. thenaeus C A P.
117쪽
ARCHAEOLOGIA GRAECA. Lib.I. Cap.XX. io 7 C A p. XX. De his quibusdam Foris.
Curui Solon in animo haberet aequam omnibus suis civibus libertatem
concedere , maxime huic instituto conducere judicavit , si a populo judicia redderentur ita enim futurum, ut pauperiores divitum injuriis minime essent obnoxii. Quamobrem magistratuum sententia ad judices provocationem dabat, adeo ut Novemviri , qui ad id tempus summis judiciis praefuissent, paucas admodum controversias finirent δε fere nihil aliud agerent, praeterquam quod cognita lite eam praestituto tempore ad judi.
Iudices porro erant quilibet cives , ne ullo census discrimines cum ipsi etiam ηrs , sive infima plebs , Solonis lege ad publicas conciones
iudicia reddenda admitterentur, modo tamen essent triginta annos nati Pollux lib. III cap. X. 9 famaeque integrae, nec ignominia affecti, inter aerarios relati. Id tamen mirum sorte videatur, quod tradunt Graecorum Commentarii , fas fuisse in judices allegere eos, qui Senatu moti suissent sed videntur levioribus de causis e Senatu ejecti suisse, quam quae judicis ossicio rite obeundo inidoneos reddunt, ut suo loco jam dictum est Nunquam enim licitum erat in judices recipere, qui publica infamia notati fuissent.
Quod ad Tribunalia spectat , ea decem erant Athenis praeter Areopagum, in quibus judices e populo creati judicia reddebant: horum quatuor
επι των φονικων τραγριάτουν, adaudienda causas desanguine, caetera sex επὶτων δημοτικων , a civiles controversas determiniandas constituebantur. Haec au
tem decem Tribunalia , prout nos docet Scholiastes Aristophanis in Iu- tum , his litteris erant inscripta A, B, Γ, Δ, Ε, Ζ, Η, Θ, I, Κ, singulis Tribunalibus singulas litteras sortitis, ex quibus nomina illis dabantur, ut unum diceretur λφα , aliud Bητοι , atque sic deincer: . Athenienses
ergo , qui vellent reddendi judiciis vacare , nomina sua dabant inscripta tabellae, adscripto una patrisin pagi sui nomines dein qui rei hujus curam gerebant, his tabellis singulis alteram , prout sors obtigerat , addebant, quae aliqua decem praedictarum litterarum notabatur atque ita fiebat, ut prout quisque hanc aut illam litteram sortitus esset, ita huic aut illi Foro judex destinaretur. Tum ille litteram suam ori totius , ad quod mittebatur , r.econi ostendebat , atque ab eo accipiebat tabellam , in qua suum ori nomen descriptum erat , itemque virgam cum eodem ori Onaine his instructus judicandi potestatem adipiscebatur . Quod si quis nullam habens litteram , inter judices sedisset , is mulctabatur δοιπορου , id est , ut videtur, sarieci quippe diversis in oris diversae mulctae pro loci cujusque dignitate irrogatae fuisse videntur . Illud hic addendum Tribunalia non modo fuisse propriis M litterarum quibus inscripta erant , Verum etiam colorum quorumdam nominibus nota, qui cum litteris inductio a ipsis
118쪽
ipsis fuere 'inc Forum βατραχιοῦν , φοινικες , c. Iudicis insigne erat , σκῆπτρον , a veterrimis usque seculis unde sanctitatem quamdam ipsi inesse credebant δε jurantes , ejus mentione facta , fidem dictis addebant io.
Πρας hi εἰρυαται Sed tibi edico, atque adeo magnum ius urandum oro, per hoc sceptrum , quod quidem nunquam folia, ramos Producet, postquam primo truncum in montibus reliquit Neque repuliulabit circa enim ipsum ferrum delibrasit Foliaquei corticem nunc autem ipsum filii Achiιorum In manibus portant iudices, quique lege sancita
Regum virorum illustrium sceptra clavis argenteisin aureis insgnia plerumque erant. Idem Poeta Iliadis Ters. 45,
- sceptrum autem pro iecit in terram Aureis clavis transfixum. Finita igitur cognitione, cui habendae destinabantur , iudices Athenienses, de quibus paulo ante diximus , sceptra sua singuli reddebant , quod erat depositi ossicii signum Dei accipiebant μιισθον δικαςικον , sive laboris sui Praemium , e pecunia publica solutum id autem interdum erat obolus pro singulis litibus, interdum triobolum,in alio quidem tempore plus, alio minus namque , ut recte observavit Aristophanis Scholiastes ex Aristoestotele de Repub judicum mercedem modo auxerunt , modo minuerunt Demagogi ideoque lege quadam vetitum fuit, ne quis duobus in foris eo. dem die judicium redderet , quod avaritiam arguebat . id Demosthenes Ulpianus in Timocrat. Aliquando praemium illud absolute το δικαςικον
ris tres obolos ait 6se non quidem fixum fuit, sed multipisciter dabatur Denique , si quis judicum muneribus corruptus fuisse deprehendebatur, mul stari solebat. id Thucyd. Scholiastes lib. I. Eari Παλλαδί Forum , regnante Delmophoonte , Thesei filio . hac occasione
119쪽
casorie fuit institutum cum nonnulli Argivi , duce Diomedes, vel , ut alii aiunt , Agamemnone , noctu ad littora Atticae appulsi essent, in portu Phalero e navibus descenderunt , atque , hostilem rati regionem esse ad eam diripiendam spoliandamque se contulerunt. E vestigio Athenienses
arma arripientes,in in unum se corpus, duce Demophoonte conjungentes, aggressores magno cum illorum detrimento repulerunt, magnumque i. psorum numerum occiderunt, reliquosque, ad naves suas fuga se ut prori perent , adegerunt sed cum sub ortum die Acamas Demophoontis fra ter inter mortuorum cadavera Palladium , sive Minervae statuam Troia advectam, reperisset , eo , quos Occiderant , amicos suos confaederatosque fuisse experiebatur quamobrem Athenienses , consulto prius oraculo honesta eos sepultura in ipse , in quo occubuerant , loco prosecuti sunt, Deaeque consecrarunt statuam , templum in ejus honorem X struxerunt institueruntque Forum , in quo de non voluntaria caede accusati judica cabantur. Primus in eo caedis postulatus est ipse Demophoon, qui, dum ememoratoriam praelio rediret , subito equi sui circumael e suis aliquem subditis occiderat . Alii vero narrant, Agamemnonem ob amistas suos mi lites ira percitum, ob festinam nimis in eos incursionem Demophoonti insensum , litem hanc quinquaginta Atheniensibus , totidemque Argivis dirimendam exhibuisse , eosque φέας dictos, δια , ταλάρι-οτερων φεθῆναι αυτοῖς τα ἡ κρίσειους, quia ab ambobus causa iis diuudicanda commilia esset. Postea exclusi fuerunt Argivi , Ephetarumque numerus ad quinquaginta unum reductus a Dracone , qui primus eos instituisse nonnullis perhibetur; attamen verosimilius alii , eum illos direxisse atque reformas , eorum potestatem auxisse , multis insignibus privilegiis honorasse M Senatu Areopagitico superiorem reddidisse referunt. Hoc modo usque ad tempora perstiterunt Solonis , a quo eorum infracta imminutaque est potentia eorumque auctoritas refraenata , causae , quas ante cognoscebant, ab eorum judicio & cognitione remotae , eaeque tantum , quae ad homicidium , fortuitam caedem , qui , ut nonnulli Volunt , etiam conspirationem invitam civium , quae , antequam effectum sortita esset , indicatam palam facta erat, pertinebant, iis relictae sunt. Quinquaginta ex iis electione creabantur, e singulis tribubus electis quinque, impar vero ille unicus sorte legebatur romnes bonae notae, probaeque vitae severorum morum , spectataeque gravitatis erant , in eorum enim numerum nemo, nisi qui annos natus esset quinquaginta, admitti poterat . Iidem in Delphini olim iudicabant , ut caeteris Tribunalibus in quibus cognitio caedis permissa. Vid. Harpocration Voc. φε mi Pollux lib. III cap. X. Et a nonnullis putantur in Areopago etiam jus dedissse . siquidem Pollux eos vult in τενα δικας;ηριοι. quinque foris causas de iam guine audivisse; praeter Areopagum quatuor solum Tribunalia memorantur quae de sanguine cognoscebant. Ad hoc Forum causas referebat Βασιλεῖς, atque eas agendi mos in nonnullis haud absimilis erat consuetudini, quae in Areopago obtinebat; am bar enim partes, Actor in Defensor, ea , quae proferebant , solennibus juramentis ac imprecationibus confirmare cogebantur m tunc , postquam
120쪽
quam suas egissent partes oratores, ad serendam sententiam iudices se concserebant. Vid. Pausanias, Harpocration, Suidas, Pollux lik III cap. X Eπι Δελφινία, Forum erat in Templo Apollinis Delphini QDianae Delphiniae. Ad ejus cognitionem omnes illae reserebantur caedes , quas se serpetrasse confitebantur re , sed eas permittentibus legibus admissas esse evincere conabantur , sicut , ubi sui conservandi gratia facta esset , vel in casu adulteri , unicuique enim adulterum incipis deprehensum facto occidere licitum erat . Leg. Plutarch. in Solone . Primus in hoc Foro judicatus est Theseus hic enim in suo Athenas versus itinere atrones qui vias inter TroeZenen Athenasque infestaverant , deinde etiam Pallantis filios, qui adversus ipsum rebellarant, occiderat . id Pollux sic cit.
Εστι Πρυ-νω Forum erat, quod homicidis , rebus vita sensuve destitutis, veluti lapidibus, ferro ligno , quae acciderant , cognoscebat haec enim, si alicui casu quodam mortis causa suissent, vel a manu ignota fuissent emissa, vel ab aliquo, qui aufugisset, hoc in loco judicio subiiciebantur, is ditione Athenarum a φυλοβασίλευσι , sive tribuum re ibus , ejici jubebantur. Hoc Forum ejusdem, ac Erechtheus, antiquitatis sui , atque in eo primum examini subjeeta narratur securis, qua unus e Sacerdotibus Iovis bovem animal iis temporibus sacrum omnino habitum J qui libum quoddam consecratum comederat, occidisse, is vestigio post factam caedem fuga sibi consuluisse dicitur . Leg. iidem Ellianus Var. Hi n.
lib. VIII cap. III. Harpocration. In hoc etiam loco publica celebrabantur convivia, atque sacra lampas, quae perpetuo igne ardebat, a viduis , quae jam annosin voluptates matrimonii superarant , matrique eorum sacrae erant, servabatur, atque illa lampas, ut in Numae ita reser Plutarchus, Tyranno regnante Aristione, exstincta suit iidem hic ritus, eaedem obtinebant cerimoniae, quae Romae circa ignem Vestalem, quem ad illius exemplar institutum fuisse , ut' alium sacrum ejusdem naturae ignem apud Delphicos, idem Auctor narrat. Φρεαττο , ν Φρεαττου, ad littus maris in Piraeeo situm erat Forum nomenque illi inditum , et φρέατος , quandoquidem in puteo erat conditum, propterea illud est φρεατω vocat Pollux, vel, ut verisimiIius est,
ab Hero Phreuto denominatum fuit. In hoc Foro istiusmodi audiebantur causae, quae ad eos pertinebant, qui e patria sua ob commissum homicidium aufugissent , vel qui ob caedem non voluntariam profugi postmodum voluntario & deliberato animo quempiam occidissent . Primus hic iudicatus est Teucer qui narrante Lycophrone, a patre Telamone e Salamine in exsilium proficisci usus erat , quod scilicet in occidendo Aiace auxiliares ipsum manus praebuisse, quamvis immerito, suspicaretur. In littusta scendere, quin vel anchoram jacere, neutiquam accusato licitum erat, sed in navi suam agebat causam ; quod si reus comperiretur , ventis fluetibusque committebatur , vel , ut alii volunt , debitas poenas luebat quod si vero innocens, posterioris criminis absolvebatur, & ob prius ut vulgo fieri solebato exsilio duodecim mensium mulctabatur. Vid. Demosthenes in Arisocrat Harpocration, Pollux sic cit Hesychius.