장음표시 사용
231쪽
ARCHAEOLOGIA GRAECA. Lib. II. Cap. II. 11
constitutum est, jaxque eumdem honorem hujus tumulo ad littus Rhoeteum exhibui . Porro metu sin reverentia asylorum a saeculis heroicis invaluit. Nam Phemius ad aram Iovis confugere parat, quo sibi parceret U- Usses inis. χ. apud Euripidisi cubam vers 1 6 cum Polyxena mactanda erat, ait aliquis.
Sed abi ad templa, ab ad altaria.
Accede supplex ante Agamemnonis genua. Priamus ad Iovis Hercei aram se recepit post captum Ilium, ut docet Pausanias in Corinthiacisci Virgilius Hecubamin liberos ipsi comites adjungit
Primum asylum it nonnulli dicunt Athenis ab Heraclidis exstructum fuit, quo liberi a parentibus vexati perfugere poterant quod tamen cujus cumque generis supplicibus confugium fuisse ab aliis dicitur . Vid. Statius Theb. lib. XII. ejusque vetus Interpres, Servius ad Eneid. m. Alii verisimilius asserunt prius asylum erectum fuisse quando Thebete a Cadmo aedificarentur , ubi perfugii privilegium quibuslibet reis concessum , atque ad illius instar asylum Romae a Romulo apertum fuit , teste lex ab lex.
Geniat. Dier. lib. III. cap. xx Vid. Pausanias lib. II. Epigram Graec. Antholog. lib. v. Probabile est asylorum privilegia cum caetera religione exoriente in Graeciam devenisse , sed quo tempore id contigerit , haud ita facile dicti est . Loca illa inviolata ac integra manserunt usque ad imperium Tiberii Caesaris , qui , ratione habita multorum incommodorum quae necessario accidebant ex eo quod tot nebulones tolerarentur , utpote qui in his asylis semper exciperentur , omnia delevit , servatis tantuna Iunoni Samiae ac uni templorum . Esculapii antiquis privilegiis Suetonius in Tiberi cap. XXXuII tradit eum abolevi si jus moremque a Diorum , quor quam erant. Verum haec res accuratius a Tacito narratur Annal. lib. III. cap. LX. tribus sequentibus, unde discimus haud penitus abolita tunc asylorum privilegia, sed modum iis praescriptum untaxat suisse. Antequam huic capiti finis imponatur , de sacris agris pauca dicenda restant: solebant enim certas agrorum portiones Diis assignare ea , τεμε,η dicta sunt . Homeri Interpres Iliad. g. vera. 696. έμενος ' ιερου χωρίον
ἀφωρισμένον Θεῶ κα-τιμήν η ρω . Hujus generis loca saepe occurrunt
tum apud Homerum , tum apud Pausaniam in Descriptione Graeciae , liosque Auctores . Aliquando ructus inde colligi sacrosque in usus asservari solebant, ut notat Plato lib. 1. de Legibus. Nimirum, saepius an notatum est Deo eodem, quo homines, modo colebant : templa erant eorum domusci sacrificia pro conviviis , luci amoenae arbores voluptatis causa consita sunt, denique ager illis assignatus, ut inde ructus necessarii suppeditarentur . Idemque Regibus , o aliis praeclaris viris , deque societate publica bene meritis fieri solebat Hesychius: εμενος, τας μεμε
Testis de Latino Rege Virgilius Eneid. ih. IX. vers. 74.
232쪽
Insuper id campi quod Rex balat ipse Latinus
Sie agrum deinde habuit Tarquinius Superbus Romae in Campo Martio Apud Homerum Sarpedon Lyciorum Rex alterum ejusdem populi Regem
Et agrum possidemus amplum juxta anthi littora, Pulcrum , tum arboribus plantandis, tum segeti ferendae aptum Lycii quoque Bellerophonti τέμενος assignant Iliad. . vers. 19 . idque E-toli Meleagro promittunt Elad. . vers. 7Α.
De Graecorum Tacerdotibus , eorumque Ossciis.
APUD universas gentes mos obtinuit , ut singulari venerationes observatione Sacerdotes prosequerentur, vel ex Deorum reVerentia , quorum ministri erant, vel ut Plutarchus in Ethicis refert 9 quia non solum pro se ipsis, familiis, amicisque, sed pro Republica , imo pro toto genere humano, iis preces sundebant . Nec tantum Vota sacra Diis facere pro aliis hominibus , sed & eos quid precarentur instituere , ipsorum munus erat quid aliis petere maxime liceret, quae sacrificia, quae Vota, quae dona iis praecipue grata, ut uno verbo dicam homne ceremonias, quae in Deorum cultu peragebantur, allus edocere tenebantur, prout tradit Plato in Dialogo de Regno . Praeterea sutura praedicere , eorumque oracula interpretari, ad Sacerdotes pertinebat ut autem Deorum voluntatem hominibus revelabant , ita vice versa hominum pietatis ac religionis ossicia Diis offerebant , quia illorum nomine sacra faciebant , etsi veteres Graeci saepius sacrificia ipsi me Diis ferrent , omnesque ritus sacros, quos recentioribus saeculis a solis Sacerdotibus perfici fas erat, peragerent. X. gr. Eumaeus apud Homerum dicitur sacra secisse, quod a Principibus Heroibus itidem factum , a quovis inter caeteros honoratissimo illa sacra provincia semper suscepta, undique liquet illis enim temporibus hoc sacrum munus in tanta existimatione & dignitate habebatur , ut Sacerdotes eumdem Vestitum ac Reges gestare , iisque proximo loco assidere solerent: tantam reVerentiam iis , qui res divinas tractabant , debitam existimabant Gentiles. Imo ipsi Reges sacerdotio initiari non dedignabantur duo exempla tantum afferam, unum Anii , qui Deli Rex Apollinisque Sacerdos dicitura Virgilio AEneid. lib. III vers. O. Rex Anius, Rex itidem hominum, Phoebique Sacerdos. Alte
233쪽
ARCHAEOLOGIA GRAECA. Lib. II. Cap. III. ara
Alterum a Lacedaemone petam, cujus Reges cum supremam majestatem in duccretat, Iovis Coelestis rapartani sacris initiari soliti erant, quod a sua dignitate minime alienum , sed potius illustre privilegium ac regiae majestatis decus ab iis habebatur, prout discimus ex AleX ab Alex. Gemal. Dier. lib. III crap. v II. Supervacaneum duco pluribus verbis dicere apud Athenienses atque in caeteris Graeciae urbibus religionis curamin administrationem prin cipibus magistratibus commissam fuisse . Et prosecto saeculis antiquioribus sacra peragendi munus legibus solutum fuisse Videtur ut sacrificia, preces & quae reliquae sunt sacerdotii partes obire cuivis e privatis fas esset . Nec hoc inter profanas solummodo nationes , sed etiam inter Dei veri cultores obtinuisse verisimile ei ; cum Abelin Cain , filii Adam , ipso adhuc superstite munera sua Domino obtulisse dicantur Genes. v. g. Iacobus olei libamen in lapidem fundens partes egit Sacerdotis Genes. XXVIII. 18. domestica sacrificia ordinari a patribus familiarum offerebantur: omnes enim familiarum rectores, Noachus, Abrahamus, Jobus, aliique sacrificandi munus obiisse perhibentur . Quem morem probabile est durasse ad tempora Mosaicae Legis , qua Iudaei expresse vetantur , victimas privatas extra locum sacri conventus offerre L. ij. cap. xv II. at antequam ea Le lata erat,
Moses altari exstructo misisse fertur me filiis prael, qui holocausta offerrent , salutaresque hostias vitulo Jehooae manarent Exod XXI v. s. Is nempe mos fuit, ut homines juventute forentes, ut qui corporis forma&robore praecellerent, ad sacra peragenda eligerentur, quod in Iasonis sacrificio religiose observatum fuisse notat Apollonius Rhodius Argon. m. I. ter- c. AOS.
Tum interim praestabant in medios actum de armento Par boum armentarii Jasionisci quos duxerunt Ad aram Iuniores sociorum alii dein Aquam ad manus expromertint, frugem fusile . Ubi Scholiastes vetustissimus haec verba habet Κουροτεροι ' πει ἴσως νεος
strasse juvenes , quod illi perpetua juventute floreant: qua de re plura dicenda erunt in 1 v. hujus Archaeologiae libro, ubi de Conviviis agemus . Ut ad Apollonium redeam , id sorte non erit notatu indignum , quod postquam juvenes laboriosum sacrificandi opus peregissent Iason ipse precesilandit '
- at Iason Proavitum inlocabat cum prece Apollinem.
234쪽
Nempe solebant ut paulo ante observatum coetus primores viri divino cultui praeesse. Quidquid autem hoc de loco fiat, id certum videtur, viros principes Diis ministrasse unde iis in locis , quibus certos Sacerdotes habebant, ii videntur ubique principibus secundi, caeteris autem omnibus honoratiores fuisse. Unde & regali vestitu ornabantur , quod de Sacerdo.
te Iudaeorum manifestumci apud eo etiam 1 της ερου συνης με σια τεσιμ,
ριον se γε,ους λαμπροτητος, us habere sacerdotii argumentum ess bilisistis, tradente Iosepho initio Vitae fui. Atque alterum dignitatis sacerdotalis a pud veterrimos homines argumentum est , quod Princeps uacerris ea dem voce notentur unde Potipherum Josephi, Hethro Mosis socerum, Interpretum alii Sacerdotes, Mi Principes, alii demum Principes c cerdotes suisse conjiciunt. Sacerdotes ministeria sua adibant jure haereditario, quod apud AEgyptios perpetuum fuisse tradit Herodotus in Euterpe idem apud Judaeos , aliasque gentes factum. Alii sorte , Vel magistratus designatione , vel denique quae vetus etiam consuetudo erato populari electione constituebantur quos ineundi sacerdotium modo memorat Eustathius, ubi scribit Theano
Nemini , nisi omnibus membris integro persecto , sacrum illud munus obire fas eratri Deos enim minime decere , si quodam claudo , man-co, aut alio membro mutilo, pro ministro uterentur idcirco ante consecrationem eX plorabantur, an φελεις forent, necne , quod vocabulum , Hesychio interpretes, denotat hominem perfectum integrum , in cujus corpore nihil deest nec redundat. Sic ipse Deus inter caetera , quae Iudaeis dedit, praecepta, mandavit & hoc, Ad velum non ingre Letur, S ad altare non accedet Sacerdos isti ines macula , ne polluat an Atuarium meum. Levit. XY1. 23. Sicut etiam Regum mobilium ministri , oris totiusque corporis elegantia conspicui, quamdam dominis suis majestatem in opinione hominum conciliant. Quod vero Sacerdotes Athenis sicuti de magistratibus praecedente libro dictum est δοκιμασίαν quamdam subibant , eo fine , ut repellerentur , qui omnibus membris integri non erant , ex E mologici
ροι . Nempe inter Iudaeorum Atheniensium leges magna erat conspi
Nec corporis tantum, sed mentis integritas desiderabatur cum nihil nisi purum ac intemeratum ad Deos accedere permitteretur . Athenis nemo Sacerdos constituebatur, qui non esset castis moribus . Hschines in T,
Deorum Sacerdos sorte legendus es , ut qui praescriptam a legibus corporis puritatem non habet. Qua de causa Sacerdotes temperate casteque vivebant, imo ab ipsis voluptatibus, quae aliis hominibus licita erant indulgebantur, abstinebant ita ut teste Euripide, Iovis Cretensis Prophetis non so-
235쪽
ARCHAEOLOGIA GRAECA . Lib. II. Cap. III. ars
tum carnis , sed & cujuslibet cibi elixi is interdictum fuerit . Tam au.
1leram castitatem profitebantur , ut Deorum Matri Samiae Sacerdotes sibi membra virilia mutilasse dicantur , idque in Gallis adeo constans fuit , ut Sacerdos pro Eunucho aliquando ponatur Hesychius Γάλος δέ ποκοπος, ωποι λευνοῦχος Hierophantae quoque Athenis sacro munere induti potu sucei cicutae se debilitabantu ut paucis dicam , iis , qui sacris religionis mysterii, vacabant, herbarumin medicamentorum usu vim masculam enervare sole bant , quo castius ac purius Diis ministrarent . Porro consortium homi num deserebant, ut omni negotio &cura Iiberi Deorum cuIt commodius vacare ac pietati se totos dedere possent merbam , quae Vocatur agnus cisus , Graece λυγος aut αγνος , quasi γονος , quia generationi noXia , vulgo usurpabant , eamque lecto substernere soliti erant , quia existimabant illud oleris genus virtute nativa castitatis conservatrice pollere , prout Eustathius ad Iliad. t pag. 68. Edit. Basil pluresque alii jamdiu observarunt.
Sed quamvis Sacerdotes ad severam castitatem ac temperantiam obstricti Q. rent, plurimique ex illis austeritati hujusmodi studerent, nihilominus uxorem ducere iis saepenumero licitum erat , imo Eustathius ibid. pag. 3οῖ. e. fert Sacerdotum caelibatum recentioribus saeculis institutum fuisse ad cujus rei confirmationem Homerus nobis suppeditat exemplum Theano, Minervae Sacerdotis,in Antenoris Trojani uxoris, Iliad. vers. 298.
Ei fores aperuit Theano pulchris genis,
Cliseis, uxor Antenoris equorum domitoris'.
Illam enim Trojani fecerant Minervae Sacerdotem.
Atque ut plura exempla praeteream Chryses filiam habuit Chryseidem
Iliad. .in Dares Vulcani apud Trojanos antistes duos filios Elad. . Tamen secundae nuptiae infames habitae fuisse videntur: nam Dido Virgilianaeas inire culpam existimabat Eneid. v. vers. 9.
Huic uni forsan potui succumbere culpae . Ubi Servius annotat, quod Antiqui repellebant sacerdotio bis nuptas. Et
juXta Tacitum apud Germanos secundae nuptiae lege prohibebantur . Alibi tamen id haud fuisse necessarium videtur , ut Sacerdotes a secundis nuptiis abstinerent apud posterioris aevi homines id non fuisse observatum , ipsius Ser-Vii Verba arguunt , quando ait , Antiquos repulisse ἰ nuptas ramo plura matrimonia quandoque erant ad sacerdotium necessaria . Minutius Felix Alia sacra corona tinioira, alia tihivira, o magna religione conquiritur, qui plura pessit adulteria numerare. Neque mirum 1 obscoeni Dii obscoenis aliquando ministris gauderent Athenis Sacerdotes singuli privatim, totaeque gentes sacrae, sacerdotii sui Tom. I. Ff ratio-
236쪽
iationes reddebant nec excipiebantur illi , qui titulo tenus sacrorum curae praeficiebantur, aut pro urbe Ota tantum' preces concipiebant. Eschines in Ctesiphontem pag. Ι 8. Edit Oxon. λ ερεις ὶ ἱερω ο πιυθυνως
ὰπανπας. Sacerdotes me viros sive forminas is omnes eos qui honorastitim
aliquod susceperunt , o ad Deos pro vobis supplices accedunt , tum Amul, tum Agulatim rationes referre lex jubet . uibus adjungit familias etiam quales sunt Eumolpides , Cerdices , aliaeque gentes sacrae.
Interdum idem Sacerdos sacrificabat, templa custodiebat, caeteraque munera, quae ad sacerdotia pertinere solent , Xequebatur: ubi vero major erat cultorum numerus, diversi homines haec agebant . Aristoteles Polit. ΓΑ
'ερων χρημάτων Evenit autem ut haec curatio alicubi sit una , t in parsis
civitatistus , alicubi in multa , easque a sacerdotio separatas divisa Ἀerbigr. in sacrificos , edituos , o sacrarum pecuniarum custodes. De variis Sacerdotum ordinibus nil certi dici potest, quia singuli Dii non
unico, sed pluribus Sacerdotum ordinibus gaudebant , prout locus aliaeque circumstantiae serebant ; quapropter ne Lectori taedium afferam , singulis sacrorum ministrorum generibus , qui ad singula Numina in innumeris Graeciae civitatibus pertinebant , recensendis supersedebo , quia illud molestum nec maxime proficuum ore , sed illorum ordines ac munera praeci pua breviter notabo. Primo in singulis urbibus Iocum obtinebat ρ hιερούρου νης seu summus mcerdos , qui caeteris praesidebat , quique sacratissimos religionis ritus ac mysteria peragebat. Apud Opuntios teste lex ab Alex Geniat. Dier. lib. 11. cap. VII. duo erant summi Sacerdotes, quorum unus Superis, alter vero Inseris QSemideis ministrabat Athenis plurimi erant, cum singuli Di summum Sacerdotem haberent, qui reliquis praesciebatur ex gr. Dadouchus Herculis, Stephanophorus vero Palladis Sacerdotibus praeerat. Delphis quinque principes Sacerdotum creari consueverant , qui una cum Prophetis Deorum cultu vacabant , ac religionis praesides erant ; hi appellabantur
μιοι id , san ii, qui sacrificiis praeerat, σιωγκρ, id est, qui alios sano, sicat alter vero oraculi praesectus dicebatur ἐφηγω , Apollinis cognomen ab Homero ei inditum M oractita proferentem denotan . Alius sacrorum ministrorum ordo dicebatur Parasitorum , juxta Athe naeum Deipnosopb. lib. vi quod vocabulum, interprete Clearcho olens Aristotelis discipulo, primitiva significatione , αιμον hominem galem oe expeditum indicabat, sed deinceps pro compotatore sumptum est etiam si Polemo in contrariam sententiam abeat , qui putat primum illius vocis sum ad Sacerdotum genus spectasse , qui ita dicti , eo quod pars sacrificiorum ipsis una cum aliis Sacerdotibus assignata erat , ut apparet e Inscriptione sequenti ad columnam intra naceum: TOIN
237쪽
ARCA EOLOGIA GRAECA. Lib. II. Cap. III ΣΣ
Quod ex duobus bobus tertia pars in certamen reservaretur, me reliquis duabus una Sacerdotibus , altera Parastis cederet . Ab initio munus illo runa in maxima existimatione habebatues legibus enim antiquis sancitum
erat, ut Parasiti inter principes magistratus locum obtinerent To Παρασίτου ονομα παλαι 1 σεμνον φορον , Paragit nomen olim venerabjleis sacptim
nunc sane rem foedam ct inhonestam Jignificat ' olim vero sic vocabantur quos deligendis annotandisque sacris frumentis praeficiebant : ut ait Crates lib.
11. de proprietate Attici sermonis apud Athenaeum Deipnosoph. lib. I. pag. zas. Cui similia tradunt Hesychius & Pollux lib. I. cap. II. ubi Aρον σῖτον vocat , totum illud frumentum , quod ex agris publicis, qui sacris usibus destinabantur , aliisve causis , ad Deos pertinebat . Eorum ossicii erat frumentum, quod publicis sacrificiis dicatum erat, a colonis accipere, quod vocabatur προσοδιο μέγα λα, id est, reditus maximi, & ab Aristophane in Aod ponitur pro ipsis majoribus sacrificiis, quae, ut ejus Scholiastes notat, vulgo sic dicebantur, quia illorum sumptus a publicis reditibus petebantur.
Publicum horreum, in quo illae primitiae servabantur, nuncupabatur παρα - σίτιον Diodorus Sinopensis apud Athenaeum in πικληρι refert , in singulis ditionis Atheniensis pagis quosdam Parasitos in Herculis honorem ex publico reditu alitos fuisse, sed in posterum sublevandae Reipublicae causa opulentioribus a magistratu impositum est, ut illos domi propriis sumptibus
alerent, unde recentioribus saeculis illa vox usurpata sit pro gnathone, qui ad prandium captandum cuivis assentatur . Et sic quidem Diodorum explicat Casau bonus sed ejus verba indicare potius videntur, quod cum olim Parasiti essent Herculis, facti quoque sunt hominum potentiorum, qui Hemculem imitari voluerunt, Parasitos qui dein ipsi habere, non χαριες α ους, quales Herculi serviebant, sed qui adulandi artem optime scirent. Cons Athenaeus pag. 3 q. quo loco multa de Veterum Parasitis dicuntur. Κήρυκες , aut publici praecones , sacrificiis pariter interesse consueverant quorum ossicium idem ac poparum & victimariorum apud Latinos suis evidetur nam apud Athenaeum lib. X. MXI v. quidam Clidem nus tradit eos fuisse loco μαγο ρων βουθυτων , hoc est, coquorumin lanio; um, nec non addit diu obtinuisse, ut praeco victimam mactaret, quae in sacrificiis requirebantur pararet, in convivio munus pincernae obiret praeterea ibi. . notat, in sacrificiis ministrare ab antiquo idem solenne suisse ; quod confirmatur ab Eustathio in hunc Homeri versum f. . vers 77.
238쪽
Praecones autem per civitatem Deo 'rem sacram hecatomben
Phavorinus ac Coelius Rhodiginus, cur ab Homero Διος ἀγγελοι dictitat, hanc causam reddunt; quia Deorum sacrificiis adesse solebant sicut prior adjicit τας ορπις των Θεων ηγγελον , id est, tempora , tubus festa celebranda erant , promulgaban cujus rei innumera exempla ex Antiquis, praesertim ex Homero , afferri possent . Hujusmodi Κηρυκα publicos ministros , qui nata occasione adhibebantur , fuisse pro certo haberi debet
legatorum , coquorum , ac praeconum Vices pro re nata gerebant, ut
paucis dicam quolibet munere , praeter servile abjectumque , fungi non
recusabant reorum autem nomen dictum est πο τοῦ κρειττονος iuxta Athenaeum, hoc est, a meliore ac propriore ossicii parte, quae erat π κηρυττειν, promulgare ipsorum munus ad res sacras aeque ac civiles spectabat nam cum sacra auspicarentur, ad silentium c attentionem praesentes hortabantur his aut similibus verbis, Eυφημεια, σιγη πας Di λεὼς . Sacris finitiSccetum dimittebant hisce verbis, Λαων ἔφεισις, sed de his plura deinceps . thenis erat familia nomine Κήρυκες- Κηρυκι Mercurii Pandrosiae filio, quae sacra habebatur , unde Suida Voc. υμολαπι δαι illos vocat γενος ἱερο, Θεοφιλον , hoc est , famiseam sacram ac Dii charam huic adde familiam Eumolpidarum, qui Athenis jure haereditario sacerdotium pos idebant, vel quia a Rege Eumolpo prognati , vel in ejus memoriam instituti sunt. Ceryces prout Anthemio Comoedus apud Athenaeum Deipnoso . b. XIV. asserit in cibis coquendis, quales caro ovilla & bovilla , quam antea crudam devorare soliti erant , primi instituerunt homines . Athenis in magna existimatione habebantur , ita ut Athenaeus inde probare conetur a tem culinariam liberalem fuisse, eo quod eryces, sacrificiorum coqui, in pretio habiti sint , praeterea quia alia sacra ossicia, quae aliis in locis ad Κηρυκες spectabant, peragere iis licitum fuerit. Diodorus Siculus b. I. comparationem instituit inter illos AEgyptios pastophoros , imo ex his originem duxisse putat ; verum est certas amborum muneris partes similes fuisse ambo enim victimam mactare ac Sacerdotibus ministrare solebant Sed notandum est illa ossicia obire non omnibus Cerycibus concessum suisse , quia eorum familia in plures alias distinguebatur , prout patet e SO'lonis statuto ex Aristophane apud Athenarum citato , quo sancitum est ut duo ex illa Cerycum familia Diis dicata Parasitorum partes in templo Apollinis dicto Delio per annum obirent. Et sic Casau bonus, cui vi adduci pos una ut fidem habeam, cum id nec alio Auctore probatur, nec ipso Athenaeo , cujus verba sunt haec Deipnosoph. lib. I. ν δ τοῖς κύρβεσι,
239쪽
ARCHAEOLOGIA GRAECA. Lib. 1L Cap. III. 19
lis legum , titulo de mittendis ad Delum Theoris, dicitur Duo Cerdicessunto gente Ceocum disicorum , idemque annum in Delio templo Parasiti fuisto. Nihil hic de distinctione familiarum.
Nειυκοροι, & juxta Nicandrum in Alexipharm. ζακοροι, sic dicti κορῶν, quod purgare aut ornare sonat ipsorum enim ossicii erat templorum ornamenta comparare atque servare sed Suidas in Voc. εωκορος contendit vili ossicio immundities e templis ejiciendi nunquam functos suisse , qua in re adversatur Euripidi Ione vers. χI qui Ionem νεωκορον seu edituum Apollinis, Mercurio dicentem, templum scopis laureis se purgasse inducit Pariter dicuntur ναοφυλακες , qui sacris utensilibus praefecti erant, ut providerent ne quid deesset, collapsa instaurarent, quemadmodum resert Aristoteles in Politicis. Imo templorum reficiendorum cura Parasitis concredita fuisse dicitur; idcirco Athenis lex lata est, qua statutum est, ut sumptus , quos facerent in templis reparandis, iis redderentur. Praeter hosce memorantur alii Sacerdotes , quorum unus ab Aristophane in luto Act. III. Men. II. dicitur τρωολος , qui in genere denotat quemlibet ministrum , ideoque ut ejus significationem ad Deum restringat , ab illo effertur προπολος ε . Hujusmodi Sacerdotum genus Deorum cultu semper vacabat , ac preces publicas pro populo , dum sacrificia peragerentur , fundebat , imo omnia alia ossicia , quae ad Ceryces non pertinebant, obiisse videtur cutis ac pedes sacrificiorum ipsis pro sorte cedebant lingua enim Cerycum portio erat . In consessio esse debet qui iis ministrabant , ex sacrificiis aliisque sacris donis sustentatos fuisse. Aristophanes ad hunc morem allusit in luto Et v. Scen. II. ubi Cario Sacerdoti dicit:
Cur non ab his ratam partem accipis λ
pollo in 'mno ipsi dicato Cretensibus, quos sibi elegerat Sacerdotes, promittit victum e sacrificiis sei 43ue. Quinetiam veteres Sacerdotes plerumque divites suisse videntur exemplo sit Chryse , qui pro filiae redemptione o
Erat autem inter Trojanos Dares dives, inciditus, Sacerdos Vulcani.
Hi sunt potissimi Sacerdotum ordines, ex reliquis plerique certis iis Sc
240쪽
aliquando certis estis sacri erant , de quibus , ut tae illis , qui oraculo ministrabant, atque de iis , qui artem divinandi ullo modo profitebantur, inserius dicam.
DIDYMus in suis ad Pindarum Annotatismius iuxta cel Rhod. Lb. XII cap. 1. quemdam Melissum Cretae Regem usus filiae fuerunt Amalthea telissa Iovis nutrices, quae illum lacte caprino ac melle aluerunt primum sacrificia Diis obtulisse sacrosque ritus instituisse tradit. Sunt, qui Phoronea AEgyptium, aut Meropem prima iis sacrificia ob
rops, seu aliquis alius, qui illis templa ct altaria erexerunt etiam sacrificia primi obiti se in fabulis narrantur . Auctor Titanomachia Chironi sacri Dciorun quorumdam institutionem tribuit apud eumdem Patrem I. pag. 3o6. Sed hic similibus fabulosis praetermissis , ritus , qui apud antiquos Graecos in solennibus sacrificiis obtrnebant , enarrabo: ut autem scopum attingam , 1. de illorum originein fine , 1. de materia , . de praerequisitis, una cum ornamentis sacrificorum, victimarum , Maltarium , . deceremoniis, quae inter post celebrationem sacrificiorum usurpabantur
I Sacrificiorum causa & occasio quadruplex videtur illa enim erant. I. Eυκταῖα aut αριτηρια, id est, votiva toluntaria doni cujusmodi erant quae a sacrificulis ante conflictum iis promissa post victoriam adeptam persolvebantur: pariter primitiae , a colonis post messem iis oblatae in animi grati testina onium , quia illorum laborem operamque in agro
colendo larga mercede coronaverant haec a Suida in Voc Θυσία dicuntur Θυσιαι δωροφορικαι' quia spontanea dona, dc αποπλησι και quia vota Diis pendebantur: sed quoniam utraque animi grati specimina erant, in unum caput illa contrahere consentaneum duXi. Errat ergo Saul, ertus, cum tradit ευκα et fuisse oblata, quando apprecabantur lona, te deprecabantur mala,
2. λας ικα, et διαλλακτικα, hoc est, propitiatoria, quae adhibebantur ad iram Numinis sedandam qualia erant omnia sacrificia Apiatoria. 3. A. τητικο , supplicia sacrisicia , quibus oelicem inceptorum successum flagitabant; ipsi enim Ethnici Deorum religione ni ita studiose colebant, ut nihil momenti suscipere vellent, nisi Diis prius interrogatis supplicibus votis sollicitatis. 4. α απο μαντειας , quae ab Oracilla vel Propheta praecepta imposita erant . Non me latet plura sacrificiorum genera ab aliis afferri , quae