장음표시 사용
261쪽
AR AEOLOGIA GRAECA . Lib. II. Cap. IV as i
Quis autem his adest FAΜ. Multi ct boni
In genere Deos rogabant , ut sacra sua dona accipere sibique sanitatem austelicitatem praestare dignarentura in sui αιτητικοῖς , seu sacrificiis sagitis toriis , singulare quoddam beneficium a iis quoque petebant . In omni bus istius nodi occasionibus videntur usurpasse communem precum formulam ; quae etsi verbis discreparet , eodem plerumque tendebat cujusmodi observare est apud Aristophanem loco mox citato Athenaeum Desno- sopb. lib. Y1v. ex Menandro adulatore Iamque Praeco silentium indicebat
his aut similibus verbis , Et φημῶ , σιγα , τιγα τας του λεως . Eamdem
consuetudinem servabant in sacrificiis Romani clamantes , aDete linguis quod convenit cum Graeco υφημεια, quo ut Videtur populus non iubebatur altum continuumque silentium agere , sed potius abstinere omnibus profanis sermonibus Verbisque ominatis , HXta Horatii interpretationem Carm. lib. III od XI vo male ominatis. Parcite verbis. Precibus finitis, Sacerdos omnia victimae membra explorabat, num deprehenderet in ea quemdam naevum aliudve vitium imo ulterius inquirebant. an intus sana esset, idque cognoscebant apponendo ei cibos, ut hordeaceam farinam bobus, vicias hircis, qui, si illa aspernarentur, corrupti censebantur. Hircos quoque aqua frigida conspergebant , quam si absque contractio. ne membrorum ferrent , aliquo modo imale se habere credebantur , juxta Ρlutarchum de Deserit oraculorum . Post haec tentabant , utrum victima sponte Diis mactari vellet, idque fiebat , cultrum ab ipsius fronte ad caudam pertrahendo quemadmodum Servius animadvertit m Eneid. XII. vers. 73. quod si victima reluctaretur reiiciebatur ut Diis minime grata; si vero ad aram quieta staret , eos ea delectari existimabant nec mera patientia lassiciebat nisi assentiretur quasi nuta facili quo antiquitus aliquid annuebant aut approbabant, unde Graecum vocabulum ε ινρυειν, χLatinum annuere, denotat praebere sensum alicui rei eoque aqua in ejus aurem infundebatur aliquando hordeum , quae vocabantur ποχυτ α referente Scholiaste Apollonii Rhodii in Argon lib. I. vers. 25. Postea iteratis precibus , iisque finitis , Sacerdos vini poculum sumebat quo degustat , adstantibus praebebat , tumque residuum effundebat inter cornua victimae, ut discimus ex Ovidii Ietam lib. II vers. 593.
-- dum vota Sacerdos Concipit, o fundit purum inter cornis vinum. Eumdem morem passim memorant Auctores unicum tantum afferam X
262쪽
emplum ex Furio Eveno , veteri Poeta Graeco, qui fuit Philisti Historiei magister, floruitque circa XCII. Olympiadem, de u exstat hocce epigram ..ma Anthologo lib. I. cap. I. που r. I. in quo vitis hircum sic alloquitur:
Et si me devores ad rad)cem usque , tamen adhuc stu rum producam Quantum libando satis sit tibi, hirce, a talo.
in thura aliosque grato odores per altari, secundum nonnullos, super victimae fronte ponebant , ex thuribulo , Graecis dicto Θυμιαπρίου tribus digitis illa accipientes, prout nos docet Ovidius ast libo II.
Et digitis tria thura tribus sub limine ponit . Hinc est, quod Pythia apud Porphyrium dicat, omnes Thessalorum hec,
tonabas non magis placuisse iis, quam illa ψοατα , a quodam viro Hermionensi tribus digitis libata . Tum partem mi ουλων effundebant dorso victimae, quae idcirco irrorabatur levi aquae adspersione. His peractis , iterum preces fundebant , reliquiasque των υλῶν ad aras libabant quae Omnia dicebantur προθυμα- quia offerebantur antequam victima affa
Tunc Sacerdos, aut Κηρυξ , sive praeco , aut ex adstantibus honoratissimus quivis, victimam mactabat, vel obtruncando , vel jugulando. Si sacrificium in Superorum honorem fieret , jugulum e flabatur caelum vermsus, quod Homerus dicit - ερυειν vel una voce αυερυων si vero Hemi bus aut Inseris sacrificarent, victima caedebatur jugulo in terram inclinato, juxta Eustathium hi Iliad. 2. Si victima fortuito telum declinasset, tran- illi isset, mugitus edidisset , nec prona humum cecidisset , post casum caucitrasset ac supplodisset, irrequieta foret donec cum dolore ac dissicultate empirasset, sanguinem non libere misisset , diuque post mortua fuisset , iis minime grata exastimabatur; illa enim omnia erant inauspicata omina, hi Lque contraria indicabant Deorum affectum atque benevolentiam. Κηρυκες seu Praecone operam suam conferebant in pelle victimae detrahenda , lignis accendendis, caeterisque infimis ossiciis peragendis , interea dum Sacerdos aut haruspex exta cum secespita invertebat, inspiciebat, iisque sutura praesagiebat, illa enim manibus attingere nefas erat . Victimarum sanguinem vase, quod vocabatur σφαγειον , ἐμνίον , aut secundum Lycophroenem ποιμιαινθίο , excipiebant , eumque iis superis ad aras libabant rasacrificium in honorem Deorum aequoreorum fieret, sanguinem in muriam injiciebant; si vero in littore nraris stabant, victimam supra σφαγειον non mactabant, sed super aquam , in quam interdum eamdem immittebant cujus rei exemplum exstat apud Apollonium Rhodium Argonaut lib. v.
263쪽
AR MLOGIA GRAECA. Lib. II. Cap. IV. 23 I
na nter preces jugulatam in aquas Misit de puppi In Inseriis victima aut super ossam caedebatur, aut eius sanguis ex σφαγων
in eam effundebatur . Deinde vinum una cum thure in ignem conjicie-hant, ut flammae invalescerent; tumque Victimam altari imponebant, quae antiquitus in honorem eorum tota cremabatur , unde ipsi nomen λο- καυτω et vel λόκαυτον Prometheus sit fingunt Poetae hanc e consue. tudinem primus sustulit, eo quod videret plebeculam non habere quo cum sumptus in holocaustum exsolveret , ideoque a Iove ei potestas facta , ut jacrificii una pars tantum iis offerretur, residuum vero ipsismet cederet. Partes Diis propriae erant μηροὶ, seu femora, quae adipe Graecis dicta κνία κcooperiebant, ut sic flammis prorsus contagrarent is enim omnia comburerentur , credebant se non καλλιερῶν aut litare , id es , suum sacrificium iis non placere. Hisee μηροῖς superinjiciebant carnis frustula ex singulis viistimae partibus exsecta , cujusmodi α αρχαι seu primitiae ; quod ducebant οὐριοθε i , aut quia humerum a Graecis Vocatum ιυμον prius abscim debant, aut quia μα τι Θεν cruda illa carnis frusta reliquis pinibu πο- imponebant. Sic Iliad. e. vers. 39. - a ἔσφαξαν, , ἔδωρα ,
- ct mactarunt, o excoriarunt, Femopaque absciderunt, ct pinguedine obte erunt, Duplicia componentes , super ea partes cruda posuerunt
ob honore ni hisce partibus debitum , ceu membris quae generationi ac ambulationi maxime inservirent , juxta Eustathium ad II ad 2. διὰ του συντελων τοῖς ζωοι βάδισίν, μεις γενεσιν . Nempe ut ait Ioannes Tretres in Hesiodi per Siler lib. I. vers. s. allegorice significabant, se suasque actionesin coepta omnia Diis hoc ritu commendari. Casa ab'nus vero in Theophrasum asserit, exta aliquando Diis offerri , in quo dissentit ab Eustathio , qui nos docet illa dividi inter eos, qui sacrificio aderant ita Homerus in sacrificiis describendis plerumque dicit, quod extis epularentur, σπλάγ ἡ πασαντο. Per istam vocem σπλάγχνα , cum proprie extis significet, intelligenda sunt ait Eustathius in Iliad. lien, jecur cor ; quod interdum sumatur pro corde , patebit ex significatione compolito
xum; nam per σπλαγχνον ανδρο innuitur vir timidus ac pusillanimis , contra vero inσπλαγχνος denotat Virum fortem, magnanis teste
Scholiaste Sophociis in Facem . Et quod in quibusdam sacris viscera ado,
264쪽
lati consueverunt, e Poetis est manifestum . Nam apud Virgilium
neta lib. I. vers. 32. AEneas,
Tum Sinis Regi nocturnas inchoat aras, Et solia imponit taurorum viscera flammis . Item Ovidius Maiamorpb.
Visceri a tauri fiammis arisenda dedisset.
Sed Dionysius Halicarnassensis , ubi Graecorum QRomanorum sacrificia describit, primitias solummodo e visceribus , ut de caeteris membra, decerptas, adoleri consuevisse tradit. Cujus verba non erit proposito nostro alienum hoc loco deseripsisse, ut utriusque gentis ritus sacrificandi uno itituitu conspiciantur: sic itaque scribit mriquit Roman. m. VII. pag. 478. 479. ubi Romanis Graecam suisse originem probare nititur : Και ι . βαρβαροι
265쪽
ARCHAEOLOGIA GRAECA. Lib. II. Cap. IV. rues
Atqui si barbari fuissent Romae conditores, o fest Mus lassisutores, quor sum attinebat Graecanicos Deos Geniosque omnes colere, contemptis patriis aut ostendat nobis aliquis praeter Graecos nationem aliam , cui sacra Mesiis domestica ct tum demum probationem hanc ut infirmam calumnietur. Peracta pompa, confestim sacrificabant consules, sacerdotesque, o victimis pii, quibuscumque fas erat idque more nostratium Lotis enim manibus, o Distratis aqua pura victimis , inspersisque in earum capita frugibus Cerealibus, conceptisque precibus, tum demum miniseros eas mactare Iubebant quo rum alii flantem etiam tum hostiam vecte feriebant in temporc alii fuπο- sitis cultris cadentem excipiebant ac mox excoriatam concidebant membra tim, delibatasque ex Angusis extis aliisque membris primitias farrea fari a imbuebant , in canistris offerebant sacrificantibus' qui aris impositas stimcendebant, o sinum inter adolendum a fundebant suae gula juxta Graecas sacrificiorum leges factitata esse, ex Homerica poes facile es cognoscere: namque manus lavantes Heroas inducit, molisque utentes , ubi A canit Hinc lotis manibus, salsa hordea porriciebant.
Pilos quoque de capite ictimae dissectos, in ignem jecisse sic ait Iniecitque igni sectos de sertice pilos . Venibus etiam hostias in frontem ferientes inducit, ct collapsas mactantes, flati in Eumas sacrificio: Atque mola sparsum , querna sui percutit inde
Exanimem 1gulant, et que jacentis oburunt. Primitias item extorum aliorumque membrorum destimentes , ea farina imbutas super aris adolentes introducit is in eodem sacrificio: Crudaque de cunctis delibans frustila membris Pingui convesit mox omnia omne puro G pergit , flammisque adolenda voracibus indit. Haec Romanos etiamnum mea aetate in sacris observare ipse oculatus sumtesis. Dum sacrificium comburebatur, Sacerdos qui victimam praebuerat,mta concordia ad Deum concipiebant, manibus arae impositis, quod erat status
266쪽
status quo plerumque precabantur , ut deinceps ostendemus . iurante saerificio fidibus interdum canebant, existimantes Numen hisce placari, quemadmodum apparet ex historia, quae apud Plutarchum Sympos lib. H.
i. de Ismenia narratur hisce verbis: Και του ΙσPηia τη Θυσια προσαυλουν- ως ' αιτιωμιένων si του παροντων, τιν , Ἀφη - κεχ αρισμενσυς αυλω Θεο- θεν ὀ Ισμηνιας γελασας , A, ' μοῦ μεν αυλουντος ἡδομενοι διετριβον οἱ Θεοι σοῦ et απα αγηναι σπευδεντος ἐδεξαν την Θυσιαν. Ismenias cum tibiis cane
re ad sacrificium , neque litaretur, qui conduxerat tibias ei ademit, atque ipse ridicule cecinit; cumque id reprehenderent abflantes, Disinitus inqtiito est canere gratiose: ibi subridens Ismenia , mo ait me canente Dii oblectati moram produxerunt: tu autem ut misso ipsos faceres , propere sacrificium Acceperunt Hujusmodi consuetudo in lacrificiis Numinum coelestium, quae organis musicis ac suavissimis cantibus delectari credebantur, praesertim ser
Tumque circuibant aram saltando ac sacros hymnos cantando, qui constabant tribus stichis seu partibus primam dictam frophe canebant ab ,riente in occasum conversi alteram nuncupatam antistrophen , ab occasu in orientem obversi deinde ante aram stantes accinebant epota 'n, qua finie, batur cantus Hujusmodi hymni in honorem eorum componebantur, Psorumque facinora clementiam, liberalitatem , ac beneficia ab iis in hum num genus collata continebant , tandemque absolvebantur votis , quibus Deos sollipitabant, ut favere ipsis pergerent. In genere appellabantur Παιανες, ita tamen ut cuivis sere Deo dicatus esset hymnus sibi proprius, juxta Pollucena X. gr. Veneris hymnus vocabatur 'rπιγγος , Apollinis speciatim Παιαν, uterque Προσήδια , Bacchi ιΘυραμβο , c. Ex omnibus organis muscis tibiam in sacrificiis maxime adhibitam fuisse videtur , unde ortum proverbium Λυλητοῦ βιον ον iis accommodatum, qui alieno cibo vivunt, quia αυλ, πιι seu tibicines sacrificiis ministrantes ex iis partem accipiebant iisque gratis vitam sustentabant, ut tradit Suidas Voc Λυλητής . Atque gentes fere omnes pervadit hic mos Deos musica aeque ac sacrificiis placandi nam etiam apud homines , ut Homeri verbis utar , in conviviis adhibebantur: Μολπή τ, ορχηςυς τε , et γάρ ν άναΘηματα δαιτος. Cantus saltatio, quae ornamento convivii sunt. Qii mos inde ad convivia seu sacrificia Deorum transit. Hinc Horatius Carm. lib. I. d. XXXu I.
Placare, o vituli sanguine debito, Custodes Numidae Deos. Arnobius contra Gentes lib. vi I. Etiamne aeris tinnitibus, ct quis stationibus Orm
267쪽
ARCA COLOGIA GRAECA . Lib. II Cap. IV. as
hillorum, ut cum eos audierint Numina , bonorifice secum existiment acttim, o fersentes animos irarum oblivione deponant Denique ne pluribus exem plis congerendis immorer Iudaeorum Sacerdotes, saltem in publicis do lennibus sacris, dum victima igne consumebatur, tubas inflabant. Numer. Sacrificio finito, Sacerdoti cedebat sua portio , de qua jam dixi magistratibus, qui Athenis dicebantur Πρυπινεις, decima paritribuebatur. Spatatae in omnibus sacrificiis publicis praecipuam partem obtinebant Reges victimaeque pelles iis assignatae erant . Plerumque etiam domum asportabant e sacrificio aliquid boni ominis causa , idque vocabant γλα , existimantes illud eorum incolumitati ac sanitati tuendae conducere me D
servare Athenienses le jubebat quique avari erant, eorum benignitatem interdum tam sordide pignerabantur , ut quod supererat venderent , atque ex sua pietate quaestum facerent. Aliquando sacrificii reliquias amicis abferi. tibus mittebant; quod animadvertit Theocritus Issi. v. vers. 139.
-- tu ergo sacrificans Nymphis, Morsoni bellam carnem mox mittas, Sed plerumque , praesertim bono omine , aut divinae benevolentiae aliquo signo accepto, sacrificium Xcipiebat convivium quem in finem in omnibus templis mensae positae erant . Illae mensae aliquando ex pretiosa materia constabant,in variis modis ornabantur unde Cicero lib. II 1. de Nitura Deorum, de Dionysio agens scribit Jam mensas argenteas de omnibus delubrisci sit auferri, in quibus quod more veteris Graeciae inscriptum esse Bonorum Deorum, ut se eorum bonitate velle dicebat . Delicatis cibis aut nimio vino Veteres nunquam indulgere solitos nisi in sacrificiis reser Athenaeus Deipnosoph. lib. 111. cap. m. idcirco convivium dictum est , o mi quia hi Θεους ΟἰνοῦΘαι , id est , in honorem eorum inebriari , adstrictos se putabant pariter ebrium esse dicebant μεθυων, quia utam το Θυων, id est, post sacrificium , vino se ingurgitabant. Vid. idem Auctor pag. 363. quae postea in v. Archaeologiae hujus libro de Conviviis dicentur. Quod vero in antiquis imis temporibus consuetum post sacrificia epulum celebrare , eoque ritu inter eorum convivas familiares recenseri , certum est ex antiquis fabulis, e quibus, licet vel maxime fictitiis δε aliquando absurdis , saecu. lorum istorum opiniones haud raro colligi possunt. Atque sic apud Home xum Alcinous loquitur Od s. . frs. OZ.
268쪽
Semper enim antea Disi apparent manifest Nobis, quando mactamus inciditas hecatombas Convivanturque apud nos, sedentes ubi S nos. Quo etiam reserri debet Iovis ad thiopum convivia escensus Iliad. q.
Dpiter enim ad Oceani inciditosque AEthiopas sernus profectus es ad convivium: Diique ipsum omnes secuti sunt.
Eo nempe tempore thiopes solenne estum agitabant, quo Dii excipi olim credebantur . Et quidem adeo perpetuus constans fuit haec convivandi post sacrificia consuetudo, ut voces Lepidandi , comedendi, consimiles, aliquando totum sacrificandi ossicium denotent. Virgilius Ene d.
Iupiter omnipotens , cui nunc Maurusia pictis Gens epulata toris, Lenaeum libat honorem. Sic apud Erectili lem Prophetam xv DI. 6. Vir si fueritjustus, nec in mon, ribtis comederit , id est, immolaverit idolis. Et in Exodo , cum Deus Mosi mandasset a Pharaone exigere, ut Iudaeis liceret abire in desertum adsacrificandum Domino Exod. III. 18. ille mutatis divini mandati verbis sic Pharaonem alloquitur : Sic dicit Dominus Deus Israelis , dimittas populum metim, ut festum mihi celebrent in deserto Exod. v. I. Nam & apud orientales populos nulli bi non invaluit hic mos: quod patet tum ex Iudaeorum consuetudine, quae e Mose petenda est tum etiam e facto BalaΚ Regis Moabitici, qui victimarum carnibus Bileamum sociosque principes X.
cepit Numer. XXII. caeterorum Moabitarum, qui Israelitae ad Deorum suorum convivia pellexere Num. xv tum denique ex Canaan itisin Syris nam Israelitae idololatriae Canaaniticae monumenta omnia penitus delere his verbis jubentur Ne foedus ineas cum gentibus terrae, o illis ictimam offerentibus quis vocet te is de illius sacrisci comedas Exod XXX 1 v. 13.14. s. Plura testimonia superflua fore videntur . In convivio laudes Deorum continuo decantabant, prout Homerus Iliad. . vers. 472. tradit de sacrificio a Chryse aliisque Graecis Apollini facto:
Illi autem per totam diem cantu Deum placabant, Laetum cantantes paeana puer Achivorum cantu celebrantes longe jaculantem.
269쪽
ARCHAEOLOGI GRAECA. Lib. II Cap. IV. aue
Vestae sacrificia tota absumenda erant, nec eorum minimam partem alio distrahi fas erat ; unde natum proverbium , τί Θυων,- apud Latinos Lari sacrificare , dictum de gulone, qui cibos ipsi appositos exedit eident De offerebatur praecipua pars libaminum , saltem illorum , quae Penatibus persolvebantur , hinc adagium, φ ἐτιας αρχεΘαι , hoc est , Domi incipere . Illum antiquum morem uri a Iove Vestae concesse originem debere asserit Aristophanis Scholiastes in Vespas deletis enim Titanis filiis se , quidquid peteret , ratum habiturum Vestae promisit Iupiter ab illo
autem petiit cum perpetuam Virginitatem tum primam omnium sacrificiorum partem . Sed praeter primam , ultimam quoque eorumdem partem illi Deae cessisse plures volunt cujus moris haec redditur ratio , ad Vestam e ninx, quae eadem est ac Terra , prima Multima partes jure merito perti. nent, quia omnia ex illo elemento gignuntur iterumque in illud resolvuntur. Sic Phurnutus Paulo aliter M. Cicero de Vat. Deor. lib. I. Cumque in omnibus rebus vim baberent maximam prima xtremi, princisem in sacrificando anum se voluerunt quod ab eundo nomen es ductum ex quo transitiones perviae , an , foresque in liminibus profanarum aedium anu te
nominantur. Nam Vesta nomen a Graecis : ea es enim . quae ab illis τία dicitur: is autem ejus ad aras focos pertinet. Itaque in ea Dea, quae es rerum usos intimarum , omnis reprecatio S sacrificatio extrema es . Sed ut e diverticulo redeamus , convivium in quibusdam locis ante solis occasum concludi solitum , nec ullo in loco certum statutum tempus excessisse tradit Athenaeus Deipn oph. lib. v. Convivio finito , aleis Iudere solebant prout Sa ubertus ex Plattine observat. Verum haec quorsum Notum est Ueteres, omnia post convivia non modo talis rastragalis , sed aliis quibu cumque ludis vacasses adeo ut Iudaei, postquam vitulo suo sacrificassent se. depint ad convivandum , o ad ludendum surrexerint Exod XXX II. o. At de his plura posthac dicenda erunt . Post epulas atque ludos ad aram redibant, Iovi πλώω seu persecto libamen faciebant . Sed notandum est priscos Graecos una cum libamine vini linguas Mercurio obtulisse, teste Α-thenaeo Dripnosopb. lib. I. cap. 1 v. cui accinit Apollonius Argonaut lib.
Haud multo post ministratum ad libamina intim
prout fas erat o tandem pro derunt in linguas Ardentes somnum autem propter ten bras cogitarunt. Festum' autem earum linguarum sacrificio claudebant , vel in piaculum indecori sermonis, quo quis convivarum usus fuisset , vel ut significarent quidquid in mensa dictum Deorum testium observationi se committere, aut perpetuae oblivioni traditum, nec unquam palam factum iri Mercurio autem illae sterebantur , quia eloquentiae Deus, qui idcirco illo membro maxime delectari credebatur. Verum his de rebus opportunior erit dicendi Iocus, quando de Conviviis agemus. TanQ
270쪽
Taiidem gratiis iis redditis , eo quod tanto holiore ac privilegio illos dignati essent, ut cum iis victimae participes suissent, missi fiebant a κρυα sive Praeconeci ac formula, Λαοῖς α φροις Apulejus Metam lib. ult. Tunc
ex his unos, quem γραμμιπιέα diccbant, pro for bus assissens, coetu pastophorum , quod sacrofanἰii collegii nomen es velut in concionem vocato, indidem de soblimi suggesti de libro, de litoris fausta vota praefatus , principi magno senatuique , o equiti, totique Romano populo, nauticis navibus , quaeque tib imperio mundi nostratis ciuntur , renunciat sermone rituque Grae cien si ita, Λαοῖς ἐφεπις , Populi missio . Ad quae verba Beroaldus observat, quod ea verba sunt , quae GrGci nostrique Iuxta furpant post uncita celebra..ta diseria Atque hic prolixo capiti coronis imponenda esset , nisi de caeteris dona
riis, quibus Graeci eos suos placabant, pauca dicenda restarent. Itaque praeter templa, aras, statuas, arbores sacras , lucos , ludos , diesque festos, de quibus partim antea jam dictum est, partim dicendum erit, in posterum , alia erant donari , vel ex antiquisssima usque vetustate Diis oblata . Nam Judaeis praecipitur Deuteron. XII. . inferetis in eo loco holoclausa oe siritimas vestras, decimas, primitias manuum vestrarum, o vota atque donaria. Ut alia testimonia praeteream. Et quidem eosdem plane ob fines oblata videntur , quibus ad sacrificia adolenda impellebantur. Nempe iis vel Deo iratos placabant , vel benefaciain gratiam expetebant, vel accepto beneficio gratias reddebant. Erant autem haec donaria, interdum Oronae sacrae , vestes, vasa aurea, argentea, aerea, Wid genus infinita quae quia plerumque in aliqua templi parte suspendebantur , ,αΘημα dicta sunt , πο τὼ νο Θῶναι aminodo columnis, modo parietibus ac postibus, modo fastigiis vel tholis templorum assigebantur. Hinc Virgilius Eneid. lib. IX. vers. o7.
- si qua ipse meis venatibus auxi, Suspendive tholo, aut sacra ad fastigia fixi.
Et Horatius Carm. lib. I. d. V. Me tabula sacer Votiva paries indicat uvida
Eadem tamen, quod in templis reposita essent, ibique sorte sacerent , α
Aliquando iis causam , cur dicata suerant , inscribebant : interdum quidem praesertim cum donarii materia literis inscribi non posset, tabulam adjungebant, quae literis, vel pictura, eam declarabat. Quod tum ex modo laudatis Horatii tersibus constat, tum ex Tibullo lib. I. eleg III. Nunc, ea nunc succurre mihi nam pube mederi Picta docet tempsis multa tabella tuis. Et vidi Amor. lib. I. eleg, XIII ad Isim , ut parientem Corinnam Juvet