장음표시 사용
281쪽
ARCHAEOLOGIA GRAECA. Lib. II. Cap. V. 71
ω maternas diras iratus nam illa Diis Multa adverse ipsum precata es, fraterna caede irrisata: Et terram,ertilem manibus vehementer pulsavit, Invocans Plutonem, rigidamque Proserpinam, Genibus inflexis lacumis rigasit inum JUt filum morti darent, eam ero obscura Erinvs Audivit ex Erebo implacabili corde praedita. Et paulo ante de se Phoenix narrasset, quod propter patris sui diras liberos habere concessum ipsi non fuerit, ejusdem lib. Iliad. vers. 45s. Atque moris aliquando suisse videtur, ut homines nefariorum scelerum damnatos publicis diris a sacerdotibus devoverent quod Alcibiadi evenit, cum Cereris mysteria violasset, atque aliorum criminum reus judicaretur, sola Theano ei mali aliquid imprecari recusante . Plutarchus Alcibiade pag. οχ. Edit.
γεγονενM . Damnaverunt eum Athenienses indicta causa, publicaverunt bona Ius , insuper sanxerunt tit omnes sacerdotes tam foeminae quam viri caput ejus devoverent : e quibus unam a unt Theano Menonis gratilensem l biscito repugnasse , ac votorum se dixisse, non execrationum tis sacerdotem. Eumdem morem Romanarum quoque rerum Auctores memorant. Nam put scribit Plutarchus cum Crassus adversus Parthos fatale iter susciperet, ab A te j diris devotus fuit. Item Appianus in Parthico δε Arsi ιος προπι
Atejus ad portam praecurrens thuribulo ardente pol ito si tus libationesque faciens, horribiles in Crassum iuris imprecatus est Vid. Cicero de Divinat. lib. I. Atque haud averti aut expiari posse mala, quae quis ardens justa ira, cum gravi fuerat injuria laesus, ei qui laeserat, imprecatus esse , tradunt. Quo pertinent verba pueri a veneficis intersecti apud Horatium pod. v. vres. 89- Diris agam os dira detestatio Nuta expiatur victima. Et haec Plinii Nat. His lib. xxv 111. cap. II. Diris deprecationibus defiginem non metuit Poeticam dirarum descriptionem cienealogiam , quae apud Virgilium occurrunt Eneid. lib. XII. vers. 8 s. praetereo. Denique eamdem opinionem .consuetudinem aliis quoque gentibus semiliarem ex ultima vetustate suisse Sacrae Litterae docent: nam in his,
282쪽
praeter alia exempla, memorantur Saulis dirae, quibus Ionathan filius e usunigenitus pene interiit , post partam genti suae salutem Qvictoriam 1. Sam. Iv. 2 . c. Os humi eum , qui Ierichuntem aedificaret Josh. I. 16. quae post in Hiele completa fuisse narrantur 1. Reg. XVI. 34. Bala Rus Moabitarum Rex Bileamum magnum accersit , ut populum Ismaliticum devoveret Nut r. XXII. s. 6. c. Iacobus Patriarcha, ut filiis caeteris bene. dicit, quae consuetudo non minus antiqua uiti ita Simeoni, Levi atque etiam Reubent, qui concubinam ejus polluisset, imprecatur Genes. XLIX. . . c. Denique restituti orbis pater Noachus Canaan nepoti ma Ie precatus est Genes. IX. 25. 26 27. Quae dirae longo post tempore effectum habuere.
ς ACRIFICIORUM & sacrarum precum ritibus descriptis, proXimo loco nobis agendum est de honore Diis collato , qui in pactis, promissis ,
auramentis veritatis ac probitatis testes, mendacii vero atque ei jurii indi. ces , invocari solebant . Hac enim in Vocatione Oruna Θεοπm agnove,
runt. Unde Adrastus apud Statium Archemor umbram sic affatur The
baiae lib. 11. vers. O2. - Inachras ne tantum culta per tirbes Numina, captivis etiam jurabere Thebis. Lucanus eadem periphrasi Herouna Romanorum α,οθεωσιν exponit lib. VII. Tri f. 57-
Belia pares superis facient civilia divos: Fulminibus manes , radiisque ornabit astris:
Inque Deum templis jurabit Roma per timbras. Denique Horatius sic adulatur Caesari lib. 11. epist. I. vers. 16.Jurandasque tuum per nomen ponimus aras. Eodem modo Sacri Scriptores loquuntur dum enim vetant fictiliorum Deo, rum cultum, per unius Dei nomen jurare praecipiunt. Dbovam Deum imum revereberis , eum coles , o per nomen Ius iurabis Deuteron. I. I. Iterum apud Isaiam XLV. I. Mibi se Ietur omne genti, o omni lingua jura, hic, inquit Deus . Et per eum jurans dicitur , quivis ejus cultui addictus, Psalm LXIII. 12. Ορκος, uramentorum Deus, ab Hesiodo Theog. vers. II. ριδος, seu Contentionis , filius dicituri aetate enim aurea, qua homines veri aequi observantissimi erant, nullum fuisse juramentorum usum tradunt Fabulae:
sed cum a primitiva simplicitate degenerarent homines , veritas justi,tiaque
283쪽
ARCHAEOLOGIA GRAECΛ. Lib. II. Cap. I. a I
llaque ex terra exsularent, ita ut quivis fraudibus .malis artibus proximum opprimere studuerit, nec ulli credere fas esset, necessitas illos urgebat, ut de mediis cogitarent, quibus alii ab aliorum dolis ac periurio tuti forent; unde nata sunt juramenta Clemens AleXandrinus ex Auctore Titanomachiae tradit Chironem juramenta introduxisse primum Verum multo probabilius est ea semper in usu fuisse, idque in omnibus gentibus, quae Numinis aliquem sensum habuere nec sorte aliud voluit ille Auctor , quam
quod Chiron Graecos rudes meorum atque virtutum pene expertes ad humaniorem vitam & sensum aliquem pietati reduXit . Ei τε ικωοσυνειν
Θνητὰς ἔγαγεν, δείξας ορκον , ψ Θυσίας λαρας , c. Mortales ad Iustorem vitae mortimque rationem duxit, monstrat juramento, institutisque Deorum festis Sitissacrificiis Strom. i. q. Io6. Licet autem vero similius videatur iuramenta in rebus magni momenti tantum primo adhibita fuisse, attamen Iapsu temporis in quibuslibet minutiis ac vulgari sermone usu venerunt exinde ortam esse distinctionem juramenti in re, μ εγαν, qui in seriain ponderosa re solummodo usurpabatur ατον μικρον, quo in rebus minimi momenti abusi sunt imo saepius particulae expletivae locum solumna odo tenuis. se adsensum claudendum, ad aliquid ponderis periodo addendum, quidam volunt. Sed alii contendunt in μεγάλα ὁρκω per eos, in κικρῆ, per creaturas iurasse sed illius distinctionis vanitas pluribus exemplis demonstrari posset, unum tantum memorabo, nempe Arcadum, a quibus sacratissimum intemeratum habebatur jurament uni dictum per sontem Stygem non procul Nonacride civitate , juxta Herodotum in Erato , vel ex aliorum sententia monte Arcadiae quapropter Cleomenes Lacedaemonius ad Arcadum fidem sibi datam firmandam , principes illius gentis viros ad Nonacrii venire voluit, quo loco per praedictum sontem jurarent, etsi prius iusjurandum dixissent, prout jam memoratus Scriptor sic cit resert Non incongruum duco hoc loco nonnulla dicere de maximo Deorum juramen- tu per lacum Stygium X Jovis instituto, teste Hesiodo in Theog. vers. scio.
Ipsam enim constituit Deorum magnum ut si juramentum. Unde vocem ρκος, id est juramentum, ab Orco, in serno, quidani deducunt. Illud jurisjurandi genus a Iove institutore caeteris Diis injuni tum est in honorem Stygis vel quia ipsam et cum filiis in bello contra Gigantes Iovi copias auxiliares prima praebuit: vel quia Victoria ejus filia Deo ad fuit, inquit Hesiodus vel quia ejus aquis in praelio sitim sedaverat . Quicumque eorum per illas aquas pejerasset, potu nectaris interdicebatur, ac divinitate exuebatur spatio centum annorum I alii Volunt tantum novem
sed Servius ex Orpheo ad novem millia annorum poenam producit . Quod si quis Stygi Arcaditae tributum juramenti honorem propter Numen divinum, quod ipsi praesidebat , opinetur e tamen Xemplis paulo post adducendis facile constabit, religio si si ima juramentorum invocatis mortalium
Dominibus aliquando concepta fuisse. Tom. Min Qua in-
284쪽
Quamvis frequentissimus erat in rebus nullius momenti iuramentorum usus, ut ex Veterum Comoediis aliisve dialogis .interlocutoriis sermonibus constat tamen haud pauci religiose iis abstinebant. Hinc illud Pla.
tonis: Super omnibus a iuramento cavendum.
Juramentum neque mustum oportet esse, neque usum. Item Menandri:
Dramentum fugias, etsi jus jurare potiss.
Nec tamen hi aut si quis alius ejusmodi sententias protulerit, omnia jusjuranda prorsus ejicere videntur: sed ea solummodo , quae non erant ob causas necessarias aut graves suscepta . Nam quod Ethnicus aliquis jurare in re magni momenti prorsus recusaverit , haud constat : econtra in assignandis legitimis urandi causis eorum Sapientes saepius versari invenias. Sic
Θεον ὀμόσης, μηδ' ἄν ευορκῶν μελλης . Juramentum delatum suscipe ob duas causas, aut teipsum a turpi crimine vindicans, ut amicos e maximo periculo liberans pecuniae autem catis et nullum Deum juraveris , neque pejeraveris. Ubi omnes jusjurandum , quod Dei alicujus nomine invocato suscipitur pro,pter pecuniam , prorsus improbat duas vero causas admittit jurisjurandi, quidem εχτακῶ sive judicialis, ut infamiam stigias , aut si amicum e magno periculo liberes quo exemplo Simplicius ad Epictetum utitur, adjiciam aut ut patriae magnam operam naves . Clinias Pythagoricus, cum trium talentorum mulctam jurejurando effugere posset , maluit tantae pecuniae damnum facere. Denique Hierocles nullum probat jusjurandum, nisi ob res necessariasin praestantes , quaeque in jurejurando obtineri non possint Τήρω αυ scit. ορκου, ut ait ille in Commentario ad aureum carmen 'thagorae νυ χρειαν ον τοῖς ἀναγκοοι imus τιμίοις - το ore δεμία ἀλη
Inter Deos Iupiter juramentorum praeses imprimis credebatur, imprimis inquam, quia omnium Deorum nomina in uramentis venisse videntur quippe per quemvis eorum jurare fas erat , quivis perjurus Deos offendisse in genere dicebatur , cujus loquendi modi innumera exstant Xem. pla attamen in consesso esse debet , Iovem prae caeteris Diis juramentis praefuisse creditum quod licet non tam plane liqueat ut autumant non, nulli ex voce jusjurandum, quasi foret Jovis jurandum, abunde demonstratur ex Euripide in Medea v rs. 69.
285쪽
AR AEOLOGIA GRAECA. Lib. II. Cap. I. ars
- Ο Jovem, qui iramentorum Custos hominibus exsimatur. Solonis statuto Athenienses in publicis causis jurare consueverant per triplicem Deum, nempe Iκεσιον, Καθαροπιον, ex ξακες ήριον vid. Pollux ij v III cap. XII. 9 qui Potius unius Iovis ρκίου tria nomina erant . Sunt etiam qui tres diversos Deos expresse nominant , veluti Plato in ut deamo , nempe Aπολωναe, Αθηναν, Ζῆνα, pomnem, Minervam, Iovem. Cui convenit Demosthenes in Midiana -- Δία, τον πολιου se δε Θη- νῶν. Per DOem, Apollin m oe Minervam. Idem contra Timocratem Orationem habens , ait: Eπομνυμι Δία, Ποσειδωνα , Δημητρα . Ad tiro Jovem,
Neptunum, Cererem. Et in sermone Vulgari per quemlibet Deorum jurabant aliquando per omnes eos in genere alias per duodecim maximos Deos, ut M et δωδεκα Θεους Spartani vulgo, et Σια , Per Castorem Pollucem Mulieres per Iunonem, Dianam, aut Venerem , seu, τω Θεω , id est Per Cerere. Proserpinam; quae juramenti formulae sexus muliebris propriae erant, JuXta havorinum Voc. 11, nec unquam a viris adhibitae, nisi mulierum exemplo. Non tamen inde colligendum, illa juramenta sola a mulieribus usurpata nam per caeteras eas, imo per Deos, ipsas jurasse aliunde abunde patet, praesertim ex Aristophane, sed illa ipsis fuisse tantum usitatissima. Viri per Deum illius negotii, de quo agebatur , aut loci , in quo aderant, praesidem jurare soliti erant in nundinis per Ηρμο γορααον, hoc est, Mercurium Forensem, ab agricolis per Cererem, ab illis, qui equis delectabantur , per Neptunum juratum est . Solos Athenienses ex omnibus Graecis per Isidem, Thebanos vero per Osiridem vulgo jurasse tradit lex. ab Alex Geniat. Dier. lib. v. cap. X. Aliquando e praecipitantia , aut ex nimia fiducia, aut ob aliam similem causam , per quemvis Deorum indeterminate saepius urabant, alteri parti concedentes quemlibet Deorum eligere, cujus nomen in praesenti causa invocaretur his Verbis , μινυμ μεντινα - Θεῶν qua formula usus est Plato in Dialogo, qui inscribitur Phaedrus, necnon occurrit in Epis Euxit hei ad Pytheam apud Ariste naetum. Alii nefas existimantes nomen Dei usurpare in qualibet re levicula dicere solebant Μα - , hoc est, Per illum , religionis causa nomine suppresses, prout scribit Phavorinus Voc. Μα. In causis de pecunia per ullum Deum jurare minime licitum fuisse tradit Isocrates apud Stobaeum Serm. XXV. Pythagoram cautes raro per eos jurasse , nec illud discipulis permisisse
nos docet Hierocles in othag. aureo Carm. vers. . sed loco Deorum jurare consueverant per τετραατυν sive quaternionem reserente Plutarcho in
286쪽
se, ne per Deos iurarent, quorum loco substituit canem anserem, arietem , similia animalia unde juxta illud placitum, κυ α χῆνα aut πλά- πινον, id est, per canem , anserem, aut platanum , jurare assiieverat iste Philosophus Zeno vero Stoicorum sectae institutor νη-- καππαριν seu per capparem. Apud Ananium quidam jurasse per cramben notatur a Coelio Rhodi g. Antiq. Le t. b. XXvII cap. XXVIII. cujuSjuramenti meminerunt Tele-clides, Epicharmus, AEupolis, necnon apud Iones maxime in usu sui si evidetur . Denique Interpres ad Homerum adnotavit , Graecorum vetusti di
τυγχαυνοντων , temere per Deo jurare, sed per alias quas is res.
Iterunt jurabant per solum quod calcabant , ut Horolytus apud Euripidem Hippol Coron vers. OZS.
Aliquando per flumina, sontes, undas, elementa, solem, lunam, stellas, quae ab iis habebantur sacratissima juramenta, ut discimus ex Alex ab Alex Genia Dier. lib. v. cap. X. Alias quivis jurare solebat per suum suppellectile, ut piscator per retia , milas per hastam , quod credebatur maximum jusjurandum, si Iustino fides adhibenda, qui lib. XIII tradit Veteres illud armorum genus pro Numine coluisses in cujus rei monumentum recentioribus saeculis Deorum statuae hastam gestare solebant : imo Eustathius in Iliad. α scribit Caeneum hasta in erectam pro Deo coli praecepisse . Reges Principes per sceptra jurabant , ut ex scriptis Homeri passim colligere est quod pariter existimabatur intemerat una sacramentum, quia sceptrum dignitatis Regis & Iudicis symbolum ac insigne erat. Similiter per homines jurabant, imo aliquando per mortuos cujus juris-jurandi praeclarum exemplum nobis praebet Demosthenes, qui in Orat ad Popul Alben. διάγους Μαραθωνι , id est, per illos, qui in praelio Marathonio fortiter pugnando occubuerunt, jurare ausus est saepius per vivos jurasse
asserit Stuchius lib. de Sacris pag. 3. Vulgo autem per σωτηριαν , sanitatem & incolamitatem , aut per ἀλγεα, infortunia, aut per nomina, aut per membra sua, ut oculos, dexteram , praesertim caput, quod credebatur sacrosanctum juramentum , quemadmodum patet ex hisce verbis Homeri 'm-no in Merc. vers. 7Α. πατρος κεφαλὴν μέγα ορκον μοῦμαι.
- patris caput m num juramentum juro Idem asserit Helena Menelao jurans apud Euripidem in men vers. 84 I.
287쪽
ARCHAEOLOGIA GRAECA. Lib. II. Cap. VI. 7
At sanctum jusjurandum per tuum caput uro. Nimirum quia caput omnium corporis humani partium praecipuum nobilissimum est vel quia sanitatis hieroglyphicum adhibebatur, prout opinatur Hansenius lib. de Dram. Vterum. Interdum per dilectissimos, cujusmodi parentesin liberi , vel per illos quos in maxima existimatione habebant , jurare soliti erant sae Pythago. rei per Magistrum Pythagoram , non sub nomine Dei aut Herois, sed quia tantum virum, cujus praeclara dicta & facta ad divinam naturam proxime accedebant, maximo honore dignum reputabant. Iuramenta manibus in caelum sublatis quandoque dicebantur unde Apollo apud Poetam Lachesim ανατῶνα jubet I quem Oreen recentioribus saeculis tantum introductum fuisse autumat Han senius. Aliquando in μιεγίλω ρκω, id est , magno Iuram ni , altari manus imponebant, pro ut patet ex dicto Periclis , qui amico illum sollicitanti ad perjurium sui causa respondit se ejus amicum osque ad aras tantum . Idem pariter colligi potest ex illis, quae Diogenes Laertius reser de Xenocrate viro moribus severis .incorruptis praeclaro , qui testis advocatus in causa quapiam, dictis quae pro certis noverat in re controversa, aram adire volebat, ad quam testimonium juramento firmaret , ni judices integritatem viri eY- perti illum uno ore inhibuissent, solis ipsius verbis fidem habentes . Denique eumdem ritum expressit Virgilius in illo celebri cedere inter Eneam det Latinum Eneid. b. XII. v xs. ΣΟΙ. Tango aras , medio siue ignes , o numina testor: Nulla dies pacem hanc Italis, nec foedera rumpet. Quin etiam ad nos transiit hic mos , ut jurantes Sacris Libris manus imponamus. Loco altaris, lapide usos fuisse scribit seifferus Antiquit Graeci lib. II cap. xv II. a Suid edoctus, qui illa haust ex Aristotelisin Philo chori scriptis , imo ad majorem confirmationem ex Demosthenis Orat in
Cononem haec verba citat: ουν τε παροντων καΘ' ἶνα ημῶν τουσὶ προς του ἱ- Θον αγοντες, λεξορκουντες. Tum nos singulos, qui aderamus, ad lapidem a Zduxerunt , ct jurarunt . Fateor Athenienses saepius προς- ἱΘον juras e quem seifferus perperam interpretatus suisse videtur nam Aristophanis Scholiastes in Acharn illius lapidis usum indicat isto versiculo Acharn Act.
TονΘορίζοντες δε γηρα τω λι Θ προσέ ταμεν. Murmurantes autem cum senio constitimus ad lapidem Ubi nos docet, illum λιθον fuisse ὁπμα, seu tristina . in nyce , aut publico
288쪽
blico oro, quo populi Atheniensis coetus convenire solebant: cujus appellationis alicubi causam reddit , cum Comoedus locum dictum fuisse Πεγραν asserit, quia petra aut rupe sitndatus erat hinc facile intelligitur, quinam fuerint ιΘωμιοm , id est , qui in nyce jusjurandum dicebant . In privatis pactis, ex more Romanorum , jurans manum suam alterius , cui jura. bat, manui jungebat; cujus ritus meminit Euripides in Helena vers. 8 . Ad haec igitur confirmanda dextram meam tange . Omnia enim pacta & cedera junctis dextris seriri ac firmari solebant vel
quia numerum denarium, qui ambarum manuum digitis perficitur, revere. bantur vel quia illa manuum junctio amicitiae & concordiae signum erat . unde , cum amici in unum locum conveniebant, manus jungere in concordiae testimonium consueverant. Dextra, quia honoratior , eo quod illa qui praesunt aliis imperant, in vulgarior usu erat, quam mistra; ad quod alludens Crinagoras in epigramm. I lib. I. cap. I. Anthol negat Romae
hostes viribus junctis illam vincere posse:
Romae ne tantillum nocebit robori, quousque manserit Dextera imperans Caesari considens. Denique inter testandum aliquando imam auriculae partem apprehendebant . Plinius Nat Hist. lib. XI. cap. XLv. in aure ima memoriae locus , quem tangentes attestamur. Ubi consuetudinis hujus rationem reddit ob quam etiam causam orire aurem admonere dicimus . Virgilius Eclog.
- Cynthius aurem Vellit, o admonuit. Unde Romani in attestationibus morem habebant , ut actor imam auriculam tangeret antestati, addens hoc verbum, Memento Ad quem Horatius alludit lib. a. fiat. IX. vers. 73.
Inclamat voce o, licet ante stari λ Ego vero Oppono auriculam, Unde ipsius apud Plinium legendum existimat antesari pro attestari emendatione probabili sorte, verum non ita necessaria. Caeterum illa pars auriculae, quam testes apprehendebant , ea de causa ο go nonnullis dicta fuisse
289쪽
ARCHAEOLOGIA GRAECA . Lib. II Cap.VI. 7
suisse videtur. Eomologici Auctor: Λοβο , et κατα μέρη των ωτων . Paulo post Λοβοὶ λέγοναι, έπειδὴ καρτυρόμενοι τινι, λαμβανο ριεΘα αυτουν. Praeterea omnia sacra foedera in honorem eorum , per quos jurabant. plerumque vel apri, vel arietis , vel capri , imo trium illorum simul , vel eorum loco taurorum aut agnorum sacrificio pangere moris erat . Alias a. pri , c. maetandi testiculos exscindebant, quibus insistentes juramentum dicebant . Aries aut aper ille sic mutilatus vocabatur τομίας. En tibi ritus. Primo pilos ab hostiae capite abscissos praesentibus distrahebant , ut indicarent omnes juramenti participes esse , prout docemur ab Homero Iliad. x.
Agnorum ex capitibus abscidit pilos sed eos pinea
Praecones Trojanorum s Achivorum distribuerunt principibus. Illius autem ritus sensum tradit Eustathius ex Sophoclis Fac Flageli seps.
Malus misis insepultus ejiciatur e terra, Radicitus cum toto suo genere exstirpatus, Impune, quemadmodum ego hunc praecido capillum. Postea Deo foederis initi testes in perjurum animadversuros invocabant. Quibus peractis , victimam mactabant gula fracta , secundum Homerum
oe jugulos gnorum abscidit saevo ferro.
Στομαχος enim primitiva significatione fauces denotasse observat Eustathius in hunc locum . Hinc orta phrasis Graeca , ορκια τεμνειν , Latine ferire foedus, hoc est, paZium inire . Deinde capita foederis , ambarum partium juramento firmandi, relegebantur, prout liquet ex induciis inter Graecosin Trojanos pactis apud Homerum. Iterum vina mixta in symbolum consensusin concordiae libabant. Tandem Diis rursus invocatis , libamina sundebant , voventes , ut primi per-juri sanguis atque cerebrum eumdem in morem effundi possint, sicut ex his Homeri versiculis Iliad. γ vers. 93. discimus: ἰνς δ' ἐκ κρητῆρος ἀφυσσάριενοι δεπάεσσιν Σκλεον, ηδ ρυχοντο ερις ριγενέτrσιν
290쪽
Vinum autem ex cratere hausum pocuhsEffundebant, o vota fac ebant Ditis sempiternis Si autem quid in Debat Achizorumqtie TroyanorumqVe Jupiter glorisi i me, maxime, o immortalas D ita tri prlares praeter foedera offenderint, Sic ipsorum cerebrum humi sua sictit hoc vinum, Ipsiorum , O liberorum: uxores vero aliis misceantur Usuveniebat in juramentis , ut dirisin imprecationibus se devoverent , si unquam per juri forent , praesertim istis de causis Vel ut alio ad fidem praestandam emcacius moverent pro exemplo sit juramentum Demosthenis
ἐξωλης εχτολοιμην . Si quidem lanine tiro , multa mibi bona eveniant , in pejero , penitus perram. Vel ut sanctiore Marctiore vinculo obstricti ad mentem . propositum mutandum nunquam adduci possent , Idcirco Phocen se apud Herodotum lib. I. Strabonem lib. v. qui in posterum urbem Massiliam in Gallia Narbonens condiderunt, iter ingressi , sacramento
imprecationibus se devoverunt domum nunquam reversuros unde natum proverbium , Φωκεων οὐ quod X tenditur ad quemvis sacro-sancto juramento obligatum.
Ut ad proposilium redeamus , caro , qua alias epulari solebant , in hoc sacrificio comedi nefas erat; idcirco illam inhumari in aedibus jurantis solitam fuisse tradit Eustathitaue in Iliad. . Priamus enim sic fecisse de victima sacrificii supra memorati videtur; sin vero jurans peregrinus foret, sacrificii caro in mare projiciebatur , ut Talthybi si is , ad quoddam Agamemno,nis jusjurandum firmandum mactata , vel alio simili modo peribat . Nec hoc in loco praetereundum , si quid ominos in sacrificio apparuisset , juramentum vel in aliud tempus distulisse , vel omnino abrupisse ; cujus facti e Lemplum nobis suppedita Plutarchus in Visa 'rrhi, qui, dum Pyrrhus, Lysimachus , massander ad pacem jam inter se initam sacro juramento
ac sacrificio firmandam in unum congregati essent , e capro , tauro , Scariete, qui in hostias producti fuerant, arietem repentina morte corrept Una
fuisse refert quod etsi plures deriderent, attamen Theodotus Sacerdos Pyrrhum a juramento dicendo prohibuit , si erens illud omen mortem unius trium Regum confoederatorum praesagire ex Vatis consilio pacem ratana habere recusavit Rex ille. Alexander ab Aleaeandro Geniat. Di p. lib. v. cap. . aliam jurandi sormulam nobis ita exhibui . Vestibus succinctis , en seque in jugulum dire,cto , coelum, terram , solem, ac Furias testes in illud, quod acturi erant invocabant; deinde Verrem mactabant, ac in mare projiciebant, quo sera ct jurament una dicebant,