장음표시 사용
311쪽
ARCA EOLOGIA GRAECA . Lib.IL Cap. IX. gon
stes loco jam citato tradit Apollini hac de causa dicatus est Mileti piscato res nonnullis adstantibus prima piscium captura vendita, retibusque in a. quam conjectis tripoda aureum nacti sunt , de quo obortae sunt lites vehementes inter piscatores emptores priores enim tripoda suum esse arguebant, quia solos pisces , quos capturi essent , Vendiderant alteri contra contendebant se totam capturam emisse, unde quidquid in retia inciderit , jure merito tanquam proprium sibi vendicabant: tandem , quum neutra partium alteri cedere vellet , consenserunt ut controversia ab Apol
line Delphico dirimeretur, qui .hoc responsum interrogantibus reddidit juxta eumdem ibid.Eκγονε Μιλητου, τρίποδος περι Φοῖβον ερωτας ος ο ν η πάντων πρωτος, τουτω τριποδα δες.
Mileto oriunde , interrogas ne Phoebum de tripode pCum si omnium Japientigimus , et illum dica.
Notandum autem est illud oraculum prolatum fuisse tempore , quo septem Sapientes in Graecia florebant idcirco tripus ille uni illorum inuis fuerit non convenit inter Veteres in munus oblatus est, qui cum renuisset modestiae causa, alterum donare voluerunt, si de caeteris, qui illum pariter recusarunt, unde illum Apollini tanquam sapientia sonti dicari statutum eli Tripus a Latinis dicebatur cortina, cujus appellationis diversae traduntur interpretationes, de quibus consulendi sunt Grammatici . Interim alii assirmant cortinam tripodis tegumentum solummodo fuisse , nomine facto a corio , quia e cute Pythonis consectam fuisse a pluribus credeba tur . Denique alii vero similius existimant hac voce denotari tentorium, in quo servabatur sacer tripus , quodque sic vocatum est a figura rotunda instar lebetis , quam referebat eadem de causa cortina usurpatur pro scena theatri ex qua actores derepente in medium prodibant pariter coeli hemisphaerium ab Ennio coeli cortina nuncupatur; tholus a quodam Scriptore exprimitur per cortinam theatri. Mulier, dicta Pythia, Pythonissa, aut Phoebas, Dei oracula reddebat; quarum celeberrimamin clarissimam fuisse Phemonoen , non solum quia prima oraculi vates fuerit, sed praesertim quia oracula carmine heroico prima protulisse vulgo credebatur , refert Pausanias in Phocicisci licet BoeoDelphica matrona in 'mno quodam tradat lenum cum Hyperboreis illud oraculum primum instituisse & primum responsa reddidisse versibusheroicis cujus verba apud Pausaniam in Phocicis haec sunt:
Hic posuere tibi juvenes penetralia Phoebe, Olim a 'perboreis Pagasusque, dius Ag)irus. Deinde pluribus aliis sacerdotibus Hyperboreis recensitis ad 'mni calcem: subjicit:
312쪽
Ωλκι θ', ο γένεα πρωπ Φοίβοιο προφατας, Atque olen , primus cecinit si oracula Phoebi Et veterum primus modulari carmina coepit. Qua in parte universae hominum opinioni, antiquissimorum Scriptorum te. stimonio firmatae , qui solas mulieres Apollinis Delphici vates fuisse unanimi consensu tradunt, eam adversari asserit Pausanias . At vero Herodotus
virum quemdam Aceratum προφητην fuisse tradi BL VIII cap. X I.
Sed & Homerus Cretenses narrat ab Apolline electos suisse, ut divina reseponsa ederent, 'mno in pomnem vers. 393
Cretenses ex Cno si Minoio, qui utique eit Sacra faciunt, se nunciant leges Phoebi Apollinis aureo ense praediti , quoaecunque dixerit Oracula edens e lauro in vallibus Parnassi.
Nisi sorte hi omnes inter sacerdotes αυποφητας potius , quam veros prophetasin divino Numine afflatos, recensendi sint. Plures Pythias simul fuisse censet Venerius is Dioinat o orac antiq. illudqtie colligit ex eo quod Herodotus Hist. lib. I. tradiderit Cleomenem muneribus corrupisse vatem Periallam , quae vocatur vaticinantium maherum antistes e illum recte conjicere non percipio , cum nulli bi me legisse meminerim plures Pythias simul vaticinatas fuisse : licet enim Iocus a Venerio adductus in Verisione Latina reperiatur, attamen nil tale in Graecis dicitur, nec inde merito in serri potest, ubi Perialia vocatur tantum προμαντις, quae etsi salum praeses sonare videatur nihilominus ex usu solito idem denotat ac μίτις, quo sensu ab Euripide in Helena usurpatur , ubi legitur
προμιαντις κακων , quae mala praedicit . Eodemque sensu ipsemet Herodotus alio in loco verbum προεμαντευσα et adhibuit plura eXempla afferre super
Prima institutione illae vates fuere virgines, donec una illarum ab Ech chrate Thessalo constuprata , illud sacrum munus commissum est mulieri. bus plusquam quinquagenariis, quaelibidinum appetitu non amplius tangebantur si autem castitatem unquam fregissent aetate parturiendi exacta illarum impudicitia hominibus non perspecta erat, unde oraculorum cie-ligionis digia ita integra servabatur . nihilominus virginum vestitum gestabant , quo signiscabant se castitatem virgineam' modestiam profiteri Vid. Diodorus Siculus tib xvi. Ad austerissimam temperantiam cassitatem servandam tenebantur, quae nec splendida&sumptuosa veste indui, nec habitum lascivientem adhibere permittebantur imo illis nec unguentis nec purpura uti licitum fuisse expressius nos docet Plutarchus rara de 'th.
313쪽
orae Antequam Pythia tripoda conscenderet, in Castalide fonte ad pede naParnassi , quo Poetae viri eodena Numine inspirati lavarim potari dicumtur, totum corpus, praesertim capillitiem , lavare solebat quum prius in tripode sedisset, laurum vicinan quatiebat, vel non raro solia decerpta comedebat . Praeterea ipsam et vates tripus sertis laureis coronari solebant prout discere est ex Aristoph. Scholiaste Pluta Act. I. Scen. I. ubi quis inducitur roganScetii ergo Phoebus garru per coronas RNec sola Pythia , sedin alii vates , lauro , quae Numinis amatum iuvare
credebatur, utebantur; unde dicitur μαντικον φυμ, id est , planta propherica . Divinus afflatus in ventrem Pythiae tripodi insidentis inspirabatur quae idcirco vocatur ἐγγαστρίμιυθος aut κυερνομαντις, quia Daemon saepius intra illam loquebatur. Numinis afflatu accepto, extemplo inflabatur spumabat, imo in orbem agebatur , capillos vellebat , carnem incidebat , in omni gestu phrenesi ct insania correpta videbatur . Non tamen semper eumdem in morem assiciebatur , si enim Daemon leviorin mitior oret furor multo remisssor erat ; sin vero morosior malignior , insolitum in morem urebat; ipsemet lutarchus de Die tui c. tradit exemplum vatis cujusdam, quae tanto furore correpta est , ut non solum qui interrogabant, sed desipsi sacerdotes ejus adspectu perterriti aufugerint, im e pa-roxysmi vehementia ipsa vates mox occubuit Sub tripode visum fuisse draconem, qui response reddebat, juxta nonnullos, vulgo credebatur serpentem c λῶ,αι περὶ re τριποδα tradit etiam Eusebius lib. I v. de Vita Consant . Et ab eo icta quaedam Pythia decesssisse fertur. Unico anni mense oraculum interrogare licebat . Hic mensis apud Plutarchum sudest. Graec Ix vocatur βύσιος, ut quidam volunt, quasi pti ιος, φυειν nasci, quia ineunte vere, in quam anni tempestatem ille mensis incidebat, omnia florentin germinant cujus nominis hanc genuinam non fuisse causam abunde probat Plutarchus ibidem, quia Delphi non B pro P, ut acedones , qui pro Φίλιωπος , Φαλακρος in γερονικα dicunt Βίλιππος, αλακρος, Δ Βερονι καί sed pro II utuntur vulgo enim παιτειν , βα- τῶν in πικρον, βικρον efferre solebant quapropter βυσιος ponitur pro πυ- σιος, δια δε πυσιν, quia illo mense Apollinis oraculum sciscitari licebat quae est genuina illius populi dialectus. Illius mensis dies septimus dicebatur Λpollinis natalis, cognominatus πολυφθοος, male πολυφθονος, ut quidam
legunt non quia illo die libi genus, quod dicitur φθοὶς, coquere solebant, sed quia Deus oracula libere & abunde proferebat ab initio Pythia hoc solo die responsa reddebat , testibus Callisthenes Anaxandri de apud Plutarchum imo recentioribus saeculis semel singulis mensibus oracula pandi
solebant. Qui oraculum consulebat, ampla munera Deo offerre tenebatur unde lapsu temporis hoc templum reliqua in toto terrarum orbe opulentia , dignitate, α decore superavit necnon Aphetoriae opesi ab φήτωρ pollinis
314쪽
nis cognomine , quia oracula proserebat , ut nonnulli asserunt vulgari proverbio pro abundantia & opulentia ponuntur . Praeterea qui responsa quaerebant , suas interrogationes paucissimis verbis , quantum fieri posset exprimere debebant : prout a Philostrato in Vita Apollonii lib. I. cap. v. traditur. Caeterum Apollini sacrificia facere solebant, quorum si omnia n. auspicata viderentur, vates responsum denegabat. In illis sacrificiis quinque sicerdotes, dictos σιους, id est, sancto , vatibus iministrasse simulque climiis plura alia munera obiisse, is Deucalione oriri creditos, reser Plutar. chus loco citato Muttin illorum antistes vocatus σιωτηρ, id est , Arifcator licet Plutarchus scribat hostiam, quae in σίοις initiandis mactabatur, illo nomine nerri solitam esse I nisi pro re Θυ οριενον ἱερειν , seu sacrificiumma fatum , nobis liceat legere του Θυομενον ἱερειον , vel sacerdotem qui hosiam a tabat. Denique sacerdos dictus αφητωρ eadem de causa, qua ipsemet Apollo hoc nomine insigniri solet , vati semper praesto aderat in oraculis administrandis. Responsa semper Graece reddita fuisse liquet ex Ciceronis lib. I. de Diavinatione, qui oraculum apud Ennium ab Apolline Pyrrho Epirotarum Rogi reddit una hoc versiculo, o te , Eacida, Romanos vincere puse,
Inde genuinum non esse colligit, quia Latine oracula eloqui nunquam assueverat Pythia necnon ex eo quod Pyrrhi temporibus a responsis carmine proferendis desuevissent , qui mos ut jam dictum est superioribus saeculis a prima oraculi origine, ex Phemonoe Pythiarum primae institutione obtinuerat. Imo antiqui Graeci leges versibus tradebant unde , teste Aristotele , νόριος , qui proprie denotat legem , saepius pro carmine aut hymno ponitur. Ipsi veteres Philosophi placita sua, quae in lucem edere vellent hominibus mandare solebant ut paucis dicam , vix quidquid egregium eximium, ac momentosum illis temporibus scriptum est , quod versu non donatum uerit . Pythiae carmina plerumque incompta inconcinna nec Homericis aut Hesiodeis aequiparanda fuisse narrat Plutarchus Tract. de 'th. Orac quod tamen addit ille , Apollini Poetarum Deo minime vertitur culpae, quia rem solam Pythiae pandebat, quam sub qualibet somina proserre vati licitum fuit sensus ab Apolline, verba vero Pythia manabant. Eodem Trasi scribit, ex nonnullorum sententia plures Poetas intemplo alitos fuisse, qui oracula eo ipso tempore quo proferebantur accepta versu ornare callebant . Carmina utplurimum exametra erant ; quocirca sequens oraculum, juxta Suidam in Voc Σοφος, Apolline tanto Auctore indignum fuisse creditum est, quia longius a cothurno heroico recedebat:
Σοφὸς Σοφοκλῆς , σοφω τερος γ Εὐριπίδης,
Sispiens Sophocles, sapientiorque Euripides,
Hominum autem omnium Socrates sapientissimus.
315쪽
ARCA COLOGIA GRAECA . Lib. II. Cap. IX. os
Recentioribus seculis, quibus oracula in contemptum adduci coeperunt, illa carmine sterri desierunt , cujus rei cauta abunde ventilantur a Plutam cho in Tractatu de hac materia composito, qui a Lectore consulendus est Unum tantum notabo nimirum, ut mos responsa carmine reddendi non tam universe obtinuit , quin prosa saepius illa reddita fuerint quod tu tarchus innuet neris exemplis demonstrat ita vice versa non adeo obsoleve runt carmina, qui saepius oracula illis mandata fuerint, cujusmodi exem plum suae aetatis nobis tradit idem Scriptor . Et in Augusti tempore , etsi prius desiisset metrice fari Apollo, oraculum sertur de Salvatore nostro versia redditum, cum Imperator ille de successore Imperii sciscitaretur de quo vid. Eusebius, Zonaras, me irenus Denique memoratur oraculum Iuliano τω παραβατη Versibus datum, quod postea describetur. oracula Delphica, comparate ad nonnulla alia , clara perspicua jure merito dicuntur: quapropter eos, qui a Iove Dodonaeo Obscurum responsum acceperant , ab Apolline Delphico , qui innumera explicuerat , illius interpretationem quaerere solitos fuisse refert Hermeas Philosophus . Nihilominus vulgo obscura ambigua erant, ita ut Apollo dictus fuerit λοξίας
quia ejus responsa λοξα ψ σκολια , id est , flexuosam intellarati, talia
erant . Heraclitus apud Plutarchum de Apolline haec habet , sin λεγωχρυπτει , αλλα προμαινω, hoc est, veritatem nec dilucide profert, nec omnino
celat, sed tantum subin at quocirca, si rerum exitus hominum spem fefellisset , culpari potius debebant illorum imperitia & sinistra oraculi interpretatio , quam Apollinis persecta scientia' veracitas in dubium adduce
rentur. Sed hujus obscuritatis causa , quam assignabant Veteres , est apud Clementem te Strom. v. υ καθαρω γα καθαρῶ φά Θοα ου Θεμιτοι , c. puro enim purum contrectare nefas, c. nempe res divinas existimabant non esse temere vulgandas, ne in profanorum hominum contemptum in
Illius oraculi veritas tanti nominis sui , ut m ἐκ τριποδος, id est , responsa a tripode reddita, trito proverbio dicerentur de rebus certis indubiis: quapropter Cicero recte arguit Delphicum oraculum ad tantam existimationem nunquam pervenisse , nec ab omnibus sere regibus 4entibus opulentissimis muneribus ditatum sui sies, ni suarum praedictionum certitudo omnium praeteritorum saeculorum Xperientia abunde comprobata suisset. Sed recentioribus saeculis, diu ante sua tempora , inquit Cicero , malam famam sibi conflavit illud oraculum imo Pythiam Φιλιππιζων , h, lippirare, id est, Philippi Macedonis voluntati plus nimio parere, conqueritur Demosthenes, qui trecentis annis ante Ciceronem floruit. Iterum munus a Clisthene accepisse dicitur, ut Lacedaemonios ad Athenienses a Tyrannorum jugo liberandos adduceret . Denique Perialia Pythia a munere excidit, quia viri cujusdam a Cleomene subrogati artibus corrupta suit, ut diceret Demaratum Cleomenis Collegam non genuinum fuisse Aristonis filium , quibus auditis ore ut tanquam illegitimus haeres de throno pelleretur sperabat. Quando cur illud oraculum cessaverit , incertum est ejus antiquam existimationem suo tempore periisse tradit Strabo lib. IX. Dio narrat a Ne
316쪽
ιχιον, ξ ου ρον το πνευμα ανηει, in os illud , onde sacer spirittis exibat . Ι-ierum Iuvenalis aevo Di illum locum deseruerant , si illius Poetae verbis Sat. Iv. v r1. 3q. credere las est:
- Delphis oracula cessant. Minutius Felix suo quoque tempore siluisse testatur me 'rrho inquit Ennitis pomnis mihi responsa confinxit cum jam poli versus facere desiisset cujus nunc cautum illudis ambitium defecit oraculum , cum Spolitiores homines S minus creduli esse coeperunt. Imo diu ante pugnam Phara salicam cessasse tradit Lucanus lib. v. non tillo saecula dono Nostra carent majore Deum, quam Delphica sedes, Quod siluit. Quae non ita intelligenda sunt, quasi penitus periisse & in perpetuum silui
se illud oraculum vellent hi Scriptores , quod tum cessasse tum iterum viguisse abunde demonstravit an Dale Disseri de Oraculis. Responsa ibi reddita sua aetate, quae in Marci Aurelii ejusque filii Commodi Imperium circiter incidit, testatur Lucianus Alexandro Pseudomante sed, an ab Apolline processerint, an vero supposititia fuerint, de ire non audet. Praeterea hoc, Delium, Dodonaeum, pluraque, alia oracula usque ad tempora Iuliani postatae, qui illa interrogare solebat teste Theodoreto, Xstitisse certum
est,in quidem ab Apolline Delphico tale responsum habuit:
Ου πάγαν λαλέουσαν, ἀπέσβετο si καλον υδωρ Dicite regi, ad terram cecidit pulcra domus, Non amplius Phoebus tugurium, non laurtim vaticinatricem, Non fontem loquacem, exsin ta enim es amoena aqua. Ex quibus post hoc tempus silvisi e oraculum hoc colligitur verum an iterum frequenter responderit, aut quando alia penitus exstincta fuerint omni .no incertum est. Qui plura velit scire de oraculorum cessatione , consulat Van Dale Tra fatum de hac materia scriptum
Relictis Delphis , ad Scythas Hyperboreos se recepisse Apollinem discimus e Claudiano:
pulcher Apollo Lustrat 'perborea Delphis cessantibus aras. Librum de illius Dei oraculis eorumque in hunc locum transmigratione scripsisse dicitur Abaris Scytha Apollinis sacerdos Imo, dum pestis per to
317쪽
ARCHAEOLOGIA GRAECA. Lib.II. Cap. IX. o
tam Graeciam grassaretur , Oraculum hinc petierunt Athenienses quo vota preces pro reliquis Graecis facere jussi sunt in posterum dona mune raque, quae olim Delphis dicare solebant, eo miserunt. De templi Delphici opulentiain dignitate plura adderem , ni Lectori jam plus nimio taedio fuisse non immerito metuerem; si autem quis cupiat tempus d otium in illis minutiis legendis insumeres, splendidorum aedificiorum , pretiosorum munerum , Opificiorum summa arte elaboratorum
plurium aliarum illius loci rerum selectissimarum , amplam' accuratam descriptionem ipsi exhibet Pausanias.
Cirrha, Delphorum navala ab iis stadiis LX distans, oraculo Apollinis
celebris erat. Statius Thebaid. lib. VII. vers. II. Tunc Ο o eae tacuere oracula Cisrhae. Ubi Lutatius libe habet In Cirrha tantum prospera Deorum Asantur oraculi nam cui existum tinminebat, taciturnitate templi penitus damnabatur Alii quoque plures memineres quamvis neque Strabo, nec Pausanias quidquam de oraculo tradunt, posterior Cirrhaeum agrum Apollini dicatum, templum, in quo visebantur Apollinis, Latonae, Dianaeque statuae, memoret, caeteraque sigillatim describat, quae ad Cirrhaeos per inent. Quidam de Cirrhaeo oraculo ita loquuntur , quasi propter urbium viciniam eo nomine Delphicum appellarent id occis Pythone obtinuisse Apollinem tradit Seneca, quod Delphico convenire sciunt omnes Vr . Oetaeo vers. 92. Cirrhaea Paean templa, o aetheriam domum Serpente Geso meruit. Et sicut Delphis Pythia scemina responsa dedit , ita Cirrhaea vates ab eodem Tragico memoratur Oedip. vers. 269.
Et me nostris oribus testis veni,
Fatidicae vatis ora Cirrhaeae movens.
Statius Cyrrhaeam antrum memorat , quod Delphico specu apprime convenit, his lib. ΙΙ. vers. 67 - non Cirrha promiserit antro
Certius , aut frondes lacis quas fama Molossis Chaonia sonuisse tibi.
Ex insu Iarum Cycladum congerie in mari Egeo celeberrima fuit Delos . Poetis autem celebratur , eo quod Apollinis Dianae locus natalis fuerit, qui ea de causa ita sacer intemeratus habebatur, ut Persae, dum caetera fere omnia Graeciae templa diriperentin everterent, templo Delio pepem cerint, quod in littore ex opposito Euboeae eo ipso loco , quo Apollo natus esse fingebatur , situm erat. Hoc in loco imago draconis Apollini dicata est , responsa reddens , quae non solum Delphicis minime cedebant, sed ea & reliqua Apollinis oracula , prout nonnulli tradunt , longe su- zabant: quia clare . perspicue proponebantur me ulla imbiguitate tene-
318쪽
tenebris. Sed illa responsa toto anno reddita suisse minime credendum est; Apollo enim hic stationem aestivam solummodo tenebat, hyeme vero se recipiebat Pataram Lyciae civitatem , prout notavit Servius Commentari in haec Virgim carmina Eneid. lib. v. vers 1 3.
malis tibi Θbernam ociam Xanthique suenta Deserit , ac Delum maternam invisit Apollo.
Ara Delia inter septem mundi miracula a nonnullis annumeratur ab A polline autem puero quartum annum agente posita est,' ex cornibus ca prorum a Diana in monte Cyntho occisorum mirum in modum sine ullo conspicuo vinculo aut caemento concinnatis condita est , prout ab vidio
Miro S nnumerἰs fructam de cornibus aram. Viva animalia ad hanc aram mactare illicitum fuit, imo locus ille, quem
a caede & omni pollutione purum Dii servandum edixerant, sanguine contaminabatur . Nec canes in insulam venire , nec quemquam ibidem mori aut nasci permissos fuisse tradit Thucydides lib. v. quapropter Athenienses, ut ex oraculi sussu insulam purgarent , ipsa cadavera ex monumentis effossa in vicinam insulam inhumanda transmiserunt: ut autem in posterum ab hujusmodi pollutione tutam servarent, edictum latum est, quo quivis lethisero aut periculoso morbo detentus,' mulieres gravidae in parvam insulam dictam Rhenam migrare tenebantur. Hoc loco non praetermittendum est , Ambarvalia in honorem Apollinis ab Atheniensii bus in insula Delo quotannis celebrata fuisse . Illa autem se- sta instituit Theseus, quum ipseM reliqui Athenienses adolescentes in Cretam trajecti , ut a Minotauro orarentur , Apollini voverunt , si unquam salvosin incolumes domum reducere dignaretur, se singulis annis ejus templum Delium religionis causa invisuros . est vocabantur Θεωρια, qui illa celebrabant Θειυμ δε αελιατ mi , a nona in insulae , praeses Αρχιθέωρος navi vero, quam conscendebant, Θεωρ - Δηλιας, qua ipsa navi in Cretam vectus est Theseus ejusque socii plutarchus autem tradit illam usque ad Demetri Phalere tempora Athenis exstitiisse , quia continuo reficiebatur in antiqua carieque confecta tabulata recentibus cianis resarciebantur ita ut Philosophis praebuerit materiam disputandi inquirendi , an quae tot instaurationesin immutationes passa fuisset , eadem individua navis dici posset , necne Θ imo plures inde suam opinionem illustrare conabantur , qui tuebantur corpus humanum eamdem numericam substantiam semper manere , etsi per totum Vitae curriculum antiquae partes continuo dissiparentur,in novae accederent qua de causa navem sempiternam vocat Callimachus 'mno in Delum: Eνθεν ς ζωον- ειυριδες , ερα Φοίβω,
Hinc sempiternam Theoridis, sacra Phoebo
319쪽
Cecropidae mittunt armamenta navis istas. Ite incipiebant quam primum Apollinis sacerdos navis clavum sertis coro naverat, teste Platone in Phaedone I X inde urbem purgareis lustrare as. sueverant nec ullum sontem morte plectere licitum fuit , donec domum rediisset quam ob causam Socratis cenam ad trigesimum diem a senten tia lata productam esse nos docet Xenophon morab I b. v. Theori co ronas ex lauro in capite gestabant , stipati duobus viris ex familia di ista Κηρυκες , qui hoc anno munere παρασί ν de quo superius actum est fungi debebant His praeibant viri secures prae manibus gestantes , quibus in praedones excurrere Viderentur in memoriam Thesei praeclari facti, qui Troezene Athenas rediens regionem interjacentena a latronibus hinc inde grassantibus liberavit. Ad quem morem alludere videtur schylus Eume. nid initio:
In pompa vero deducunt eum, e plurimum colunt Vias exscindentes filii Vulcani, terram
Horridam reddo ntes frugiferam. Eo tendentes ἐναβοανων , adscendere , redeuntes Vero κααβανων , descendere, dicebantur. Appuli ad insulam sacrificia & est in honorem Apollinis celebrabant quibus peractis in navem reversi domum repetebant Iis in patriam reducibus populus obviam ire foribus apertis praetereuntes
salutare solebat quem honorem sibi non persolutum esse conqueritur Theseus in Euripidis Hippoldito vers. 792.
Haud enim me ut peregre advenientem dignatur familia Portis apertis hilariter salutare
sed agamus de oraculo Apollinis Didymaei sic illi teste Macrobio M.turnal. lib. I. cap. v II. 9 a duplice luce, altera diurna a se directe immediate procedente, altera vero nocturna mediate a lunae corpore reflexa quam generi humano impertitur. Locus, qui pariter Didyma dicitur, in
agro Milesio fuit, unde Apollo Milesius dictus est. Iterum vocabatur or culum Branchidarum Wipsemet Apollo Branchides a Brancho, qui Maeliare filius putatilius ab Apolline genitus erat solenne en in antiquis Hemibus, ut duplicis patris , alterius mortalis , qui illorum matris sponsus erat, alterius vero ejusdem Dei moechi, qui illius amore ardebat, filii di
320쪽
eerentur exempli gratia , Hercules Iovis Amphitryonis filius , Hector Priami & Apollinis credebatur,in sic de caeteris. Ille Branchus, ab Apolline, cui osculum singulari casu dederat , corona sceptro simulque vaticinandi dono acceptis, derepente disparuit Paulo post tempore splendiduna templum in ipsius & Apollinis honorem conditum est, unde Statius canit Thebaid. lib. II. -- patrioque aequalis honori Alii illud nomen deducunt a Branctis Thessalo adolescente , quem deperibat Apollo , quemque in suum templum introductum summis honoribus donavit vita defunctum . Sed illud templum Iovi Apollini sacrum tradit Stephanus Byzantius in Voc. Διδυμ α forsan tribias simul dicatum fuit Varro oraculi originem sic describit, de Branchi matre agens Ilia cum pris
gnans ex eo esset , vidit in somnis per fauces suas introisse solem texi se pertent rem ideo infans editis Branctus vocatus es , quia mater ejus per fauces βρογχον bibi viderat uterum penetrasse . Hic cum in Oseis Apollinem Uctilatus fui'sse , comprehensus es ab eo , oe accepta corona virgaque , vatia cinari coepit 'sulito nusquam comparuit . Templum ei factum est , qtiod' Branchon nominatur Apollini Philesio conisecrata sunt templa , quae ab
osculo Branchi , me certamine puerorum Philesia nuncupantur . Oraculum hoc erat ut Herodoti verbis utar εὐπαλαιγι θυμέ:/ον , πῖ ωνές τε παντες se Αἰολέες ιούθεσαν χρεε Θαι , pervetustum . eoque tum Iones universi , tum AEoles uti consueserunt. Habebatur autem χρης ηρίων Ελληνικων χετα Δελφου κρατιατον , oraculorum Graecorum post Dr bos optimum, tradente Conone in
Photii Bibliotheca Illud templum C iuxta Strabonem lib. XI v. Suidam in Voc Βραγχι -δαι tempore belli Perlici dirutum & igne consumptum est , quum prodi, tione Branchidarum sacerdotum in barbarorum potestatem venisset ii aut ena; istam sui sceleris poenam non immerito verit , .erxem pro ossicio Persis praestito rogarunt sedem in remotissimis Asiae finibus , unde in Graeciam nunquam redire possent, sed ubi a quaesitoris persecutione tuti tectique o rent; qui petitione ab Xerxe rati habita, prosecti, licet plura inauspicata omina iis visa fuissent, urbem condiderunt , eamque secerunt suo nomine Branchidarum . Sed parentum crimen divina vindicta ulta est in liberos quos Alexander Magnus devicto Darioin subjugata Asia internecione dele-Vit , civitatemque solo aequavit , ut significaret se illorum impiorum hominum ipsam progeniem execras i. Persis debellatis ,- pace Graecia reddita , ex Strabonis loco citato , tam amplifice a Milesiis reaedificatum est illud templum, ut caetera Graeciae templa magnitustine superaret, ad tantam molem excreverat, ut infectum relinquere coacti fuerint oppidi enim & ad minimum quatuor aut quinque stadiorum ambitum aequabat. Aliud Apollinis oraculum Abis Phocidis civitate memoratur apud Herodotum lib. I. cap. XLv1.- Stephanum Byzantium Voc. βαι , item Hesychium' havorinum ad Voc Stephanus Delphico antiquius facit phocles illius pariter meminit Oedip. Ir. frs. 8.