장음표시 사용
331쪽
Niliacumque pecus patrioque aequalis honori
Branchus, nri ae m rusticus ac la Pisae
Pana Locaonia nolisurnum exaudit in umbra. Terrae oraculum priscis temporibus suisse apud Eleos docet Pausanias E
Oraculum sui Mycenis, si Senecae credamus These vers. 77. hinc orantibus Responsa dantur certa, cum ingenti sono Laxantur a/to fata, ct immugit specus Vocem Deo solvente. Troezene Peloponnesi civitate ab antiquis temporibus Musis & Somno a.
ram dicasse Ardalum Vulcani filium , tibiae inventorem musarum gratiosum, a quo dictae sunt Ardalides, nos docet Pausanias. Qui oraculum sciscitabantur, a vino per aliquot dies abstinere solebant deinde juxta aram decumbentibus remedia suis morbis sanandis propria tacito Musarum aD flatu in somnis revelabantur. Epidauri Peloponnesi civitatis Esculapii ob morborum sanandorum facultatem, quorum praebia in somnio indicabantur, templum suisse narrat Pausanias in Corinthiacis . Sanatorum autem nomina simulque sanatio in sacras templi tabulas reserebantur . Sequentibus saeculis illud Numen Romam transiit jussu Apollinis Delphici , qui cum Romanis interrogantibus respondisset, pestem, quae tunc temporis inter illos grassabatur, se sola illius Dei ope pulsuros , legati Epidaurum missi sunt , ut inde sacram es figiem accerserent; sed Epidauriis tam benefici hospitis acturam facere o. lentibus , . Esculapius sub ingentis serpentis sorma navem Romanam sua sponte petiit, in qua considens magna cum pompa Romam transvectus ibi. que ingenti omnium gaudio exceptus est, qui plaga mota, neXigua fluminis Tiberis insula templo donatus,' sub illa ipsa forma, quam assium pserat, cultus est. Haec a Plinio Nat. His lib. v.' ab vidi Metamorph.
lib. v. pluribus verbis narrantUr.
Amphiclea quae ab Herodoto Ophite , Amphicae vero ab Steplaano dicituro templum , in quo nulla imago , saltem quae conspiceretur , Baccho dicatum erat, quae morbos sanasse medicina per somnia indicata, ope vatum , quos suo Numine amabat , futura praedixisse dictitabant Amphiclei referente Pausania in Phocicis. In ditione Corinthiaca inter Lechaeum & Pagas Iunonem oraculum te nuisse tradit Strabo in Corinthi descriptione. Fuit in Laconia stagnum fatidicum Iunoni sacrum , in quod placenta injectae si mergerentur quid boni, sin vero emergerent, quid mali ominis portendere credebantur.
Lesbi Orphei caput oracula edidisse in gratiam quorumlibet interrogantium, sed praesertim Graecorum, quibus praedixit sine Herculis sagittis Tro. jam se nunquam expugnaturos, nos docet ex Philostrato Coelius Rhodigi- Tom L S s nus
332쪽
nus Antiq. Lect Γb. XV cap. IX. Praeterea addit Persiae Sc Babylonis Reges per legatos illud oraculum saepius consuluisses, praesertim Cyrum , cui se, scitanti de genere mortis, quo occubiturus esset , responsum redditum est τὰ ω Κυρε, α τὰ id est,m 'a fata, o ore , sunt tua ς quibus verbis significabatur Regis illius obtruncatio o Orpheus enim illa morte periit in Thracia a mulieribus rabie in eum percitis , eo quod ab illarum sesu abhorreret cujus viri caput in mare projectum Lesbum appulit , ubi vaticinabatur in antro subterraneo . Porro notandum plures initiatos suisse Orphei sacris, dictos idcirco ορφεοτελεσας , qui suis discipulis certum sce licitatis gradum post mortem pollicebantur cuidam enim Philippo, illius sacrae disciplinae assecla pauperrimo , illam praerogativam jactant , Leotychidas Spartanus respondisse dicitur, Cur non moreris , stulte, tit morte aerumnis titi finem imponas Quum quis illius societatis mysta fiebat , praesertim ad arcana celanda juramento obstringebatur. In Laconia inter Oetylum Thalamas fuisse templum & oraculumnus, quae in somnio responsa inquirentibus reddebat, asserit Pausanias in
Plutarchus in Agide meminit alius celebris oraculi halamiis Laconiae civitate sacri Pasiphae, quae juxta nonnullos existimatur Atlantis filia, ex Iove filium Ammonem peperit. Alii vero censent illam fuisse Cassandram Regis Priami illam , quae hoc in loco fatis cedens dicta est Pasiphae .
παρὰ το πασι φαινειν τα μιαιν iα, id est , a revelandis oraculis . Iterum alii
opinantur fuisse Daphnen Amyclae filiam , quae ab Apollinis facie fugiens d in laurum mutata, dono vaticinandi ab illo Deo ornata est . Agim Spartae Regem , Lacedaemoniis ad priscos mores revocandis Lycurgi legibus antiquatis auctoritati reddendae studentem, non parum adjuvit animavit istud oraculum, quo populus jussus est ad pristinam aequalitatem redire Cleomene idem iteruna tentante, idem consilium ab oraculo acceperunt hunc in modum, prout tradit Scriptor mox citatus in Cleomene Συ-
forte dies, uni Ephororum in Pasiphae templo dormienti mirum somnium ostensum fuit ei enim videbatur , quo loco considere Ephoris solenne est ad jus dicendum, una sella positi, quatuor vero sublatae istium autem obstupesceret, voce fano reddita, dicens, hoc Spartae conducibilius esse. In cacumine Cithaeronis montis Boeotiae exstitit antrum dictum phra gidium , in quo plures illius regionis incolae a Ny mphis dictis Sphragitidibus inspirari credebantur, qui idcirco Νυριφόληπm , id est ,-Mmphis af
333쪽
ARCHAEOLOGIA GRAECA . Lib.II. Cap. XII gra
tismo autem cadaver Eurditanus coronabit populus, cuique altas hab tat sedes Tramnae. Plura alia oracula , praesertim Tiresiae, Egei alia minoris notae ,
quae idcirco praetermitto, apud Veteres memorantur.
DEsCRIPTIs ceIeberrimis Graeciae oraculis , quae pro primariain nobili
sim naturalis divinationis specie jure merito habentur, ad secundam quae Graece Θίομαντεια dicitur, pergam : componitur autem ex duabus vocibus, quibus simul sumptis a caeteris divinandi artibus distinguitur priore nempe εος , discernitur ab artificiali divinatione , quae etsi Diis tribui Iiceat, attamen ab iis non immediate manat , quum experientiain industria acquiratur: posteriore vero , nimirum μαντεια , Oraculorum Vaticinationibus opponitur, quae licet generaliore nomine quamlibet divinandi speciem denotet, nihilominus strici iore sensu tribuitur tantum praedictionibus
ab hominibus prolatis qua significatione opponitur χρ 1σμ ω , sicut Observavit Sophoclis Scholiastes in Oedip. Ur. Haec de nomine. Quoad rem ipsam, Θεο χανγ o distinguitur ab oracul rum divinationes nimirum illa , quae per interpretes tradebatur , ut DeIph s moris erat , in caeteris enim speciebus discrimen clarius patet in eo quod posterior certo tempori loco semper alligata erat : Pythia enim nullo alio loco quam Apollinis templo, in sacro tripode a Numine Ai- flabatur; contra Θεομαντεις liberi nec loco aut tempori adstricti erant, sed sacrificiis aliisque solitis ritibus peractis semper & ubique vaticinari po
Di versi vates divinum afflatum diverso modo non semper accipiebant Pythia enim ipsaeque Sibyllaein plures alii sati dici furore divino correpti rabie intumescebant, quasi urerentin insanirent quem horridum adspectum Sibyllae tribuit Virgilius neid. lib. I. ζys. 7-- cui talia fanti Ante fores stibis non trilitis, non color tinus, Iuc complae mansere comae , sed pectus anhelum. Et rabie fera corda timent majorqtie videri, Nec mortale sonans fata es namine quando Jam propiore Dei. Omnes vates sic furere solebant, spumantes, uluIantes,in peregrinos homrendosque sonos edentes imo saepius dentibus frendebant , trepidabant tremebant, Minnumeros alios insolitos gestus agebant; unde plures putant
vocem μαντις dici α, του μα ινε Θαι saniendo.
Alii mores iis cum Pythia communes erant , illos tantum notabo, qui S Perage
334쪽
peragebantur lauro, quae Apollini vaticiniorum Deo a Daphnes illius dilectissu te amasiae morte mutatione sacra suit, quaeque inspirationem multum adiuvare credebatur, quocirca dicitur μαντικον φυτου , planta fati a ut canit Claudianus e venturi praescia laurus Illius autem arboris ramo eorum capita coronari solita suisse patet ex iis, quae Euripdes in Andromache de Cassandra habet; cui accinit schylus in Aga
Et sceptri fati a cisca collum corosias
Quo in loco σκῆπτρον sumitur pro baculo ex lauro, quem vates in manibus gestare solebant Graece dici υντηριον nos docet Hesychius . Praeterea , ilialius arboris folia comedere iis solenne erat, unde Lycophron Cassandra vers. 6. haec Cassandrae tribuit: Δαφννεφάγων φοίβαζε i. λαιριων σπα. Laurisor vaticinata es ore. Imo ipsa Sibylla apud Tibullum lauri sum tantam praerogativam existimat , ut virginitati aequiparet , quae etsi ab aliis vatibus saepius neglecta attamen huic sacratissima semper fuit Cassandra enim Agamemnonis pelle suit; si quis autem objiciat ei captivae vim illatam fuisse , apud omnes in consesso est Helenum Andromachen duxisse uxorem nec minus notum Manto filiam patrem Tiresiam caecum circumducere solitam. Sed ad Sibyllam redeamus, cujus verba apud Tibullum lib. II. DI. v. haec sunt: sic usque acras innoxia laurus scar, o aeternum si mihi virginitas Nec aurum modo , sed etiam avium , animaliumque , quibus vix divinatrix inesse credebatur , corda , jecinora in alia sorte membra deglutiebant, sperantes animas eorum cum carne sibi uniri. Μemorabilis est eadere Porphyrii locus in lib. II de Abstinentia ab animal or γὰρ λκος της
rientia docuit naturam corporis congeniti animam attrahere ad se quare qui capiunt intra se animantium divinorum animas recipere, deglutientes praecipuas
eorum partff, ut corda corvorum , talparum, ut vulturum, habent animam
praesentem, o respondent, quo Deus cum buccella corporis eos fit ingressus Hue sussiciant de illis vatibus in genere tantum addam hos ut caeteros divinatore Athenis publicis sumptibus ex Prytaneo vel publico oro alitos fuisse, prout Aristophanis Scholiastes jamdiu notavit
335쪽
ARCHAEOLOGIA GRAECL. Lib. II. Cap. XII. as
C εομάντεις apud Graecos triplices luerunt, modo, quo divinum afflatum accipiebant, a se invicem diversi. primi a Daemonibus fatidicis invadebantur , qui vel iis responsa dictabant, vel ex illorum ventre aut pectore loquebantur, dum ipsi Daemoniaci obmutescebant , nec linguam aut labia ullo modo movebant: vel potius ipsa Daemonia responsa reddebant per Daemoniacorum membra. Vocabantur autem visu ονόληπτοι , id est a Daemonibus posses quia Spiritus in illis habitabat, intra illorum corpora loquebatur , dicebantur pariter ἐγγας ριμυΘοι quo nomine insigniebantur quoque Daemones Ἀγγας ρι- μαντεις, τερνοριαντεις, ἐγγα μιτο , c. Qui divinandi modus ut Mecro mantia apud alias gentes, praesertim apud Iudaeos, obtinuisse videntur iis enim , qui utravis illarum artium magicarum utebantur , Dei gravissima
judicia comminatur Propheta Esaias cap. VIII. um I9 cujus verba LXX. Senioribus sic reddita sunt: Κου ἐάν ωπουσι προς μαις, ηυς ατ άς εγγας ρι-
quorum sermo est in ventre suo, ct qui ex terra loquuntur , qui vana verba proferunt, qui ex suo sntre loquuntur : anno gens quaeret Detim sutim λcti inquiritis mortuos de vivis Ut e diverticulo redeamus, illi divinatores dicuntur υρυκλῶς αυρυκλεῖτο ab Eurycle, qui primus illam artem Athenis exercuit, prout nos docet Aristophanis Scholiastes in Vespas Edit.
Ei ς λοτριας ατερας ενδες , κωμωδικα πολλα χέα Θω Imitatus Eui clei vaticinium mentemque, In alienos ventres ingressus, comica multa effudit. Dicebantur etiam Jυ Θωνες aut ΠυΘωνικοὶ , a ΠυΘων , id est , Daemondisinator, juxta Hesychium, Suidam cujus mentio fit Actor cap. XVI.
phs , a me mento proe , a certain Damse possessed Mit a spirit in
Disination et tis Sed in margine legitur 'ton, pro Divination, quod est nomen generale M isto in loco adhiberi potest , ut plebi intellectu facilius Latine sic efferuntur: Factum es autom , euntibtis nobis ad precationem , ursiam quamdam habentem piritum 'thonis nobis occurrisse
Haec Daemonia antiquitus dicta fuisse υρυκλῶς, recentioribus vero saeculis Πυθωνας , tradit Plutarchus in Traditat de oraculortim defecturi Θες γάρ ς Ἀταδικον κομιδ το ο ξ Θαι τον εο αυri , I rara πυς εγγα τριμ υ
336쪽
νον ργάνοις. enim fatuum nimisque puerile opinari ipsum Deum , ficti
sent riloquos, Eurycleas olim, nunc vero 'thonas vocatos , se immittentem in cor oria vatam loqui eortim ore, o voce pro instrumento titi. De origine Oininis Python varia exstant sententiae , quarum probabilior videtur illorum , qui hanc vocem deducunt ab Apolline Pythio .mnium divinationum praeside Numine credito, sed in posterum usuuenit, ut huic soli specie tribueretur multa enim reperiuntur Vocabula , quae primitiva significatione universaliter accipiebantur , posse vero uni tantum rei adscripta sunt e X. gr. υραννος , qui ab antiquis Graecis omnibus Regibus ullis, clementibus aeque ac crudelibus in injustis tribuebatur, recentioribus feculis ad posteriorem sensum reductus est , a omenque maxime infame' exosum valit . contra vocabula , quae primum strictiore sensu sumebantur, generaliorem tandem sortitissint: ut μαντεια quae ab initio de illa sola divinandi species, in qua vates insanire & furere solebat, intelligebatur, c quia juxta Platonem & alios et το et μένε Θω, furendo, venit, quo sensu usurpatur ab Homero Iliad. caeterisque divinandi artibus , ut quae per somnia aut viscerum inspectionem peragebantur, opponebatur , sed lapsu temporis quaslibet divinandi species deno,
Secundi Θεομάντως vocabantur νεισι ex τM , DΘεατικοὶ in Θεοπνευς etiqui quod enthusiasmum vocamus sibi tribuebant diversi autem erant a prioribus in eo quo Numen ipsum in illis habitabat, hi vero a Numine tantum regebantur, agebantur, aut afflabantur suturorum praescientiam accipiebant cujusmodi fucrunt Orpheus , Amphion , Musaeus is plures Sibyllae Tertii denique nuncupabantur ἐκτατικοι, qui animi raptum vel exstas mpatiebantur, quique tanquam morte aut somno obruti , omnique sensu motu exuti jacebant, sed aliquo temporis spatio elapse saepius diebus , mensibus, imo annis integris , Epimenides enim Cretensis per septuaginta quinque annos sic acuisse tradituro ad vitam revocati mira Wilupenda quae viderant aut audierant enarrabant : animae enim humanae corpora saepius deserere in has auras superiores hinc inde vagari , imo mortuorum sedem' quae ibi agebantur invitisse in in Deorum Heroumque consortio plura, quae vitae humanae recte instituendae inserviebant conducebant, didicisse vulgo creditae sunt . Quemdam Pamphilum Pheraeum , postquam inter occisor ira cadavera decem dierum spatio decubuerat , in rogo possitum igne comburendum ad vivos rediisse, ac loca, quae in celis, terra, inseris perlustrarat, quidquid ibidem agebatur, mirantibus auditoribuare tulisse tradit Plato Politicori, lib. x. Iterum Plutarchus in Tractatu de Socratis Daemone narrat Hermodori Claromenii animam per plures noctes diesque e corpore cessisse , per diversas regiones iter secisse δε postquam in remotissimis locis res perlustrasset, cum hominibus confabulata fuisset, iterum rediisse vulgo dictam esse, donec cujusdam nulieris fraude compus ejus exanime proditum est in potellatem hostium, qui domum combus
337쪽
serunt , dum incola peregre abierat , Plura alia husus farinae , quae vera suerint necne non multum nostra refert , dummodo pro veris credita caccepta suerint, apud Historicos narrantur. Denique, aliud his genus, si libeat, addamus morientes enim sutura praesentire credebantur, cum jam anima pene soluta corporis vinculis di vinam quamdam vim haberet. Ita apud Homerum Hector moribundus A ehilli mortis locum .auctores praenuntiat Iliad. χ. vers. 333. Qiaem locum imitatus est Virgilius , apud quem rodes exspirans Mezentii futu ram mortem praedicit En id lib. X. vers. 739. Tertium exemplum addanae Cicerone Disinat. lib. II. Calanus Indus , inquit , cum Alexander eum
rogaret, si quid velis ut diceret Optime , inquit , propediem te videbo. Hud ita conti It.
Haec de naturali divinatione lassiciant. Proximo loco agemus de artificiali sed quia divinandi modus per somnia ad naturalem propius accedit prae caeteris δε quia a nonnullis ad hanc speciem reducitur , illius ritus proxime describam.
Ho in loco Lectorem non detinebo variis somniorum divisionibus
quae ad meum institutum nequaquam spectant cum statuerim illa solummodo recensere, quibus vaticinationes utplurimum fiebant , ac vulgo
dicta disina, quorum tria erant genera
L ρηματισμ ος , quando Dii aut armones per seipsos aliave specie quam sumebant, visionibus colloquiisque nocturnis homines dignabantur. Hujusmodi erat Agamemnonis somnium , quod occurrit initio Iliad. g. ubi somniorum Deus, figura Nestoris indutus, ipsum monet praelium cum Trojanis committere, eoque incitat spe non dubia victoriae adipiscend e Sic illud Pindari, in quoi prout Pausanias in Boeoticis scribit 9 Proserpina ei apparuit, querens de iniuria quam sibi fecerat , nimirum quod 3 mnis in honorem omnium Deorum compositis se solam praeteriisset, itemque quod cum in suam ditionem venisset , saltem laudes suas dicturus L set . aucis post diebus Poeta mortem obiit , brevique in somnis visus est anui cuidam ejus cognatae , quae in ipsius carminibus legendis' cantandis maximam temporis partem insumebat, eique cecinit hymnum in honorem Proserpinae ab eo compositum II. Οραμα , in quo ideae seu imagines rerum siturarum plene ac perspicue exhibentur, oc itando res conspiciuntur ut sunt, diciturque nonnulli Θεωρηματικον. Hujus generis erat illud Alexandri Magni, a Valerio MAXim lib. I. cap. VII. memoratum , quando somniavit se a Cassandro
trucidandum fore . Item illud Croeli Regis Lydiae , cum in somnis ibi visus est filius Atys, quem in regno haeredem instituerat, hasta ferrea Occi
dendus, prout narrat Herodotus lib. I. Ap. XXXIV. III.
338쪽
III. Omρος, per quem sutura quibusdam typis seu figuris declarabantur; unde appellatus ληγορικο : nam allegori prout illam definit Heraclides Ponticus de Alleg. Hom. est figura rhetorica, per quam una res exprimitur, Malia significatur. Ejusmodi erat somnium Hecubae , quando somniavit se concepisse torrem ut illud Caesaris , quo in quiete visus est concumbere matri per quod intelligebatur illum potiturum imperio Terrae,
omnium animantium communis parentis . Hinc nomen acceperunt , qui somnia interpretari profitebantur quippe nuncupati ο ειροκρίται , νωράωωνυποκριταὶ , a dijudicandis somniis omροσώποι, a rimandis inspiciendis illis; ωλωρ σπολοι, quia circa ea Versabantur. Ad unam ex tribus illis spe ciebus reserri possunt omnia prophetica somnia ; sed illorum nomina non semper accurate ac secundum criticae leges distinguuntur Primus inventor omnium somniorum, ut & aliarum vaticinationum, suit Iupiter, scut jam innuimus: eteniis somnium quoque a Jove es, inquit Homerus Iliad. α Cers. I. Hoc autem non est intelligendum , ac si a Iove immediate procedere somnia existimarentur infra suam dignitatem ae majestatem putabat hujusmodi tenuia osticia facere, ideoque inferiora Numina in his similibusve ministeriis occupabantur. Quamobrem praetermissis Deorum ac Daemonum per somnos visionibus in singulis occasionibus cujusmodi illa Patrocli Manium Achilli ostensa, cupientis ut corpus suum in humaretur Tellus somnia concitare crede batur, teste Euripide in Hecuba Cers. o.
Nigras alas habentiti mater somMorum. Ubi Scholiastes hanc reddit orationem, nimirum : Quod terra impediente meatus radiorum solis fiat nox, per quam homines dormientes somnia vident m ob hanc causam tribuuntur Telluri tanquam eorum matri aut secundum alios , quia ex terra provenit cibus , e cibo somnus cum somnus nihil aliud ii quam obstructio sensuum X ternorum , quam pariunt humidi vapores ab stomacho in cerebrum adscendentes, ibique sistentes motum spirituum animalium, quorum ope sensationes caeteraeque omne operationes animales funes d ex somno somnia ; sed haec potius habenturi audes ac pr. estigiae, quemadmodum observavit Eustathius Comment in b. m. Od s. sub finem , atque Poetam de hujuscemodi loqui , cum statuit somnia juxta ceanum ab lare , humidi elementi vastissimum receptacinium, O ff. b. vers. II. Παρ
339쪽
Eam autem ad Oceani fluxus, ct Leucadem petram, Et ad solis ianuas ct populum somniorum. Nonnulla Manibus attribuebantur , ut cecinit Virgilius a Geta. BL 1.
Sed falsa ad caelum mittunt insomnia Manes. Id ipsum quoque testatur Sophocles in Electra ters. 8o quando inducis Electram dicentem, quod Agamemnon, in gratiam restis , diris somniis Clytaemnestram infestaret:
Arbitror enim ipsum cura fartim rerum
Misisse ii matri haec trista somnia
Alia adscribebantur Hecate ac Lunae , noctis Deabus , pro una eademque interdum acceptis , quae vim peculiarem in omnia , quae per noctem eveniebant , habere iisque praeesse existimabantur , ideoque in incantamentis aliisque nocturnis mysteriis invocatae, ut infra ostendam. Verum potissima eorumdem causa erat Deus Somnus, cujus sedes cir ut describit Ovidius Metam lib. x I. ab X. posita apud Cimmerios in antro summe obscuro ac via quae eo ducebat ipsum circumstabant examina somniorum omnis generis ac magnitudinis, quae emittebat quando quo libebat Uirgilius autem somniis vanis ac fallacibus alium locum tribuit nimirum in ulmo ad fauces Orci plantata Eneid. lib. I. vers. 282.
In meae ramos annosaque brachia pandit Ulmus opaca, ingens quam sedem somnia volgo na tenere ferunt, foliisque sub omnibus haerent.
Forsitan Poeta putavit eorum nonnulla ibi loci mansisse, caeteraque Deum Somnum stipasse . Ovidius tradit ipsi fuisse tres comites reliquis solertiores, qui multis modis se transformare ac varias figuras sumere poterant , quorumque nomina haec erant, Morpheus, Phobetor se Icelos Phantasus primi ossicium erat simulare figuram hominis, secundi assimilare bruta, ultimique res inanimas ut apparet ex his carminibus Metam lib. XI. fab. X.
Excitat artificem smulatoremque figurae Morphei; non illo justitis solertior alter Exprimit incessus, vultumque sonumque loquendi; Adjicit Vies o continetis a cuiquerim. Tt Verba,
340쪽
Verbis, sed hic solos homines imitatur. At hepFit fera, fit volucris, fit longo corpore serpens,
Hunc Icelon superi, mortale Phobetora vulgus Nominat. Metiam diversae tertius artis Phantasos ille in humum , saxumque , undamque trabemque suaeque vacant anima Deliciter omnia transit. Apud Virgilium Deus Somnus ab coelo super Palinurum delabitur; qu6d non accipiendum est, quasi coelum ore propria sua sedes , sed quod hine misius stet a quibusdam iis coelestibus, a quibus huc accersitus fueratri aut alioquin existimandus est per caelum sive aerem circumcursare , ad somnia inter homines pro lubitu spargenda . En Poetae verba Eneid. lib. v. res. lesis aethereis delapsus Somnus ab aspis Aera dimοoit tenebrosum, o dispulit umbras Te, Palinure, petens, tibi tristia somnia portans.
Porro aliud erat Numen , cui cura somniorum demandata , appellatum Brigo, a veteri verbo Graeco βρίζω, quod interpretatur dormio. Coelius Rho diginus Antiq. Le i. lib. XXvII cap. X. asserit , illam in insula Delo cui tam fuisse, cymbasque omnigenis rebus, quae ipsi offerebantur , praeter pisces, plenas habuisse . Verum credebatur potius interesse interpretationi somniorum , quam ea excitare: ideoque ab Hesychio dicta Bρι μα- . Id
hausit Coelius ex Athenaei Deipno sopb. lib. VIII qui praeterea addit, quod comsueverant eam precari pro salutes incolumitate publica, maxime vero ut naves suas tutari atque servare dignaretur. Denique credebant accipitres naortuos somnia mittere , quemadmodum ex Hliano discimus, de Anim b. XI c. XXXIX. ον ἱέρακα βίου ἐπιλΘονα
γενηριενον γυμνή. Accipitrem mortuum futura ostendere, o somnia immitte re postquam exuerit corpus, ct nuda anima fuerit. Postquam egerimus de illis, qui somnia concitare crediti, pauca hoc lo. eo dicenda sunt de modo , quo utplurimum contingere existimabantur Duplex ille erat, unus ad somnia falsa spectans, quae per portam eburnam transibant, & alter ad vera , quae X ibant porta cornea . Duarum istarum portarum descriptiones ubique tam apud Graecos quam Latinos Poeta re. perire licet, quibus omnibus praetermissis, unam solummodo in utraque Iin gua in medium proseram tum ex Homero Odris. . vers. 62. ubi de L. mniis disserens inquit :