장음표시 사용
351쪽
ARCAROLOGIA GRAECA . Lib. II. Cap. XIV. g r
nam, contraria vero omina malam fortunam praesagire credebantur ut
viscera , si e sacrificuli manibus elapsa , si sanguine polluta , si lividis
maculis interpuncta, si papulis, varis, sanie aut salsugine corrupta, mutilata aut lacerata, si putridain celida fuissent, si in iis serpentes reptassent, aut quid aliud portentosum S insolitum visum fuisset. Si pulmones lacerati forent, consilia ad aliud tempus differenda ; sin vero sani citate gri, omni mora desidia excussis expedienda censebantur. Per caeteras hostiae partes sutura praedici pariter solebant , praesertim siquid insolitum & praeter naturae leges in iis visum fuisset. Exempli gratia Regis Pyrrhi eo ipso die , quo Argis occisus est , mortem ominata suis hostiarum capita corpore abscissa, eo quod sanguinem , quem effuderant,
elamberint, reser Plinius Nat. His lib. XI. cap. XXXVII. Cimoni Atheniensium duci inauspicatum omen non diu ante mortem itidem obtigit: sanguis enim victimae a sacerdote pro more mactatae , qui humi concreverat, ab innumeris sormicis collectus, in Cimonis hallucem appositus est: quod cum adstantium nullus diu percepisset, Cimoni primo animadvertenti augur an nunciavit hepar hostiae capite carere brevi autem abhinc tempore occubuit ille insignis duae. Huc reducendae sunt plures aliae divinandi artes per ea , quorum usus in sacrificiis obtinebat. Primo Πυρομαντεια, id est, divinatio per sacrificiorum ignem si enim flammae omnes hostiae partes simul rapido motu comreptas consumpsissent, quod ut celiciter succederet , in φρυγανα , id est cremia quae facile accenduntur, arae imponi solebant iterum, si flammae micarent, niterent, nullum strepitum aut fumum edidissent, si subsorma
pyramidali sursum adscendissent , nec exstinctae fuissent donec omnia in cineres redacta fuissent , pro bonis ominibus credita sunt . Vice versa , si ignis aegre accensus suisset, si flammae divisae fuissent, nec omnes victimae partes simul derepente pervasissent, sed serpendo gradatim illas absumpsissent rursus, si recta non adscendissent, sed in circulum acta fuissent, aut dextrorsum aut sinistrorsum aut deorsum deflexissent , si a ventis, imbribus, aut alio inauspicato casu exstincta fuissent , si praeter morem solitum crepuissent, si tenebrosae fuissent, fumum aut scintillas emisissent, ante hostiam consumptam restinctae fuissent. Haec . similia inscelicia ominain irae divinae indicia censebantur. Quorum nonnulla lathi ferain exitiosa pronunciat senex Tiresias apud Sophoclem Antigone vers 1122.
exque hostiis ni non ebat sed in cinere
Humidus nidor femorum consumebatur,
352쪽
Fumabat, ct exspuebat o leuata
Exta dissipabantur oe corrupta Femora jacebant extra tutum adjem. sed haec signa latissime a iresia manto eius filia describuntur arud Senecam Oedip vers. 3o9. TIR. Utrumne clarus ignis, nitidus selit, Rectusque purum verticem coelo tulit, Et summam in auras fusus explicuit comam λAn latera circa serpeti incertus viae,
Et fluctuante turbidus fumo labat pΜAN. Non una facies mobilis flammae fuit Imbrifera qualis implicat varios Nibis colores, parte quae magna poli Curvata picto nunciat nimbos murcoi des ilii, quisse si dubites , color:
Cuerulea fulvis ista oberravit notis Sanguine rursus, nitimum in tenebras abit Sed ecce pugnax ignis in partes duas
Discedit, oe se scindit unius sacri
Discors faυilia Genitor, horresco inturn , Libata Bacchi dona permutat cruor,
Ambitque densus regium fumus iaput, Ipsosque circa spisso vultus sedet, Et niibe densa sordidam lucem abdidit.
Aliquando, si ex visceribus disiectis nil certi praedici posset , ex iis accensis omina abunde eliciebat sacerdos vesicam enim , collo lana obligato, idcirco Sophocles μαδ οδέτους κυςως vocat 9 in ignem projectam , ubi rumperetur, inuo urina prosiliret, observare solebant . Euripidis Scho
taedis desumptamin in ignem conjectam divinabant , quae si in integram fammam uno impetu exarusset, bonum omen credebatur . Quum de bello aut hostili odio omina quaerebantur , κρα λαμπας , id est , stimmitassammae,' se πικροι γαρ έχΘροὶ , hostes enim aeque amari erant ac set quod ardebat ab iis praesertim observabantur. Καπνοs:αντεια dicebatur 79inatio per sacrificiorum fumum, in cujus versatione' diversa inflexione, si vel altius adscendisset , vel rectus vel ob liquus vel in turbinem latus fuisset , si vel carnem , quae comburebatur vel quid aliud redoluisset, omina quaerebantur . Hujus divinationis Xemplum, sicut etiam ii ομαντείας, quae postea sequitur, in versibus Seneca modo citatis Ystat. Λιβανομιαντ α est divinandi ars per thus , quod si ignem subito concepisset, vel fragrantiam exhalasset, stelix omen existimabatur sim vero ignis accendi
353쪽
accendi nollet , vel laetorem praeter thuris ardentis morem emississet, infausta omina erant. Disolut αντεια, δρομιαννε α , artes vaticinandi per vinum libatum
per aquam lustralem , qua hostiae lavabantii earumque nonnullae partes coquebantur, ex illorum colores, moturi sonitu in aliis milibus signis omina licere soliti Virgilius inriusque artis meminit , de Didone agens ΣEMid. lib. Iv. vers. 33. Vidit thuricre cum dona imponeret aris, Horrendum dictu latices nigrescere sacros, Fusaque in obscoenum se vertere vina cruorem. Κριγορε ιντεια Ἀλευροριαντέα , ars divinandi per similam hordeaceam& triticeam, qua hostiae adspergebantur. Huc reserri debet IχΘυορ αντεια ars divinandi per piscium exta, cujus peritissimi traduntur Tiresias 5 Polydamas ut οσκοπία ars divinandi per ova re plures aliae similes artes fatidicae. Sed harum divinationum variorum in illis signorum exempla sigillatim afferre, vix operae pretium rei, quamobrem erudito Lectori satis futurum spero , si generalia duntaxat capita hic observata esse ' paucis aliquando testimoniis illustrata
Quis Hieromantiae invento suerit , incertum est , nisi quod nonnulli illam tribuunt Prometheo, qui plerarumque artium auctor creditur . Clemens Alexandrinus Tuscis adscribit Strom. r. pag. Io6. Et e Tuscis Tagi cuidam honos iste tribui solet. Sic Lucanus lib. I.
Et fibris sit nulla fides, sed conditor artis
Finxerit ista Tages. Atque ejusdem meminit Cicero lib. II. de Disinat ubi originem ipsius&sormam describit Tages quidam dicitur in agro Tarquiniens , cum terra
astaretur, o sulcus e se altius impressus, exstitisse repente , eum affatus esse qui arabat is autem Tages, ut si in libris Hetruscorum, puerili specie tacitti visus, sed senilis fulis prudentiae , c. Atque alii sorte aliis extispicii inventionem adscribunici verum ab antiquo obtinuisse illam artemeertum est,in in tanta existimatione suisse, ut ab incceptis maximi momenti optimae spei abstiterint homines, si haruspicina iis adversaretur; econtra periculosisSima perdisssicilia quaevis auserint, si per hostiarum viscera inspecta liceret . Unicum exemplum ex Plutarcho in Vita A s,dis afferam Quum ardonius Persa Graecis bellum titulisset' ad certamen ventum esset, Pausanias Lacedaemonius sacrificium, quod obtulerat, Diis minime gratum fuisse deprehendens, ut clypeis depositis quiescerent , ejus consilio obsequiosi hostibus obsistere nollent, Spartanos suasit. Deinde secundo sacrificio oblato, ci enim ex prima victima nullum auspicatum omen astblsisset, aliam mactare solebant, donec vota consequerentur ab eo uitatu hostium irruente unus Lacedaemoniorum vulneratus est,' alter
354쪽
Callicrates, qui totius exercitus venustissimus' expeditissimus juvenis ἱ-cebatur, sagitta confossus ait se non mori recusare quia pro Graecia militatum venerat suae vitae dispendio sed quia morte ingloria peribat dolere e quibus auditis ab hostibus ingruentibus repellendis nihilominus abstinuerunt, eorumque imperatoris voluntati parentes, donec meliora affulsissent, suas acies vulneribus & morte oppeti passi sunt, imo in suo proposito ita pervicaciter perstiterunt , ut licet plures victimas frustra mactasssent sacerdotes,' hostes majore impetu in illos ruerent, ne quidem pedem dimoverunt, quousque sacrificia iis favisse audirent, haruspices certam victoriam praedixissent. Ho loco agemus de arte divinandi per aves, cujus inventio a nonnubiis adscribitur Prometheo aut elampo Amythaonis lorippes Ilio; sed Carem, a quo Caria dicta, per oscines primum vaticinatum suisse tradit Plinius Hist. Nat. lib. o. cap. LV. Orpheum vero per alia animalia. contra Pausanias in Phocicis asserit Parnassum , qui monti Pamnasso nomen indidit, avium volatuna observasse primum at si Clementi
Alexand credimus, Phryges πτήσεις ορν Θων παρεφυλα ξαι προυπι, primi observarunt avium volarus. Hanc autem artem plurimum profecit Calchas reserente Homero his α. vers. 69.
Demum ad tantam perfectionem & dignitatem pervenit illa ars ut vix quidquam momenti susceptum bello aut pacem ulli honores collati , ulli magistratus creati suerint, nisi auspicia favissent imo alia vaticinia neglecta sunt, nisi iis suffulta . Lacedaemonis Rexin Senatus auguris consilio semper utebantur ipsosque Reges illi arti studuisse refert Coelius Rhodiginus Antiq. Lect. b. 111. cap. 1. Quia enim aves hinc inde circumvolant, idcirco hominum privatissimas actiones observare inspicere, necnon omnes eventus nosse credebantur; unde illud Aristophanis in Abibus
Edit Amselod pag. 5 6. Simile dictum ex eodem Comico asser ejus Scholiastes in hunc locum:
Calchas Thestorides augurum longe optimus.
355쪽
ARCA EOLOGI GRAECA. Lib.II cap. XV. 3 s
Nemo me videt, praeterquam circumvolans avis. Fuitin proverbium tritum, cujiis sensus eodem redit quum enim omnium hominum cognitionem fugisse putarent , dicere solebant , Ουδω οὶ δετ ιυμ. λησα , πλην γε ειτις ορνις Nemo novit quid fecerim bis forte sis
quaedam . Ipsas aves reverentiam ab hominibus sibi praestitam dictitantes inducit Aristophanes Oib. Edit A Hod pag. 54. Sumus autem vobis Ammon, Delphi Dodona Phoebus Apollo: Venientes enim primum ad aves, fio ad omnia vertimini.
posterum illa nomina pro qualibet artificiali divinandi specie promiscue sumpta sunt, aeque ac auspicium ex augurium apud Latinos. Atque vix ubium est ominis genus, quod non possit appellari ορνις Nam, ut docet Aristophanis Scholiastes, ταν συμβολον ἐκφευκτικον η προτρεπτικον, λεγετυδενις Vel etiam οἰωνος, nam, ut idem Grammaticus tradit, ιωνὼς καλοῦσι et μή ορνεο . Vocem ioνισπικη a prima origine per ο μικρον , id est o scriptam in genere denotasse quidquid , οἰομεΘοα- μέλλονΠΣ,
per quod futura praedicimus , censet Platori sed nunc inquit Aristides
scribitur per ι μέγα , hoc est , o magnum, το οὐ σεμινυνοντες , ad majorem nominis decorem.
Graeci Augures non purpurain coccino, prout Romani solebant' sed albo induti erant , coronam auream , dum auspiciis vacarent , in capite gestantes, teste Alexandro ab Alexandro Geniat. Dier lis xv. cap. X. Fuito οἰωνισπριον locus aut sedes ubi artem suam exercebant, qui saepius generaliore nomine dicitur Θακος- Θωκος , quorum posterius Tiresias omina aucupans adhibuit apud Sophoclem Antigone vers. III s.
Nam in veterem sedem augurii Sedens, ubi erat ibi omnis augurii portus. Imo Scholiastes in hunc locum testatur, illius Auguris sedem peculiari nomine dictam fuisse οὐκον, quo, quando vellet , aves ex omnibus mundi partibus involabant Pariter tabulas, in quibus nomina volatus avium, pluraque alia ad hanc artem spectantia, ne minima circumstantia illoruna memoriam sugeret, inscripta legebantur, circumferre solebant. omina, quae ab oriente ostendebantur, Graecis, Romanis, ciliis gentibus auspicata credebantur; quia ex illa mundi plaga sol lucenais calo- Tom. I. X X rem,
356쪽
rem, motum & vitam creaturis impertitur . contra , quae ab occidente videbantur, inscelicia habita, quia sol illa in plaga se inclinat. Graeci Augureo, facie septentrionem, manu deXtra ortum, sinistra vero occasum respiciente , omina observare solebant ut patet ex iis , quae de avium volatu Hector Polydamae reserens inducitur ab Homero Iliad.
Eir ω αριςερα res γε ποτι ζοφον ροεντα. Sise ad dextram vadant ad auroram solemque,
Sis ad sinistram si ad occasum obscurum.
Causa erat, quod solis coelique motus ab oriente inciperet, ideoque ea di-ignior mundi plaga haberi merito videbatur: Δεξια, κώμου, α νατολικα μερη, o ουν ἀρχή - ινησεους' ἐρις ερα δε et δετικα Dextra mundi pars' oriens es , ex qua motos incipitci misera vero , occidens : ut docet Plutarchus ex Platones Aristotele Quapropter omina dextrorsum ostensa celicta , mistrorsum vero in sollicia dicebantur . contra Romani , facie ad meridiem , sinistra manu ad ortum , dextra vero ad occasum obversa --mina quaerere solebant, quod innumeris argumentis probari posset; sed quia brevitati studeo, illa praetermitto, qui autem plura voluerit, consulat a ronem, & alios Latinos Scriptores . Idcirco scelix omen a Graecis δεξιον. Romanis vero mirum dicebatur , a quacumque manu visum fuisset Quum autem Poetae Latini infausta per sinistra saepius efferunt, more Graeco loquuntur: ut Virgilius Ecloga I. vers. 18.
Saepe Histra cava praedixit ab ilice cornix. Econtra Statius, quum de ipsis Graecis agitur , more Latino loquitur in Thebaide Signa feras, laevumque tones. Unde quaevis praepostera baecordia consilia dicta sunt finis, a quo sensu illud vocabulum usurpat Virgilius Ecloga I. vers. 16. Saepe malum hoc nobis si mens non laeva fuisset
De coelo taritas memini praedicere quercus. Pariter apud Sophoclem Face vers. 184. αριστερος idem sonat: Ουπο γάρ φρενοΘεν γ π ἀριςερὰ,
Nunquam enim mentis compos ad finistra, o fli Telamonis , procvisisses. Intelligit enim Aiacem, si mentis compos suisset, ita insane insulse nunquam egisse in quem cum vetus Scholiastes totidem verbis asserit, deratera
357쪽
ARCA COLOGIA GRAECA . Lib.II Cap. XV.
tera manu prudentiam , sinistra vero vaecordiam significaria ait enim A. Aves vel a natura , vel a loco , vel a volatu auspicatae aut inauspicatae
credebantur: eaedem enim volucres diversi temporibus diversa imo contraria ominabantur Ave mali ominis dicebantur ξωλαμοι, id est, exi se; ἀποΘυμ ιοι, exosae displDentes; εικελιοι, mo=sti, ab α privativo . κω
cedo , quasi non sinistrae , id est, non sinentes , quia homines a suis incoeptis absterrerent sinistra enim Festo credere fas est non tam a sinendo quam a sinu ra manu derivantur . Eadem de causa dictae sunt κωλυγι-κ te ας ρκτι κα , quia homines cohibent quominus sua consilia suscipiant.
Quae a loco solito, aut a loco ominoso videbantur, dici solebant δί θοὶ de εξεύροι, quae voces licet Augurum propriae stat, nihilominus pluribus aliis, quae de loco dejecta sunt, saepius tribuuntur, ut quum ab Euripide ἔξεδροι ac Θονος pro exsulibus & extorribus usurpantur: αεξεδρος φρενων insanus mentis impos homo dicitur apud eumdem in Hippolyto vers. 93q.
Φονοι, παραλλαωζοντες ξεδροι φρενουν. nam perterrefaciunt me tuae
Caedes, transmutantes sedem mentis. Econtra aves boni ominis vocabantur αἴσιοι, αἰσιμοι, ἐνούσιριοι, διοι, συνεδροι Singulas earumque portenta breviter describam . Ante omnia notandum est, avium ominosarum genera duplicia fuisse, nimirum τανυπτέρυγες vel alites, quae volatu, ωδεκα vel oscines , quae garritu futura praedicere credebantur.
Primo quidem , si omnigenae aves cuidam gregatim circumvolassent, pro optimoin supra modum scelicissimo omine arripiebatur; quod Gordio tenui fundo ad solium evecto obtigisse tradit Diodorus Siculus. Aquila laeta, ali plodens, in aere ludens, is dextra ad sinistram volans visa pro scelicissimo omine interpretabatur , prout nos docet ex Appione Niphus de Auguriis lib. 1. cap. IX. Unde Rex Priamus, quum Graecorum classem armis adoriri moliretur ut filium Hectorem in libertatem as sereret, Iovem supplicibus fatigat votis , ut in bonum omen dilectam ali tem aquilam mittere dignetur Iliad. . vers. IO.
Πεμψον δ' οἰωνον ταχυν ἄγγελον, ς τέ σοι αυτώ
Mitte autem Diem velocem nuncium, qui tibi ipsi Gratissimus alitum, o cu1us robur est maximam, Dextrian tit eum ipse oculis conspicatus, Eo fretus ad naves eam Danaorum pernisium equitum. Quuna aquilam a suis castris ad hostes transvolantem vidisset Aristander, X Ale-
358쪽
Alexandrum victoriam assecuturum praedixit. Praeterea quid ominosi ne se credebatur modo quo alites praedam rapiebant : pro Yemplo sit Telemachus apud Homerum Osi s . . vers. 6o patrem Ulyssem quaerens, cujus, dum Spartae esset, a dextera manu advolavit aquila cicurem anserem unguibus & rostro tenens, e quo omine lyssem domum rediturum, omnesque Penelopes procos in suis aedibus ex improviso deprehensurum, illos condigna poena affecturum praedixit Helena Itidem X eo quod aquila viginti an seres domi suae faginatos rapuisset , idem conjecisse fertur Penelope . Iterum aquila hinnulum pedibus raptans , qui in Iovis Panomphae aram delapsus erat , Graecis jam fatiscentibus tantum animum addidit, ut in Trojanos impetii facto ingenti clade affecerint. Vice versa Hectori naves Graecas comburere molienti aquila ungulis tenente serpentem qui eluctatus est , quemque ad nidiam deserre non valuit , a sinistra avolante, Hectorem suum incoeptum missurum vaticinatus est Polydamas in ursus, a Penelopes procis Telemacho in s dias struentibus visa sinistrorsum , quila unguibus columbam gestant , illorum consilia in steliciter successura auguratus est Amphinomus. Duabus aquilis visis, ungulis sese invicem discerpentibu sin procorum conventui circumvolantibus , ore ut omnes ab Ulysse occiderentur, praedixit Halitherses. Denique, ut unicum eXemplum addam , aquila jaculum a manu cujusdam militis Dionysii Syracusani abripiens, in altum sublatum, in profundum iterum demittendo, illius Tyranni ruinamin malam fortunam portendisse credita est . Plutarchus in
Vulturum , qui Graecis γυπες dicuntur, volatum sollicite observare solabant, qui ut nonnulli volunt raro visuntur, eorumque nidi rarius vel nunquam reperiuntur; unde res tam insolita quid novi portendere credebatur vel quia vultures cadaveribus, non viventium carne, vescuntur; tantum abest, ut avibus vitam eripiant , ut iis omnibus , etiam mortuis, penitus abstineant. Unde Herculem, si vultur ei visus fuisse , bonam sui incoepti spem fovisse tradit Herodorus Ponticus ; quia omnium avium νpacium aequissimam reputabat . id Plutarchus in Romulo pag. I. Edit. Pari, ubi haec ressus explicatur. contra inter inauspicatas aves Vulturem recensent Aristotelesin Plinius, adduntque illas aves biduo aut triduo ante cruentam stragem videri solitas esse imo vultures, aquilas, milvos, lias Ves rapaces, quum exercitui circumvolitabant, Malicubi diutius immorabantur, mortis' caedium portenta vulgus hominum credidisse Accipitre in pro ave rapaces pro malo omine mortem praesagiente,
praedam rapiens visus suisset , habitum fuisse , sin vero praeda illius ungulas aut persecutionem effugisset, liberationem a periculis significatam fuisse, asserit iplius Buteo , a Graecis dictus τριορχης ob res testiculos , quibuS natura illum donavit , a Phemonoe avis omino habita est . Falconem Graece Qρον iis, qui rem matrimonialem aut pecuniariam tractabant, bona omina tulisse refert Plinius Nat. His lib. X. cap. XIII. Haec avi Apollini sacra suit, teste Homero O. . vers. 5 25 Telemacho autem di- Versis
359쪽
uersis curis distracto matris suae procos aegre ferenti hunc in modum a paruisse falco dicitur , ex quo omine Telemachum hostes victurum prindixit Theoclymenus ibid.
SP igitur ea loquuto ariolavit dextra avis, Accipiter, possinis velox nuncius, inque pedibus Vellebat collimbam tenens , pennas autem deorsum fundebat In medio navis, ipsius Telemachi.
Hirundines loco circumvolantes aut insidentes pro inscelici omine accipiebantur . Dario Scythiae bellum inserenti visa illae aves malam ortunam, qua in posterum obrutus est , quum illius exercitum penitus profligarunt Scythae, portendisse credebantur. Eaedem alites Pyrrhi tentorio QAntonii navi insidentes cladem, qua utriusque ducis exercitus assectus est, ominatae sunt.
Noctuae pro inauspicatis alitibus plerumque habebantur sed Athenis
victoriam cies prosperas ominabantur, quia Minervae illius civitatis praesidi Numini sacrae erant ; unde natum est proverbium , λαὐξ ἔπταγω, quod de iis, qui suorum incceptorum scelicem exitum assequuntur , vulgo dicebatur Themistocli enim in summo navis tabulato consilia cum caeteris praesectis agitanti, iisque in diversam ab illo sententiam abeuntibus, qui pugnae fortunam tentare recusabant, noctuam a dextro navis latere visam malo insidentem illorum animum ita accendisse , ut pugnandum esse unanimiter consenserint,in ad praelium sine mora se accinxerint , tradit Plutarchus in Them focis . Sed aliis in locis noctuas pro inscelicibus ominibus acceptas fuisse, si iis, qui rem seriam agebant, apparuissent, narrat Elianus Histor Animal lib. X v. cap. LIX. Exemplum nobis suppetit in Rege Pyrrho, cujus mortem dedecorosam, qua Argis occubuit, noctuam in summitate hastae, quam manu gestabat, residentem praediXisse refertur. Quocirca Diomedi lysii castra Trojana noctes, quo tempore noctuae in publicum prodire solent, explorantibus pro bono omine ερωδιον aut araeis misisse Minervam tradit Homerus Iliad. . ers. 74. Τοῖσι δε δεξιον εν ερωδιο εγγυς οδοῖο
Illis autem dextram misit ardeam prope viam
In quem cum Eustathius asserit , illam alitem iis , qui insdias aut alios
quosvis dolos struebant, celicia omina tulisse Noctuas autem non semper inauspicatas suisse patet exemplo Hieronis, cujus, quum militiae nomen dedissset clypeo aquila, hastae vero noctu insidens praedixit ore ut sortitudine
360쪽
dinein consilio polleret, tandemque ad solium eveheretur. Haec refert Ioestinus ad calcem lib. III. Columba apud Homerum dicitur avis boni ominis . Similiter cygnus praesertim nautis, quibus sudum praesagire solebat, cujus rei causam ex Emilio reddit Niphus: Cygnus in auspiciis semper laetissimus ales,
Hunc optant nautae , quia nunquam mergitur undis. Cornicesin corvi, si exercitui circumvolitassent, mala omina credebantur. Quum a dextera crocitabant , pro omine utcumque bono , si vero a sinistra, pro infaustissimo accipiebantur, aeque ac picarum garritus Alexandri Babylonem subeuntis Ciceronis ab Antonii facie fugientis mors corvorum crocitatione praedicta traditur . . autem alites suorum vaticiniorum conscia solae credebantur; quia quum omina infaustissima serebant, lugubrem sonum edere voce glutire solebant, quasi suffocatae suissent, prout refert Plinius Nat. in lib. X. cap. XII. Porro corvus divinationem suam ab Apolline accepisse putabatur nam κορακα op νιν φασὶν
dictin sacrum pomni oe comitem , divinationisque Ombolis aptum, ut utar
vervis liani de Animal. lib. I. cap. XLVIII.
Galli gallinacei similiter aves fatidicae credebantur , praesertim in rebus bellicis, quia Marti sacri erant, cui mactari quicum depingi solebant.
unde ab Aristophane dicuntur ρεος νεοττοι Gallorum cantus oeli omen existimabatur ii enim victoriana a Themistocle in Persas adeptam praedigis e traduntur in cujus rei monumentum estum annuum , dictum α- λεκτρυονα ν άγων , quod gallorum pugna in theatro celebrari solebat, ab illo institutum est Pariter insignem illam stragem quam Lacedaemoniis intulerunt Boeoti , galli pluribus noctibus ante pugnam continuo canentes portendisse seruntur galli enim cantus pro auspicato omine accipiebatur, quia victus silet Ganguet, victoriam vero consecutus grassatur cantat, quasi in victum hostem triumphum agere videatur EcoIitra gallinae cantus tremenda judicia comminari censebatur. Hucusque praecipuas aves ominosas descripsi attamen non me latet plures alias hujusmodi alites pluresque vaticinandi rationes fuisse praeter eas quas memoravi; sed quae de iis dixi mihi sussicere videntur ita ut prolixiore oratione Lectori taedium afferre nolim . Sed non praetermittendum, plures fuisse , qui ex avium garritu res privatissimas perspectas habere jaci abant qualis fuit insignis ille magus Apollonius Tyaneus eo enim in coenaculo una cum amicis conssidente , passerculus advolasse innumeris avibus ad fenestram congregatis garrivisse narratur quem cum audivisset Apollonius, dixit illam avem caeteras invitare ad convivium in quemdam locum , ubi frumentum, quo mula onusta erat, humi sparsum erat qui autem adstabant, ut de re certiores fierent, illico surgentes eos contulerunt, ubi ea quae diXerat comperta habuerunt. Itidem Democritus hujus artis
peritiam iactabat, aliosque in illa instituebat pronunciando nomina quarumdam avium , ex quarum sanguine mixto serpens prodiret , cujus esu