장음표시 사용
371쪽
ARCHAEOLOGIA GRAECA. Lib.II cap. XVII.
JUeque dicit, Jupite; serva, quando sernutatri non enim auit Nasumsernutantem multum enim ab aure abes. Ubi animadvertere licet, non solum adstantes , sed ipsum quoque sternutantem, conclamare solitos fuisse, ευ σωσον , Iupiserserva. Quidquid sit, constat ternutationem habitam fuisse sacram , ut discimus ex Athenaei loco citato, ubi probat caput existimatum suisse sanctum quoniam per illud jurare moris erat , Qvenerari tanquam sacra sternutamenta ex illo prodeuntia. Imo Aristoteles Problem sely. XXXIII. cap. II. totidem verbis tradit, Sternutationem Numen putasse, , Παρμον Θεου γε μεΘα Ldem etiam confirmavit Casau bonus ex Xenophonte de Expedit seri lib. ii 1 ubi refert, milites unanimi consensu illam ut Numen adorasse . Sed vix credendum illos in tanta ignorantia versatos suisse , ut unamquamque sternutationem pro Numine habuerint nec ex Aristotelis verbis eos secisse inferri potest iis enim nihil aliud intelligitur quam fuisse sternutationis Deum vocatum d ταρμιον. Eodem modo explicari possunt Xenophontis verba, scit. Quod milites sternutamento audito Deum adorarunt , id est , sternutationis Deum aut fieri potest , nihil innui praeterquam quod sum veneratos fuisse, sorte usitata Ormula ευ σῶσον , aut alia quadana pre-cula ad aliquem Deorum ut omen averteret directa.
Quidquid sit, adeo aestimatam fuisse sternutationem certum est , ut , si quis certo tempore aut latere sternutaret , ad aliquid maximi momenti agendum vel non agendum susticeret . in Themistocli sacrificanti cum oblati essent tres captivi sorma regia insigne , eos contuitus Euphrantides vates, cum simul lucidus ignis eluxit, is dextris sternutatio facta esset, Themistoclem complexus futurae victoriae omen esse pronunciavit . Vid. Plutarchus in Themistocle . Tali sternutamento contingente , dum Xenophon perorare , satis superque sui ad illum imperatorem praeficiendum Ipsemet Socrates, etsi Ethnicorum superstitionem quam maxime contemneret, aequum duxit observare alterius nasum, isti sternutatione ceu admonitione Daemonis , qui dicitur ei assidue adstitisse , illumque monuisse quomodo in loco ac tempore se gereret . Et veterem fuisse hunc morem constat e Theocrito , apud quem virgines Menelao Helenam ducenti se gratulantur Illi. XVIII. vers. 16.Ολβιε γάμιβρ , ἀγαΘος τις ἐπεπαρε ερ χομένω σοι
Fortunate sponse , bonus tibi quispiam adsernutavit proficiscenti
Tum etiam ex Homero , apud quem Telemacho sternutante Penelope
Non vides filum meum sernutavisse
372쪽
varietate circumstantiarum; nam , ut loquitur Theocriti Scholiastes , ων πταρμιων ι κεν εισιν φέλιμοι , οἱ δε βλαβεροὶ, crnutamentorum alia sunt
titilia, ista perniciosa E. II. vers. 96. quo loco Poeta ipse pro malo omine ponit , quod
Simichidae mores sternutaverunt. Ita quando Xenophon milites suos cum hoste congredi hortaretur, existi marunt sternutationem tam dirum omen, ut preces publicas ad illudaver iendum indicendas adacti fuerint. Οἱ κεν μέσων νυκτων χρι μεσης
nutamenta, quae de medio noctis ad meridi m osque funt, damnamus quae de meridie ad no iis medium, approbamus, inquit Aristoteles se l. xxx 11 I. probi. x1 ubi etiam istius opinionis causam assignare nititur . Si quis ad mensam considens sternu eret, dum removeretur, aut si sorte sinistrorsum infaustum , in dextrorsum , celix faustumque erat . Si in aliquo negotio suscipiendo duo quatuorve ferent sternutamenta , censebatur auspicatum omen , ad pergendum incitabat si plura quam quatuor , omen nec bonum nec malum videbatur: si unum Vel tria , mistrum erat , illoque deterrebantur a proposito . Si duo viri deliberantes de aliqua re sorte fortuna simul sternutarent , habebatur prosperum omenta quemadmodum refert Niphus lib. de Auguriis cap. III. ubi quam plurimas alias in sternutando circumstantias ominaque hinc capi credita recensuit. ΙΙ. Aliquid jam dicendum circa omina ostensa quidem hominibus, sed in seipsis minime contenta; quorum varia dantur genera. 1. Splendor inustatus in domo aliisve locis apparens , faustum omen erat . Lux enim scelicitatis laetitiae, sicut tenebrae horrorisin infortunii, comes putabatur . Hinc apud Homerum Od s. . vers. 36 ante victoriam
Ulyssis, qua procos Penelopes superavit, hujusmodi prodigium sibi visum
esse refert Telemachus: s πατερ , ἶ μεγα Θαυα πί op Θαλμοῖσιν opoblaeti,
H ιάλα τις εος ενδον, i ρανον ευρυν ἔχουσι O pater , certe magnum miraculum hoc oculis si , Omnino ibi parietes domus , pulcraeque sedes, Abscinaeque trabei, e columnae excelsae, Lucent octilis tanquam ignis ardens:
Certe Deus aliquis e coeli habitatoribus intus es. E quibus patet lucem Numinis alicujus caelestis praesentiam gnificasse ii cui contra Dii inseri , quorum erat infortunia di calamitates secum aD
373쪽
ARCHAEOLOGIA GRAECA. Lib.II. Cap. XVII. 363
serte, tenebris ex aliis modis horrorem incutientibus, nunquam autem luce, nisi obscura & subfusca, apparebant, Grave omen erat, si quid eorum statuis praeter morem accideret ' veluti quod de Diana tradit Pausanias in Messeniacis: οτε γαρ Αρτεμιύος
Dianae statua, quae cum armis ex aere constabat, chpeum dimisit. Et priusquam Spartani in pugna Leuctrica vincerentur , Dioscurorum insignia deciderant, referente Cicerone lib. I. de Divinat Stellae aureae , quae Debphis erant a Lacedaemoniis positae, quia Castori Pollux cum Lacedaemonio-rtim classe sise esse dicebantur, eorum insignia Deorum , patito ante Leuaeti Leam pranam deciderant, neque sunt repertae. Cui similes casus portendi credebant, si simulacra sudorem emitterent , si in terram delapsa serent , si templorum ore subito aperirentur , aut aliud denique inopinatum rebus
sacris contingeret. His subjiciendi sunt partus monstrosii, arbores terraeque fructus derepente marcentes, revirescentes, vel nati, eluviones repentinae solitoque majoresin violentiores, brutorum animalium auditae voces, quavis denique in re, si quid praeter communem naturae ordinem accidisset in coelo, in terra, in inanimatis, animatis ratione carentibus, vel hominibus e universam
enim Naturam a Diis gubernari, in humanos usus variis modis dirigi credebant. Xempla horum aliorumque ejusmodi prodigiorum singula describere vi operae pretium foret sed tamen Virgilianos versus, qui multa simul complexi sunt, apponam e Georg. lib. I. vers. 69. Tempore quanquam illo tellus quoque, o aequora ponti, obscoenique canes, importunaeque volucres Signa dabant suoties Oclopum effervere in agros Vidimus undantem ruptis fornacibus Elnam, Flammarumque globos, liquefactaque volvere saxa λArmorum sonitum toto Germania coelo
Audiit, insolitis tremuerunt motibus Alpes: Vox quoque per lucos vulgo exaudita silentes Ingens, simulacra modis pallentia miris V a sub obscurum noctis pecudesque Acutae, Infandum s A lunt amnes, terraeque dehiscunt: Et morsum illacr=mat templis ebur, aeraque sudant rProliti insano contorquens orisce flvas Fluviorum rex Eridanus, camposque per omnes Cum sabulis armenta tulit e nec tempore eodem Thistibus aut extis fibrae apparere minacei, Aut puteis manare cruor cessaOit oe alte Per no tem resonare lupis ululantibus urbes. Non alias coelo ceciderunt plura sereno Fulgura, nec diri toties arsere cometae. Ergo inter sese paribus concurrere telis Romanas acies iterum videre Philippi. Z a. Re-
374쪽
a Rerum principia aliquid ominos in se habere censebantur prout γvidius Fast. b. I. observavit: Rerum prim Uiis omina inesse solent;
Ad primam vocem timidas advertimus aures, Et primum visam consulit augur avem Huc etiam reserenda sunt λύ, συμ βολα , seu mina in itinere oblatis, de quibus libros scripsisse dicuntur olisin Hippocrates, non Medicus Me. His smilia erant, quando alicui obvii fiebant eunuchus , Ethiops , simia, canis foemina cum catulis , vulpes cum catellis , anguis qui in medium praetereuntium reptasset, lepus viam secans Mulier nens, aut rhombum detectum auferens , cuilibet incoepto multum nocere , spemque de quathbet re praesertim de fructibus terrae, coneeptam intercipere censebatur Mustela per locum quemdam transiens sussiciebat ad publicum coetum procrastinandum I vocabatur γαλῆ,in Artemi dorus rationem affert, quare illud animalculum cursim praeteriens tam superstitiose observabatur, nimir. quia est σοψηφος η δίκη, hoo est, imano interprete θ litterae utriusque
vocis indicant eum,m numerum , nempe 1 Illa omnia habebantur δυσαν- ντα, δυσοιωνιτα, ωάποτραππια Θεοεματα, seu infaustae , inauspicatae ac bominandi siones. Erant nonnulla alia omina externa, quae domi ostendebantur , a divi, natio per ea dicebatur re οι κοσκοπικον , quo tractatum scripsisse Xenocratem memoriae proditum est. Hujuscemodi erant canis niger aliquo ingrediens, mus saccum salis corrodens , anguis aut mustela in culmine tectivisa. Istud ex bestiis divinandi genus a Telegono inventum fuisse tradit Suidas Talia quoque censebantur salium sparsiam, aqua, mel, aut vinum effusa, vinum ablatum interea dum quis hiberet , sillantium repente factum, aliique infiniti castis. Quando vestes induendae, a dextra incipiendum erat ideoque si pedis sinistri calceum servus hero se primum porrigeret, in caput ejus illum conjicere non dubitasset Suetonius in Augusto cap. cI1. Auspicia naedam, omina pro certissimis observabat et si mane fbi calceus perperam, ac sinister pro dextero induceretur , ut dirum , c. Et Plinius at M'. b. 11 cap. II. Augustus aevum prodidit bi calceum
inductum praepostere quo die seditione militari prope affictus es. Si coronae capite delapsa seret, omen erat pessimum Seneca These :- Regium capiti decus
Bis terque lapsum es Qua in Tragoedia, sicut etiam in Oedipo plurima prodigia describuntur.
Huc etiam reserri possunt variae actiones , quibus bonum vel malum omen inesse existimabant. Ex gr. in conviviis poculum corona cingere sceli faustumque habebatur ut videre est apud Virgilium Eneid. lib. III.
375쪽
ARCMAEOLOGIA GRAECA. Lib.II. Cap. XVII 36s
Et Meiae Bb. I. vers. 728. Crateras magno satuunt, oe vina coronant. Ad exemplum Heroum Homericorum, qui crateras επιτεφέες Λοι ex hamrire consueverant cujus rationem hanc profert Eustathius ex Athenaeo scit quoniam corona exhibet circulum , omnium figurarum amplissimam ac perfectissimam Moris quoque erat reliquias sacrificiorum domum asporistare boni ominis ergo ut alibi a nobis annotatum dicebanturque γλωoti, quia sanitati tuendae conducere credebantur juxta esychium mare lassiciant de actionibus casibusque ominosis, quorum notissima & usitatissima solummodo a nobis adducta sunt omnia enim recensere infinitum opus foret, cum lectio quotidiana posset innirmera suppeditare. Tandem aliquid dicendum de verbis ominatis, quae prout fausta vel infausta erant, bonum malumve ominari existimabantur . Hujusmodi verba
men appellatum quasi remen, quia si ab ore, inquit Festus Anglice reddiqueunt Oices Tullius enim lib. I. de Divinat voces nominavit, quo loco divinationis hujus celabre testimonium exstat: Neque solum Deorum voces 'thagorei observaverunt, sed etiam hominum , quae vocant omina minae majores nostri, quia valere censebant, idcirco omnibus rebus agendis , Quod bonum faustum, celix, fortunatumque sit, praefabantur rebusque divinis
quae publice ferent, ut Faverent linguis imperabatur inque feriis imperisndis , ut Litibus Gurgiis abstinerent itemque in lustranda colonia ab eo
qui eam deduceret, cum imperator exercitum, censor populum lustraret, Bonis nominibus, qui hostias ducerent, eligebantur quod item in delectu consules observant, tit primus miles sat bono nomine . Istiusmodi divinatio quam- maxime Smyrnae usurpabatur, ut tradit Pausanias ubi visebatur κληδά- νων ιερον, templum, in quo responsa hac ratione dabantur; Apollo Spodius eumdem in modum Thebis oracula edebat , prout jam dixi verum hanc primo invenisse Ceres existimatur, Hesychio teste: ινες δέ - δια
ς φηρζης γενομιένας μαντειας Δήμητρα ευρῶν φασί Serapion apud Clementem Alexandrinum Strom. I. pag. Io . refert Sibyllam Delphicam post mortem oracula edere, atque illas ejus partes, quae in aerem evanuerunt , ντως κληδεσι futura praedicere; sicut partes magis terrenas in herbas postea mutatas brutorum, a quibus comestae suere, intestinis vaticinandi facultatem tribuere. Verba malarum praenuncia Vocabantur κακα οπτα seu δυσφηριρρα , cqui ea eloquebatur , didius est βλασφηριων, φθεγγεθω βλασφημίαν, quemas modum effert Euripides one vers. II 89. adducit quaedam verba ominata a servo in convivio prolata eo ipso tempore quo quis convivarum bibiturus erat:
Dixit aliquis ex Amrsicis convitium. Plautus dicit obscaenarri, aut sicut nonnulli legunt obfraevare; nam scaeva
376쪽
sortunam, sive bonam, sive malam , denotata verbaque Horatius nuncu'pat male ominata Carm. lib. II. de Iv. - male ominatis Parcite verbis
A verbis hisce similibus magna cum cura semper abstinebant ita ut loco
δεσριωτ ριον , id est, carcer, saepius dicerent lκημα , hoc est, domus pro
θε is, S c quamplurima enim verba effari tantae religioni habebant, quantae Iudaei nomen suum Tetragrammaton Photius in Bibliotheca pag. 4 ex
μελι ni χολὴ ν, γλυκειαν - δε βόρβορον , χε C sus' πἱΘηκον, καλ- λίαν 1s κλεπιην, φιλαχην . Quapropter quando Deo venerabantur ut antea observavimus nil severius praescribebatur, quam ευφημ ων seu vitiar
omnia verba ominata: quae si prolata a fratre , aut ullo alio genere proximo illi, cujus res agebatur , diligentissime observabant , tantoque pejora existimabant. Cicero hunc morem eleganter his verbis descripsit lib. 1. de Ditinat. L. Paulus consul iterum, cum ei bellum ut cum rege Persa gereret
obtigisset , ut ea ipsa die domum advesperam rediit, molam suam Tertiam,
quae tum erat admodum parva, o siti latus, animadvertit tristictilis. Quid est, inquit, mea Tertia λ quid tristis es Mihi, pater, inquit , Persa periit. Tum ille arctius puellam complexus, Accipio omen , inquit, mea filia . rat autem mortua catellia eo nomine L. Flaccum iaminem Martiales ego istidis cum diceret , Caeciliam Metelli cum vellet sororis suae filiam in matrimo-njum collocari, exisse in quoddam sacellum ominis capiendi causa , quod erimore Veterum solebat. Cum virgo saret , Caecilia in sella sederet, neque diu tilla το exsitisset , puellam defatigatam petiisse a matertera , ut sibi concederet paulisper, ut in Ius sella requiesceret, illam autem dixisse : Vere, mea puella, tibi concedo meas sedes . sus omen res consecuta es, ipsis enim brevi mortua es, virgo autem ei nupsit, cui Caecilia nupta fuerat. Nonnulla verba atque peculiaria nomina scelicem exitum , convenienter nativae ipsorum significationi, indicabant. En tibi XempIum: Leotychides reserente Herodoto in Euterpe seu lib. X. cap. 9 cum a Samio quodam rogaretur, ut Persis bellum inferret , nomen ejus requisivit . Respondit Samius, nomen ei essem γ=σι ραπς , hoc est , Dux exercit sys re
oisu νον apud Graecos idem est ac arripere omen apud Latinos, quod minis acceptionem ejusque accommodationem rei, de qua agitur, significat: pe, ne en in illum, qui omen audiebat, admodum esse censebatur, utrum accipere vellet, necne; sentorum vires in eorum erant potestate quibus ostendebantur, ait Plinius . Nam si omen ab auditore illico arriperetur , ejusve imaginationi imprimeretur , magnam vim habebat negligeretur nec observaretur, infirmum erat nulliusque virtutis. Ideoque Eneas quasi abripiens
377쪽
ARCHAEOLOGIA GRAECA. Lib.I1. Cap. XVII.
piens Ascanii verba ab ipsus ore inducitur a Virgilio quippe Harpyiae, utin Anchises alio in loco, praedixerant Trojanos tam horrendam famem passuros, ut meliore penu deficiente mensas suas corrodere adigerentur. AEneid. b. m. vers. 2 s. Sed non ante datam cingetis moenibus urbem, suam vos dira fames, nostraeque injuria caedis, Ambesas subigat malis absumere mensas. Postea in Italiam appulsi cum sorte in gramine pranderent, vice mensarum aut orbium, quae pro tempore ipsis non suppeditabantur, cibos imposuerunt panibus, quos deinde Xederunt: hinc Eneid. v II vers. II 6. per jocum ura etiam mensas consumimus, inquit Julus. Eneas omen illico arripuit, prout subjicit Poeta ibid. vers. II7.
Prima tulit finem urimamque loquentis ab ore Eripuit pater, ac superactus Numine pressit. Hinc Salisberiensis lib. II cap. I. omina omnia tantum Hsunt, quantum excipientis fides permittit unde S Julius Caesar nullo augurio nullisse supersitione a quocunque incoepto potuit absterrerici Augusus vero, Ounculo dissimilis, mollior ad omina fuit. Denique morem hunc valde vetustum fuisse, is gentibus orientalibus manasse, probabile est, quia Iudaeos veteres omina captasse Sacrae Litterae docent Velut T. Sam cap. Iv. ubi Ionathan armigerum monet, quod, si quis ex hostibus dixerit, νάβητε ενος ἡμιῆς, adscendite ad nos, Deus hostes in eorum potestatem traditurus esset. Boni ominis causa, quotiescunque rei maximi momenti ac ponderis agendae incumberent, diligentissime observabant, ut inciperent hujuscemodi praefatione, εος Θεο , ut υ πάθοιμεν, vel Epe μευ id , vel Eς ο μεν γα- γυχνοῦ sicut illud Persit, Hoc bene si hocque tritissimum Romanorum dictum , bd bonum, faustum, Delix, fortunatumque t. Omnia ipsorum negotia sermonesque nomine quorumdam Deorum inchoabant; unde Λ-
E Διὸς αρχωμεθα. Ab δει incipiamus. Quod Theocritus I si xv II. Virgilius Ecloga III ab eo mutuati sunt. Hujusce consuetudinis rationem affert Xenophon lib. de Rat. Redit nimir quod negotia in Deorum nomine suscepta exitum scelicissimum habere videbantur. Hoc loco addere non incongruum erit, certas temporis partes ominosas
378쪽
quoque esse, cum nonnulli dies habeantur fausti prosperumque eventum asserant alii infausti in causa sint ut incoepta male succedant, que- in admodum annotavit Hesiodus Oper. Sileb. m.
Interdum noverca est dies, interdi mater. Quidam dies uni rei , alii alii, quidam vero nulli conveniebant, prout dem Auctor traditio adducto Poemate, ubi omnes mensis dies percurrit, ipsorumque vim rassicaciam indicat. Eadem opinio tum apud Roman0s, turn apud caeteras gentes in Valuisse videtur unde Augustus , tradente Suetonio ejus Vitae cap. cII. Observabat oe dies quosdam , ne aut postridie nundinas quoquam proficisceretur, aut Nonis quidquam rei seriae inchoaret. Atque, ut ibi annotat Casaubonus, etsi sorte propria fuerit Augusti superstitio, ut postridie nundinas idem haberet infaustum, tamen publico more observatum est, ut dies postridie Nonas, Idus, alendas, atri
haberentur, Ἀνέξοδοι Quod docent nos praeter Veteres Grammaticos Ovidius, Livius, Plutarchus, alii meminit etiam Ambrosius hujusmodi observationem, Xplicans Pauli verba ad Galatas cap. IV. μερας παραπώρει Θου, μῆνας, ψ κωρους, ψ νιαυτους. Die , inquit, observant , qui ,
cunt, ut puta, Crastino proficiscendum non est, post crastinum enim noudebet aliquid inchoari. Moc Tempus vero, observant, cum dicunt mo- die veris initium est, estivitas est, post cras Vulcanalia sunt, oe talia iteram inunt Posterum est, domum egredi non licet. Porro observare dies Grae
Quando omen propulsandum oret, aut lapis coniiciebatur in rem, aut illico trucidabatur, si animal ominosum erat, ut mala per illud portenta in suum caput deciderent; si verba inauspicata , ut in eum, qui protulerat, regererentur, dicendo εἰς κεφαληι σοι tibi in caput redeat quae phrasis sorte desumpta ab δεροσκοποι , qui, conspicati in victima aliquid, quod infortunium in seipsos aut eorum patriam portendere videbatur, vulgo
precabantur ει ς κεφαλω ταυτω τρεπιθου, in victimae caput retorqtieri. Et
saepe prodigia lignis inscelicibus, iisque non tam quernis, aut ilignis, sed spinosis,in qualia minimo usui futura essent, Xurebant Macrobius S
turn lib. m. cap. XX. Arbores, qui instrum Deorum avertentiumque inrtitela sunt, eas in Delices nominant. Hoc suibus portenta prodigiaque combura jubere oportet. Aliquando exusta, in cineres reda sta in pro fluentem, vel in mare praesertim , si id prope esset, ejiciebant. Quo allu sit Theocritus in Ηρακλίσκα, seu I. si xxv. ubi de anguibus, quos Hercules in cunis eliserat, agit vers. 6.
379쪽
ARCHAEOLOGIA GRAECA. Lib.II Cap.XVII. 369
Verum domina, vide ut ignis tibi sub cinere paratus sit, Et ligna aridi palathi instruite, vel paliuri, Vel rubi, vel vento agitatum siccum Gerdum I se bibus hisce lignis sectis combure dracones Media nocte, quando puerum tuum occidere ipsi volebant. Sti auroram aliqua ex ancillis colleritum cinerem Projiciat bene omnem super suoium ferens, In petras p*ruptas, ut in ventum fecundum statimque reddat Non respe ians o puro Urate domum sulphure. Solebant etiam prodigia & portenta in sitimas terras deportanda esse dicere, vel in mare deferenda quo legisnus semimares delatos demersos fuisse quodin prodigiis aliis fieri consuevit Tibullus: Prodigia indomitis merge sub aequorissus.
Hujusmodi locutiones in Scriptura S interdum occurrunt , ut apud ba diam Prophetam vers. 5. ο αναποδεμ σου ἀναποδεΘήσετα εις κεφαλην σου. Aut ut Angli Interpretes nostri extulere b re Mard basi e torn pon hine in head Quae Latine sic vertere licet Retributio, quae tibi debetur, recidet in caput tuum. Et rursus I. N. cap. I. vers. q. Καeάνταπέδωκε Κυραος ta κακίαν σου εις κεφαλην σου. Anglica Versio in hunc
head Latina sic: Et Dominus rependit malitiam tuam in caput tuum. Herodotus Euterpe sive lib. II cap. XXXIX. hujusmodi morem apud Egyptios obtinuisse, unde Graeci, ut verissimile fit, suos derivarunt, refert his
τραπέΘM . Execrantur autem capita haec dicentes, ut, s qui mali aut ipsis immolantibus, aut universe Aeg)pto futurum, , id in caput hoc conoemtatur. Loco istarum imprecationum quandoque dicebant, EiςάγαΘον μοι, vel, γένοιτο, Di meliora, seu Deus avertat . Aliquando in sinum terinspuebant, conspecto homine surioso aut epileptico quem morem ani. madvertit Theocritus Bubulco seu I V XXI. vers. II.
Hoc agebant ad execrandum, ut ita dicam, omen cum enim in aliquem inspuebant, nota contemptus aversationisque maxime semper habebatur hinc πτυειν , id est, pucre, pro απιφρονῶν - ουδεν λογίζειν, hoc est, Tom. I rua a con-
380쪽
eontemnere , usurpatur ptout Ophoclis Scholiastes observat in Antis
Sed despuens velut Misam. Tandem oblato infausto omine, ab incoepto absterrebantur, ac denuo in. choabant, ut liquet ex Euripide, apud quem nonnemo , auditis verbis o-iminatis dum biberet, illico poculum humum projecit, aliudque petiit M.
omen malum duxit, o jussit allium novum Craterem implere priorem vero libationem Dei Dat terrae, omnibusque edicit tit effundant.
De Arte Magica 7 Incantationibus.
p TE; vaticinandi artes jam memoratas , hancque divinationem vulgo dictam physicam, eo quod non ab afflatu divino manaret, sed
mera causarum naturalium cognitione innitebatur, plures aliae suere artes, quarum maximam partem complectuntur χαγώου πωδουν, id est, artes magicae 6 incantationes, quae nonnullis subtilius etsi distinguantur, nihilominus quia proxime amnes sunt, idcirco de utrisque simul hoc in Ioc agemus . Iterum licet nonnullae illarum divinationum species recentioribus saeculis inventae antiquis Graecis plane ignotae fuerint, quorum mores describere solummodo proposui, praetermissis iis, quae recentius innovatain introducta fuerint quum Graeci Romano Imperio paruerunt; attamen quod perdissicile videtur accurate definire quaenam ex iis antiquiores vero recentiores fuerint; quaenam pariter quia illarum frequens fit mentio apud Scriptores mediae aetatis , praesertim apud illos, qui vixerunt circa tempora Romani Imperii in deterius vergentis, cum bona Lectoris venia maxime notatu dignas breviter describere mihi liceat : omnes enim sigillatim recen sere nullus ore finis, immensumque opus mihi videtur e imprimis quia ex illis artibus innumerae inuales illae erant quae ope Incuborum & Succuborum exercebantur totin tanta prophanain horrenda dictu exhibent, quae castae aures ferre non possent. Graeci tradunt artes magicas a Persis originem ducere, apud quos ab initio in maxima suerunt existimatione dignitate Μάγοι enim studio philosophiae, naturaeque admirandis operibus, ct abstrusissimis arcanis inda gandis