장음표시 사용
131쪽
tum vel promi stio praecessit: sin minus, non transire. Haec solutio nihil ad rem facit. Non dicit Iulianus, dominium sive proprietatem quae sic transit, ex causa do
nationis aut mutui transire. Non enim potest esse mutuum nςc donatio,cum consensus utriusque partis contrahen tium non conspiraverit in mutuu vel do
natione. Alter dedit donationis gratia,alter accipit quasi creditum . Non est creditum, quia alter donandi animo dedit: non est: donatio,quia qui accepit , creditumia se accipere putavit'. Nulla igitur aliena tio intercem . Nam ut aid Iavolenus leg. xxxv. D. de obligationibus, in omnibus causis quae dominium transferunt , concurrat oportet affectus ex utraque Parte cotrahentium . Hamsi , inquit, vendi
tio, sive donatio, sive conductis , sive quaelibet
alia causa contrahondifuit, ni nimsis utriusque consentit, perduci ad emeritam id quod i choatur non potvi. At in hoc casu qui 1 Iuliano proponitur, ubi alter dat donandi
causa, alter quasi ex Credito accipit, non . concurrit arietiis ex utraque parte contrahentium in donationem aut mutuum consentienS., Et tamen ait Iulianus proprietatem transir . Quareὶ Quia utro vis modo tam in donatione quam in mi
132쪽
tui contractu. proPrietas transi Ergo
partes distentiant, si in corpus tamen quod traditur consentiunt , .cum UtraqU . causa dominium tranSferat, dominium . nec mutuum nec donatio sit. Refert tamen plurimu, si consumpti fuerint nummi, utrum secundum voluntatem .dantis videantur consumpti, an secundum voluntatem accipientis. Putat Vlpianus, si consumpti fuerint,quamvis condictione teneatur qui accepi ta doli tamen exceptione uti posse, quia secundum Voluntatem dantis sint consumpti, len XVIII. D. de . rebus Creditis. Et tamen idem. nec vult hoc donationem esse, nec mutuit. C ertum ergo omnino est, dominium transire ac proprietatem sine alienatione. Quod in . mutuo pro definito teneri deber'. Cuni miniu in mutu0 transferatur, quamvis non ad alienationem, utpote nec alienandi animo transferendum , verius tamen vel propter hanc rationem, iata concedi oportere pupillis , mutuam pecuniam dar . Nam facile propter lubricum aetatis in talibus circumveniri possunta adeo ut ne
quidem naturalem possestionem dimittere possi ni sine tutoris auctoritate , ut hinbetur leg. X.i. D. de acquirendo rerum
133쪽
domitato. Ergo nec solvere eria quod debet pupillus potest absque tutoris auctoritate, quia in solutione dominium transfertu , pari modo atque in mutui da tione, &inta utroque sine' abalienation . Tametsi porro in Institutis ac loco Cati posueri Tribonianus,ideo pupilltuum dare,quia non porcex eo sequeretur, mutui dii em . Sic enim impropria ac latissima significatione verbum alienandi de qualibet translatione dominii acceperit. Alioquin δc eodem argumento posset aliquis inferre, & pignoris dationem,& hypothecae obligationem inter alienationis species numerari debere,quiae Iustinianus sanxerit, eum qui lege, vel testamento, vel pactiorie inhibeatur alienare, non posse pignori, vel hypothecae dare , Sed nec ipie Iu stinianus, quamvis latissima notione v cem alienandi sumpserit, quam usque ad
hypothecas & pignora & emphyleusin
extenderit,mutui tamen dationem ea contineri sanxit. Iulianus Antecessor in Constitutione vi i, de rebus ad venerabilia loca pertinentibus non alienandis, alienationis verbum continere dixit venditionem. dona-
tionem, permWationem ω emphureus . D cmphyleusi supra docuimus, non fuisse in-
134쪽
tam . At Iustinianus sub alienandi titu ituri cam quoq; redegit, ut & hypothecasM pignora, ut intelligeretur etiam alienare rem suam qui in emphyleusin eam do
ret. At de mutuo nihil tale constituit,nec sane potuit , nisi rerum naturae, Si sensui communi legem contrariam ferre vo-
luisse Uno & altero adhuc argumenso,
priusquam ad affanias δί alogias Copriani
doctoris discutiendas veniam, placer confirmare, non esse mutui dationem alienationem se Experiemur alta ex narthecio sitie logices, aut myrothecio nomices uia
ctiusculam aliquam & lublicam poterit
excolubrare cavillatiuncula, Qua illa elu-
clat, quae iam hic opponemus. Quod 1emel alienatum est ex aliqua causa, non
potest ex alia ii' eamdeni personam iterum, alienari per eumdem qui iam id alienavit. N Verbi gratia, quod alicui vendidi no pos'
sum eidem hoc idem donare. Neque quod donavi,Vendere. Neque quod in in- re cessi, ex aliacausa ei cui cessum est alie-
cst, quandoquidem & usi capionem Paulo
placet esse alienationis genus, potest ei' dem ab eo cuius rem usi cepit, alio titulo
aut Vendi,aut donari, aut in iure cedi. A
135쪽
quod mutuum alicui dedi, possum post
paucos dies eidem donare. Non ergo mutuum dare, alienare est. Sed quod ni incdono, paullo ante mutuo datum , non esse
dicent donationem, sed remissionem debi'. ti ac liberationem . Quasi vero remissio debiti, vel liberatio,non sit alienatio. Qui debitori quod debet remittit., obligationem sibi quaesitam donat, ac sic plane alienat id in quo reum obligatum teneba . Rem quippe sitam, id est, sibi debitam , dona . Dicit Theophilus, debitorem solventem pupillo non continuo liberari ipsa solutione. ειγῖ, inquit,
ne tutoris auctoritate. Si pupillus S debitore
suo pecuniam in sellatum accipiens,censetur obligationem alienare, quanto magis qui eam in totum remittit sine lolutione,
alienati Donari & legari dicebatur liberatio. De qua titulus est in Digestis. Ita ta-pe concipiebatur haec donatio , ut inleg. xxv III. D. de liberatione legata: Oo, lego Seio denarium 4ecem millia. Item, dono taliquid id ortu usura inni nomine mihi debebat. Sed & sic remittere possum quod inibi debetur , scista chiro inobo M
ihi debetur , scissis chirographo &
reddito debitori. Quae omnino alienatio
136쪽
DE M u T v 6-i IJ J est. Cum ergo qui donat aut legat libera tionem debiti, vel remittit debitum reddito ac scisso chirographo, alienare censeatur, M prosus alienet, debitum ipsum . non est alienatio, cum obligatio sit. Alioquin remissio debiti esset alienatio alienationis. At nemo potest nisi quod suum est alienare. At rem alienam alienaret, qui debiti liberationem alicui donare . Potest quidem res aliena legari, sed sua alicui non legatu . Si debitum esse suum debitori, & creditori alienum, non posset liborationem eius legare vel donare,quia quod suum esset debitori legare . De quo adhuc infra. Duabus ex causis possessio, veneri potest. Recenim, inquit, Paulus leg. m. D. de acquirenda Vela- mittenda possessione, sicut dominium nonpotes nisi ex una causa contingere , ita in possidere ex una duntaxat Giusi possumus. Atqui si dominium alicui adquiritur mutui datione , ex duabus causis potest dominium contingere, contra quaem Paulus respondi . . Ecce enim, servus actor Seii pecu niam mihi mutuam dedit,quam post paullo Seius donavit, debitum remittendo. Sic ex duabus causis dominium illius pecuniar
137쪽
ponent Copriani, dominiam transferri in mutui datione. Transfertur & in don tione. Quid ergo si res mutuo data,postea eide donata sitὶ Ex duabus omnino causis
dominium eiusdem rei nactus putabitu Nunquamhaec poterunt conciliari, si mi
tuum dicamus esse alienationem, aut si pugnemus,omnem dominii translationem esse alienationem. In mutuo, inquiunt batque etiam Iurisconsulti veteres asserunt,
de meost tuum. Quid ergo iidem Iuriscon sulti prisci adfirmant, meum esse quod mihi debetur, alienum quod ego debeo
An eadem res pariter uni eidemque psererit esse sua de alienaὶ Dominium eius dem rei potero simul habere, quae tamen in meis bonis non computabitur Z An in
eius bonis dicetur qui dominia illius non habebit, & quo alienata censebitur A- .lienatum dicitur quidquid ex bonis alici
ius exit, ut A erius,in cuius personam alienatum est, bona ineat'. Inde & Graecic πιέθειν vocant qaod alienatum est, quasi extra factum , vel foras missum. Hoc in ', mutuo contra est. Non exit e bonis eius iqui dat mutuum,mec adplicatur eius sub- stantia: qui accipit, & tamen alienationem . in eo fieri credula . Sed credant per me
licst. Utinam soli Corriae do flores in ea
138쪽
opinione essent, & non etiam coryphaei Nomicorum . Qui reddit quod mutuo
accepit, id est, qui solvit quod debci,non
alienationem eum facere,ostendimus testimonio veterum Iurisconsultorum. Non alienat,quia res quam dat non exit de bonis eius, utpote quae nunquam in eius bonis numerata est. At qui vere alienat, de filo alienum facere intelligitur, de rem sui iuris in alteriusinominium transferre. In mutuo nihil tale procedit . Et tamen in eo dando de meo fit tuum, nec propterea meum esse desinit quod in bonis meis numeratur , nec bonis eius cui traditum est adgregatu . Quidquid c mea potestate ac dominio exit, non statim alienari censendum est,nisi eo animo dederim, ut alio- ,
natum velim Sed nec alienatum etiam
videri debet, nisi qui accepit eo affectit accipiat, ut sibi proprium & acquisitum
quod datum est habeat, per alienationem. Na ut ante docuimus, debet cocursus fieri voluntatis & affectus ex utraq; parte contrahentium, ut eorum consensus conspiret in his obligationibus contrahendis quae dominium transferunt . Si do alicui donationis causa, & accipiat animo mutuantis,nihil sit'. Nec enim donationem esse, nec mutuum, Iurisconsulti scribunt.
139쪽
i 33 D 1 A T L 1 B A . Si igitur mutuum alicui darem animo ali nandi, id est, ἀναφρωρέτως dandi,& ille qui acciperet , putaret se obligatam ad rei dendum,non esset alienatio. Sed neC mi tuum omnino esset,si quisquam daret ἀναι-
φφρετως. Sic quidem alienatio foret, sed non muttii datio. Maec enim pugnant in- ter se irrecociliabili discidio,ut repetendualiquid detur,ut in mutuo , & tamen alter . natum, quod sic datum est, reputetur. At in mutuo contrahendo concurrit ex utraque parte contrahentium in idem affectus dc propositum, ut non sit alienatio quod agitur. Dat enim alter ut recipiat, accipit alter ut reddat . Quod igitur dominium in mutuo traffertur, ad hoc transit, ut usus rei mutuo datae,quem solum a me doncedi intelligo possit consistere. Non transit ad alienationem, sed ad obligationem . Sic in mutuo de meo tuum fit per hanc domi
nti translationem, quae non est alienatio. Meum autem remanet, qui dedi, quia non alienavi quod erat meum, dum ea conditione dedi ut redderetu . Sic ergo con ciliari & componi debent quae dicere inter se pugnantia videntur Iurisconsulti, dum in mutuo de meo tuum fieri dicunt, dum rursus asserunt, situm esse alicui .
140쪽
DE M ii. T ti Q. i 3 9 Nam dominium transit in mutuo sine selienatione. Meum est, quia non alienavi, sed usam tantum concessi, δί quia ea lege
dedi ut mihi redderetur. Tuum est, quia dominium transtuli in hoc ut utereris, Mpost praefinitum utendi tempus in eodem genere quod meum est mihi redderes. No omnia quῖ de potestate nostra eXeunt. alienari, nisi a nobis dentur alienandi animo & affectis, apposito & obvio ex emplo potest confirmari animaliu quae in nostro dominio sunt . Hanc regulam in his observandam praecipiunt Iurisconsubii: ut ea quae ex consuetudine abire & redire solent, cousque nostra esse intelligat tur, donec animum revertendi habeant. Ubi animum revertendi habere desierint, tum nostra esse desinunt, & fiunt occupantis. Cervum habeo mansuetum, qui
in sylvas ire dc redire solem Diun in syl-
vis est, non solum extra meum est conspectum, sed etiam extra potestatem . In
eodem quippe loco est ubi &. feri cerviselent est e, qui non sunt in meo dominio. Quamdiu hiccervus animum retinebit revertendi, meus remanebit . Si cessaverit per aliquot dies, ac eY eo certum sit, animum revertendi iam deposuisse, tum non amplius meus erit, ac fiet occupan-