장음표시 사용
131쪽
omnibus communis qst. In ea ergo contemplatione Deus quaedam objecta potius quam alia non exhibet nisi quemadmodum in omni oratio ne & omni vulgarium justorum meditatione ea repraesentat. In hoc si tu, ut in quolibet alio debet, anima ad orationem allicientis suavitatem
sequitur. Nihil autem huic inest suavitati quod obscurissimae omnium Christianorum Fidei limites transiliat contemplationis gratia generatim specialis est, idest ut hoc exercitium meditatione perfectius est, ita quoque hujus exercitij gratia major est. Attamen etiam cum passiva est remanet in genere gratiae gratum facientis quae nihil extraordinarij aut miraculosi complectitur. Vocabulum illud , singularis quo Praesules extraordinarium significant, est igitur aequi-Vocum atque meis verbis subad diatur. Quod attinet ad propriam electio- 'nem quam relatione ad Christi coi spectum a me in contemplatione e
cludi afferunt, cur id absque probatione affirmant φ Si per propriam electionem intelligant naturalem V
132쪽
llcntatis sollicitudinem qua gratiae
attrahentis suavitatem in oratione praeveniret, ut Christo occuparetur, dum ad aliquam aliam occupati nem gratia attraheretur , non miniis possitiat tres Praesules aeque ac ego
illam propriam electionem a Christi conspectu excludere. Sin autem per propriani electionem nihil intelligunt nisi liberam voluntatis determinationem qua in iis, qui Christum pro objecto habent actibus praevenientis gratiae suavitati cooperetur , liqueteta me animum in eminentissima contemplatione propria sua electione ferri ad Christurn contemplandum , cum eum qrealiber hora ct saepe contempletur , eumque unum in se ipse juxta meum Librum conspiciat, quamvis nullo unquam lumine neque extraordinaria gratia sit praedita & obscurissimae Fidei via circumscribatur tantum legere est trigessimum mei libri articulum pluraque alia loco quibus pass-po statui nullam extraordinariam gratiam
133쪽
Ditontemplativae duobus in statibus Christo distinctE .isio , ac per Fidempsa sente priventur : nempἡ in ipsis contemplationis initiis dc in probationibus ; qui status diutissime protrahi & prorogari possunt. RESPONSUM. . it Praesules qui volunt me dicere christo distincte τso animas privari, in
tegra mea verba reserre debuissent.
Dixi animas sensibili O reficto Christi
intuitu privari, ut quid has voces seus ili ct re reo quae in hoc loco iurateisentiales , suppresserunt ' Ex meis verbis sequitur me in hoc duplici casu Christi intuitum non distinctum , non sensibilem , nec reflexum as
2'. Tacere non debuissent dixi in me in nascentis contemplationis casti
lauru Christi di incle , sensibiliter r
fexe risi prirationem oriri ex animae debi-Eitate atque hanc Christi distincte xidendi impotentiam non esse perfectionem , sed contra hujus exercu imperfectionem quia tunc istud exercitium se obile magis quam)purum est.
134쪽
Ira me in altero casu qui involuntaria pe turbationis O caliginis casus ess, non m ait Chrastum quam Delim ab animae consepectu amitti. Sed omnes illas jacturas a parentes use tantum O. fluxas, ut ita dicam , pseaeque non minus Christum quam Deum ipsum anima restitui.
P aeterea agnoscendum crat nullam juxta meum librum esse realem Christi privationem, illa privatio rantum apparens est sto involuntariae pertum bationis ct calignis casu quo non magis' Christus quam Deus a conspectu amittitur. At saltem itane Deus a conspectu absque ullo intervallo amittitur rimo dixi hunc turbationis se tenebrarum
satum qui ad tempsys est non carere etiam quamdiu durat placidis illis inte vallis per quae assi stent quidam gratiarum maxime sensibilium splendores non ab nninles futuribus in obscura noctis tempestate micantibus quorum nauam superes pol
gium. Tunc y. C. non minus quam Deus
ipse anima restituitur. Haec apparens 1. C. privatio durat ne per omnes probationes ' minime.Eam enim in ultimis , seu in extremis probationibus in extremo caliginis excessu colloco.
135쪽
Ii 3 Ultimus probationum status diutur-nusne est , ut Praesules indicant φtantum legendum est. Ita probationes fiant tantum ad rempus quo anima in cis p. 7 .gratia suetiores hunt ut a x elo po amoret arm proprij commodi a petitione purgaris mant . eo etiam breriores fiunt L ae
A speciose pratextu obsit entia gratia , ut
Mercen trio ct filuito conatu sensibilia rem M prasidia quae vult Deus issi ad mereor probationes tam diuturna , tam que acerbae e runtur , neque euam facis Don ut Creatura patiatur quo frustra pseriarur. Probationes igitur in se breves
sunt, Ia infidelium animarum ob-ssistentia producuntur. Tunc igitur apparentem Christi privationem saeseus bilis solatij substractionem non probationi sed suae inii delitati imputent necesse est. Si breves sunt proba
tiones , earum extrema probatis breviora hac erit asque huic ertam extrema pr .arisaei sunt juxta me placida intervallam quilas inter remunt gratiaram maxim/sns ilium fulgores. '. Non debent Praesules accusare me supponere privationem Christi
136쪽
distincte vis qui per sdem prae res
sit exhibitus. Qui me sic loquentem inducunt, me quoque inducunt excludentem Christi per sdem prasentis effecti conspectum , id autem nunquam dixi, iis verbis non usus sui quum animam distincto sensibili ct reflexo 5 . C. conspectu privari dixi. De illo per ῖdem praesenti non locutus sui nisi aliis in locis ubi hanc locutionem p ip adhibeo in usu omninb contrario illi
quem mihi imputant. Dico enim puram contemplationem admittere omnia
objecta qua nobis pura Fides exhibere potes. Addo contemplatricem animam simplici amanti conspectu diversa hac intueri m p. 296. certa ct praesentia per Fidem essecta. Aia firmavi extra duos casus jam exposi-etos , animam vel eminentissimam posse m-actuali contemplatione occupari y. C. qui per ridem fit praesens essectus. Illae igia Tur voces praesens per Fidem esse s s luna in meo Libro adhibentur ut atamittatur Christus velut contemplationis objectum , non vero ut unquam ab ea excludatur ut id mihi Praesules imponunt; at juxta te , inquient, tr luos jamdexpostos caseus emi
137쪽
ix Mntissima anima potest in actuali contemplatione occupari Christo qui per Fidem seprcens esse tus. Ergo in iis duobus casibus non occupatur Christo per Fiadem praesenti. Facilis est responsio. Eo non occupatur modo sensibili, distincto & reflexo , quia ut dixi jacturam ejus apparentem patitur. δε-rum etiam in hoc duplici casu Chriasio semper occupat 'r reali modo qui nihil sensibile, distinctum Sc rς-
sexum continet, Cum non magis Cirifigam quam Deum ipsum a conspectu amiserat , ut in hoc XXVIII. acticulo id aisimo, omnes quas in hoc articulo retuli rationes hane distinctionem probant ostenduntque ab anima nunquam amitti Christum praesentem per Eidem effectum , cum ejus jactura quam in duobus annotatis casibus patitur , sit tantum apparens , ac proinde minime realis.
Nec piget distinctam visionem Christi in ipsa contemplationis inte valla conjicere , quasi Christum contemplari , sit, ut Beguardi aiebant ,
138쪽
ha88h. iis terniversarionibus excusetio paratur
ρνυ 8. salus contemplatoribus, qui miniis delectentur Christo, nee ad illum contemplandum sponte piosiliant: 1 divinis attributis, personisque abstineant: Fidei distinctos actus a co
remplatione amoveant, elusis artic
Iis. I. II. III. IV. & XXIV. RESPONSUM.
Ut horrendo Beguardorum errore jure insimularer mihi mea ipsissima verba essent opponenda. Dixine de Christo non esse cogitandum nisi per ea tantum intervalla quibus contemplatio desinit ' Id nulli bi reperietur. Ubinam dixi contemplationem minus esse perfectam cum id objectum videt, quam cum aliud intuetur nullam meorum verborum vel levissimum ea in hoc sensu explicandi pro teXtum praebet, non solum nihil dixi horum quae mihi imputantur, sed ea & validissimis rationibus refutare consulib studui. Dixi hac simplicitate di-ρ it , sinctum Chriψli humanitatis omniumque ejus mes seriorum intuitum non excludi
139쪽
tit. Ergo juxta me Jesum Chiis
tum contemplari non est a puritate& altitudine contemplationis deiacendere cum juxta me hoc objectum purae contemplationis simplicitati
competat. Dixi de Christi mysteriis loquendo. Potes anima in clui sim f.i, bcentemplatione maxime explicita Fidei actus exercere. Ergo juxta me per hanc
maxime explisitam ori A ct ejus nise risum Fidem anima ab alii sina contemplatione non de Andit. Hac p lita regula veram hujus rationem aisero, nimirum ac res esse magis perfecto, s ex D te objecti ct phila bico rigore con serentur, cum in Deum qui unum est illimitatum objectum directe O immediatὸ ι tant , at s ex parte principἴ moraliter c siderentur , fiant aque perfecti, id shnt aequalis puritatis ac meriti cum pro objectis habent electa quae Deus exhibet , qui que per unam gratia impresionem
ima occupatur. Voluntne aliam a
dire decretoriam rationem qua errorem quem mihi imputant refutavi φ i Ea ipsa ue Beatoris in caecis contemplatio p up
140쪽
pure intenctualis distincte versatrer circa universa haec Salvatoris humanitaris insteria cujus beneficia ac Triumphos celebrant , quanto miniis distincto horum omnium objectorum intuitu mi
nui poterit imperseilun a via orum cou-remplatio. 1 ratione mortales h mines timeant ne de Christo cogitantes ab altillima se 1 contemplatione excidant, cum Beati de ea cogitantes a sua immensum quantum. persectione non excidant φ.Denique cur dicunt Praesules me
distinctam visionem Christi in ipsi
contemplationis intervalla conjicere , cum ita locutus fuerim. Anima maxι- me ublimis in actuali contemplatione 3. C. per Fidem praesenti exhibito. occupari potest, ct per ea temporum intervalla quμώbus desinit contemplatio adhuc C sto o cupatur. Non debebant Praelati ullam mihi quae in i deo libro non occurrerit negativam particulam imputare. Vim huius vocis adhuc sive etiamnum sentire debent, nedum vox illa id quod praecedit excludat, ut contra id manifesto confirmet, animum duplici tempore & in actuali contempla-