장음표시 사용
161쪽
sus adeo e si pretiosus , & quarum salsus adeo ebet periculosus ' Eas referendo poteramne sensu illusioni magis opposito illas explicare quam quo eas explicui hinc declaro omnem actum esse transeuntem & m mentaneum , iicque eatenus tantum eum subsistere quatenus iteratur. Inde profiteor de inde esse nos quoque rem potis momento esse excitandos, ut omnemn iram gratiam impleamus, idest ut plena voluntate ct omnibus animae viribus gratiae clusique momenti cooperemur. a do extra actualem contemplationem di frictos omnium virtutum actus in omni tu esse producendos oportere ut Ironae cooperatio fit concupisi ria quam vii cit acerba , adversis peccatum η ας ad
162쪽
sanguinem esse pugnandum. Postremo solam esse amputandam inquietam ct so
licitam excitatisnem qua vestet anima
gratiam prae renire , ct sensit iles ejus praeteritas impressiones revocare, aut isti re pondere cooperatione magis senstibili Omagis designata qream exigatur.
Vultiae Author qui sic loquitur
unicum & permanentem actum inducere, & realem actuum distinctionem amovere φ Certh actus quoque temporis momento plena voluntate Momnibus animae viribus producti, actus ab omnibus virtutum speciebus, ut
opus est, eliciti, ac proinde sua specie perspicue distincti , actus cone Asientia quam vincunt acerbi ct quibus
ad sanguinem usque adversus peccatum pugnatur , essene unquam possunt otium & quoddam interius Vacuum. Itaque declaravi contrariam hanc doctrinam deliramenta proferre non mi nus Philosophia principiis adversantia . quam secundum Religionis normam portentosa. Si quis autem ea quae Meldensis Episcopus de Matre Rogella dixit, cum iis quae a me dicta sunt conserta voluerit, ejus Episcopi verba.
163쪽
Iegat. Haec sunt : ut in e lmille desideria oloriebantur non Mi G ἐυns immorandi solatio ea tu magnum suum conferebat abnegationis actum quo singula tam accurates erant oecificata a quodam sensu unicum actum exercebat simulque centum varios producebat. Ita Meldensis Episcopus in Matre Ro-zetta quam gratiae ct sanctitatis miraculum nuncupat, Fidei, Spei ct Caritatis actus deprehendit generali eos
in magno abnegationis actu concludendi proposito. Ego autem hulliabita ratione .de magno illo abnegationis actu quem Meldensis Episcopus unicum ei se actum uno sensa
agnoscit, distinctos quidem sed placidos omnium viemrram citub exigDECLARATIO. Denique illud imprimis narticulis cautum erat, ne, quod Omnes contemplativi ac spirituales viri *- uno ore resciunt, Christiana perse- aio M sanctitas aut purificatio, aut omnino interior status in oratione passiva seu quietis , aliisque uidinariis reponereturia At
164쪽
eo totus versatur liber , ut eadem f. Oratio, ipsaque contemplatio in pu-li,.α3. risi mo amore consistat qui non m
IIb do sit per se justificans atque purificans , Vesum etiam consummans a
que perficiens , ac pioinde summa . perfectionis Christianae.
Jure articulis et r. Sc 23. Issacis diximus persectionem in extraordinariis orationibus non esse reponendam. Magnum est hac in materia discri- meu inter orationis exercitium Mamorem. Animae persectio in ipsius quidem amore, non autem in qu dam orationis exercitio consistere debet. Manifestum est ex mea Pastorali Epistola amoris perfectionem a Patriabus esse positam in gratuita liberalitate filiorum quibus nihil servile ac mercenarium jam supersit. De or tione autem aliter omnino ratiocinandum est. In quonam mei Libri loco tres Praesules Christianam pem sectionem in passiva oratione aut quietis a me repostam fuisse legerunt 'i'. Nonne sciunt passivam oro
165쪽
tionem juxta me non eam esse quam probare volunt φ nonne etiam de passivi mei Libri oratione differendo,
eam accipere deberent eodem sensu quo eam explico , non vero secundum eorum systema , quod a meo omnino est alienum. s. Nonne sciunt me sepius asserere contemplationem , atque ipsum hujus quod vocatur oratio ,
exercitium nunquam esse tantae diuturnitatis , quantae purus amor,
cum purus amor in distincto quo
tidiana tum vii tutum exercitio re
periatur, licet particulare orationis A maximἡ contemplationis exercitium in iis desinat. Praeterea qui genus orationis dicit , particulare exercitium dicit. Constat autem amoris persectionem in nullo par . ticulari praecise esse positam. Potest Deus ut ei visum tuerit quolibet exercitio & qualibet praxi animam perlicere, quin etiam independenter ab iis exercitiis animam si vellet repente pelliceret. Verum id quod
Mystici passivitatem aut passivam a sectionem diaete , disimguendum G v
166쪽
est a contemplatione passiva , muli que magis ab Extaticis impressionibus quae animabus in actuali contemplatione contingere possunt, . quae a Meldensi Episcopo cum passiavitate constanduntur. Contemplatio exercitium est quod plerumque δε-CUend. lis persectis convenit. Inta e1um con templativa non ad omnia amorum genera,
sed ad perfectum attinet , ut Cardinalis Da illius assii mavit in opere quod hac de materia edidit. Potest tamen Deus animabus etiamnum imperfectis contemplationem impertiri. EXtati coae impresssiones quae contemplationem passivam saepe comitatae sunt, inest possunt imperfectae animae & in statu. peccati adhuc degenti ut a Prophetis peccatoribus futura praedicta vidimus. Sed passivitas quae non est nisi
perrectissima gratiae puri amoris cooperatio est proculdubio Christianismipei lactio. Ex tuo principio inquiunt, sequitur omnes Christianos ad passi-Vam contemplationem vocari, nequaquam , ad passivitatem cuncti ea. generali vocatione qua ad persecti nem omnes invitantur , non auzem
167쪽
ad contemplationem passivam omnes vocabuntur. Potest quis este passivus, nec tamen contemplari, potest etiam quis contemplari , nec tamen cise passivus, esse passivum nihil aliud est quam activitatem , idest inquietos de lollicitos propiij commodi actus amputare. Haec activitas in meo libro evidenter est naturalis sollicitudo ;dico enim,discultatem quam anima ph p xorira experiretur in inquietis o reseris actibus in proprium commodum contra actualem allicientis gratiaeJuavitatem eliciendis non esse consuadendam cum ab alata , ullos actus etiam per naturae conatum producendi iinpotentia. Amputare ergo activitatem non est nisi in proprium commodum naturalem conatum amputare, contra aci lem allicientis gratia suarit. Din. Persecti naturalem illum mercenariae juxta Patres sollicitudinis c natum amputant. Ergo omnes si ij pei secti juxta Patres sunt plerumque passivi, cum jam non sint activi seu solliciti de mercenatij. Pra terea magni interest hoc placituni
attente perpendere. ad perfectionem omnes 3 camur. Omnes quidem ad
168쪽
eam generatim vocantur, sed tam multos inter vocatos pauci sunt electi. Omnes speciali electione non v cantur. Deus omnes sanctos ad eoLRratiar & gloriar gradus non desimae, multa fiunt in Domo Patris Celsis ni si es. Christiani omnes ad eumdem perfectionis & amoris gradum non aequaliter vocantur. Illi ipsi qui Upcati sunt ut ad eosdem pes sectionis gradus deinceps evehantur , non sunt n praesentia aeque ac alij parati ad eumdem fructum extis dem documentis & exercitiis percipiendum.
ua in re multum errat, & non tantum a piritualibus viris , verum etiam a se ipso discrepat : a spiritua- idus quidem , qui sancta . heresia duce, Joanne a Jesu interprete, Iacobo Alvare Par allicla, si iacto etia Franci ico a sentiente , aliisque pe multis , docent, aut sine oratione quietis ad persectionem pos e pertingi , aut eamdem orationem ad illa Charismata pertinere quae gratiis gratis datis simillima videantur, a r
169쪽
nedum perficiens sit atque consiimmans ne quidem justificantem esse ; ρ i quippς quae cum peccato mortali possit consistere. s. RESPONSUM. Sacen . Praesules contemplationem semper x- ω cum passivitate confundunt. Con- templatio licet eminentissima nun- m, . quam est persectio. Pastivitas alitem Theocquae nihil est aliud quam persectissi- cρψ .rmae gratiae cooperatio , est ipsa pe
sectio. Praeterea cum Extaticis im-
pressionibus quae in pallivo statu intervenire possunt pallivitatem confundunt. Status passivus non est nisi amputatio activitatis seu inquietorum & sollicitorum naturalis amoris , actuum quos XII. articulo liliaco exclusimus. Status est in quo a tus corde sincero concipiuntur ea omni sancta mansuetudine ac tranquillitate quam Dei sentitus inspirat. En simplices placidi de aequabiles actus de quibus locutus sui. Ergo 3. Praesules passivum statum hoc sensu acceptum agnoVerunt, unumque eum sensum interulexi quando cum eis subscripsi non posse absque insigni temetitate pas-
170쪽
Si aliam passivam orationem st tuere velint , eam posse absique insigni temeritate haberi fuste tam arbitror. Necesse est se multo longius me ipse progredi fateantur, & a me Mysticis multo midus quam ab ipsis concedi. Si erro , nimia erro circumspectione, nimia cautione, sin errent illusioni magis me patent. Alias speciali diia sertatione probabo authores quos citant , ejusdem cum eis non esse opinionis. At saltem ij Praesules admi L sani a me passivitatem admittunt cum excludant inquietos &sollicitos actus qui nisi naturales esse possunt, agnoscuntque statum in quo
actus incero animo concipiantur omni ea mansuetudine ac tranqui itate quam Dei
spiritus inspirat. Quantum ad eorum passivitatem declaro mihi periculosiorem videri quam ut eam admi tam. Purae fidei obscuritati advers etiar, Beati Joannis a Cruce doctrinam evertit, in anima liberum arbitrium suspendit, eique indefinitam fert impotentiam quae cum sit ex