장음표시 사용
141쪽
ia' tione atque adhae in in te ilis Chtiasto occupari significat &c. non tantum dixi animam contemplando,
christo occupari posse, sed addidi
eam re vera occupari. quo anima modo
eminentissimo contemplantur easdem de ρ isc. D ro maxime occupari usus ipse edoce' bit Ergo juxta me eas Christi videndi neque satietas , neque nitidium capit quasi de alti illina contemplatione nc descenderent. Contra, em Ars qualibet hora ut sponsa sponsium alloquuntur plerumque nitul in st praeter eum in- ρ '=7 tuentur, in se omnia ejus miseria vicit succedentia, omnes ejus mortalis vita tus altissime imprimi experiuntur. Rerum quidem est Christum in earum cordibus Aseri quid intimum, ut eum non tam velut extraneum O exterius objectum quam ut interius su vita principium videre o. suesant. Tandem in salso articulo entibi qua ratione damnem eorum erro rem qui contenderent contemplantes m=7 imas quoniam ad terminum pervene- Ο 3
runt, J. C. humanitatem qui sola via est distincte perspicere non jam indigere 1. C. carnem jam non esse diguum illis objectum. nam jam secundum carnem etiam a ra
142쪽
larem pubducit , vitam aeternam quae in eo post a est νι cun camus Deum verum 9 q2em misit JEsuri - CARisTUM Filium, delibus extrahit , ant christus est qui Herbum carnem factum rejiciat. Si Disi petii sic locatus a BQuardorum erroris a cusatione non tutus est, nescio qItbus verbis sevum erga purissiam Raem azelums' ostendere phst. DECLARATIO.
3 . In libro scribitur nunquam licitum' si gratiam praevenire : neque quicquam'=7' expectare a se , propriaque industrita γ' Q ' & propriis conatibus, Quibus dictis totoque Libri articulo xi. Si ea qua par est diligentia perpendatur , actus liberi arbitrij, qui propria eXcitatio dicitur corruit 9 eX- seinditur illud Davidicum : Praeoccupemus factem ejus : & illud : oratio me prae reniet te Sc Augustinianum illud, Dete e- quo tota Divinae gratiae dispensati cat .m.e- nititur:'Nec adjuvari potest nisi qui auri i quid Donte conatur. λ .c J- RESPONSUM. En novum quo accusor heresis g
143쪽
nus. Quo accuratius eam in meo Libro exquiro , eo miniis eam reperio.
In eo semipelagianorum haeretis sita erat ut gratiam praeveniendam esse assererent. Mea in hoc sita quod diacam nunquam licuum gratiam prarcuire,
neque quicquam expectare a se propriaque indu bia O proprisi conatibus. Melden- In tr. sis Episcopus antequam meum si-brum legisset , se loquebatur. Non oportet nos esse sis siles ne tu Pelagiam , qui libero arbitrio gratiam praepenire cre- dii, neque Quieti a qui ejus verationem in molli oris expectat. Sed ille Praesul postquam meum librum legit vult ut gratia praeveniatur , meque arguit qui eam non esse praeveniendam di-πerim. Omnis mea doctrina hac in . occasione ad octo sequentia capita
reducitur. r. Gratia semper prae renit. p. 's. z. Gratiam perpetuo sequi nos opo ret, neque eam prae revise opus est.
3. Qui vult eam praepenire id viat As .sti dare quod nondum dat. aliquid a si pse, si a ne industria seu proprio conatu
expectat. Inest illi subtile , nec perceptis Ei e Semipelagiani xari viduum.
144쪽
. Debemus quidem nos parare ad gratiam accipiendam atque in nos attrahendam. nerum id una i gratia coopera
tione faciendum est, fida praesentis gratia cooperatio est escacissima praeparatio ad
accipiendam aut attrahendam imminentis temporis gratiam. . Cum gratia non largitur nobis eam quam optaremus disposti nem seu affectionem, non tamen sequitur quod nullam tunc nobis lam latur , nosque otiosos relinquat temper enim praevenit, at anima non debet anxia ct inquieta excitatione gratiam praevenire ne satis non agat, neque nimia cautione eas mi assectiones tribuere quas gratia tunc non inspirat quoniam alias quae minus consulantur , minusique percipiuntur inspirat. 6. Si ' per excitationem intelligatur
cooperatio totius voluntatis , omniumJue
animae virium gratia cujustibet temporis momenti inferendum es de Fide esse, nis ponte quolibet temporis momento esse e
citandos, ut omnem nostram gratiam in Ileamus. 7. Hac excitatur seu conatus quam
o i', si placidas a. non idcirco minus s
145쪽
esco, se voluntarius. Atque etiam labor est , erga concupiscentiam qram. vincit acerbus avique ad sanguinem V cato resistitur. 8. Activitas seu imperfecta excit iis quam amputo, evidenter est actio pure naturalis. Loquendo de passivi- mox late dico, ac Ius inquietos 2 pro ij commodi contra actualem gratia suavitatem. I llicitos esse excludendos. addo , ρ iram animam non esse in absoluta ullos actus etiam per naturalem couatum producendi impotentia nihil igitur amputo praeter naturales actus qui contra aitu lem attrahentis gratia Daritatem elic
Ob quam earum octo propositionum me damnant tres Praesules negantiae nos semper a gratia praeveniri ut det unde impleamus quod juber , eamque ad quamlibet rectam
actionem esse praevenientem, 2'. v luntne ut eam praeveniamus quo eas nobis asscctiones ti ibuamus quas gratia nondum tribuit ' creduntne
boni operis initium oriri a propria n siris industria proprioque conatu ut inrc iamus quia nondum dat gratia s
146쪽
Negantiae praevenire gratiam, eas esse sibi assectiones tribuere quas hoc rςmporis articulo non i pirat ' Aliquem praevenire nonne est prae ipso, seu ante ipsum agere φ dicentiae possse eam ipsam quae nos praevenit, gratiam a nobis praeveniri φ possumusne quid boni incipere antequam haec gratia advenerit. '. Negabuntne so- .lam gratiae in improprio sensu pro
veniendae rationem esse ad futuram gratiam nos parare per prae setatem gratiam quae nos actu praevenitue'. Negabuntne quum gratia ad aliquam affectionem nos non attrahit aliam interim nobis tribuere, neque
nos vacuos relinquere.. 60. Nega- buntne omnem utilem excitationem . reduci ad cooperationem totius V .luntatis, omniumque animae virium
gratiae cujuslibet temporis momenti ' γ'. Voluntne aliquid praeter acerbum adversus concupiscentiam quam Vincimus laborem , & usque ad sanguinem adversus peccatum obsistentiam. Petuntne actus naturales proprij commodi appetentes contra actualem
attrahentis gratiae suavitatem pro
147쪽
ductos ' si quid ultra meas exprens
voces postulent, id pisec se in i cent.
Ut quis non sit Quietista & Deum
non tentet, illine et i, aliquid a se φ . ectandum ut eas sibi tribuat a sectia in quas hoc temporis momento gratia noni se .it Z Ibine ut Quieti situ scopulos, in semipelagianismi voraginem. ncidendum. Volunt ne Davidem dixisse oratione nostia iealiter pravese viri gratiam ad eas assectiones quasissis momentis gratia non inspirat Z v luntne Augustinum dixisse , neminem a Deo ad urari posse nisi qua aliquid sponte cenatur ad eas filii a fictiones tribuendas quas graria his momentis ei nsnis pnat quoniam alias quae minus consolantur, minusque percipiuntur, inspirat '. quomodo illud sponte Augustinianum intelligunt ' quid ex eo inferre intendunt ' si volunt eo tantum signiscari cooperationem totius voluntatis , omniumque animae virium gratiae cujuslibet momenti , Scsi hanc cooperationem volunt nominare Dave, ct voluntarios conatus , ut eam vocat Meldensis Episcopus , id ρ um agent, incorum. Vciborum quia
148쪽
bus contradicere student, genuinum sensum repetent. Sin autem illa sponte velint significari liberi arbitrij con tussi qui gratiam absolute praeveniat,& qui proinde ab ea non oriatur Augustinum Augustino opponunt ut quos ille pessum dedu semipelagianos , ipsi erigant. Quum vult Augustinus ut Detini
quaeramus, nonne vult ut eum ideo
quaeramus quod ipse nos primus de quaesierit Sc invitaverit, & eum specie tenus praeveniamus, quia jam nos realiter ipse praevenit. Non igitur possumus Deum aliter praevenire quam ejus praevenienti gratiae cooperando , quod accurate loquendo est nunquam ipsum praevenire. Nemo autem me ipso sortius hanc proe- ventionis speciem admisit. Sed petere anxium conatum quo anima suavis illas affectiones quas gratia non inspirat sibi tribuat ; exigere hoc praeventionis genus ut eam de qua David & Augustinus loquuntur, esti sis semipelagianismum imputare. Quod attinet ad Catholicum gratia praevenienda modum , sic eum et
149쪽
posui, debemus quidem nos parare ad p. 7
aratrum ac copiendam atque in nos astrahendam. Verum id ma gratia cooperati
ne faciendum est. Et a praesentis trinporti ρ s7. gratia coeperatio est escacon a praeparatis ad accipiendam aut attrahendam in minentis temporis gratiam. Volunt ne
tres Praesules ut se anima ad futuri momenti gratiam praeparet aliquo conatu qui non sit cooperatio alii pratiae jam praesenti longillime ab-lunt ab ea veritate , quam affero, neganda , me tamen quod eam ala
ruerim culpare videntur. Voluntne nunquam animam in otio atque reali.
otio torpescere , meus liber eb usque progreditur ut damnet eos qui posse ιν animam extra praecepti aut confiiij casi in absoluto otio ct cujuslibet interioris
actus plane vacuo jacere a marent. Vo-.luntne ut anima gratiam in molli otio. nunquam expetiet , eamque ad quamlibet actionem semper praevenientem supponat ' Dixi gratia ani- I mas ad quamlibet deliberaram actionem praxeniri, eam gratiam qua interius sepiarat Dei θ:ritus qualibet occasione iis afflare , eam inspirationem justis omnibi
150쪽
mmunem se qua nuda in re ab omni scripta legis vi unquam eximantur. VO
sunt ne ut nunquam remittatur anima praetextu quod gratiae allicientis suavitatem , neque sentiat , neque ediscernat D nunquam dixi animae e pectandum esse donec hanc suavitatem senti isset aut di crevis ei: contra, nihil praeter Fidei obscuritatem & gratiam justis omnibus communema requiro. Activitatem vero seu interiorem sollicitudinem ideo tantum an puto ne animae sibi quaerant aso .ctiones qua magis percipiantur , sentia tur, conselentur quam gratia id a nobis postulet. In his obscurae Fidei statibus. volo gratiae attrahentis suavitaten non majori perspicuitate ab animabus quam a justorum vulgo discerni. Voluntne tres Praelati ut diversas ii ter affectiones quas gratia nunquam simul tribuit quas per Vices , m do hanc, modo aliam nobis inspirat enitamur propria industria , ac filicito conatu eas nobis impertiri a sectiones quas hoc temporis articulo nobis minime inopiarat gratia , quoniam alias miniis su