장음표시 사용
51쪽
En particula negativa cujuslibet amoris ac desiderij non supernatur lis exclusiva. Justus de quo loquitur Meldensis Episcopus non potest alio modo sibi summum bonum optare quamquo se diligit. At qui se ut& proximum tantum in Deo, dc pro ter Deum diligit. Ergo sibi ut de proxumo summum optare bonum non po- ἡ 'ρst nisi in Do O propter Deum. Desta *xium quo quid nobis ut & proxii. mo tantum in Deo & propter Deum, optamus non potest este nisi supernaturale. Desiderium quod non est nisi i is Deo de propter Deum, sola ad ipsius supernaturalem ordinem quai , tum ad bona gratuito promitia conformitate producitur. Eo desiderio nos ipsos eatenus tantum respicimus, uatenus ad id divino beneplacito
ductis exclusionibus cuncta apparentes contradictiones evanescunt. Hic subjiciam sermonis huius Megationibus reserti summarium.Non
me amo nisi quod sim aliquid ad
52쪽
32 Deum pertinens ..... Nullum mihi opto bonum nisi vi hujus amoris in Dei ordine , vi ejusdem amoris mihi non opto Beatitudinem nisi quod Deus qui poterat eam mihi non tam iri, illam mihi gratuito polliceatur, i hanc mihi largiri noluisset, eam
diligere vellem, si gratuiti ipsius promissi securus non essem. His postis principiis hic sermo qui tot Sancto rum proprius est statim fit & perspicuus & praecisus. Sermo meus e rum sermoni competit , nullo loco mihimet contrarius sui , nunquam enim motivorum realitatem abstuli, neque aequum est opponere iis omnibus quae in qualibet sere mei libri pagina de virtutum distinctione dixi,
coactas consequentias quas ex adhubitis a me negationibus exclusivis colligere vellent. Illis enim negati nibus neque in libris Sanctorum, Πω que in meo libro excluditur nihiΙ
praeter naturalem erga nos amorem
quo objecti bonitati addiceremur. Ad eam doctrinam & quas continet e clusones impugnandas dicendum
53쪽
ege: proprii Beatitudinis bonitare su scienter nos determinandos ad eam nobis supernaturaliter delibera-- , iis desideriis optandam licet ipse V caritatis ordo ad nos amandos non induceret , de gratuita regni Ccele- . siis promissa quantum ad nos rescin- , derentur.
Neque obstat, quod his contra- i . Hr. ita aliis praedicti libri locis posita videantur; Re vera enim hic liber ce tis sarisque ac ipsissimis verbis dist na asseverat : Quale istud est : τιθDeus ut velim Deum quatenus meum bonam e 3, incit felicitas, mea merces et Recte ; at contrarium semel iterumque scribitur his scilicet verbis : noram quidem est , nos non veste Deum , ut est nostra merces, nostrum bonum, nostrum commodum , nostra salus, nostra aeterna redemptio ac liberario, ct commodum maximum : Quae sententiarum ac verborum tam aperta contradictio, non erroris excusatio sed probatio est.
En crassis lima contradictio dicere, in rati Deus ut velim Deum quatenus meam
54쪽
bonum est mea felicitas, mea merces. Et paulo post dicere , verum quidem est
nos non velle Deum ut o nostra merce xo strum bonum , O c. dicere volumus Deum quatenus nostra merces est, & nolumus Deum quatenus es nostra merces,
fateor, stupenda est contradictio. Sed ausim ne id dicere , invitus dicam, haec verba dissona quae in declarati ne italico Charactere ut ipsissima mei liis
bra verba, picta sunt in eo tamen non occurrunt. Hult Deus at velim Deum qu renus meum bonum est, mea felicitas, mea merces , sincere vertuntur. Ea enim
quae citatur mei libri pagina haec ii
her. Deus vult ut Delim velim quatenus est meum bonum, mea beatitudo, meum
praemium. At ista quae mihi Praesules imputant dissonantiae probandae causa, rerum quidem est nos non velle Deum ut es nos a merces nostrum bonum , O c. Non leguntur neque in pagina r. neque in pagina . quam citant neque alibi , in pag. a. loco Vocum Deum volumus, has posti, in hoc flatu salutem us propriam nolumus. Nolle su-lutem ut propriam juxta meum librum
est nolle eam humano & naturali de-
55쪽
suetio quod ab uno nascitur nostri ipsorum amore quem gratia nullat pus parit. Non igitur 'ini desiderium excludo sed naturalem amorem quod facit ut Beatitudinem optemus. Nihil magis a Deo diversum est, quam n turalia & quae gratia carent deside ria in quibus proprietas consistita Quo igitur pacto voluere Piaesules has voces esse synonimas, & in mei libri versione substitui posse hanc u
cem Deum loco illius, si lutem ut iam, licet etiam contenderent salutem ur propriam idem elata atque vox Deus, saltem haec verba diversa sunt. In ersione in qua mea ipsissima verba reserunt, ponendum erat salutem quatenus propriam. In pag. 3 . quam secundam curant, vocem hanc salutem adhibeo. Sic enim de ea loquor , verum quidem est nos eam non velle quatenus es nostra
merces, nostrum bonum , nostrum comm dum. Hoc sensu S. Franciscus Salsius dixit,
si Dulo plus dirini beneplaciti esset, O c. Multa deinde huius sancti Testim nia adduco ea nullo ratiocinio inte rumpendo ac deinde immediat. su
56쪽
do , omnes posteriorum atatum Sancti
ab Ecclesia approbati similibus vocibus s p sine silunitu , summatim signiscant nullum stuper esse proprium se mercena-
ritum desiderium, quantum ad meritum, perfectionem, aternamque Beatitudinem.
Liquet in pag. . me verbis quae refert declaratio interposita voce Drapro voce salutis eumdem sensum tribuere quem Sancti Francisci testim ni is , cum post haec citata verba immediat E post dicam , hoc senseu dicit S iesius , oc. Jam ergo non agitur nisi de sensu quem citatis a me Sale' t simoniis tribus. Sensus ille ut vid re est pag. 7. eo solum tendit ut excludat propria ct mercenaria de salute aut aeterna Beatitudine desideria. Atque ad id reduco omnes quas resero S lesiij voces , & meas quas citant Praesules, cum dicam eas esse intelligendas in sensu quem hujus sancti verbis tribuo. Manifestum est ergo me non aliud intelligere in hoc paginae . loco praeter exclusionem pri si ij j mercenari j de Beatitudine desideri, proprium illud desiderium est juxta me naturale & deliberatum deside-
57쪽
fium quod gratia in nobis non producit, quod cum non sit peccatum, impertemo est. Hoc naturale excludere desiderium ut salus non optetur nisi principio gratiae, estne salutem non amplius optaret Eline Deum ut me insimulant, non amplius velle φjam patet ad quid reducatur haec contradictio quam mihi objiciunt, dcquam in meo libro ipsi simis vertis contineri aisrnaant.
DECLARATIO. min, universim libri Stylus ita
tortuosus est. ac lubricus , ut plerissique in locis non nisi summo labore certus sensus exsculpi , & eliquari possit: quod quidem doctrinae mathsibi cohaerentis , neque tam tempe ramenta quam effugia quaerentis indicium est. RESPONSUM.
Tres Praesules dicunt mei. libristylum esse tortuosum ac lubricum. Ita coram univera Ecclesia bonam meam fidem & probitatem magis etiam quam doctrinam laedunt, sed contendo eos ut praeoccupati sunt
58쪽
tortuosium minusque lubricum est libro in quo author sibi qualibet pagina crasse contradicit, eo ipso quo supponunt negationibus meis absolute excludi motiva quae omnes virtutes specificant , & salutis desiderium a me fuisse sublatum , meus liber nedum lubrica arte sit compositus Meffugiis sit resertus a principio ad finem , stultus est , ridiculus , delirus. Puer qui quae dicit , intelligere priamum incipit his dissonantiis obno-. X ius non esset. Non jam liber meus censura foret notandus , sed ego ipse ut homo amentissimus essem recludendus quo crassiores sunt illae contradictiones ε, eo minus ab Episcopis Coepiscopo essent imputandae. Supponere deberent aeque simplicem Mnaturalem illis incise solutionem a que in sanctorum libris S in operibus quos illi Praesules compro-
DECLARATIO.ic. De desiderio salutis in libro haec
habentur e vitae aeternae desiderium. s, bonum est ; sed nihil desiderandum λ . nisi Dei voluntas: Quae sancto Dan
59쪽
enim loco sine temperamento Vid
tur excludi salutis desiderium & omnia huc redigi ut nihil praeter solam
Dei voluntatem optemus. At sanctus Franciscus Salesus nostris omnibus desideriis sic reductis non existimat quemadmodum tres Praesules , pr pria virtutum motiva excludi , contra arbitratur, quod ego post eum exustimo , hoc divinae voluntati desiderio propria omnium virtutum quae exercentur motiva comprehendi, obrationes a me superius expositas. Non ita patent meae locutiones atque sancti Francisci voces, de Praesules qui hujus loci vim sentiunt, me illum excogitasse innuunt. Autor nihil praeter iubterfugia quaerens a locis salsb citandis non abhorret , sed tantum legant Lugdunensem editionem E Petro Baillio concinnatam citi 18. id est sexto post sancti ejus
Autoris mortem anno persectam ant
60쪽
coeunctas Pari sieri ses editiones et Episcopo Belli uni j Salesj faimiliarissimo& verae ejus doctrinae periti mimo dicata suit. Locum illum in i 8. collo-qDio pag. r . legent, quod si nullum veteris hujus editionis exemplar repertum fuerit, illud quod prae manibus habeo, libenter proferam. Felix si hujus loci probatione eorum
contra meam sinceritatem praeoccupationem minuero.
ij. Item in eodem libro habetur duo s. sunt justorum status, alter resignationis, in quo desideria mercenaria choc est salutis aeternae Dei voluntati su mittuntur: alter sanctae indifferentiae, in quo nullum est penitus mercen rium desiderium : exceptis iis casibus in quibus anima suae gratiae dees , nec ei toti plane respondet. Quo
etiam referuntur supra memorata,' Sin. non optari salutem , quatenus est nostra merces , nostrum bonum , &c. Haec autem omnia de elus s salutis aeternae desiderns, etiam motivo Spei 34 art conceptis , ac de salutis indifferentia,