Responsio D. archiepiscopi Cameracensis declarationi D. archiepiscopi Parisiensis, D. episcopi Meldensis, & D. episcopi Carnotensis. In librum cui titulus est Explication des maximes des saints

발행: 1698년

분량: 234페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

71쪽

mgitari non posse ad indiguandam adca p olom amentiam. oo. dixi ambiguitatem esse tollet dam, id dixi ut animas adversus i lusionem praemunirem. Cum v. g. a ud S. Fianciscum Salesum leguntritae uerna desiderium bonum est, se C: os, is P lotas desideranda , & apud Ro- is. μ , d gQςsium aliquot magni sancti de suas late nan fuerunt sodiari, nonne plurimi interest hanc .aufferre aequivocationem , M ostendere his sanct rum vocibus non excludi nisi isto f. mArissata seu mercenaria desideria eo quo latν ad

explicui modo. . R

Quantum ad negationes de quibus V querelam movent , jam ostendi t ιιν. passim ac perpetuis occurrere in sanctorum contemplantium operibus, atque etiam in authoribus qui a tribus Episcopis approbati sunt, eorum denique genuinum sensum esse maxime & orthodoxum & necessarium. Beatitudo fateor in se bona est independenter ab ordine Dei qui vult ut

ia l

ei qibos in ipso & propter ipsum diligamus. Sic propter hoc ipsum quod in se bona sit , Deus qui nos diligito quditis

72쪽

72 qui nos a nobis vult diligi , ut eam optemus nobis imperat. Qui bonus est, nosque diligit sua nobis promereorum bonitatem dona praeparat. Sed tota Beatitudinis bonitas essicere non posset eam optaremus nisi nos ipsos diligeremus, cum autem jam nos non

diligimus nisi in Caritatis ordine, hoc est in Deo o propter Deum ut vult Zoilc . 1, 7- ipse Meldensis Episcopus, tunc Beatitudinem optare non possumus nisi φr quemadmodum nos ipsos diligimus, idest ut nos ad Dei ordinem in gratuitis ipsius promissis diligamus. Ut id repetam , negatione non eXci dita objecti bonitas neque vis ejus motiva sed desiderium quo ab alio quolibet amore nasceretur quam ab .amore quem Deus in praecepto Caritatis imperat, & quem ad gratu tas promissiones adimplendas gratia ejus inspirat. Jam respondi sequentibus duobus declarationis numeris, cum supra a me responsum est ei numero qui sic incipit. Quo etiam spectata Qui numerus septimae paginae deci rationis Latinae postremus est &nuem hic numero i . insignivi.

DECLA

73쪽

wmis illa salutis quae toto libro pal- o

o m im asseritur in dii erentia haec proces deunt: in extremis prob tionibusta vincibiliter animae esse persuasum se i 9 juste a Deo esse reprobatam : Quo sto: sacrificium salutis , quod ordinarie conditionatum est , fit tandemti abselutum casu impossibili non tan- 3 tum possibili sed etiam reali seu, ni actuali viso. .

- RESPONSUM.

; γ Facti errores quibus haec criminai. P aio scatet mihi stuporem & dolorem

x movent. Tres mihi Praesules imi tant veram Sc in vincibilem animae it de sua aeterna salute reprobationem , i docere, eo oculi tantum aperiendio I sunt ut ex diametro contrarium inii, meo libro legatur. Dixi , hanc pe u ii: hi mirm non esse ex tutisna con si viii 3.37. spe initionis impressionem esse involimi rarium. Quod in voluntarium est vera , . desperatio esse nunquam potest, deia, peratio enim cum iit impietatis cu-. i. Mulus, absque libero voluntatis con-ι sensu realis esse nunquam potest. Addidi non esse intimam conr I em sed ''

74쪽

apparentem. Ergo convictionis apparentia tantum est. Non autem convictio realis. Eam vocavi quamdam persuasionis speciem , quod probat eam non esse persuasio, em proprie dictam. Haec professus fui, unam amittit anima sensibilem de bono delectationem, Darem 2 asotirum serrorem , sollicitoso mercenarios virtutum actus , ct certitudinem quae ex post acto ex mercenaria mentis reputatione oritur qua gratum de

sua M litate sibi testimonium exhibeat

addidi , anima non amittit nisi mercenarium de Da persectione testimonium. Non amittit gratuitum adimplendarumpi miscuum demeriti . Gravissima probatio eo redit ut omne illi notum pub dium anseratur, nullumque proprio commodo per gium relinquatrix. Nan Iam fet Dire r ei aut dere aut permittere

ut libera ct voluntaria persuaseone positive credat se reprobari, neque jam sibi Vagratuito optanda esse promi sti Articulo falso damnavi eos qui assii marent posse credere aut nam a Deo se esse desierram, nullamque sibi superesse miseri cordiam, eamque cessare pos e ab ea

sincerie cupiendri Jam quaero quid his

75쪽

p aecautionibus addi possit ad impe-

diendum quominus de perationis ιμ- cum ipsa desperatione, ue parens co ictio cum reali convici o- ne confundatur. Quum Beata Angela de Folignis ini Acujus verba a Meld. Episcopo rese- ς' rant ir, mortem appellabat ac Deum 'i' alloquebatur , accelera O quan ante mihi permittera corpi ii, per ice , ct me o M lu inc Vor C. inem immerge. Versabatur Epio. i hac persuasionis Decie, in hac hipol - ' desperationis impres' iit , in hac f. b. intima I d apparenti convictione. Cum S. Franciscus Salesius tandiu ferret reprobationis impressionem ae veluti cenae siri responssem Oo devenien rem fuit iis iud hoc terribile pro 'stum quandoquidem p. M'. ate num 'ira os esset amore Dei tam igni qui amaretur , saltem veste se, o c. re pro Arionis impressis quod veluti cet ra mortis rispo um vocatur , nihil me authora erat pr. aeter in oluntariam de fui strationis i prcsionem praeter sonu:λο- nevi nou intiviam sed apparentem. Voci-

bustio magis praecautis expliet ri p rest. Coim Fiater Laurentius cujus Vi-

76쪽

Moret probata , dicebat inter graves quos

F. La se totos quatuor annos

cruciatus adeoque graves ut nullus

hominum adimere illi potuisset cogitationem qua se damnandum putabat , δ c. Atque cum de illo referuntur haec verba adeb' vehementia se damnatum esse certe existimabat, certa illa existimatio quae nulli hominum authoritati cessiilet non potest benignius exponi quam si vocetur a parens nec intima convictio. Involuntaria desperationis impressio. Postremo cum Job probatarum animarum specimen dicebat , desperari , involuntariam hujus impressionem sentiebat, cum id citra mendacium assereret. Ergo neces e erat ut quamdam apparentem nec intimam convictionem haberet.' Atque ea sunt quae ipsi Praesules& probant di citant cum de me non agitur. Ea sunt quae in meo libro condemnant. Vel maxime impiam desperationem docuisse imputant mihi , cum omnes meae voces formaliter eam pernegent, nihilque in ani

mabus poena affectis adime noscant

77쪽

praeter sensibilem de bono delectationem, patrem oe . Mirumserrorem sollicitos ct ρ. i.

. Mercenarios virtutum a tus, rtitκ x. in qua ex post acto ex mercenaria mentis reputatione oritur qua jucundum desu fidelitate sibi testimonium exhibeant. Verum est quidem impossibilem ca- sim damnationis ad aeterna supplicia his animabus sibilem ct uictu realem xi eri Sed vox, videri nihil nisi apparentiam exprimit. Diaei ne veri per suasione id eis videri y Nequaquam; contra affirmavi id illis tarit lim Videri

apparente convictione, non aut in intima console uia. Qui convictione tautum an

rente assicitur . existimare se imagi atur, nec tamen vere existimar. Sic quilibet scrupulosus nullam sibi Fidem , Spem , Caritatem inesse arbitratur. Atque haec de imaginaria ciuete scrupulosorum est persuasione judirium erga me eo aequiuS serrent Prae- ules , quod meam expressit verbis ac de re sententiam aperuerim. Dixi de anima quae extremis probationibus purgatur , jam non putat se fecisse ρ quod fecit , scrupulose turbatur. Nongitur ergo nili de imaginaria pe

78쪽

suasione omnibus scrupulosis anima,

bus communi.

Dixi sacrificium quod animae in

consueto statu faciunt, falutem conditioinate spectare ; quod autem in eXtremis probationibus adhibent esse quidem absolutum , non autem cadere nisi in proprium fioad aeternitatev

commodum

Instituta a me oppositio inter ducsacrificia, alterum conditionatum, auterum autem absolutum ; primum de Reatitudine, secundum duntaxat de proprio quoad aeternitatem commodo evi- denter ostendit, duo diversa es e s erificia & Beatitudinem atque . pro prium quoad aetemitatem commodum, juxta me idem esse non posse. Si sacrificium proprij quoad aeternitatem commodi fuisset Beatitudinis sacrificium ea invicem non opposuissem. Duobus tantum verbis erat dicendum conditionatum sacrificium fieri in extremis probationibus quoad salutem absolutum. Non solum id non ditaxi , sed salutem o proprium commo vi sedulo distinxi. Ea etiam opposui, & dum volui alterum devover

79쪽

ut imperiectionem, volui nunquam ab optanda salute desiit, ita ut desii- dorij hujus cessationem ut impietatis . cum illam damnaverim. Ut quid igitur in meo libro aeternam Beatitudi- nem se proprium quoad atmiitate; nisu vivi confundunt Praesules qui

tam accurate ea distinxerunt, atque

illam distinctionem approbarunt in .i Patre irino & in Fratre Laurentio, hi pad quos proprium commodum etia Dirinum o quoad aeternitatem ut moti- :, xum imperfectum excluditur. mod attinet ad simplicem a sensuru non cadit in meo libro nai in unum proprium, quata est nitatem commodum quod saluti perpetuo oppono his verbis, i lit ηunquam de eiulum est promissum vi es et sibi O iu se optare. quum ne est

mea verba contra sormalem eorum

restrictionem interpretari φ aequum ne est . in qualibet linea amentimmas . maxime impias contradictiones mih imputare, ne in meo libro approbetur distinctio salutis a proprio

commodo , quemadmodum in Patre

Siarino de in Fratre Laurentio fuerat approbata ' Ergo Pro sules apparea-

80쪽

ipsa filute acceperunt.

DECLARATIO. 3. Quin etiam in eodem statu inutile & importunum odicatur , dogma i , o. fidei de bonitate divina in omnes

effusa. huic animae praedicare , aut rationem ullam in remedium adhubere : quo nihil est desperatius.

Dixi in hac perturbatione frustra ei exhiberi Fidei dogma de Divinis

miserationibus cum non dubitet de bona Dei voluntate , sed suam malam uJl in. , j. met, quippe se induratione, non autem Deum erga se ipsam crudelitate insimulat. Volone hanc animam es . Dei misericordias non sperare ' verbisi i ργpristis dixi necesse ei se eas hanc an

mam optare neque se unquam arbi- trari desertam. En intima & realis in mentis apice persuasio quae dogmati consormis est , at quantum ad eam apparentem convictionem quae non eae intima conscientia & quae tantum est

imaginationis per urbatio, dico adeo

SEARCH

MENU NAVIGATION