장음표시 사용
82쪽
tuor annos tantae erant Fratris Laurentii angu M ut nullus hominum hanc illi cogitationem ademisset eum fore damnan- n. Ergo tunc inutile erat et Fidei dogma exhibere, pax tui hoc uno verbo restituta est , quidquid eventurum es eveniat saltem per reliquum vita
mea: cursum omnia mea ob unum Dei amolem peragam. En proculdubio tantum apparens convictio reprobationis in qua nihil devovetur nisi proprium commodum seu naturalis erga se ipsuna amoris quantum ad aeternitatem solatium & in quo intima miserationum persuasio , & promisiasionum sibi in se adimplendarum desiderium retinentur.
Et permittente Directore, suae justae condemnationi ac reprobationi anima simpliciter acquiescit. At in praedictis 3 . articulis haec omnia di- η ' serte repudiantur, cum in nullis probationibus absolutus consensus ad- Lmittatur : absit. Sed tantum ex im
pos bili & praesuppositione falsa:
praemisso alio articulo , in quo desperatio omnis excluditur: ac nedum
83쪽
Director sinere permittatur ut animae sive condemnationi ac justae rupi bationi simpliciter acquiescant: contra prohibetur ne omnino ea, ac
quiescere sinat : quin etiam diserte dc clare non a p aedicando Divinae bo- nitatis dogmate abstineti suadetur; ut est in libro positum : imo verti Di- ρ. 3. rector jubetur, Francisco Salesio authore , afflict.im animam cortiorem acere, nunquam eam esse ameo do serendam ; quo non modo Dei erga om es homines bonitas generatia , ε .i o illo declarationis loco non crederet a me cum de fimptiui .isInsu locutus sui , te rotaraonis vo- . in esse positam ut tres Pixsules bis . i in vocibus jui a rar vix adjun-
& decretorias quibus 'mnino et sce-.. rctar ne luctor. unquam arbitrare:ur
84쪽
hanc justam damnationem esse aetem
Pam reprobationem. Semper respia
ciebam di. Fidei normam & 3 i. nostrum Issiacum asticulum in quo di-Ximus , nunquam animabus permittendum est desperationi ct damnationi suae apparenti acquiescere , sed Francisco Sale is authore oportet eas certiores facere nunquam eas a Deo deserendas. Vehementius ςtiam id in meo libro quam in articulis nostris affirmavi. Hinc di- fco nunquam Director debet ei aut suadere aut permittere ut libera ct voluntaria persuasione positive credat se r Irobori , nec jam sibi vel gratuito de Adcrio optanda esse promissa. Ergo de Di vina misericordia dubita e non permitto. Inde dixi , promi lia perpetuo esse optanda, neque animae licitum unquam cri dere se a Deo desertant , neque jam sibitillam se eresse misericordiam , contra aut m com incciae ese viandum. Nihil desperationis consensui magis opponitur quam haec regula , promissa bona perpetuis optanda sunt, atque hoc inconcussum decretum. Animae nunquam licet se reprobatam credere,
xut nastum jam Ibi miserico iam csse
85쪽
optandam arbitrari. Semper ergo iis animabus dicitur Dei misericordias eis esse sperandas, de satis liquet eas ab illis optari intimo desiderio in ii timi conscientia , seu mentis apice, quamvis Fide, spe , Caritate carere sibi videantur sed experientii constat eo misericordiarum intuitu plerumque non sedari earum perturba mitionem , sed ali autem tam oratuito illo amoris actu quo seu tua Tranciscus Salesius tamanem vicit , referonte Meldensi Episcopo. Horum actuum usus non competit ut diximus in nostris articulis liliacis nisi verE persectis' animabus, & iis quarum perturba-
fiduciae actibus vinci auttio conssedari minime potest. Re vera paucissi nar sant an amar quae etiamnum naturali sui ipsarum amore tantisper ubis ii ii pendeant & quae juxta faculta- s. - t. ni a Clitis Ustomo imbeci listribus f Joan. ctam in prax: tum spectate non Meant, consideratione mere natural cujus que principium est g alia, pau-
86쪽
eo ipso sensu qui naturalis erga nos ipsos amoris proprius est. DECLARATIO.. 3. Ad haec in articulis virtutes omnestum Theologicae, tum Morales cum suis motivas lingulae exhibentur ac secernuntur ; at earum distinctionem liber obscurat his verbis: Purus amor per se totam vitam interiorem constituit , fitque solus totius interioris vitae unicum principium, unicumque motivum sive incitamentum. Reliqua ergo incitamenta tolluntur,
praeter illa quae sunt solius Caritatis :quin etiam sua Caritati ratio adimi. i. Videtur cum dicitur : hic amor se per vices quaevis distincta virtus ; nullam tamen expetit in quantum est virtus : sic neque Fides ut Fides , neque Spes ut Spes, neque ipsa Caritas, quae vita, de forma virtutum est, ut, est virtus quaeritur.
ViXi, purus amor vitam omnem mise
riorem unus con lis tque tunc actuum omnium qui deliberato producuntur O
merentur unicum principium ac metirum
In ea loquendi ratione principium
87쪽
o 7 motivum idem valere jam ridimus. Dixi
etiam , amor non exuta Omplicitate omnes vicissim induit rirtutes, sed hujus rationum paulo ante attuleram hanc scilicet , Caritas ut ait S. Thomas 2.2. q. post sanctum Augustinum. nirtutum omnium forma est aut principium. Forma aurem secundum scholam dat esse rei. E go Cantas dat esse omnibus justi vi tutibus. idem sanctus Doctor dicit, Caritas ex appetitu fluis ultimi conci- spat actus aliarum virtutum imperando ' -
Eo etiam S. Augustinus progrosi D, Q, est ut affirmaverit virtutes nihil esse ἰλ Ε)ni si summum amorem. Nihil omnino eles esse virtusem a firmaverini nisi fluminum i i c. s. amorem Dei, & diverse specificari ex D/mο- fius amoris vario quodam affectu. Ego autem virtutes a diversis suis formi Glibus objectis specificari contendi. Ennaea verba, particulari objecto circa quod amor versatur , d linguntur specificantiir. Idem praecise dico ac si diversa eartam motiva ponerem ea ergo
motiva particularia auiserre nolo , ea
juxta scholae rigorem sumendo proicimali objecto, sed ea volo eveherc
88쪽
Grinali & explicita relatione ad Caritatis motivum quod & nobilius &praestantius est.
Hinc omnibus virtutibus suus honos detrahitur his propositioni- . bus: puro amore id eisici, ut neque quisquam virtutis studiosus esse ve- lit: nec quisquam sit virtutis studi sor , quam is qui virtuti non studet. Unde illud extremum Sc hactenus in- .io. auditam : sancti Mystici ab hoc sta-
tu exclusere praxim & virtutum actus : quae paradoxa & animum a studio virtutis avertunt , & imponunt spiritualibus viris & ipsum virtutis nomen suspectum, invidiosula que efficiunt.
RESPONSUM. Nihil in Latina libri mei versione
Praesules omisere quo mea verba deformarentur atque absurda escere ι- si En im a Verba tunc omnes disti, ctas virtutes exerces, nequidem cogitando utrum sint virtutes quoliber momento, unam Dei cui parendum est voluntatem
meditaris, ct amor celot pus simul facit sit deinceps pirtutem tibi nou am i s, ηπ.
89쪽
m. ore unquam virtute praeditus sis, qua . I cum virtutis gloriam fugis. Praesulibus non est visum vertere hanc vocem
i quamvis sit in mendorum indicet in libri mei fine. Meldensis Episse
pus putat se rem decretorio judicio diremisse aisrmando nihil hac voce significari. Ego autem hac adjecta contendi significari jam virtutes ab L anima non optari ut inde solatium captet & naturali erga se ipsam amori quo proprium commodum constitui- tuo indulgeat, licet eas omnes cum omni earum persectione ut Deo placeat , eXoptet. Quidquid sit, vox ea. non erat omittenda. iod attinet ad recteXMn de vi tute cum exercetur , cogitationem, nemo dixerit eam esse necessariam. Sem perne sibi dicendum est , virtu- tis actu in exero ' an paenitentiae actus non exercetur , nisi interveniente hac mentis reputatione, ac Is quem elicio, ad talem virtutis speciem pertinet ' sibi ae exigenda est ratio de specificatione hujus virtutis per mo-
tivit,in quod illius proprium est y homo injuriae patiens & simul cis
90쪽
stus, nullius quam Deo placendi sollicitus, neque secum reflexa cogitatione patientiam & castitatem repu- .rans , an non duplicis hujus vir- tutis actus propriis earum motivisi eXercuit φQuam operosa in praxi importu-
distractio , quod periculum ne sibi
complaceant, si ab iis eXigeretur ut in virtutum exercitio a se virtutes iexerceri se ver cogitarent φ Quo virtutis exercitium magis perficitur, eo fit frequentius , siimplex , quasi innatum de ab omnibus methodicis, illis attentionibus alienum.
Q auri dixi virtutis sibi statio M.
manifestum est ii tellexisse me animam virtuti studere propter ut proprium commodum unum proprium commodum excludere volui. Vox illa
in sensu sancti Pauli usurpatur, vivo e o jam non ego. Est illud et o quod a sancta Catharina Genuensi Sc a Patre fiseh. Surino quem Meldensis Episcopus
D. tom. approbavit eXcluditur. Sanctae enim . pari. illae animae in transformatione non