장음표시 사용
101쪽
ctio quaedam creatum rationalis esse intelligitur, ataque deiectio praedestinationi quae est, ut induperio libus dictum fuit, subuectio quaedam in coelum atq; transmissio) contrarie quoquo modo opponi illa di-ς em lis; ad eum quasi modum dixerim) quo motus
deorsum motui sursum a physicis contrarie opponi dicitur. Improprie tamen, & praedestinatio,&re-lrobatio etiam hoc modo su mpta motus dicetur : sto quod cu anima, quae praedestinatur, & in coelum subvehitur, aut quae reprobatur, &in infernum deii- suur, corpus deijci simul, aut subvehi intelligamus siquod minime naturales sunt isti motus, sed superna-.turales; & futuri sunt ut in pri. ad Cor. cap. 13. scribit i post . in monacto in letu oculi.Tatum profecto rea
em motum in ictu oculi fieri,natura minime patitur. Cum sumitur reprobatio secundo modo, & ut poeήya est: opponitur rursus praedestinationi reprobatio
contrarie; non quomodo motui siursum motus deorsum, ut prius: sed quomodo loco sursium locus deo sima; aut magis quomodo albedini nigredo, aut duulcedini amaritudo, uel gaudio tristitia, & breuiter quomodo poena praemio. Si uero tertio & ultimo modo sumatur reprobatio; ut uidelicet praedestin, tionis, siue diuinae clectionis, & approbationis priuatio quaedam est;. inter praedestinationem tunc&reprobationem priuatiua censebitur oppositio: qualis inter uisionem est & coecitatem,&qualis inter spulentiam & egestatem, aut inter lucem & tenebras in omnino qualis inter bonum, quod sit summe desiderabile est,& boni priuatione. Omnibus ijs quidem modis, sed hoc tertio modo potissimum Oppo . ' nuntur
102쪽
L 1 h Ε .R S g c v h v s . o Irrantur Inter se praedestinatio & reprobatio. Est enim praedestinatio ueluti habitus quidam reprobationis, ut lumen habitus tenebrarum: reprobatio autem ut priuatio quaedam praedestinationis est. Quam priua tionem non in Deo, aut ex Deo ut in sequentibus ostendemus sed in creatura rationali esse, & ex ea suo modo prouenire, declarantur.
Reprobatio disti nitur. Cap. I ..
Voniam igitur multis ut dictum est) modis reprobatio sumitur;& aliquando rem positivam, hoc est poenam; aliquando habitus oppositi,hoc est praedestinationis priuationem ut diximus significati hinc factum cst; ut . ex catholicis patribus diuersi diuersis modis reprobationem circumloquuti fuerint, siue descripserint Psiue etiam dicas dissinierint. Et aliqui peractus positivos, alij per priuationes illam dissinire, siue d
scribere conati sunt. Nonnulli fuerunt etiam, qui positiva priuatiuis admiscuerunt, confusmeamque quandam de ea nobis dissinitionem tradid crunt; re probationis propterea intelligentiam; atque doctrianam obscuram fatis illi, & dissicilem reddiderunt. Vuillelmus Altisiodor. non parui nominis Theolo gus, cap 9. summae suae, quaest. 2. dixit. Augustinu m in cap. 9. ad Rom. ita reprobationem diviniuisse Leprobare est noste misereri, o non appenere graiiam in praesenti, se damnare in futuro. Haec dissinitio ex pri uatiuis& positi uis extructa est Non apponere nanque gratiam priuatiq est. , .damnare autem positi M a quaedam
103쪽
quaedam est, & habitus Multae sunt multorum pDtrum dissinitiones eiusmodi de quibus alibi dictum est a nobis uberius quae reprobationis intelligemtiam confundunt magis, quam explicent. Ex diuersis scripturarum B.Aug ustini locis, istam, ad eius sententiam, de reprobatione, ex patribus multi diffinitionem collegerunt. Reprobatio es aeterna quorumdam hominum a Deo in masia perditionis derelectio .
Tradita diFnitionis explicatio. Cap. φ . Osteriorem traditam dissinitionem quam
nonnulli minus recte intelligentes reprehendere ausi sunt priore nunc praetermis
se, breuissimis explicabimus. Quippe si hanc recte intellexerimus; reprobationis naturam . qualis qualis illa sit, meo iudicio lassicienter satis intelligemus. Dicitur faeterna derelictio J quoniam sicut praedestinatio quod in superioribus declam- tum fuitὶ aeterna quaedam electio est rationalis creaturae, de approbatio, atque subuectio, in aeternam uitam, per suam misericordiam, a Deo facta: ita suo modo reprobatio aeterna quaedam non electio, sed derelictio esse dicitur rationalis creaturae, & eiusdem non approbatio, idest quaedam diuinae & aeternae electionis priuatio, atque approbationis. Quoniam uexo creaturae rationalis ipsa a Deo non facta electio priuatio est sempiterni gaudij,& aeternae uitae; ipse propterea non electio, est in massia perditionis arteriana peccatoris derelictio: quae quidem derelictio priuatio tδlia iniqu* aeterna reprobatio dicitur; idest
104쪽
L r a E R sacv Nnus. 93 aeterna priuatio diuinae aeternaeque electionis, ne
non diuini supernaturalis beneficij, sempiternaeque
foeticitatis non collatio,& non exhibitio, & non praeparatio ; quae a patribus, non appositio gratiae communiter nuncupatur : per quam tantum diuinam electionem, & per quod tantum supernaturale ben fictum , & gratiam, nullo autem modo ex aliqua sua uirtute, aut eri proprio operum suorum merito, amassa perditionis homo ipse segregari, extrahi, diuellique poterat. Illam aute perditionis massam,in qu perditi, & reprobati, & gratia destituti homines, a De0 derelicti dicuntur, non Deus fecit; qui omnium
hominum , omniumque rationalium creaturarum uitam atque salutem exoptat. Omnium quippe creaturarum rationalium Deus pater misericors est; de
quo Deut. cap. 3 a. legitur . Nunquidnon ipse enpatre qui possedii te, es fecit, ct creauit te. Sed homo; idest primus parens noster, suo uitio, per neglectum diuini mandati, sibi illam infoeliciter extruxit; di boli superbiam , a quo prius in fructu prohibitae a boris tentatus fuerat, imitatus: in eamque semetipsam Adamus per inobedientiam deiecit; ut in eam diabolus seipsum per superbiam ante deiecerat. Non enim in eam a Deo est Adam, aut lucifer, aut hominum quispiam, aut angelorum proiectus; quia non derelictus in ea homo, aut angelus, sed in eam missus atque deiectus, proiectusque tunc potius diceretur. moniam non ideo creauit Deus hominem, ut illum puniret, & perderet, aut etiam in massam perditionis uel deiiceret, uel ex se lapsum in eam,
in eadem de linqueret cut alibi copiose Ioan. D
105쪽
ς D a R a pli omλ τοῦ Imasc. ostendit) sed ut bonorum suorum in primis autem gratiae ,& gloriae suae participem illum effeGret. Quid autem perditio sit ;& qui dicantur homunes perditi, libro de Beata Vita non longe a princiapio, B. Augustinus declarauit. Dicitur in dissinitiore squorundam hominum3 quoniam etsi homines omnes sad Rom. cap. s.) peccauerunt in Adamo, &per eum atque ab eo in massam perditionis omnes , quotquot ex eius semine oriundi sunt, deiecti diaculatur, atque proiecti; non tamen in peccato, & in ipsa massa perditionis omnes a Deo, ex immensit te misericordiis suae, derelicti fuerunt; sed aliqui tantum. Illi autem quiin ea sunt a Deo derelicti: non
per antecedentem eius uoluntatem, &per quandam
quod nonnulli alioquin egregii patres Theologi pu tauerunt Dei praedefinitionem : hoc est nullo
operationes eorum bonas , uel malas habito ante, electionem uel reprobationem respectu , fuerunt.
derelicti ; ita ut aliquos, siue ante primi parentis prae uaricationem a se procul abiecerit Deus, atque gra-itia,&salute eos destituerit; sive post praeuaricationem, & post ingentem ruinam illam, in massa perditionis dereliquerit, & reprobauerit Deus : qui om-inium salutem exoptat: qui uult omnes homines saL uos fieri: qui non uult mortem peccatoris. Non im quam per antecedentem uoluntatem, sed per uolun . tatem consequentem, hoc est per Dei uoluntatem. illorum mala merita, quae uel in dinina praescientia , praecesserunt, consequentem; & pro eorum meritis istipendia eisdem pers bluentem; Deum illos, qui in
niuiua perditionis derelicti synt, deSeliquisse, dii μὶ
106쪽
L Lν ε R' Sa , , N D Y s. dum est. Qi ae quidem eorum. mala merita, & si ab eis, utpote realiter iam non existentibus, nondum tacta sunt; in diuina tamen praescientia, facienda non sunt, *d ab artetno suntnetae quae& praede stinationem ,& reprobationem nostram, quoquo modo in ipsa aeternitate, drin 'ipsa Dei praesensitone pretecesserunt.' Proptar eiusmodi nanque mala eorum merita, di propyer iniquas eorum uoluntates, a quibus liberari, aut in melius permutari pro suis illi uiribus ne iglexerunt ; & propter diuinae gratiar quae cuilibet eam non aspernanti semper parata est contemptum, abiepit illos Deus; hoc est gratiam,& supernaturausabieneficia sua illis non apposivit; uel si apposuit, &Porrexit, illi non acceptarunt; idcirco in massa,inquaerant, perditionis, eos Deus dereliquit. Ita nanquet ps io 8. legimus. Dilexit maledictionem, O ueniet ei; noluit bene Iionem, o elongabitur ab eo. Quosdam putem ad hunc modum in massa illa perditionis derelinquere, & ab eis se Deum , siue Dei benedictionem elongare, cosdem abiicere, ac reprobare est.
Illi profecto ut quos in massa perditionis dereliquerit Deus,apertius significemus qui in praescientia diuina, per malas eorum uoluntates, & OperationeS,
Deum prius dereliquerunt; & supernaturalia, ac beatifica sua oblata beneficia neglexerunt; & recipere, aut noluerunt, aut recepta tandem abiecerunt;
necnon naturalibus proprijs facultatibus, inprimis autem ratione, & uoluntate male usi fuerunt; a Deo: abiecti, & in massa perditionis derelicti, & reprobati dicuntur. Vt de illis dicat Dominus per prophetam clerem. cap. a. Arguet te malitia: tua; ct auerso
107쪽
rum est , reliquisse te Dominum Deum tuum .
Ata, & breuibus , pr6 compendii rationi id nobis explicata dissinitio, etsi rectissima. & sanctissima est:qubd quemadmodu ipsa reprobatio,ut praedestinationi proprie opponitur,priuatio ut diximus)est;ita per priuationes sit tradita ista distinitio uniuersa; & reprobationis naturam recth satis, & dilucidὰ nobis exprimat; re prehenditur tamen a patribus nonnullis , & intelalios acriter fatis a Reueri patre Episcop, Ambrosio Catarino; sed reuera & pater Ambrosius, & illi alij .
qui eam reprehendere conati sunt, uerba tantum rea
prehendunt, non sensumsimo nec uerba ipsa; sed quendam uerborum sensum, quem prae se illa non serunt quidem, ferre autem eis uidentur; qui minus exacte uerba S. Augustini perpendunt:quasi illis uerbis praeclarissimus ille Doctor asseruerit, hominum quempiam Desim ultro, hoc est nullo operum suo rum habito respectu, absolutaq; uoluntate sua prius
deserere,& illum, ueluti ex capite, deuouere, ne
non antecedenre sua uoluntate,& quasi dixerim)ex proposito abij cere, atque derelinquere; a quo nofuerit Deus ipse prius derelictus, & abiectus. Certe si esset ista B. Augustini sententia, multis scripturis suis non esset illa consona: quin imo non esset illa forsitan ab Ecclesia toleranda . Sed non est i cum ii.
108쪽
I rapa S a 8 v NK v s . bro secundo Retract. cap. 18. de Ecclesia sermonem habens inquiat. Nunc propter quasdam ignorantiaΥ, o infirmitates membrarum suorum, habet unde quotidie tota dicat. dimitte nobis debita nostra . Tota inquit Ec clesia habet, unde quotidie dicat, &c. quaeram, lusune, an serio tota Ecclesia dicit. Dimitte nobis &c. non lusu certe, serio igitur, & per consequentiam pro salute omnium illa deprecatur. Vbi igitur in ea sunt illi, qui per praedefinitionem reprobati sunt; si pro . omnibus Deum precatur Ecclesia P Et libro quarto de Baptismo contra Donatistas cap. 1 . de nullius sa- . lute desperandum esse, ille apertissime fatetur. Quo . loci ita inquitille. De conuersione autem nulli in deses randum eis inae foris inue inim conctiori; quandisparientia Dei ad paenitentiam adducit; se uisitat in uirga facinora eorum, se in flagella peccata eorum. Hoc enim modo misericordiam suam non distergit ab eisis o i aliquando misereantur animae suae, placentes Deo. Et de aempore, serm. 38. inquit. Cum Dein uelit misereri, quia bonus es ; sepossit . quia omnipotens es ; t e contra se diuinae pietatis ianuam claudis qui Deum sibi miser ri , aut non uelle, aut non posse credit. Non Deus illi
pietatis ianuam claudit; sed ipse sibi qui non uelle, uel no posse Deum sibi misereri existimat. Et cap. I 6. libri de Vera & falsa poenitentia, quasi ex professo hunc nodum rectissime dis luit: quo loci ita scripta ille reliquit. id itaque culpae in me in. si non uuis
seruare 2 Multum inquam. licet enim nihil consequipossis , ne misericordia illa, quam repellis; potes tamen liabere tenere gratiam; quam retinendo potes si si tamen pia Ueatu euitare culpam. ud enim qui semelm pit bene
109쪽
sa Da R Ε ο R OB AT. facere sns derelinquamus eius beneficium cogitur ex necessitate iustae misericordia, neminem prim posse relinquere . Non enim seri relinquere est, nisi res, uentem. Idcirco enim calpa nostra es, quia fugi-- gnariam; quam possumus habere perpetuam. semperinvita re radu, nunquam aliquem sontanea deserit. Haec ille. Obserua
te obsecro uerba illa DLicet nihil consequii possis emisericordia illa . quam tu repellis J hoc est, Idcirco diuinum beneficium aliquod non consequeris, & ad aeternam uitam non eligeris, sed reprobaris; quia Dei misericordiam repellis; sine qua diuinum super.. naturale beneficium consequi est impossibile . Et illa s Cogitur ex necessitate iusa misericordiae , neminem prius posse relinquereJ illa etiam quae sequunturi Non enim sui relinquere es nise relinquentem J quibus non tantum neminem Deum relinquere; sed etiam non posse relinquere, nisi prius relinquentem affrmauit. Necessitatem, quam patres aliquot infallibilitatis necessitatem appellarunt, P.Augustinus necessitatem iustae misericordiar appellasse hoc loco uisus est.Necnon alia multa quae subsequun. tur ; illa praecipue L Semper inuita recedit gratia, o nunquam aliquam dontanea deseris 3 Non solum gratia illa, quae prius inerat; sed illa etiam quae non inerat , sed parata, ut i nesset, assistebat, inuita per peccatum tuum longius recedit. Num ista esse possunt uerba sentientis, aliquem Deum praedefinitione deuouere, & aliquem, sine suo demerito, derelinquere, ab seque propellere, a quo prior ipse non fuerit repulsus,& derelict usὸDist. a.de psnit. cap.Deus desinitionem. ex D. Ambrosio legitur. Dem definitionem
110쪽
L 1 a s ae s σ, u et v s. is strinocis': qui misericordiam siuam omnibus promisit. Sed audi , quid lib. de Eccles dogmatibus cap. 36. stribat idem S. August. Nullum credimus ad salutem nisi Deo in uitante uenire. Nullam inuitatum salutem suam nisi Deo auxilianta operari. Nullum nis orantem auxilium primereri. Nullam Dei uoluntate perire; sed permissu pro eiectione arbitri, . Haec ille. Cum ait Nullam credimus ad si latem nise Deo inuitante uenireJEcce gratiam praeparantem cum subdit Nullum in uitatum salutem suam nisi Deo auxiliante operari I: Ecce gratiam praeuenientem. cum sequitur Uvullam nisi orantem auxilium promereriJ Ecce gratiam subsequentem, & cooperandem , & quae etiam merita tibi augear, & perseuerantiam, in bono ope re tribuat. tandem subiecit sinultam Dei colantate perireJ ubi est illa antecedentis Dei uolunt .
tis de reprobatis definitio, si nemo Dei uoluntato peritὸ subdit b d premissu , pro electi in arbitriri Atria distin, quod diaerit; sium Dei uoluntate perire. sed permissu, pro electione arbitrjJ Arbitrij inquam tui, non Dei. Permissione igitur Dei non praedefiniatione, pereunt omnes illi, qui pereuntisai πο
Deum a se neminem, quaentum ad Deum attinet, abiicere. Ado. 6. I uerum igitur , locis proxime citatis, nobis dixit S Augusti qui dixit uerissimum
Deum inuantum ad se attinet s anteced&te uidelicet sua uoluntate , &Lex seipso, siue per actum aliquem positiuum, siue per ali-N a cuius