장음표시 사용
331쪽
Datur necessarius nexus inter agnitionem vivam dominii divini & obedientiam Deo praestitam, ita ut haec sit motia vum hujus, haec vero signum illius, modo illa fuerit, qualem esse debere ostendimus, nimirum ut intendamus satis. facere voluntati divinat. Ex sola igitur convenientia actionis cum lege naturae nondum colligi potest obedientia Deo exhibita, cum fieri possit, ut quis obedientia relicta rationi pateat, cui subjectus est lege naturae F. 67. pari. a. Hi . pract. υρσιν. . Intentionis suae eum quilibet sibi eoninscius sit, obedientiae suae quilibet certus esse potest, sed illa eum in aliis demum aliunde ,colligenda, alienam obedientiam non eadem facilitate certam Labere possumus. Non est, quod distingvas inter obedientiam explieitam & implicitam . ita ut obedientia explieita vocetur, si actio ea inistentione committatur, ut satisfiat voluntati divinae, quat
nus scilicet actio spectatur tanquam ossicium Deo debitum f. II 3.7, impiscita vero, quae voluntati actionem legi naturae consormandi taeste inesse videtur quatenus haec voluntati divinae conformis . 284. pari. a. Phil. rarit. unis. , ita ut qui intendit actione sua obligationi naturali satisfacere, eo ipso etiam satisfaciat obligationi divinae, quae ab ejus voluntate venit. Nimirum haud dissiculter perspicitur. ob dientiam implicitam haberi minime posse pro obedientia. qualem Deus a nobis exigit 3. II 67. para. I. Furi nat. ,& ipsa lex naturae urget, ideo nimirum servanda, ut obe dientiam Deo debitam praestemus, si vel maxime obligationis naturalis idem agendi nullam haberemus rationem
Il67. para. t. Furi nat. , Cum actio jam non spectetur tari. quam legi naturae, sed tanquam voluntati divinae conveniens ac per Consequens, qualiscunque laudem fuerit, tamquam ossicium erga Deum sq. III.). Neque etiam est, ut existimes, si actionem legi naturae consormem committens , quia eam eidem convenientem agnoscis. non expresse cogites, te eadem satisfacere velle voluntati
332쪽
divinae ae Deo te obedientem praebere. Obedientiam non. nisi implicitam esse. Quodsi enim voluntas generaliter determinata sit ad obediendum Deo, R intellectus convictus, aut mens certa, Deum velle, ut actiones nostras ad legem naturae componamus; obedientia semper influit in determinationem voluntatis ipsamque actionem ab ea dependentem, quemadmodum jam saepius inculcavimus de praeteriotis determinationibus in praesentem influentibus. Quodsi demum in Me easu obedientiam implicitam appellare volueris, significatus vocabuli mutatur & obedientia rectius i esse quam saltem quod in sit videri dicitur, cum actum volu tatis in notionem distinctam resolvens videat, se ideo hoc faeere velle, ut obedientem se Deo praebeat. Ad obedientiam non sufficit, ut facias. quae Deus vult, sed necesse
est ut ideo facias, quia Deus hoc jure suo vult. q. 18 I. ' Sine rillitione dominii Deo competentis obedientia ipsi debia De necesse ta non concipitur. Quoniam enim vi dominii, quod Deo te agηoscen
competit in hominem & creaturas omnes . 963. partiri dominium r. Theol. nat. , ipsi competit jus de actionibus hominis di divisum, ut sponendi, prouti sibi visum fuerit 939. parti L Theol. obedientianar.), jus imperandi hominibus habet I. I94. pari. ςρηcipiat r.
r. Jur. nat. . Quamobrem cum Obedientia non concipiatur sine jure imperandi ei competente , cui obedire debemus 3. 3364. pari. r. Juri nati) ; sine agnitione dominii Deo competentis obedientia ipsi debita f. 116s.
pari. I. Jur. nat. non concipitur. Distinximus . obedientiam ab obsequio t. q. II 64. pari. l. Jur. nat. . Hoc concipi potest ac debet sine jure imperandi, illa minime. Jus vero imperandi Dei fluit ex
dominio, ideoque sine hoc non agnoscitur. Monuimus quoque jam alias not. g. cit. . nos sermone vernaeulo
333쪽
probe distingvere, utrum quis voluntatem suam ad voluntatem alterius componat, quia hoc facere obligatur, ariquia ipsi bonum videtur, ut hoc faciat, quamvis alter extingere nequeat. Quamobrem si Deo Obedire velimus. neaeesse est ut ideo faciamus quod vult, quia facere obliga- . mur, quod vult: quae obtigatio cum fluat ex imperio ipsi
competente, hoc vero ex dominio, quod in ereaturas omnes.
ideoque in hominem quoque habet, sine agnitione domunii Dei, cui respondet servitus ex parte nostri, obedientia ipsi debita concipi nequit. Atque inde est, ut homo Deo obediens ipso licto confiteatur, Deum esse dominum suum, se servum ipsus 3. Iga. . Plurimum vero tefert, ut obedientem re Deo praestiturum obedientiam ab obsequio distingvas, nec sine agnitione dominii diviti; facere stud as, quod Deus vult. Quodsi enim Deo obsequaris. eum ideo saltem hoc facias, quia Deo id placiturum putar; s elle 'continget, ut in fastum incidas, quas seceris, quod tibi non facere licuisset 3. 333. para. r. Jur. - . , δ Deum tibi obligatum esse arbitreris ad retribuendum honum. Ex hoc sane sonte manant querelae de sortuna sibi adversa eorum, qui sibi videnter obsequi Deo, & sori
na seeunda illorum, quos Deo minus obsequentes iudicant. Qui vero Deo se obedientes praebent, cum agnoseant. se
Deo reddere quod suum est . t 8o. , nec Deum sbi ci Iigari ad quicquam retribuendum pro obedientia g. rsi. , a fasta illo procul absunt, nee injustas istiusmodi querelas movent. Taceo alia, de quibus suo loco dicemus. I. I 86.
ectas m S dominium Dei agηUcimas, Deo labenter obedimus. Quodsi enitioni, enim dominium Dei agnoscimus, certi sumus, Deum es. minii distisi. st dominum suu me bonum β. 99 T. pari. r. Theol. nat. , qui homines servos suos I. 908. pari. I. Theol. nat. amat,
eosque vult esse felices, non infelicet cf. 998, pari. r.
334쪽
Theol. nat. , ita ut praecepta & prohibitiones eiusdem a bonitate ipsius profici scantur I. 99 a. pari. r. Ihe0L nat.), utpote nos obligantis ad legem naturae servandam cs. 276. pari. r. Phil. pract. uniusne cujus custoclia nemo felix csse potest g. 399. pari. r. Phil. prast. unis. . Quoniam itaque obedientia Deo debita est medium consequendi selicitatem k337. Ontol. , homo autem per naturam suam appetens felicitatem sβ. 3 a 4. pari. a. mii prast. vniv., non potest non appetere felicitatis medium. quod agnoscit g. 94I. Ontol); cxobedientia Deo debita & benignitate Dei per cam felicitatem nostram promovere intendentis β. 6 I 6. pari. r. Hirpi amuniv. . voluptatem percipit . Is 6. pari. a. Eth. , ideoque ipsi placet obedire Deo g. s 4 a. PDA. mir. . Quamobrem cum lubenter faciamus, quando facimus quod nobis placet I. 938. PDcb. empiri)i si dominium Dei agnoscimus, Deo lubenter obedimus.
Non est, quod existimes, ut lubenter Deo obediamus, non opus esse agnitione dominii Dei, sed saltem eustodiae
legis naturalis tanquam selicitatis creatricis. Etenim ad obe. dientiam requiritur, ut agnoscamus, nos a Deo ad cust diam legis naturalis obligari. ideoque actiones nostras eiisdem conformemus, ut obedientes nos praebeamus. Fluit autem obligatio ex dominio Dei, in quo sumus, ac pro pterea sine hoe illa non intelligitur. Quamobrem si non modo lubenter facere velimus, quod legi naturae convenit. verum etiam Iubenter nos Deo praebere obedientes, necesse est ut lubentia ex agnitione dominii proficiscatur. Pleis rique homines obligationem conformandi actiones suas legi naturae non agnoscunt nisi eam, quae venit a voluntate Dei,
qui quatenus hoc praecipit, istud prohibet, instar domini
consideratur, cui nos praeter voluntatem nostram subjecti sumus tanquam servi. Quod si ergo nobis molestum aecidere non debeat servire Deo domino nostro, necesse est
335쪽
ut agnoscamus. qualem habeamus dominum, & quidnam per praecepta dc prohibitiones suas intendat, ne nos cominparemus com servis, qui hominibus ser vire coguntur, miniasterio gravi atque duro nihil sibi, omnia domino acquirentes. Quamvis enim negari non possit, servitutem divinam
in multis convenire cum humana, siquidem haec non moribus, sed ratione aestimetur, quemadmodum lex natura eandem definit; maxima tamen disserentia inter utramque intercedit, ita ut mul a cautione opus si, ne in compa b ratione a veritatis tramite recedas & in . servitutem divinam tacite error irrepat lubentiae ad obedientiam Deo praestandam requisitae inimicus. Consultum igitur, immo necessarium est, ut dominium Dei, quale fluit ex essentia & natura Dei, agnoscamus, non vero praepostera ratione notionem eius a servitute humana, qualis gentium moribus convenit, deri Uemus. Ita enim servitium divinum non vi-
, debitur grave, nec triste; sed volupe potius erit servire Deo
Idem porro Quoniam Deo lubenter obedimus, si dominium ejus
expenditur. agnoscimus o. 186. , servitM, qua Deo subjicimar, non videbitur jugum intolerabile, quod a nobis auferri mallemus, nec obedientiam Deo debitam abjicere cuperemus, etiams eam relinquendi nobis libera feret potestas, s dominiam Dei penitus cognitum atque perspectam habeamias. Qui dominium Dei agnoseit, ei eertum est, Deum non imponere homini jugum, nisi ad quod sua sponte su uti.
dum ducit ipsa natura humana selicitatis cupida. Jugum, igitur istuc videbitur molle, quod etsi servile dicatur, deisjicere tamen 'a cervicibus durum existimabitur, eum id de.jiecte idem fit ac se felicitate privare atque viam omnem ad Di jugoo by Corale
336쪽
MI eandem praeeludere: id quod omnino contra naturam humanam est I. 3as. pari. a. PMI. PracI. unim . 9. I 88.
Si Desim nobis repraesentemus tanquam domistim sverbum, P δε μ' qui imperodi gloria delectetar , honoris cupidas j am se miles*- 'mi
tare molestum est. Etenim si Deum nobis repraesentenius'i' Miω tanquam dominum superbum, qui imperandi gloria dele-μ' ' Mi ctatur & honoris cupidus jugum servile hominibus impo. γημ' m' nit; animum prorsus avertimus a felicitate nostra, quam β Deus obedientiam a nobis exigens intendit f. 998. pari. I. Theοἱ nat. , nec perpendimus Deum praeceptis & prohibitionibus suis optime nobis consulere. Quoniam itaque putamus, Deum sui saltem causa libertatem nostram rein stringere, absque ulla utilitate nostra, cum eandem nobis integram relinquere posset; fieri haud quaquam aliter potest, quam ut obedientia ipsi praestanda videatur Onus, quod portare molestum est.
Blasphemum omnino foret, Deo tribuere superbiam Acambitionem, siquidem hoe seret eo animo, ut honori Dei idetrahatur sq. ii 67. Petri. r. Iur. nox. . Negari tamen non potest, quod dentur longe plurimi, qui superbiam & ambitionem ineonsiderate in Deum derivant a Monarcha, cuius in imperando stat pro ratione voluntas & qui caeca Obedientia coli vult a subditis. Falsa haec opinio tollit obedientiam veram , eum eidem detrahat lubentiam, qua ea rere nequit. Quamobrem ut hoc obedientiae impedimentum removeatur, dominium Dei rectius cognoscendum ex Theologia naturali s6. Is 6.). Ceterum hine discimus. quam sit periculosum, nisi distinctas eorum, quae Deo tribuuntur, habeamus notiones, sed confusa, notiones homi-- Rr g num
337쪽
num consideratione menti insnuatas ad Deum transferimus. Neque enim solum indigne de Deo sentimus, verum et-jam impedimur, quo minus Deum rite colamus & ossicia ipsi debita animo puro praestemus, immo virtutes omne aut labem quandam inde contrahunt, aut saltem impersectione quadam laborant.
s. I 89. Quomodo Deus legislator induit personam patris saluti liberorum Do- spectari δε- ram preceptis ae prohibitionibus suis consulere studentis. Deus beat Deus enim homini non aliam legem tulit, quam legem natu Unquam le-rae a 74. a 3 a. pari. r. HL prast. univ. di eum ad hanc gislatori legem servandam obligat f. 276. pari. r. Phil. prae. univ.2. Quamobrem cum nonnisi custodia legis naturalis felicita- tein acquirere g. 3'8. parti 1. Phil. prast. uniν. , atque conservare possimus 3. 397. pari. r. Phil. prast. naiυ trans gressione autem legis naturae felicitas amittatur β. 4or. pari. r. Phil. prast. unis. & infelices reddamur g. 4os. . pari. r. Phil. prast. xniv. I dum Deus ad obedientiam nos obligat g. II 63. pari. r. Jur. ηat. , selicitatem nostram promovere, infelicitatem avertere intendit β. 6I6. partir. Phil. prast. vlliv. . Quamobrem cum parentes, in ed candis liberis munere suo rite fungentes, curae habeant, ut liberos suos reddant felices . I O. pari. 7. Fur. ηat. eorumque selicitatem tanquam finem ultimum educationis
intendant not. q. cit. , ideoque praeceptis ac prohibitioni. bus suis saluti eorum consulere studeant; Deus legislator induit personam patris saluti liberorum suorum praeceptis ac prohibitionibus suis conssilere studentis.
Quamdiu liberi ignorant, quomodo actiones Ras iuxta legem naturae determinare debeant, actiones eorum sunt in
338쪽
dominio parentum g. 67s. pari. 7. yur. nat. , 3c liberi easdem ad voluntatem parentum componere debent c . 666. Port. 7. Jur. nat. , parentes autem praecipere non debent. nisi quae lege naturali praecipiuntur, nec prohibere nisi quae eadem lege prohibentur 3. 67 a. pari. 7. Jur. nat. , ideo que ad legem naturae servandam liberos obligare tenentur. Sum quoque actiones nostrae in dominio Dei I. 966. pari. l. TE L nat. dc nos easdem ad voluntatem ipsius componere debemus I. 97o. Par . I. Theol. nar. , Deus autem non aliam legem Lomini praescribuere voluit, potuit quam legem naturae f. 274. 28 a. pari. 1. PbiI. pract. Mniv. δc eum ad hanc servandam obligat s I. 276. parr. ι. Phil. pracr. unis. . Deus itaque hominibus serens legem assimilatur patri, qui facienda praeeipit, non facienda prohibet liberis suis. Consulunt parentes saluti liberorum, dum eos ad obedientiam obligant g. 6 T. Pan. 7. Iur. nar. , quemadmodum abunde perspieitur ex iis, quae de liberorum educatione a nobis prolixe demonstrata sunt, cum de societate paterna in parte septima juris naturalis ageremus. ostendimus vero etiam, Deum nos amare ac velle, ut somus felices, nolle ut simus infelices . 998. pari. r. Theol. nar. dc praecepta ipsius ae prohibitione, ab ejus bonitate roficisci 3. 99 a pari. r. Theri. nat. . Quamobrem si eum legislatorem nobis repraesentemus instar parentis s Iuti liberorum suorum praeceptis ac prohibitionibus suis consulere studentis, arduam Dei legislatoris ideam ad sensum Communem recte reducimus f. a 4 a. pol. r. DA) dc se defectus scientiae suppletur, quae non cujusvis est 3. 42 a.
Part. l. Eth. . Servitutis nomen odiosum est, propterea quod eam concipimus moribus convenientem, non qua-
Iis iure naturae esse debebat. Quodsi ergo Deum legislatorem nobis repraesentemus instar domini ad servitia servos obligantis, caveri vix poterit, ne quod odiosum est in idea servitutis tacite irrepat in ideam Dei legislatoris. Id ipsum
339쪽
vero ab eadem removetur, si in Deo legislatore patrem saluti liberorum suorum consulentem conspicimus. Non sibi mutuo repugnant servitus & subjectio liberorum, si utraque concipiatur juri naturae conveniens, ut ideo quoque dominus ossicio suo rite fungens patris personam induat. Non tamen tanta est similitudo in servitute humana, quanta obtinet in divina. Uerum enim vero haec uberius declarare ab instituto praesente alienum est. Ceterum quod ex propositione praesente non sequatur, praecepta divina & prohibitiones non nuda esse consilia, iam alias demonstravi- .mus 3. 993. pari. I. THH. nat. , dc sontem erroris indicavismus not. est. . Falluntur vero, qui sibi persuadent parentum praecepta & prohibitiones eue nonnisi consilia. cum parentibus competat jus obligandi liberos ad actiones suas sie & non aliter determinandas 3. 669. Parr. 7. Iur. not. & ipsis ferendi leges g. 677. pari. I. Jur. πα. . Multae aberrationes a veritate vitarentur, si notiones rerum distinctae ex systemate hauriremur, quas vitare vix possibile, si res extra nexum cum aliis spectentur. Qua de causa colam videmus viros summos, quorum perspicaciam merito sospicimus, in suis de eadem re iudiciis a se ipsis dissentire. quae dirersa occasone seruntur. Exempla nolumus addere, quamvis illustria in promtu sint, ne laudi virorum de sciaeotia praeclare meritorum detrahendi ansam praebeamus imis peritis & malevolis, quorum mores scut bonis omnibus, ata nobis quoque merito exosi sunt. s. 4 9 O.
γοmOD Quoniam Deus legislator personam patris saluti li-
lex divisa berorum suorum praeceptis ac prohibitionibus suis consu- nobis redda- lere studentis induit f. I 89.), consequenter quomodo tar cara. nobis lege sua consultum velit inde intelligimus: s D um legislatorem instar parentis praeceptis ac prohibitionibus suis sa-
340쪽
Iuti liberorum suorum eonsuere studentis nobis repraseatemur, lege
divina delectabimur eandemque caram habebimus. Equidem negari non Potest, nos delectari lege naturae, ideoque divina, si agnoscamus, eam nos docere, quom O do selieitatis compotes fieri 396. Pan. r. Phil. pract. iv. & eam eonservare possimus 39Z. para. l. mitrae . unis. . quam per naturam nostram 3PPetimus s324. para. l. Phil. pract. unm. ; delectatio tamen inde orta non cominparari potest cum delectatione, quae ex idea Dei legislato- iis instar parentis saluti liberorum suorum consulentis oro tum trahit, cum in hanc influat amor Dei suique dulce- dinem eidem permisceat. Quanto igitur major est voluptas ex lege divina Precepta , tanto quoque Carior no- his lex apsa erit. Quanti David secerit legem Dei. ex Psalismis di scimus: ut vero tanti eandem faciamus, idea Dei lo. gulatorra, quam hic commendamus, Cons uemur. Cumisque se placeat lex lar. 14s. ' P. - rad euius oboservantiam nos Deus obligat ἔ extra dubitationis aleam quoisque positum est fore. ut actiones nostras ad eandem non sine voluptate componamus, quia Deus Vulsi consequenter
ut lubenter obediamus De , 938. MIM. - r. . Sane eum superius demonstravisus, agnitione dominii Dei nos id eonsequi, ut Deo lubenter obediamus, si demonstiatio rite perpendatur, non obscurum erit, eadem contineri reis ductionem Dei legislatoris ad ideam patris praeceptis ae prohibitionibus suis saluti liberorum consulentas. Quod si h e idea legislatoris altas in animo nostro egerit radices, verendum non est, ne perverta de dominio Dei opini nes legem Dei nobis ingratam & obediemiam Deo praeis standam molestam reddant. Quamobrem maxime interest, ut hoc remedio ad depellendam ab obedientia Deo debita molestiam utamur. S maxime dolendum, ejur usum vulgo non agnosci, immo contemni di ab iis etiam, qui ad obedientiam Deo praestandam alios adducere de nε, tan-