장음표시 사용
421쪽
tur, revera ex ipsa Dei pesectione percipi animadvertit, quemadmodum si re quadam artificiali delectamur, revera delectamur artificis arte , qua factum est. Quoniam itaque voluptas vera non est, nisi quae ex vera persectione oritur s. si 3. Prub. empir& ea, quae ad animum pertinent, omnium redissime intelliguntur, ubi ea in nobismet ipsis experimur l. 264. pari. 1. Phil. prast. vniv.); amor in Deum nos omnium optime docet, quaenam sint ea, ex quibus . vera voluptas percipitur. .
Quamvis quae hic demonstrantur verissima sint & demonis stratio si satis manifesta, modo aqua non haereat in prinoeipiis; haud paucos tamen fore arbitror, qui veritatem non agnoscent. Quotquot enim sunt, qui Deum ardenter amant' Quotquot sunt, qui satis eXpendunt, quales snt persectiones . di vina quibus delectantur dum se in amorem Dei rapi sentiunt 'Quotquot sunt, qui persectiones, quas homo acquirere valet, satis intelligunt, & ad divinas reserunt 3 Quotquot denique sunt, qui voluptates, quibus fruuntur, inter se comparant, earum deit que di antias scrutantur φ Quamobrem eum haec. omnia non fiat facilia, nec in cujusvis potestate; ideo eon. sultissimum est, ut veniamus in rem praesentem & Deum
ardenter super omnia amare discamus: ita nimirum contino get , ut voluptates cetera: Omnes nobis vilescant, tandem. que contemnantur, nec a nobis aequisitis delectemur, nisi
quatenus eas ad hona a Deo aecepta referimus & sesilitu. dinem quandam cum divinis in iis perspicimus, quae nos' i dueit ad divinas melius intelligendas. Quoniam tamen hi, quihus concessus est amplior facultatum usus, eundem quaque facere tenentur g. 377. pari. I. Jur. nat. ἔ singula quoque, quae vulgo desiderari diximus, facere tenentur, ut suo
modo proficiant. Ipsi enim expositi sunt perieulis, quae aliis metuenda non sunt, ut veritas ipsis fiat suspecta, nisi
422쪽
distincte agnoscatur, aut sahem attentio ab iisdem avertatur, dum rerum aliarum illecebris tentantur. I. as I. IQuoniam amor in Deum nos omnium optime do- Amor γcet, quaenam sint ea. ex quibus vera voluptas percipi- vGis infin tur a 34. , consequenter quam deceptrix sit voluptasat rerum temex rebus terrestribus percepta, quam homines inhiare solent, restrium conet dum cupiunt esse selices; amor quoque Des ηos ducit ad imi rerum terrestricti contemtum , ut scilicet delectari nolimus ns Deo,
nec relus aliis niy propter Deum, quatenus nimirum ad aruorem Dei iacvnt. Nos solo Deo delectari, res vero terrestres contemnere debere vulgo quidem docetur, sed non satis intelligitur. quid dicatur,.& quomodo fieri possit, ut res terrestres con. temnamus. Res terrestres contemnimus, s voluptatem ex iis perceptam vili pendimus: non multum autem prelli his statuet, qui amoris in Deum dulcedinem expertus ' fuit. Quamobrem eum voluptas ex persectionibus divinis percepta praedominetur omni voluptati, quae aliunde percipi potest, ob summitatem illarum , quae facit ut Deus super omnia possit amari s I. aa I. ; ex amore Der supI omnia per se resultat contemtus rerum terrcstrium. aliis considerationibus nonnisi distinctius agnoscendus. Et quoniam datur etiam voluptis innocua, quae ex rebus aliis, quam ex is Deo percipitur, imiho etiam vera, quae ex perfectionibus veris rerum creatarum percipitur, & contra humanam naturam si iis non delectari 3. r. H h. empiri) ; amor Dei faeit, ut his propter Deum delectemur, quatenus ex aptitudine nos delectandi, ubi mens a creaturis in Deum ascendere consueverit, agnoscuntur persectiones divinae, quarum consideratione actor Dei eoncitatur. Atque ita pater, 'quomodo rebus ceteris delectemur propter Deum; qui eas fecit,
423쪽
secit . ut ipsarum confideratione ipum agnoscamus, seque amor Dei in animum nostrum essundaturi id quod eum agnoseimus , dulcedinemque amoris in Deum experimur, res ideo amamus, quod nobis amorem in Deum instili
. a s 6. Qvisam Dei stat Deum amat, ejus semper memor est. Qui enim De- semper me- um amat, is Deo delectatur g. 1 TI. pari. r. Jur. nat.), nec
mor siti delectari vult nisi solo Deo, neque re ulla alia nisi propter Deum, quatenus scilicet ad amorem Dei ducit
ass., Quamobrem cum eonstet, nos memores eorum esse, quibus delectamur, nec unquam memoriam eorunis
dem abjicere; qui Deum amat, ejus semper memor eae
Nos semper memores esse eorum , quibus delectamur. indies experimur & eo nos ducit appetitus, qui in nihil fertur, nisi quatenus ex eo voluPtatem percipimus . Is 6. priri. a. Ethie. . Quicunque ope inhiant, eorum animo constanter inofixa haeret de opibus cogitatio. Qui luxu delectantur. mnes curas cogitati ne que in eundem conserunt. Qui-hu, sola scientia placet, illi tempus omne scientiae, quam . adamant, impertiuntur. Amici, quem impense amamus, etiamsi absentis. imago constanter oculis inhaeret, & semper ejus memores sumus. Cum omnis actio, ad quam naturaliter obligamur, determinabilis sit per motiva ab attributis divinis desumta f. as 3. pari. r. Phil. prare unis. ,& qui Deum ex toto animo diligit habeat animum nil noetendi nisi quod Deus vulc, & quia vult ut faciat s . a 4s. ; solus Deus eii, cujus continuo memores esse possumus, si rati. . Oni convenienter vivere velimus I. sp. pari. a. PHI. ροσα unis. , felicitatis nostrae tenaces s3. 396. para. r. PHL pract. Mniv. . Nihil igitur est, quod memoriam Dei delere possit & cogitationem nostram ad alia avocare, s Deum ex
424쪽
toto animo amemus, quin potius ab omni re alia animus ad Deum avocatur, Aecedit, quod solus quoque Deus sit, eui ut placeamus in qualibet actione studere possumus rquo nos ducit amor Dei cI. a 34. . . as T.
Quoniam qui Deum amat, eius semper memor est Signam
as6. ἰ atrum Deum revera amemus, nec ne, bine cogno- moris is D
suas, fl euitatio de Deo semper tenet ineatem nostram umrandii amor Dei ad studium iaciendi, quae Deo plaeent
I. a 34. , ideoque Deum amans operam dat, ut Deo sese obedientem praebeat g. a 37. , consequenter omnes acti nes suas voluntati ejus consormet d. 1I64. para. ἐ. Iur. nat. . Quamobrem fieri nequit, ut homo Deum amet, non men semper ipsius memor sit. Quamvis vero fieri possit, ut nobis non continuo conscii smus Dei, dum hoc vel istud agimus; hoc tamen non obstante memoria Dei. taci- te influit in actionem nostram , ut rationem reddituri e se & non aliter agamus, expressa quoque statim animum subeat cogitatio de Deo. . & nos se non aliter agere anumadeertamus , quam ut placeamus Deo domino nostro. atque amor Dei statim renovetur, ut eodem actu delectemur. Constans &.perpetua Dei memoria, quh tenet an, mum amantis Deum, optime agnoscitur, si quis sedulam . navaverit operam, ut Deum amet super omnia 3c eundem diligat ex toto animo & ex totis viribus, quemadmodum hactenus demonstravimus. Pendent omnia, quae ad amo. rem in Deum quomodocunque referuntur, a se invicem, R eorumς quae demonstrantur, veritatem capit, qui habens animum amore Dei plenum omnia in se ipso experitur. Neque enim in Moralibus quicquam magis commendari potest, quam experientia domestica g. 264. 27 I. parti a. Phil. prael. unis Quamobrem inanis quoque est omnis de his, quae de praxi morali demonstrantur, disputatio, prae
425쪽
sertim eum pauci admodum snt, qui demonstrationum vim percipere possunt I. 99r. 994. Lq. D dc nisi quis sacere velit, quae praecipiuntur, ut cetera, quae inde per se sequuntur, in se ipso experiatur, is imputet sibi, si veris irati manus victas dare noluerit.
s. a 38. D t Qq Deum mmae, agnitioni Dei labentissise vacat. Et 'riti em iam qui Deum amat, ex persectionibus ejus voluptaena Ri--bi' percipit . III a. pari. r. Jur. nat. . Quamobrem cum in reddit. haec voluptas tanto major sit, quanto intimius persecti nes divinae inspiciantur l. sa 6. PDch. empir. & quanto certius agnoscantur I. sa7. PDcb. empir& dum nobis conscii sumus illarum, voluptate quoque aeria persund tur animus Ir. PD . empiri), lubentissime autem fa
ciamus id, ex quo plurimum voluptatis percipimus l. 938. PDcL empir0 ; qui Deum amat, agnitioni Dei lubentissi
me vacat. . Nemo est qui neserat. s quis tapense amet personam quandam, ei iucundissimum este sermonem de persona amata, immo ipsum laudes ejusdem avidis auribus haurire. Si ciuivero istolasta accidunt de persona - quadam colloquin, n mo non hinc colligit, quod eam si non oderit, saltem non amet. Non vero est, quod objicias, si quis Deum iam
agnovit, eum non amplius opus habere, ut agnitioni eius vacet, cum sola sufficiat agnitorum recordatio, ut amor . ctu vim suam exerat in animo: nam qui sic sentit, orpido tallitur. Quoniam enim consideratione eorum, quaem hoc unmerse contingunt &. oculis nostris subjiciuntur, Deum agnoscere debemus, di sic cognitis Dei continuo magis magisque confirmator, atque altiores in animo in
dises agit; nemo dicere potest, is Deum jam sussicienter
426쪽
eognovisse, ut ei eognoscendo nullam amplius operam imo
Pendere teneatur. Deus, qui hunc mundum condidit, ut perfectionem suam absolute summam patefaceret g. 6o8. pari. r. Theot ura. dc ad hunc finem uItimum f. 6a9. pari. a. TMOL nat. Omnia in hoc universo dirigit s. 626. para. 1. Neot nari , tantam rerum varietatem fecis & totum mundum sapientia sua gubernat g. 9 a. pars. l. TMM. nan, atque bonitate c3. 9o3. paria r. Theoc nat. , rebus singulis ita providens ae s ad ea . quae fiunt, attentus hodie demum decerneret, quid fieri debeat, seu quid facere ac permiti re velit. Quamobrem in dies nobis nova objecta occurrunt. quae ad Deum agnoscendum nos invitant. dc quorum eon. sderatione a nobis agnosci vult cI. H31. parr. L 3urina t. . Quoniam itaque amor Dei nobis insinuat studium Placendi Deo a 34. , Deo autem plaeere studemus. si nos eidem obedientes praebemus F. a 3 θ', ipse amor Dei
in causa est, ut quam lubentissime agnitioni Dei vacemus.
a qua omnis molestia Procul arcetur , quatenus continuo novis argumentis eorum, quae de Deo cognoscimus. convincimur. Si quis amat Mathematicum Ob nova , quibus scientiam locupletavit, inventa; is indefessum eollocat stiris dium in omnibus ejus inventis eognoscendis, quae sunt ta-entiae documenta, ob quam nobis amabilis meitur. Quidni etiam amans Deum assiduam eollocabit operam in comsiderandis iis, quibus Deus persectiones suas nobis mani. festat. Non igitur sussicit, ut Deum vi demonstrationum agnoverimus ex systemate, aut argumentis quibusdam pero
suasi s mus. Deum perfectione summa gaudere; sed omni.no necesse est, ut omnia documenta, quantum nobis datur, sollieire discutiamus. Quodsi quis hoe nondum luinhentissime fuit, sed molestum accidit, si tempus in agnitionem Dei, quem se iam nosse putat, impendere debeatris utique certo inde colligere potest , se Deum nondum amare, quemadmodum debet δc poterat.
427쪽
Impedimenta Oui Dei cognitionem negligit. avt vocabulis, quibus attri- amoris divi- ista divina flignscantur, notiones non satis claras , multo minusni. distinctas iungit, aut etiam convictus vel ad veritatem persuasus non est, dari revera Deum S in competere attributa, qua Deo tribuenda esse didicit; Deum amare nequit. Etenim qui cogniationem Dei negligit, Deum quoque non agnoscit . Iso. pari. I. Phil. pras . univ. . Quamobrem cum Deum agno.scere teneatur, quem amare vult sq. a18. ; qui cognituonem Dei negligit, eum amare nequit. Quod erat primm.
Quodsi quis Deum cognoscere studet, vocabulis ta-' men, quibus ea significantur, quae ipsi tribuuntur, notio nes non satis claras, multo minus distinctas jungere discit; is quoque nondum satis intelligit, quid vocabulis istis significetur j. 8o. Log. , consequenter quamvis sibi vide, tur agnoscere Deum, revera tamen non agnoscit, immo fieri potest, ut prorsus falsas mente concipiat opiniones de Deo. Quamobrem cum persectiones divinas sibi repraesentare nequeat, ut earundem sibi conscius sit a nee fieri potest, ut ex iisdem voluptatem percipiat sar. PDcb. empiri P. Quoniam itaque amor Dei in perceptione voluptatis ex perfectionibus divinis consistit . Iari. pari. I. Jur. nat.); qui Vocabulis, quibus attributa diu, na significantur, notiones non satis claras, multo minus. distinctas jungere didicit, Deum amare nequit. Quod erat
Denique si quis vel maxime intelligit, quales Deo
tribuantur perfectiones, convictus tamen non est, immone quidem ad veritatem persuasus , dari revera Deum, cui persectiones istis competunr; is non certam habet Dei
428쪽
cognitionem l. 98a. LM.A immo ne quidem habere sibi
videtur Iooi. Log. , consequenter viva Dei cognitione destituitur . a 48. parti a. Philtram univ. . Quamobrem ςum amor Dei ex cognitione viva persectionum divinarum oriatur β. aa 3. ; qui convictus non est, immotae quidem ad veritatem persuasius, dari Deum, cui re ve
ra persectiones ictae competunt, quas eidem tribui didicit,
Deum amare nequit. Quod erat aeteram. Verus Dei amor, qualem hue usque demonstravimus, admodum rarus est. Quodsi libuerit inquirere in rationes istius raritatis, vel negIectum, vel defectum agnitionis in ptu . rimis deprehendes. Qui Dei cognitionem prorsus negligi , nee de ea sibi comparanda sollicitus est; is de Deo amando ne quidem cogitat, multo minus fieri potest, ut Deum actu amet. Non jam inquirimus in rationes hujus . neglectus, quae complures sunt, & in datis easbus partieulatibus facile innotescunt; sed susscir, ut sciamus, cognito neglectu agnitionis Dei nobis quoque constare, amori Dei locum esse non posse. Ubi vero quis Deum amare cupit, quae cupiditas facile accenditur per ea, quae de amore in Deum demonstrata sunt: is hine ' discit, quod in Deo agnoscendo sese praebere non debeat negligentem: quin lpotius quo magis servet eupiditas, eo majorem quoque diligentiam collocare debeat in cognitione Dei fibi
comparanda. Communis fere mos est, ut voeabu Ia, quubus indigitantur quae Deo, tribuuntur, per desinitiones non explieentur, sed tantummodo ex communi sermone nota supinponantur. Atque hinc contingit, ut, quando de Deo usu
pintur saltem maxima parte , s non tota sint sine mente soni. Plerique igitur . quamvis de Deo disserere didicerint, Parum tamen eum agnoscunt, ideoque non est quod mit mur . si ex persectionibus divinis, quas non intelligunt, voluptatem nullam percipere possint, ac per consequens amor F si ' , - Dei
429쪽
Dei verus in ipsorum animum insundi nequeat rr rapart. l. Iur. nam, Quemadmodum enim putant se nosse Deum, a cujus agnitione procul adhuc absunt; ita quoque sibi videntur amare Deum, quamvis ignorent quid si ama re Deum. Non ex vocabulis, sed ex perceptionibus, qua rum signa sunt, nascitur amor. Equidem ad suscitandum amorem. quatenus a dilectione distinguitur & ad appetitum sensitivum refertur, lassiciunt notiones confusae g. 6os. ωM. empio: si tamen amor in Deum concitari debet, qualem lex naturae urget, per hactenvi do strata. neeesse est, ut per disti Etis sint explicabiles, hoc est . ut prodeant definitiones is systemate traditae, si ea distinguuntur, quae in notione eo suis in unum confunduntur. Quodsi vero ab am re ad dilectionem tianstus fieri debeat, ut pateat ad Elisoritatem via, cum ea pertineat ad appetitum rationalem, seu voluntatem, notionibus distinctis opus est 3. 88o. Ps Aem r. . Impedimentum hoc non tantummodo nocet vulogo imperito, verum etiam haud paucis, quorum est alios ad agnitionem Dei perducere & ipsorum animis amorem Numinis instillare. Unde videmus pietatis pompota cubtores & propagatores, amore Dei superbientes semetipsos deis' cipere . cum putant se amare Deum: id quod haud o scure hine eollieitur, quod amor proximi si non prorsus deficiat, eum odio tamen permisceatur, ita ut, si a maia . re parte seri debeat denominatio, proximum magis odisse, quam amare dicendi sint. Sane amor erga alios non prooficiscitur ex amore in Deum, ut proximus ametur Propter Deum, quemadmodum suo loco disertius docebitur. Qui non satis intelligit, quid fini persectiones divinae, nee fieri Potest, ut convincatur, Vel ad veritatem persuadeatur, eas revera Deo competere 997. Log. . Atque ideo iussi.
ciens patet ratio, eum ex cognitione viva nascatur amor aa 3. , cur amor verus concitari nequeat f. 248. parria. Phil. pract. m. . Experimur quoque indies, dari alios,
qui pulchre de Deo disserere didicerunt & persectiones divinas Diuitiaco by COOste
430쪽
vinas earumque summittatem distincte possunt explieare, a. more tamen in Deum parum tanguntur. Atque hi sunt, rui nec a priori vi demonstrationis, nec a posteriori con-ideratione hujus universi veritatis eorum, quae de Deo praedicant, convicti sunt. Deficit nimirum in his cognitio Dei viva cf. rex. , ideoque etiam amor f. aa 3. .
s. a 6 o. Quoniam Deum amare nequit, qui eum cognosce- De impetare negligit, aut notiones non satis claras, multo minus mento istodistinctas vocabulis jungit, quibus significantur quae tollando. Deo tribuuntur, aut etiam veritatis eorum, quae de Deo cognoscit, convictus non est, immo ne quidem ad verbratem persuasus β. a 39. , s amorem in Deum sis di te, 've in alio velis concitare, considerandum est, quod Deus agniti
m Jui intendat ut Das felices I. 740, qvod ea hominem maxime deceat I. 73. , quod ingem bonum fli, quo is potiri potes 7 6. , quod amor Dei plurimum eonferat ad felicitatem hominis . as . N qui felicitate frui vult, quantum datur, eon
deratione rerum in hoc universo Os benesciorum divinorum pers
mones divinas sedulo sibi repraesentare teneatur g. 233. . cum enim appetitus hominis feratur in selicitatem naturaliter β. 3a 4. a. Theoti nat. ad agnoscendum Deum d terminabitur, excitata autem cupiditate Deum agnoscendi,
opera delaceps danda est, ut eo, quam supra cap. r. prolixe e posuimus, modo ad veram Dei agnitionem perducamur, obem ris iis, que de modo hebetiores ad agitionem Dei e Mersione
hujus unives periscendis demonstravimus cf. II. 7 a. 8 I. .
Non est, quod objicias, tanto conatu non esse opus ad amorem in Deum concitandum. Nos indies experiri, quod homines admodum imperiti Deum impenso ament, quamvis saltem verbis ea vulgari sermone familiaribus --, uua Diuili do by Cooste