장음표시 사용
561쪽
qui in actiones influere debent, si locus, consequenter nee idem semper vultus, idem gestus, eadem vox con- veniat reverentiae adversus Deum. Atque ideo contingit, ut vultus & gestus assectatus , vox etiam assectata contraindieat assectui, cui in prauenti locus esse poterat, re eonis veniat alii, qui laeum habere nequit. Quamohrem reverentia, quae aliis exemplo esse debebat, exoia est, cum aD sectatio inconsulta eidem Odium assiet.
g. 37 a. Qualia esse Falla, qaibus Deum reveremur, signficare debent praecellem debeant fa-tiam istus. Etenim reverentia consistit in honore, quem Ea, quibus verbis & factis illis exhibemus, qui aliqua in re nos an- Deum reve- tecedunt not. g. 36o. , di cum reverentia divina flaventauo dcclaiatio actibus externis facta, quanti Deum faciamus 3. I 8 a. pari. r. Jur, vald, nos Vero Deum maximi si cere debeamus β. of s. pari. r. an vat. . reverentia Derdeclarare debemus, quod pro certo habemus Deum persectione sua res omnes & personas quascunque antecedere. Enimvero eum hoc modo declaretur praecellentia Dei sfacta, quibus Deum reveremur, significare debent praeceukntiam ipsius.
Patet itaque, unde desivmenda sit ratio e Permina troe fi ctorum , quae reveremiae adversias Deum conveniunt. Praecellantia Dei tequirit in homine submissum animum sti. 3o a. Quere reverenviae maxime conveniunt actus submisso animo re. spondentes. Diximus ante snM. 3. 36 IJ, actus hoste re. 6 dere ceremoniis, quorum signita tu , scuti verborum arbitrarius est I. 452. Part. a. PAL prata. -υδ. Enim. vero dantur etiam ceremoniae aptae I. 483. nart. a. P/il. 6α -ον. , ac convenientes I. ψ83. Fart. a. PLI. Fractis
vino. , & his potissimum comparantur iacta, quibus Deum' Dissilia o by Coos e
562쪽
Reverentia adversus Deum. svir
reveremur. Cumque gestus & vultus sua sponte reverentiam comitantur, quam in veritate Deo exhibemus isol. F. 3 I. ; determinatio factorum nullo modo contrariari debet iis, quae naturaliter erumpunt. Quemadmodum vero iaceremoniarum receptarum usu, tum etiam in ceremoniis in usum suum excogitandis, multum regnat uniuscujuscunque
arbitrium; ita quoque idem tenendum de factis, quibus Deum revereri volumus. Vide quae supra jam annotavimus not. g. 36 I. .
. 373. Mente venerabunda Deo obedire dicitur, qui obedientia Quando sua significue intendit, quod Deum dominum suum, st mente ven servum ipsius agnostat. Quoniam Deus est dominus no-rabunda Deo ster β. 966. pari. 1. Neoc nati), nos sumus serus ipsius Obediami. β. 968. pari. I. THOL nat. , & vi dominii Deo competit
jus disponendi de actionibus nostris pro arbitrio s. 939.
pari. I. Theoc nati , nos vero actiones liberas non nostro
arbitratu, sed quemadmodum vult Deus determinare deis. bemus β. 93 o. pari. r. Ibeοι nat. , di homo tam verbis, quam factis testari debet, se attributa divina agnoscere
g. II 47. pari. r. Jurinat. I voluntatem quoque suam vesanistati divine conformare debet, consequenter eidem obedire 3364. pari. r. Jur. nat. , ut obedientia sua fignificet, se agn-scere Deum dominum suam, se servum ipsiar. Ρatet igitur, nos
Deo venerabunda mente obessire debere. Ostendimus iam superius , sine agnitione dominii Deo eompetentis obedientiam debitam non concipi 3. 18s. Quilibet autem in se ipso experiri potest, quam diversus sit animus , si Deo venerabunda mente obedimus, quam si seposita eonfideratione dominii divini R subjectionis no- rixae faciamus quod vult. Relegenda vero hic sunt, quae Za et a iam Dissili od by Gorale
563쪽
iam supra, eum de obedientia Deo debita ageremus, de monstravimus & annotavimus I. i 8a. -q . g. 3Tq. Si Deo mente venerabunda obedimur, reverentiam ei rib tam exhibemur. Etenim si Deo mente venerabulida obedimus, obedientia nostra significamus, nos Deum agnoscere dominum nostrum, nos servos ipsius . 3 73.). Quam obrem eum Deus sit dominus noster g. 966. pari. r. eol. ηanx nos simus servi ipsius l. 968. pari. r. Theol. not. ; obedientia nostra significamus, nos majestatem divinam, seu dignitatem, qua nos antecedit, agnoscere, ideo que eum magnifacere β. 839. pari. r. Jur. nat. . QuOniam itaque magnificationis declaratio actibus externis fi cta reverentia est a I 8 a. pari. 3. Jur. ηα. ', si De mente venerabunda obedimus, reverentiam ipsi debitam exhibemus.
Uenerabunda mente obedire Deo veverentia summa est. Et actus ceteri, qui non saltem opinione hominum excogitantur ad fgnificandum reverentiam . quatenus naturales magis sunt, sua veluti sponte hinc consequuntur. Quam- obtem Deo maxime plaeet, si venerabunda mente ipsis obediendo ipsum revereamur: actus ceteri, quibus magnificationis fgnifieatum imposuit arbitrium humanum, magis incitamento sunt aliis. quos exemplo nostro ad reverentiam Numinis permovere debemus. Et si fiant hae in. tentione, ad Ohedientiam Deo praestandam reseruntur cf. 6 39. ρανς t. μ' nar. , & Deo Placent.
g. 373. Quoniam reverentiam Deo exhibemus, si mente v nerabunda eidem obedimus l. 374 , virtutes autem ce-
564쪽
ceterae omnes absque obedientia Deo debita desectu quodam adversusω- laborant, nec perfectae sunt f. is x. x & obedientia mente ve- um in virtunerabunda praestanda s*.374. ; reverentia adversus Deum inteU Ome virtutes omnes, is pugnias hominis actiones liberas influere debet. NiiugularQui Deum reverentur mente venerabunda sese obedienis simque tem praediendo , cum sensu Majestatis divinar agit , quic-steros quid agit. Atque hoc ipso sensu non modo impellimur
ad obedientiam Deo praeshandam ; verum etiam voluntas obediendi essicitur magis constans, R inobedientiae turpitu do intimius aenoscitur, quitenus eidem inesse intelligimus violationem Majestatis divinae reverenter habendae. Ad turpitudinem vitiorum agnoscendam plurimum facit ossicio. rum erga Deum in virtutem ipsis oppositorum influxus, ut etiam hoc nomine in eodem agnoscendo industriam n stram defatigare debeamus. De reverentia adversus Deum
nimis abjecte sentiunt, qui eam in istiusmodi actibus eo nos stere sibi persuadent, quibus reverentiam exhibemus hominibus. dignitate nos antecedentibus, aut aliis qui bradam hisce geminis, quibus humanum ingenium magnificationis significatum imposuit. Cumque reverentia adversus Deum in virtutem omnem influere debeat; hinc quoque intelligimus, ad genuinam virtutem Plura requiri, qnam vulgo e iistimatur.' s. 376. Quoniam reverentia adversus Deum in singulas ho- cir Deum minis actiones liberas influere debet g. 3730, influit autem reverensm si mente venerabunda Deo obediamus β. 374.), consequen- jestatis inuster obedientia nostra significare intendamus, quod Deum semper m dominum nostrum, nos servos ipsius esse agnoscamus cs. mor esse de
565쪽
Memores sumus majestatis divinae, si supremum ius m
creaturas omnes & nos ipsos ante oculos versatur, ac ideo
pro certo habemus, majestati divinae adversati & hominem deis decere , si eommittat actiones voluntati divinae contrarias. Decet nimirum hominem actiones suas reserre ad Deum tanquam dominum suum, quem obedientia colere debet. Haee satis manifesta sunt ex iis, quae modo uberius exposita sunt,
ut plura addere superfluum foret. f. 377. Omni e- Qui Deo reverentiam debitam exhibere vult, in euitatione
sentia divi- omni praesentia divina defixus ese debet. Etenim reverentia Dei ne considera- in omnes nostras actiones influere debet j. 37s. , ideo-tio ad reve- que Dei semper memores esse debemus f. 3 76. . Quam-rentiam Deo obrem cum Dei memores simus , si eum consideremus tan- exhibendam quam praesentem , ubicunque suerimus, & quoniam omni- reqvisita. praesens est l. Ios s. pari. r. Ibeol. Bat. , eo ipso quoque
honorem debitum exhibeamus, si facere pudeat quod voluntati ipsius adversum in praesentia ipsius β. 638. pari. r. Jur. ηat.); Qui Deo reverentiam debitam exhibere vult, incositatione omnipraesentiae divinae defixus esse debet.
Nulla est reverentia liberorum adversus parentes, qui prae sentibus parentibus facere non erubescunt, quae ab ipsis fieri nolunt. Ecquis est . qui non existimet, repugnare reve rentia adversus superiores, si praesentibus ipsis facere non vereamur, quae prohibent, immo quae parum decent ' Deus semper nobis praesens est, nec quicquam facere Possumus. nisi ipso praesente. Quamobrem cum reverentiam ipfi exhibeamus, si mente venerabunda eidem obediamus g. 374. . . a nulla actione nostra cogitatio Omnipraesentiae divinae abesse debet. Ea igitur animo nostro tam firmiter infigenda, in D us invisibilis ante oculos nostros ubivis. adstare videatur: id Diuitigod by Corale
566쪽
quod obtinetur, si de omni praesentia divina persuasissimi eam
continuo mente volvamus , revialvamus, ut memoria nun
quam elabatur. In quovis igitur amulo revereri debemus Deum praesentem. Deus eum sit invisibilis, . nonnis diuturisna meditatione menti visbilis ubique essicitur. Plurimum ad hoc conducit, s modum, quo Deus praesens est rebus omnibus in hoe universo 3. Io 46. G seqq. pari. I. THOL nati ἔPerpendamus, ut praesentiam Dei in re omni perspiciamus α. Iosi. Part. a. Theon na0. Non sine dissicultate concipimus omnipraesentiam Dei, qui totus simul praesens est reobus 3. 1Ο p. Part. r. Theia. nat. & quamvis Ioealiter praesens esse nequeat f. Io4 a Part. r. Theol. natQ, est tamen ut in loco omni 3. Iosa. Part. r. Theol. nat. . TO Ierandum vero est in infirmioribus . s rationi omnipraesentiae divinae admisceant aliquid imaginarii ex notione confus praesentiae rerum materialium f. 99. 8c ubi contradictionibus implicati sbi videntur, incomprehensibilitatem omnipraesentiae divinae agnoscant.
β. 378. Quoniam qui Deo reverentiam debitam exhibere vult, De usu ima- in cogitatione omni praesentiae divinae defixus esse debet hiatim ad h. 3 r. , quamvis vero Deus invisibilis sit c . 89. pari. I. promoven- Theol. vat. . nec aliqua imago ejus pingi, nec scuIpi possit dam reverem
. 9 o. pari. r. Theoti nat. , ejus tamen per figuras hiero, tiam Dei. glyphicas repraesentatio legi naturae non repugnat, immo
eadem lege nobis jus datur ad Dei per figuras hieroglyphi
cas repraesentationem, ubi imagine istiusmodi in memoriam nobis revocamus attributa quaedam divina, quorum meminisse debemus ossiciorum erga ipsum praestandorum gratia
567쪽
Turpiter errant leonomachi. qui omnem imaginum usum ad dolotolatriam promiscue referunt. Dandum non mo-i .do est aliquid infirmitati humanae; verum etiam in mediis, quibus praxin officiorum erga Deum promovemus, habenda
est ratio naturae humanae, cui conveniens est, ut omnes mutationes a sensatione Originem ducant g. 64. POM. rat. . Optandum itaque foret, ut quilibet in conclavi suo haberet imaginem Numinis. quae ipsi Dei praesentiam in memoriam revocaret, quemadmodum qui Christo nomen dedimus uti. mur imagine Christi crucifixi, ut constantem conservemus memoriam ipsius.
g. 379. De influxa Timor Dei flialis insuit in revertatim adversus Deum. Et- timoris fila, enim timor Dei filialis hominem impellit ad obedientiam lis in ro Deo debitam, eandemque facilitat s. sa 6 I. Quamo, rentiam υπ- rem cum Deo reverentiam debitam exhibeamus, si mensus Deum. te venerabunda ipsi obediamus g. 374. , mente autem venerabunda obedire debeamus cf. 373.υ timor Dei filialis influit in reverentiam adversus Deum.
Cum Deus velit. ut ipsum maximi faciamus f. II 8 repari. i. Iur. nat. N ad reverentiam adversus se nos obliget 3. II 83. para. l. Dr. nat. , timor vero filialis eonsi. stat in sollicitudine animi nil faciendi. quod voluntati Nuis minis adversum II Z. Part. t Fur. nat. ; ipse timor filiali, nobis inspirat studium magnificationis Dei atque reis verentiae adversus ipsum, & studio huic detrahit moliniam. immo ipsum delectabile facit. Atque se in reverentiam adversus Deum non tantum influit per modum motivi, sed 3c per modum medii. . g. 38O.
ne iis aeu Quoniam timor Dei filialis influit in reverentiam ad moris is re- versus Deum c g. 379 γ, timor autem filialis ex amore
568쪽
Reverentia adversus Dem. s 3 Dei proficiscitur β. siet.) ct ex eo incrementum Capit
G si 8. ; amor quoque Dei in reverentiam adversus ipsumi lait. Idem etiam inde patet, quod amor Dei super omnia nascatur ex agnitione summitatis persinionum L. i. , cujus consideratione etiam gignitur reverentia s, 36 a. . Amor nimirum Dei cum sic accedat ad reveren-itiam, affectus autem jucundi, quibus Pro datis circum- . stantiis locus est, ardorem agendi intendant s. a 43. pari. .
3. Phil. prast. univ.θὰ amor quoque Dei ardorem Teverentiam. Deo exhibendi instaminat. '' . . , Fieti haud quaquam potest, quin Deum super omnia amans eundem maximi faciat, cum agnoscat, Deum per femone sust summa creaturas omnes antecellere. Quoniam itaque eum amore Dei indivulso Nexu ecihaeret dilectio S in hanc ait omnem facultatum usum impendamus inicit 3. 243.1; non contenti sumus, ut Deum magnifaciamus, sed ad ipsum quoque verbis atque factis fgnificare studemus, . . seque ab amore dependet reverentia I 82. para. . r. Ium : mar. . Immo experimur etiam , si amore complacentiae, -u qualis est amor Dei g. a II r. pari. a. Fur. nat. , CO Pl ctamur hominem ob praecellentiam. hoc ipso amore nostii duci ad reverentiam eidem exhibendam, atque hune ipsum amorem parere sollieitudinem inquirendi, quomodo sgm- sicare valeamus, quanti eum faciamus.
Magnificatio Dei non est virtus a reverentia distincta, sed ad hane pertinet. Etenim cum I erentia actibus externis eatis Dei μclectaremus magnificationem Dei sq. 3I 8 . pari. L. I . ηοt. ἱ virtus a r Deum revereri nequit, nisi qui eundem magnifacit. Quam sereatia ι obrem cum, quicquid tandem agimus, omnem impenderestiata debeamus facultatum usum, quem habere possunt 3oa. cmolpi Ethice Pari Π Aa a a 'part.
569쪽
pari. r. Jar. nat. J I actus interni ab externis separari nequeunt, cumque virtutes sint habitus mora las l. a 770, ideoque ad lacultatem appetendi & aversandi, volunt tem inprimis & noluntatem reserantur l. 276. pari. ti Jur. xvi. , actus externi moralitatem suam habent a volitioni-hus & nolitionibus peractus intellectus determinatis parti nil.
Wact. univ. . Reverentia igitur adversus Deum virtus non est, nisi quatenus magnificationem continet, consequenter
magnificatio non est virtus distincta a reverentia, sed ad hanc pertinet.
Diximus iam superius, reverentiam adversus Deum sne magnificatione esse vanam me. 9. 36 a. . Quemadmodum
enim sine anima non concipitur homo, cum solam corpus humanum non faciat hominem, sed eum anima unitum; ita quoque reverentia adversus Deum concipi nequit sine magnificatione,nee sine ea virtus est,quoniam externi actus, qui signa esse debent internorum, fgnificativi non sunt, nis adsnt interni, quos significare debent. Obtinet hoc in omni virtutum genere, ut actus externi conjungendi snt cum internis, ne virtutis saltem
speciem mentiantur, nec in hisce quicquam dissicultatis apparet. Ast quia in reverentia erga Deum actus interni pecu. Iiari quodam nomine insigniuntur, & in lege naturae sigillatim demonstretur, nos Deum maximi facere debere g. 48r.
Fart. 1. Jum nat. R eidem reverentiam exhibendam esse s=. II 83. pari. . Dr. nor.); duo diversa nomina, magnificatiore reverentia, non satis attentis imponunt, quas fini duae diversae virtutes, quarum una absque altera esse possit, cum tamen conjunctim non constituant nisi unam eandemque virtutem. Quamobrem ostendimus quod, qui Deum revereri vult, ante operam dare debeat, ut eum magnifaciat I. 36 a. , & medium reverentiae esse ostendimus agniticiis
nem magnitudinis persectionum divinarum s 3. 36o. , qua nititur magnificatio is. M a. Pan. ι. Jur. nar.
570쪽
Animum submissum dicimus, qui propterea in veneratio- animonem alterius propendet, quod quis eum superiorem, se insci suis isto. riorem agnoscit. Atque ideo Agniscamus animum submi,um oeuishrum , vocis S genaum sexorum submissione, aliisque actibus extera vir , quibus partes quadam corporis versus humum inclinantur, ve luti cum caput deaeittimus, aut truncum corporis incumvamus. Otitur submissus animus, s agnoseamus alterum esse superio rem, nos inferiores, modo non adfini causae aliae, quae id imis pediunt. Justam enim habet venerationem, quod excellitia& ad eam ducit ratio, cui quamdiu obsequimur, animus invenerationem propendet. Naturae humanae maxime conveniens est, ut, quod excellere agnoscimus, veneremur. Quam diu itaque veritati litamus, fieri haud quaquam potest, ut, si quem superiorem, nos inseriores agnoscimus. eum non veneremur. Αst nimis multa sunt, quae animum in transis versum agunt, quando homines venerari debemus . 3c de quibus dicendum erit disertius suo loeo. Eadem vero lo- eum minime habent in veneratione Numinis, eujus tanta est excellentia, ut nemo sese ulla in re aequalem . nedum suo periorem existimare possit. quamque Deci invidere nemo potest, quia creaturae nulli communicabilis.
Reverentia erga Deum requirit ammm sab musam. Etenim Ostod ad r qui Deum revereri vult, eum majoris facere debet, quam verentia res & personas omnes g. 369 . consequenter etiam quam adversas De seipsum. Necesse igitur est, ut agnoscat, quantum Deus sim reqvir omni persectione se antecedat g. 839. parti 1. Dr. nar. , tor,
quantum etiam dignitate, cum ipse sit totius universi 'o6 s. pari. r. ne nat. , ac in specie hominum dominus Aa aa a I. 966.