장음표시 사용
631쪽
616 Pars III. Cap. VIL De Fiducia in Deo
Et quoniam Deus omnia in hoe universo sapientissime deereavit I. 6 .para. t. Geonnat. , ideoque etiam vi sapientiae suae homini tribuit hunc locum, quem in serie retum obtinet. 8c in quo status ipsius alius esse nequit, vult tamen ut sibi obediat f. II 6 s. pari. r. Jur. nat. , consequenter serviat f. x9s. , tantum vero abest, ut impossibile velit f. 31 3. pari. r. Theol. nat. , quin potius quicquid vult, possibile est g. 3 i 4. pari. I. Tberi. nat. ; ut homo in suo statu Deo serviat, impossibile non est. Enimvero Deus nihil decernit nisi attributis suis omnibus convenienter I. 6 II. Para. l. Geol. nat. , Con sequenter vi bonitatis quoque suae ei hune , quem habet in serie rerum, tribuit locum I. 699. para. i. Theon nari . Quam obrem eum velit hominem esse felicem g. ro 6. pari. r. TE Lnat. , ut sit in felix velle nequeat s . pop. para. l. TMOLnat. , nee eontradictoria velle, nec facere possit j. 34s. pari. TMOLnat. ; in suo quoque statu felicitate frui potest, modo ab usu libertatis seipsum non reddat infelicem M. IOR. Part. r. Neonnat. . Haec probe consideranda sunt, ne nostra culpa eva.damus infelices δc in providentiam divinam , consequenter in sapientiam & bonitatem divinam f. 928. pari. f. TheoL nat. J, simus injurii, Deo tribuentes, quae nobis ipsis imputare debemus, δc ne absurde anhelemus statum, de quo judicium suum esse nequit, nobisque arrogemus jus imponendi personam, quam in hoc mundo gerere velimus, quod Deo competit f. 4I 3. quasi nos melius nossemus quam Deus, quinam locus nobis in hae serie rerum conveniat, & Deus nostro judicio stare debeat: quod quam si absurdum nemo ignorat, nisi in Q Theologia naturali nondum versatus. 4 6.
De Oblirati. Quoniam homo in statu suo Deo servire potest cβ. egerendi daso, Deo autem Obedire, 3. II 63. pari. I. Jur. nat. personam, consequenter servire debet f. Deo competit jusquam Deus imponendi personam, quam in hoc mundo gerere debe
632쪽
Θ Acquiescentia in providentia divina. 6I '
mus fg. 43 3.); operam dare debemus, ut eam per ηam reri nobis impo- geramus, quam Deus nobis imposuit. suit. Veritatem hanc pervidit Epictetur, ideoque in Enehitidio
c. 23. non turbandae tranquillitatis causa hoc nostrum e steinculcat, datam personam bene estingere , eam autem eligere alterius, nimirum Dei. Quemadmodum actor fabulae non laudatur Ob personam , quam repraesentat. sed qua eam ingeniose repraesentat, ita ut qui bene mendicum agit mereatur applausum . qui Principem male, nullum; ita quoque& Deo , & hominibus bonis ae peritis probatur, qui in hoc mundi theatro personam recte gerit, quam Deus ipsi imposuit, sicque Deo servit, quemadmodum voluit, atque in hoe vera gloria consistit 47. Jur. Gent. . Quod-s homines memores Deum bene justeque aὸministrare omnia hue eonverterent omne studium. statu suo contenisti in se ipsis aequiescerent 3. 363. Part. a. Eu. & ea selieitate fruerentur , quam aequiescentia in se ipso parit 3. 3s . Parr. a. Eth. .
Similitet quia homo in suo statu selicitate frui potest quod stata
g. 4as . . consequenter cum Per naturam suam felicitatem nostri eo appetat 3. 3a 4. pari. a. mil. prast. μηλ. , appetitum suum tenti essed satiare potest, ut a se aliena anhelare non habeat opus; beamas. uallibet statu suo contentus esse potes atque debet, qtiod de eo, consequenter nec de Deo, qui hunc statam ejus ese
voluit, conqueratur. Multi conqueruntur, aut saltem sibi videntur se a Deon li. gi, quod mallent habere statum aliorum, quem suo putant e se meliorem. Ac ideo molesto animo serunt statum suum eadentes selicitate, qua frui poterant, s . 4as. R ut stus rentur Deus voluit O6. Paro. r. 1 Mol. nat. , qui hune
633쪽
' 618 Pars III. Cap. VII. De Fiducia in Deo
eorum esse statum deerevit g. lay. pari. 1. Theot nae. , re ctius iudieans de eo, quod homini unicuique bonum est. quam nos judicare valemus t f. 4I 3. . Deus neminem neglia git , modo quis non negligat seipsum , ut m suo statu non eam recte gerat personam, quam Deus ipsi imposuit, &dum alienis inhiat, quae consequi nequit, non utitur suis, quemadmodum debet, ut felix siti Stultum omnino est, felicitatem consequi velle per media, quae in potestate non sunt, nec uti velle iis, quae in potestate sunt. Status suus nemini mole. stus est, quia per se molestiam parit, sed quod perversa de eo. 'dem opinio molestiarum creatrix est , quatenus ex alieno de eodem statuitur. l
. 4ag. Ah m alio Nemo juMare potest , num in alio statu sit felicior furarat. stata felici qam iη Π6nti O potest. Felicitatem aliter consequi & coniare, simul D. larvare non pQssumus, quam si actiones nostras juxta legem
iuri inis, naturae determinemus g. 397. 392.4 Phil. 'act. xam. 6 Constat autem ea , quae extia nos posita sunt, & independenter a voluntate nostra eveniunt, magnam vim habere in animum, ut custodia legis naturalis vel facilior, vel difficialior evadat, aut ut prorsus ab eadem ad transgressionem avocemur, consequenter ut nobis dissicilius evadat felicit,tem consequi atque construare, per dmonstrata, vel ut facilius fiamus infelices g. 4os . pari. I. Phil. prati. vntv. 7. Quamobrem cum nemo futura praevidere queat, nec certus esse possit, quinam sibi suturus lit animus in alio rerum conditionisque statu , nec fieri potest, ut judicemus, num facilians, an dissici ius felicitatem consequi & conservare vale mus, aut num inmmetipsos infelices simus redditurio A cedit , quod fortuna adversa omnis non eadem vi, nec eo dem modo commoveat animum, ut affectua molestos e dem
634쪽
O Acquiescentia in provident' divina. 6 I9
dem facilitate vincere queamus. Ecquis ergo sortunam tibi magis faventem spondebit in statu alio, quam in praestn-ti P . Omnia igitur sutura cum incerta sint, quorum tamen maxime habenda cst ratio, si de felicitate ac infelicitate, qua frui homini datur, ex veritate statuendum; nemo judi- care potest, num in alio statu selicior futurus sit, quam in praesenti esse potest. Cum in statu suo quilibet selix esse possit I. 4as. , mo
do personam recte gerere studeat , quam Deus in eodem ipsi imposuit; felicitatem nostram curare prudentis .est, circumstantiis praesentibus in salutem nostram eonverfis. Absurdum est animum angere curis vanis, 3c negligere bona, quibus in Praesenti frui poteramus. Semper igitur memores esse debemus, iudicium de eo, quod nobis melius ess, Deo esse reli quendum cI. 42I. , qui rectius id quam nos diiudicare valet, utpote qui selus cognoscis omnia, quaecunque possibilia sunt g. I 4. Part. ι. TMOL nat. , consequenter etiam quales suturae essent hominis cujuslibet voluntates , si in alio foret fiat
j. 429. vi hominum aliam in hae serie loem 'oblisere potast, di toti, quam quem obtinet. In mundo actus eorum, quae contingunt,/um
determinatur per seriem contingentium , quae a se invicem Pthothis dependent, ut effectus a sua causa β. 83. Omol. , & cujus' hae inutilibet entis contingentis in mundo existentia determinaturis Obilia. per mundum integrum f. 87. Coμοι). Cumque essentia rerum a voluntate Dei minime dependeant, nec ideo tales sint, quia Deus libere tales esse voluit . a 8 o. pari. a. neol. nati J, sed per ipsam naturam Dei necessariae sint f. 194. pari. L Theol. nat. ἰ Deus quoque rem nullam, ideoque nullum quoque hominem aliter facere potuit, quam facit. Cum
635쪽
6sto Pars III. Cap. VII. De Fiducia in Deo
luitur ideas rerum combinavit, ut inde prodiret ea series, quae existit. homini unicuique eum tribuit in eadem locum ubi naturaliter ad actum perduci potest, consequenter per
ipsam essentiam & naturam suam rerumque ceterarum nemo
hominum in hac serie alium obtinere potuit locum, quam
quem obtinet ij. 376. pari. a. Theol. nat.).
Error vulgi de ideis rerum arbitrariis autoritatem nactus est' a Cari fio, qui eundem in philosophiam introduxit not. 6. I9 I. Part. t. Theol. nat. . Immo negari non potest, quod tacite quoque irrepat subinde in emta illorum, qui neeessitatem &immutabilitatem essentiarum agnoscunt, inprimis si non at. tendant, mundum esse ens unum 6o. Cosmoc , & per consequens essentiam ejus, quae consstit in modo, quo res finitae datae, non aliae inter se connectuntur s9. cimol. , non minua necessariam & immutabilem esse, quam rerum cetera rum, ex quibus is compositus, quemadmodum statim in Oeulos incurrit, s considoremus modum, quo idea mundi ab intellectu divino sormata fuerit cf. Icio. Part. a. Theia. uat. .
Sane res, quae per essentiam suam atque naturam aliae non es.se poterant, alio quoque modo combinari non potuerunt, ut Per continuas generationes & eorruptiones ad existentiam nais ruraliter perducerentur, quae in eadem successive existunt. Renim lux in hisee assunditur ei, qui ad mundum intelligibilem mentem convertit, modo sensibili non ita immersus si, ut Iuacem, qua ille fulget, ferre nequeat g. ao 3. pari. t. Deo nat. . Sed instituto praesenti sufficit, ut in sensbili subfstamus, nee in intelligibilem, ad quem non cuivis patet aditus, exspatidimur. Ast ne infirmiores ossendantur, quas Omnipotentiae derogetur, s dicamus hunc mundum & hasce res, quae in eo sunt, aliter a Deo creari non potuisse, quam quomodo eum' fecit, & quales res in eo existunt quoad essentiam & naturam suam ; perpendant velim, Deum non posse facere absolutei possibilia sI. 3 44. para. i. rares. nu. , nec impossibilitatem
636쪽
9 Acquiescentia in providentia 'divina. 62I
iaciendi impossibilia arguere potentiae defectum ν. 346 .part. l. Theol. t. . -Et ut Veritatem propositionis praesentis capi.ant , Perpendant saltem, num sine parentibus hisce quos habuerunt, potuissent nasci, atque eandem cogitationem promoveant in genealogia quam listincte allimo non comprehensa usque ad primos parentes , in quibus eandem termina re libuerit: ita nimirum facile deprehendent, se non nisi per continuas in eadem serie generationes ab iis descendere potuisse, nee alium in eadem obtinere locum , quam quem habent. Quodsi quis putet, se ab aliis quoque parentibus generari potuisse, aut alio tempore , vel alio loco nasci, cum tacite sumat, quidvis ex quovis fieri posse, contra ingnorantem prima principia frustra disputatur, ideoque nil superest, quam ut eundem sensu suo abundare sinamus.
g. 43O. Quoniam nemo alium in hac serie locum obtinere quodabum potuit, quam quem obtinet 4a9. , absurdum est velis, dum si velle, ut alium nobis Deus tribuerit in hac rerum serie locum, veluti ut ni vi alius stsceremur ex parentibus aliis, quam quos habuimus , vel loco , aut status noster. tempore alio , consequenter ut alius si rerum S conditionis nostra
status, utpote qui a coexi stentibus dependet β. 84. Osemol.), quae non minus , quam nos in serie successivorum hoc loco & hoc tempore existunt g. 89. Omes. N I. 6o a.
s7 a. Ontol. . Quod absurditatem hinc plurimi non agnoscant, none longinquo petenda est ratio. Pendet evidentia a notionibus , in quas demonstratio propostionis praecedentis resol. vitur g. 99 a. Log. , & quae longe plures sunt, quam putatur, prouti experiri possumus, si analysin actu instituamus, quae in nostro systemate non impossibilis. Non vero sussieit, ut notiones istae nobis sint perspectae , sed etiam ut eas expe-Ιiii 3 riamur Disiti co by Corale
637쪽
6ra Pars III. Cap. VII. De Fiducia in Deo
tiamur familiares & vi nexus earundem successive pet specti evidentiae sensus continua propagatione tandem quoque adhaeserit propositioni praecedenti. Agnoscant hine necessitatem systematis, quale condi vis , & eur in eo continuando aeta intem consumere non pig P Nemo sanus absurda, seu imo possbilia vult, aut quod ea consequi non possit conque ritur. Ecquis, quaeso est, qui instar avium volare velit, aut quaerelas movet, quod Volare non posse, aut prorsus bonitatem divinam in dubium vocat, quod Deus ipsi potentiam volandi denegaverit. Immo quis est . qui propterea angitur, , quod non ad fortunam regiam evectus fuerit, aut in eademnatus I Quaenam vero ratio est . cur vanis istiusmodi cuin piditatibus non angatur animus y Certe non alia , quam
quod id pro impossibili, sive absolute, sue hypothetice ta4. li habetur. Insune hominibus notiones primae quamvis lac tenter, quae tacite influunt in judicia, quando appetitus sensitivus attentionem ab iis non avertit, ac mentem in transeversum agit. Quoniam vero plurimum resere, ut absurditas volitionis status δὲ versi ab eo , quem habemus. 8c Per con sequens ut ea , quae ad eundem reseruntur, sint alia; ope. ra omnino danda est χ ut veritatis propositionis praecedentis convincamur, aut ad veritaIem persuadeamur, ne quicquam
s. 43 I. An homo Homo non potest habere alias dotes naturales, quam quas ha- alias dotes bet, nec corpus aliam naucisci f0rmam . nec robur alitid. Etenim
tiaturales ideae rerum necessariae & immutabiles sunt . 189. 19 o. habere post, pari. r. l. ηat. , nec a voluntate Dei ullo modo depen- quam quas dent I. 9I .part. I. Theolmai. J: id quod multo clarius elu- habet,atita. cescit, si ortu di essentiarum in intellectu divino eYpenda-ham corpo- mus sq. 94. parti a. neol. vat. . Quamobrem quaecunque fit 1Drmam, ad determinationes cilcntiales pertinent, vel in iis latio-
638쪽
OAequiescemia m providentia divina.
nem sussicientem agnoscunt, ' ea nec in anima, nec in corpore aliter sese habere possunt. Et quamvis in formatione corporis in utero materno casus contingat, experientia teste et cum tamen casus iste in serie rerum , ex qua constat mundus fg. 43. cosmol causam suam habeat f. 97. μοι) & necessario actum consequatur g. 98. cimol.), homo autem, ut existeret, alium locum in eadem serie obtinere non possit, quam quem obtinet q. 4a9. , ea, quae casui tribuuntur in formatione corporis, aliter sese habere nequeunt. Homo igitur alias dotes naturales habere nequit, quam quas habet, nec corpus aliam nancisci formam , nec robur aliud.
Quod homines contrarium sbi persuadeant, inde est, quod
hominem coneipiant tanquam subjectum vacuum , cui Deus
pro arbitrio suo indidit, quod ipsi Lisum fuerit, & quod
causarum feeundarum , dum agere debent, actiones deteris minet, 'prouti placuerit. Error prior redit ad hypothesin falsam ideatum arbitrariarum ab indisserente voluntare Dei derivatarum f. i9 I. pari. l. Geon nat. ; posterior vero tribuendus ignorantiae specificationis actionum creaturarum, quae ab essentia pendet 878. pari. r. Theol. nat. , 3c nexus rerum in universo , sine quo non intelligitur determin tio ad agendum g. 7o. C mol. 2. Accedit quod nec munisdus consideretur tanquam em unum 6o. Cosmia.), in quo omnia , quae continguine , Veritatem determinatam habent β. Ior. Comol. . Et quamvis Deus miracula facere possit, quotiescunque vult . 363. ἐ. Theol. nat.), ut evqniant, quae per rerum naturarum existere non poterant f. si 8. Comol. 8, quoniam tamen mundum gubernat per nexum rerum g. 9OI. Part. r. Tristi. nut. ), quem sapientia sua constituit I. 9oa. Part. t. Theon uot. , quodque natura
liter fieri potest, non demum per miraculum esscit I.489.
639쪽
624 Pars III. Cap. VII. De Fiducia in Deo
pari. l. Theot nat. , quo patrato, sequens seriei pars non amplius manet eadem , quae alias sutura erat 3. 33I. Cosmol. , nisi per aliud miraculum restituantur essectus, qui naturaliter in iis rebus consecuti fuissent, quae vi miraculi sunt immutatae I. s 33. Colim ἔ nulla tamen ratio est, cur in
usum naturae admittamus miracula. Considerandum quoque
est, per miracula nihil immutari posse in essentiis rerum et i 19 o. pari. l. TMOL nat.), sed potius miraeulum per essentiam
in re , in qua contingit, possibile esse g. si . Cosmoi
Immo eum istiusmodi eorpus, quale casu quodam forma tur in utero materno, possibile sit Liro. Ontia. , nec homo, qui hunc locum in serie rerum habet, aliud corpus habere potuit.: Nonne idea ipsius perinde extitit ab aeterno in intellectu divino , scuti rerum quarumvis aliarum , dc nonneidiso dicendum . homini , qui locum hune in serie rerum obtinet , non aliud corpus convenire posse , ita ut, si casus in se atione hi utero contingeus per miraculum remotus
fuisset ex hae serie, non hic , qui jam nascitur, sed homo alius, cui alia prorsus respondet idea in intellectu divino, immo etiam in humano, si in statu possibilitatis consideretur. quem admodum necesse est I. Is 4. Ontoc , ad existentiam Per dueendus suisset y Cautione tamen hic opus est, ne, quae accidunt fatui in utero jam formato , ad essentiam . sed ideam ejus, qua possibile concipitur, reseramus, bc quae certa sunt in dubitationem adducamus.
g. 432. querela de Quoniam homo non potest habere alias dotes natu- dotibus na- rates, quam quas habet, nec corpus aliam nancisci formam, iuralibus is vel robur aliud g. 43r. ἔ absurdum est velis, ut Deus alias
forma corpo- nobis dederit dotes naturales, quam quas habemus , aut aliam corris ac robore. poris formam, robur m sis , vel quod non dederit nobis , quod habent aliis, querelas m0vere. Faci Disilired by Gora s
640쪽
O Acquiescentia in providentia divina. 62y
Faciunt huc, quae paulo ante uberius annotavimus not. 43O. . Neque enim Deus nos aliter facere potuit, quam eramus possibiles, cum in hac rerum serie locum hab re debere inmus. Ea igitur non repeto. Id saltem adhuc notandum, eum , qui vult, ut Deus sibi alias animi dotes naturales de derit, quam quas habet, aut corporis formam aliam. vel robur majus, revera non aliud velle, quam ut non se, sed hominem alium loco sui fecisset, eonsequenter se in statu merae possibilitatis reliquisset: id quod quamvis raro animi sui senteruiae convenire possit, plerumque tamen eidem contrariatur, modo judicium feratur, quando animus ab omni assectuum impetu liber fuerit, ut ex veritate statuere possit. Immo si vel maxime ex animi sententia ita loquaris, quod tamen cogitas, non minus absurdum est, quia Deus, cum existentiam hujus universi decerneret, te ex hac serie eximere non potuit, nullo alio homine possibili, qui locum tibi vindicatum in ea occupare posset, ut mundus permaneret is, qui nune est g. 99. Cosmia. , consequenter tui causa aut mundum creare non debebat, aut non eum, quem producere sapienter decrevit
β. 64 I. pari. r. Theot nae. & qui ipsum maxime decet g. 334. pari. ἔ. Theol. nat. . Ecquis vero est , qui non intelliis gat, quam arrogans & impia sit haec postulatio. Quod mul.
ti hoc non advertant, ignorantiae nexus rerum & neeessitatis essentiarum tribuendum , aut praeconceptae opinioni , quasi per nexum rerum & necessitatem essentiarum introducatur fatalis omnium rerum necessitas. Utinam omnes & nexum reis
rum, & necessitatem essentiarum penitus perspicerenti re ipsa enim experirentur, quod non modo in Theologia naturali dogmata abstrusssima facile intelligerent & serupuli omnes. qui alios vexant, ipsis sine ullo negotio eximerentur, verum etiam in moralibus plurima ad virtutis exercitium, sugam vitio Orum utilia cognoscerent, ad quorum cognitionem sine illo. rum notitia penetrare non licet.