장음표시 사용
691쪽
Quot, quaeso, sunt, qui nuda recitatione formularum praeseruptatum laudem Dei absolvi sibi persuadent, & quamvis urge.
ant praesentiam animi, attentionem tamen non extendunt ulistra verborum sonum, contenti vel protulisse verba ex Ser plu
ra sacra deprompta, vel excogitasse loquendi formulas, quaenestio quid sublime spirare videntur , admirationem suscitanotes, quod non intelligantur ' Plura huc spectantia dicemus inserius, quando de formulis precum acturi sumus.
g. 464. De amore In celebrationem nominis divini influit amor Dei, reserentia Dei, re υ adversus eundem B: acquiescentia in providentia divisa. Celebrarentia ad- tio eniin nominis divini proficisci debet ex cognitione viva versus ean- eorum, quae verbis eXtolluntur 46 a.). Enimvero quidem es ae- nomen Dei celebrat, attributa divina & opera praedicat . . quiescentia 3 aO4. pari. r. Jur. nat. , inprimis etiam bona in se collata in providen- tam positiVa aQ9. pari. r. Jur. nat. , quam privativa tia divisa i a Io. pari. 1. Jur. ηat. b. Quamobrem cum ex cognitionem celebra- viva persectionums divinarum & summitatis earundem c . tionem Λα- aa 3. & repraesentatione beneficiorum divinorum conciteminis insu- tur amor Dei .a 8. ; amor Dei in celebrationem nomiame. nis divini influit. Quod erat primum Qui Deum celebrat, attributa divina & opera praedicat l. Ia OA Di t. I. Dr. nar. , ideoque verbis extollit Enimvero qui attributa & opera divina verbis extollit, quanti Deum faciat actu externo declarat, consequenter revercntiam ipsi exhibet βιI 8a. Dan. r. Jur. vat. . Quamobrem reverentia adversius Deum in celebrationem nominis divini innuit. Quod erat secllndum.
Denique qui nomen Dei celebrat, opera ejus praedicat I. rao A. pari. I. Privat. , consequenter onmes effectus
692쪽
Celebratione Nominis divini ct oratione. 677
stus naturae Deo tribuens tanquam cauis primae rao 6. parr. r. Jtiri nat. & Deum sibi tanquam gubematorem hujus universi repraesentans Iao T. pari. I. gur. vat.), quae fiunt Deo dirigente in hoc universo approbat. Quoniam itaque agnoscit, quicquid Deus facit in conservatione & gubernatione hujus universi, id rectum & justum esse β io a. pari. I. Theol. nat. , atque id ipsum ore profitetur, qui vero rectitudinem actionum divinarum agnoscit, in providentia Dei acquiescit l. 434. ; in celebrationem nominis divini acquiescentia in providentia divina inssuit. Quod erat tertium. Quango in philosophia morali de celebratione nominis diis
vini agitur, Deum non tantum ore, sed toto animo f. 462., ideoque in veritate celebrari supponimus. Atque tum fieti nequit, ut amor Dei, reverentia adversus eundem 3c aequi scentia in providentia ipsus a celebratione Numinis separetur. Quando enim Deum celebramus, ea nobis repraesentamus, quibus amor Dei, reverentia adversus eundem & acquaelienistia in providentia ipsus concitatur. Quodsi ergo quis hoc in seipso nondum experiatur, id certo indicio est, quod Deum
nondum in veritate ceIebret, sed saltem consuetudinem Deum ore celebrandi contraxerit, aut minimum multi adhuc in telebratione notentur desectus. Supponit celebratio nominis divini cognitionem Dei vivam f. 46 a. , ex qua nascuntur ossicia, erga Deum I. r. . Qui ergo vaeuum ab iis virtutibus, quihus exercitium ossiciorum erga Deum continetur, adhuc pos- . sidet animum; Deum quoque in veritate nondum celebrare potest , dc desectus, quibus laborant virtutes istae, in eeleobrationem Numinis redundanti Clarius haec omnia elucescunt,s perpendantur ea, quae de sngulis ossiciis erga Deum demonstrata sunt, δc eum his conserantur, quae de celebratione nominis divini dem mstrantur. Quoniam enim ossicia er.
ga Deiun omnia ex agnitione Dei viva resultam, fieri quoque
693쪽
haud aliter potest, quam ut omnia smul exeitentur, s ceratam habere studemus Dei eognitionem & quae de Deo cognoscimus probe perpendimus. Et quamvis fieri non possit, ut
eorum omnium, quae perceptiones nostras ingrediuntur, omniumque commotionum appetitus, quae hinc oriuntur, fgili tim simus conscii; hoe tamen non obstante in statum celeishrantis Deum influunt tacite, ut consula percepto insint. Atque hinc pro gradu virtutum theologicarum a gradu agnitionis vivae Numinis pendente variat status celebrantium Deoum in veritate. & qui hoc in seipso experiri voluerit, dum in virtutibus istis profieit, attendat animum ad sensum inter num, quo statum animi appercipit, dum Deum celebrat. Sta. tus animi variatur virtutum istarum incremento, ac inde porro dependet variatio status Deum celebrantis. Pertinent haec ad experientiam moralem. quae sngulare acumen requirit, quod nobis naturale non est, sed acquirendum. Quod vero idem non aequiramus, culpa nostra contingit, quod ad sti. tum animi internum non attendere solemus, multo mi nus inquirimus in rationem, cur talis sit & undenam veniat quae in eodem notatur diversias. Plurimum tamen reseri, ne in eo nos negligentes praebeamus, eum, quando dulcedinem continuo crescentem experimur, ardor proselendi continuo majora capiat incrementa. Atque ideo condona nodum hominibus magis piis, quam doctis, s Deum celebranotes erumpant in verba, quibus pro modulo ingenii sui signifieare intendunt statum animi confuse pereepti, quem alteri inintelligibili modo explieare nequeunt, ita ut ipsi videantur sine mente sonus , eum status istius nullam habeat notionem. Ast aeutioribus convenit, ut statum animi Deum in veritate celebrantium distincte explicent & verbis magis perspicuis in eodem discernenda exprimant, ad Deum in veritate celebranis dum alios incitaturi. Necesse autem est, ut, si hoc facere velint. ipsmet Deum in veritate eelebrare studeant, eum in Moraliis bus 8c psychologicis ab illis nunquam separandis ad intelligendum
694쪽
Celebratione Nominis disini ct oratione. 679
dum dogmata magnum momentum habeat experientia domestici ci. 264. para. a. P .pωα uniP. .
g. 46S. . Quoniam in eelebrationem nominis divini influit amor De lectu Dei, reverentia adversius eundem & acquiescentia in provi- eelebrationis dentia divina . 464.), amor vero Dei plurimum confert nominis d2- ad selicitatem hominis β asi . , ut Deo fruatur h. as 3. ¬ionem verae voluptatis acquirat β. as 4. , reverentia ad versus eundem animum submissum exigit l 383. & qui in providentia ipsius acquiescit, ejus animus non perturbatur β.4 3 7. ,sed semper tranquillus ac tatus est β. 44 a. ; qui Deάra in-
dies celebrat felicitate sua atque Deo fruitur,veramque voluptatem in pre- tio habet, is animas ejus erga Deum submissus, in Ie imperturbatas , tranquillus atque latus scitur , cumque celebratione Numinis amor Dei, reverentia adversus ipsum & acquiestentia in providentia divina continuo tesuscitentur, habitus vero acquisitus continuo usu conservetur & perficiatur g. 43r. Nich. empir. , qui Deum indies celebrat , in amore Dei, reverentia adversus ipsum acquiescentia in providentia inius continuo proficit.
Quam dulee si eelebrare nomen Domini experti eonfitenis tur, qui Deum in veritate celebrare didicerunt. Dulcedinem hane creat amor Dei, qui per animum Deum celebrantis ditan. ditur, eandem singulari quodam modo temperat submissio animi, quam reverentia adversus Deum exeitat . ut ejus gustus si aeceptior, & acquiescentia in providentia divina auget, tum quatenus arcet perturbationem animi, quae eam imminuere Poterat, tum quatenus animum tranquillum reddit & gaudio persundit. Ipsa haec dulcedo motivum est celebrandi Deum, quod a gustu ejusdem vim majorem acquirit. Quatenus
695쪽
vero Deum indies celebrans in amore Dei. reverentia ad verissus ipsum & a quiescentia in providentia ipsius continuo proinficit, eelebratio harum virtutum conservandarum S perficio en datum medium est. Simul quoque hinc apparet, maria nostra referre, quam Dei interesse, ut nomen ejus indesinenter eelebremus. Immo s quis ea considerat, quae de amore Dei, reverentia adversus ipsum atque acquiescentia in providentia divina demonstravimus , materiam quoque laudis divinae unde petenda sit hinc 3ddiscet. γ
g. 466. . vpuando Ta- . Olli nomen Dei celebrat in veritate ob bona sibi aliisque eosiatiarum actio ta, vel mala a se versa , gratias quoque eidem agat necesse est. Qui ad celebraη- enim nomen Dei in veritate celebrat ob bona sibi collata &onem nomiais mala aversa , cum ea omnia bonitati divinar unice tribue disini a cin da esse f. 698. 7 3 4. Η seqq. pari. r. Ibest. nat. , & quia tandat. quam omnium dominus de omnibus pro lubitu suo dispo nere potest I. 966. 939. pari. r. Neοι. nat. , nihil eorum sibi deberi agnoscat, tam bonorum collationem , quam malo tum avertionem beneficiis divinis accenset a T. I9.a r. pari. . Dr. nat. . Quamobrem cum beneficiorum agnitione graiatitudo concitetur g. 377. pari. 2. Eth. , haec autem tendat
ad bonum bono referendum & gratias agendum 3. 381. pari. a. Eth. , sed homo nil habeat, quod Deo dare possit praeter voluntatem suam, eidem nimirum Obedientem se pra bendo f. i79. ; ob beneficia accepta Deum celebrans animum quoque Deo obediendi,consequenter officia a nobis debita praestandi f. i73. fgnificat. Quoniam itaque Deo gratias agit, qui ob bona sibi collata & mala a se aversia notamen Dei celebrans una significat Voluntatem praestandi o cia debita g. ι ara, pari. I. Illia vat.); qui nomen Dei in
696쪽
Celebratione Nominis divini O oratione. fg r
in veritate ob bona sibi collata vel mala a se aversa celebrat, eidem quoque gratias agat necesse est. Quod erat unum. Enimvero quoniam Deum quoque celebrare debemus ob bona aliis collata I. i ao9. para. F. Jur. nat. & mala ab ipsis depulsa raro. pari. r. Jur. nat. ς quemadmodum se, ita etiam alios hoc nomine obligatos habere debere animum Deo praestandi osticia debita agnoscit.Cum vero ipse ad hoc nihil conferre possit, in votis tamen subsistit, ut etiam alii beneficia divina agnoscant & eorum agnitione compellantur ad ossicia debita praestandum: quae vota ubi accedunt ad c
lebrationem nominis divini ob beneficia aliis praestita, pro
aliis Deo gratias agit. Quo erat alteram.
Beneficia divina praedicare nondum est gratias agere pro beneficita aceeptis. Sola enim praedieatione tantum significatur beneficia nobis accepta esse & ubi aliis exhibita suerint pretium iisdem statuitur. Quodsi pro beneficio accepto gratias agimus, nos benefactori devinctos esse declaramus ad ossi- eis, quae a nobis proficisci possunt, vicissim praestanda. Ιmmo idem declarare solemus, si benefactori pro beneficio in alium collato gratias agimus. Nemo est qui hoc nesciat. Neeobis stat, quod jam naturaliter ad quaevis ossicia, quae in potestate nostra sunt, benefactori obligati simus: aecedit enim hine
obligatio nova, quae Priorem non tollit. sed cum eadem c putata eandem fortiorem essicit. Non dissieulter itaque haec etiam applicantur ad gratiarum actionem, quam Deo debemus f. Ia I 2. pari. r. Iur. nat. . Disserunt etiam respectu Dei eelebratio nominis divini ob bona in nos & alios collata& mala a nobis atque aliis depulsa, a gratiarum actione, quam vi, haee sine ista subsistere nequit. Immo idem patet ex modo facta Dei eonsiderandi. In nuda enim celebratione ea, quae Deus facit , considerantur tanquam nobis , vel aliis hona, in gratiarum actione tanquam beneficia, quatenus scilicet spectantur tanquam gratis accepta et hac enimeonsideratione demum concitatur graditudo , quae animum
697쪽
praestandi ossicia debita, quae Deus a nobis exigit, gignit . ita
ut turpius judicetur Deo tam benigno obedire nolle. Cum obligemur ad faciendum, quod Deus vult, quatenus Deus nobis praebet motiva faciendi . II 8. pari. t. PDL pract. univ. ἰnee insolens est, quod etiam benestetis suis nos obliget ad actiones
nostras voluntati suae conformandas. Immo nec absonum est,
s dicamus, nos quoque pro beneficiis, quae aliis praestitit, ad obediendum ipsi obligari. Nonne enim inde agnoscimus boonitatem Dei, & nonne bonitas Dei in se spectata motivum esse potest actiones nostras voluntati divinae conformandi
f. 467. Quod Deo Qui Deo gratiar agit, obedientiam ipsi spondet. Qui enim gratias β- Deo gratias agit, significat voluntatem praestandi officia de-gem obedi' bita g. a. pari. i. Jur. nat. b, consequenter .ctiones suas entiam θρη- juxta legem naturae g. a a s. pari. r. Phil. prast. unis ), ideoque deat. voluntati divinae consormiter determinandi I. a 78. pari. a. Phil. prast. univ. . Quoniam itaque Deo obedit, qui prompte facit, quod Deus vult l. II 64. pari. r. Jur. ηα. ; qui
Deo gratias agit, obedientiam ipsi spondet,
Sine sponsione obedientiae non concipitur gratiarum actio. Gratias agens animum gratum declarat c3. 44. pari. 4. Iurinat . Animus gratus cpnsistit in voluntate faciendi , quod Deo placet, seu quod Deus vult ut faciamus, cum Praeter voluntatem suam non habeat homo, quod Deo dare possit g. I79. h. cI3. 3 I .pa t. 4. Furi nat. . Deo igirur gratias agere nihil aliud est quam declarare voluntatem suam facienodi , quod Deus vult. Quoniam vero animum , quem declaramus, habere quoque debemus, quod nemo in dubium
vocare ausi; declaratio haec utique continet obedientiae spon.
sionem. Nemini hoc videbitur dubium, nisi qui formulas agendi gratias ab aliis praescriptas saltem recitare didicit, non non vero edoctus est, quid sibi velint verba, quando dicit:. Ago tibi, Deus, gratias pro beneficiis a te acceptis. Non est, quod Diuitigoo by Coos
698쪽
Celebratione Nominis divini ct oratione. 683
quod exeipias, gratiarum actionem saltem esse declarationem agnitionis beneficii. Hase enim pertinet ad laudem divinam, quae in ea terminatur , non vero susscit ad gratiarum actio. nem t. I. 466. . Uido, quae alias jam annotavimus not. Ia II. Part. l. IM . nar. . .
g. 468. Quoniam qui Deo gratias agit obedientiam ipsi spon- quod inobedet β. 467. ; si qui Deo gratias agit, in obedientem sese non dientiastis praebet, frim Deo datam fallit g. 738. pari. 3. Jur. nat.). Quin data fallania in igitur Deo obedire jam obligamur, etsi fidem ipsi iis, ins
non dederimus . I 16 s. pari. r. Jur. nat. ἰ gratiarum affiOxus grati parere debet sodicitudinem animi, ne quid faciamus, quod voluntati rum actionis Numinis adversum, consequenter cum in hac sollicitudine con- in timorem sistat timor Dei filialis g. Ir 77. pari. r. Dr. vat. θ, gratiarum Dei. actio in timorem Aialem insuit, eum nimirum alendo.
Cum Deo in dies gratias agere debeamus g. I 2II. para. I. ID . nat. , gratiarum actio conservat memoriam fidei de obe dientia Deo data & stimulus est ad timorem filialem , quem excitat, conservat & auget. Ossicia erga Deum in se mutuo influunt, & praestationem mutuo influxu facilitant. Influxum hunc iacile perspicit, qui, quae de sngulis demonstramus, expendit. Eum autem perspectum habere debet, qui faeilitatem praestandi ossicia expertus, undenarn ea si cogno-
seere vulti id quod Philosophi est f. 6. Disc.praelim. . Ast
ubi in apricum productus, omnibus utilis evadit, qui Deum sincero animo colere volunt, quemadmodum debent, & ut, liter urgetur ab iis, qui aliorum moribus formandis praesunt. Aenoscitur quoque hinc turpitudo inobedientiae ejus, qui Deo gratias agere non erubescit, cum nondum habet propositum firmum obediendi. Sit enim ita , quod habeat propo-stum eo momento, quo gratias agit; propositum tamen mois mentaneum a firmo procul adhuc abest. Et quamvis jim in se turpe sit non obedire Deo I turpitudo tamen augetur, si R r r r a ' fides Disilired by Gorale
699쪽
fides toties data sallitur , immo si sallitur , quando
g. 469. Gratiarum actio promovet studium placendi Deo. Qui enim Deo gratias agit, nomen ejus celebrat ob bona sib aliisque collata, vel mala aversa S sublata f. I aa r. part r. Jurinat. , consequentcr ob beneficia sibi vel aliis praestita I. et i para. . Jur. nat. . Enisnuero in celebrationem nominis divini influit amor Dei g. 464. . Quamobrem cum hic tendat ad studium placendi Deo et 34. ; gratiarum actio promovet studium placendi Deo. . Os cnditur etiam hoc modo. Qui Deo gratias agi obedientiam ipsi spondet g. 46r. , consequenter nili fidem datam fallcro velit g. 7s 8. pari. 3 Jur. nat. , ut Deo sese ob udu ntem praebeat studere debet. Enimvero cum Deo placerc studeamus, si operam damus, ut nos eidem obedientcsprabeamus *. a 37 ); gratiarum actiostini ulus est adst diu in placendi Deo, ideoque id promovet.
Fieri non potest, quin studium Deo plaeendi incendatur gratiarum actione , si ea fiat sincero animo, non vero tantummodo ore gratias agamus , aut ignorantes , quid sibi velit graNarum actio, aut ad verborum . quae ore proicruntur, significatum animum non attendentes, ut de hypocritis jam nihil dicamus, eum quibus nobis in praesenti nul Ium est negintium. Quamobrem s quis putet, se Deo Eratias a Eere, non tamen sibi conscium esse voluntatis placendi Deo, nedum sentire, quod gratiarum actic ne stimuletur ad studium placendi Deo; agnos at nccesse est, se nondum in veritate Deo gratias agere, R . si vel m xime habeat animum gratias Deo agendi, gratiarum tamen actionem dcficere a rectitudine sua. Ignorantia & incogitantia, quae in defectu attentionis consistit cf. 748.-t. Id L prin. iv. , veritati praejudium non facit.
700쪽
Plebratione Nominis divini ct orarione. 68s
Quoniam gratiarum actio promovet studium placendi De charitate Deo g. 469 qui vero studet placcre Deo, seu faccre ea, gratiarum - quae Deo placent, Deum diligit, & habitus diligendi De- ostione ο-
um charitas est f. a 4 i . gratiiri hin actio charitatem promovet. muta. Charitas promovetur . si habitus diligendi Doum continuo persicitur. Quamobrem cum eratiarum actione si imulemur ad studium placendi Deo, ideoque ca iaciamus, quae Deo Placent. consequenter eum diliEamus, habitus autem omnis cono tinuo usu perficiatur 3. 3 l. Pgsteb. empir gratiarum actione charitas promoveatur necesse est. Reddit ea hanc nobis continuo magis magisque familiarem, ut lubentissime absque ulla repugnantia faciamus, quod Deo placet, gratiarum actione influente in dilectionem, quam via de eo non cogitumus.
s. 47t. Similitcr quia gratiatum actio promovet studium placen- Degratit ili Dco 469.), Deo autem placere alit cr non possumus, dine erga quam si nos obedientes prabemus a 3 7 2, consequentor si Detim pem
faciamus, quae voluntati ipsius conveniunt g. I 64. pari. i. Juv. eandem pronat.), seu legi naturae actioncs nostras conformare studeamus mota. g. a 78. pari. I. Jur. vat ideoque ossicia prompte praestemusca a s. pari. r. Phil, prast. νηiυ. , gratitudo vero erga Dcum virtus est, qua ob bona nobis collata vel mala dcpulsa prae satione ossiciorum prompta eidem placere studemus s. ia 13. pari. I. Jur. vat gratiarum ustio gratitudinem quoque erga Deum promovevProbe notandum est , nos hic non contendere. quod gratiarum actione concitetur gratitudo , ita ut ea si medium gratitudinem consequendi, & qui gratus erga Deum esse viait, necesse habιat, ut ante Dco gratias agere discat. Aliud cnim Rrrr 3 est Diuitiaco by Gooste