장음표시 사용
131쪽
nicabilitas, sed triplex; & consequenter non dependeret unicus effectus a pluribus causis totalibus, & adaequatis, sed quilibet effectus Alcilicet quaelibet incommunicabilitas dependexeta personalitate sibi correspondente : ergo non est di sparitas inter materiam respectu plurium formarum , & naturam respectu plurium pexsci. nalitatum: sed hoc non obstante nequit unica natura terminari a pluribus personalitatibus: ergo neque materia informari pluribus for
I 8 Resp. neg. antec. quia videtur implicare in terminis squod patet: quia natura per unam personalitatem redditur incommunicabilis, Ractualiter incommunicata alteri supposito: sed si natura cum pluribus personalitatibus constitueret plures personas, dum esset Cum una personalitate esset actualiter communicata alteri supposito: ergo esset communicata , & non esset communicata actualiter, quod est implicatio. Deinde, nullatenus natura esset incommunicabilis, & sic nullatenus esset personarquia sicut posset habere tres personalitates , ita posset habere omnes possibiles, & omnibus communicari: quod aperte quid absurdum conti. net . Materia vero non redditur incommunica.
bilis per sormam, imo dum est sub alici ua forama, habet potentiam, & capacitatem ad alias. Cujus disparitatis adhuc potest assignari clarior ratio: etenim serma substantialis non tribuitentitati materiae aliquod substantiale complementum propter aliquam indigentiam,quam in se habeat materias sed tantum in ordine ad compositum: & cum materia in se sit indifferens afl hoc, vel illud compositum constituendum, habet capacitatem, & inclinationem ad plurusormas, & nata est cum qualibet constituexecompositum ab alio distinctum: at vero natμra creata in ordine ad personalitatem habet ex se
indigentiam ad complexi substantialiter,ut in se
132쪽
solitari h , & incommunicabiliter existati non ita ut indifferenter respiciat quamlibet person litatem , sed determinate propriam personalitatem ipsius naturae . Unde, tam cum propri Iersonalitate , quam cum qualibet alia est tot iter satiataesua capacitas , & totaliter terminata sua dependentia, seu exigentia, in qua talis capacitas fundatur : quapropter si natura terminaretur pluribus personalitatibus, darentur plures causae totales ejusdem estectus , scilicet et plendi capacitatem naturae , & satiandi suam exigentiamsnon tamen darentur plures essectus,. scilicet plures personae, propter incapacitatem naturae: at vero si eadem materia in Brmaretur pluribus formis, hoc non eveniret; tunc enim eisent plures essectus; scilicet plura composita, quorum quilibet corxesponderat suae formae, an-
quam causae.16 Replic. materia mima cum una serma constituit unum compositum , quod etiam est sippositu in : & consequenter incommunicabile e ergo tale compositum nequit alteri supposito communicari ι dc consequenter nec materiar rima cum sit pars intrinseca talis compositi ed si materia prima inArmaretur alia forma, jam communicaretur alteri supposito ; siquidem cum illa aliae forma constitueret aliud compositum , quod etiam es et suppositum ergo repugnat, materiam in sermatam una forma, altera informari. Potest responderi primo, quod materia prima est pars com positi, ut compositum est,
non vero, ut est suppositu cum autem compositum, ut compsitum, non fit incommunicabile, neque materia prima, ut est pars compositi , est incommunicabilis; & sic non repugnat ex hoc capite, quod materia prima possit plures formas fimul recipere . Secundo , potest responderi, quod materia prima est incommunicabilis petpersonalitatem, ut est pars unius composito re- duplicative,non vero secundum se. Unde in si
133쪽
Igo Lib. I. P0μ. ma potest distingui secunda pars consequentis
materia prima, ut est sub una forma , est incommunicabilis reduplicative, seu mediante composito , quod constituit cum illa forma, concedo; immediate, & secundum se, nego. Sinai - Ιiter diit ing. min. si materia informaretur alia forma , communicaretur alteri supposito immediate , & secundum se, seu quatenus cum il-Ja alia forma constitueret aliud compositum , quod etiam esse suppositum, concedo; mediate, seu reduplicative ut est pars primi compositi; nego. Et disting. conseq. repugnat, materiam informatam una forma, altera informari
immediate , & secundum se, nego; mediate, id est ita ut talis alia forma informaret totum compositum ex materia, & prima serma, concedo . Sed ex hoc nihil contra nos. 2o Et enim, aeum suppositum non dicatur immediate , de materia , sed de toto composito , non constituit materiam immediate incommunicabilem; sed immediate compositum , dc hoc
mediante materia . Unde nullum est incon- eniens , quod materia immediate communiis e tur: esset tamen inconveniens , quod compositum alteri supposito communicaretur; &consequenter s quod mediante composito, communicaret ux materia prima; nam ut sic communicaretur reduplicative ut est pars talis compositi , quod est impossibile, clim ut dictum est sita
hoc sensu incommunicabilis sit. at Aliqui , adhuc Scotistae, licet fateantu vjuxta sententiam Scoti, unicam naturam crea
iam non posse assumi , seu terminari a tribus Divinis Personis s tamen oppositum posse de- sendi gratia disputationis, intendunt, quibus parum difficultatis adducit supra factum argumentum . Dicunt enim ,. quod sicut plures i/mae constituerent plura composita cum unica materia, &ita non esset, unicus, sed plureSeiaiectussquia tunc Oateatur plures informationes,
134쪽
& xeceptiones s ita plures personalitates conis stituerent plures perionas cum unica natura, &sic non esset unicus , sed plures effectus, scplures terminationes, tam actiVM, quam passi-
Σα Neque obstat, inquiunt, si dicatur, quod
tunc essent plures terminationes ejusdem dependentiae, seu exigentiae naturae , dc sic una, ct eadem exigentia dependeret a pluribus te minationibus totalibus: nam illi dicunt, quod in tali casu unica terminatio, dc unica personainlitas tantum esset respectu indigentiae naturae, a qua natura per indigentiam dependeret: altodivexo terminationes, dc persenalitates non ponethntur propter indigentiam naturae , sed propter non repugnantiam; neque ex non indigentia necessario sequitur repugnantia : magis enim opponitur sermae violentia ex parte subjecti, quam non exigentia, dc tamen compatitur sorma cum subjecto dicente potentiam violentam respectu illius.
aes Neqse similiter obstat, inquiunt, quo
dicitur, scilicet, quod natura est et communieata, dc non communicata , quod est implicatio. Hoc enim negant f quia negationes communicabilitatis , quando poni lux aliquid positivum superadditum naturae ad constituendam personam in quo sensu procedit haec dissicultas; nam Personalitates Divinae aliquid positivum ponunt supra Divinam naturam non afficiunt immediate naturam , sed constitutum
ex natura, Scillo positivo ; cum non a natura
secundum se , sed ab illo positivo di manent ideoque natura secundum se , de specificativό non redditur incommunicabilis , sed totum illud positivum, quod dicit persona, dc sic natura reduplicative ut personata. Unde nullum ethinconveniens, quod secundum se communicetur esset autem inconveniens , quod comminanicaretur reduplicative ut personata ; ut simi-
135쪽
III tiib. I. P0sic. Iitet dictum est supra de materia prima . Rationem hujus assignanti quia solum persona,
ut persona, est incommunicabilis, ut evidente x patet in Personis Divinis, quae solum reduplicative ut tales sunt incommunicabiles, Zc non redis dunt naturam Divinam secundum se incommunicabilem s alias tantum posset unam personalitatem habere.
24 Unde, etiam disputationis gratia explicant Scotum, dicentes,quod loquitur de assiam-ssione unius naturae creatae a pluri bus Personis ivinis in unitatem personae, quod certe repugnat : non autem loquitur de assumptione n*turae a pluribus per semis in pluralitatem personarum. Et quod sic loquatur Scotus, inquiunt, potest deduci ex ipsius verbis , quibus denotat, quod in tali casu unicus effectus dependσret a pluribus causis totalibus a quod verum esset, si
unica tantum persona constitueretur ue non vero
si constituerentur pluresue tunc enim essent plu-xes estectus. Deduci etiam potest ex eo, quod Div. Anselmus , qui communiter citatur pro sententia Scoti, tantum dicit, quod plures personae nequeunt unum, & eundem hominem a Lsumere in unitatem personae.
2s Arg. . Si materia prima posset pluribus formis inser mari, posset etiam infinitis , si darentur: sed hoc est impossibile s alias materia esset infinitae virtutis: ergo nequit pluribus informati . Potest responderi primo, quod si receptio infinitarum sermarum argueret infinitam persectionem s licet materia posset recipere plures , non tamen infinitas posset recipere , sed
tantum aliquas determinate, juxta suam determinatam virtutem. Unde in tali casu non te net consequentia: sicuti ex eo quod intellectus, propter suam limitatam virtutem , non posset simul infinita objecta attingere , sed tantum aliqua objecta determinate , non teneret haec
consequentia i intellectus potest plura objecta
136쪽
nmul attingere: ergo inhnita . Secunao potest responderi, concessi, primo enthymemate, Ia gando minorem subsumptam: quia nou arguerer infinitam virtutem in materia infinitas iurmas recipere. Quod expresse renet Scotus in a. dist. 34. quaest. 2. f. ad argumenta principalia , vers. Ad tertium, liti. . dicens : Infinitas exta ita ad aliiva , ut ad formas recipiendas, non concludit i nitam entitatem receptivi ; sicut pater demateνia ,sisset receptiva infinitarum formarum.16 Ad probandam repugnantiam ex parte sermarum, arguunt r. Sicut de ratione materiae est euepti naum subjectum receptivum fbrmae, ita de ratione sexmae est esse primum actum substantialem materiae : sed implicat esse materiam , & non esse primum subjectum : ergo implicat , esse formam , & non esse primum actum i sed si ad introductionem sermae sub. stant talis in materia non expelletetur ab ea se ma substantialis praeexistens , forma de novo producta non esset primus actus materiae: ergo
implicat, materiam pluribus sermis simul inseri mari. Prob. mi n. quia ut serina substantialis sit e rinrus actus materiae requiritur, & quod con-ituat unum per secum illa ,& quod tribuat illi primum esse .rmale seu simpliciter, sed si non
expellere lux serma praeexistens ad introducti nem Armae novae in materia , Brma nova, neque saceret unum per se cum illa , neque illi tribueret primum esse sotmale, seu simpliciter: ergo non esset primus actus materiae . Prob. min. quoad primana partem a quia quod advenit enti in actu, non constituit cum illo unum
per se, sed per accidens ; sed in hypothesi sermanova adveniret materiae in actu per primam sormam s ergo non constuueret cum materia unum
per se, sed per ascidens . Prob. min. quoad secundam partem , quia materia per primam formam haberet primum esse sermale , se a
simpliciter, ergo secunda serma non tribueret
137쪽
r Lib. I. Physic. materiae tale esse. ergo deficeret illi quidquid requiritur ad rationem primi actus materiae, ac per consequens, &c. 27 Res p. I. neg. antec. quia de ratione sormae , juxta principia Scoti, non est, esse primum actum materiae , alias anima non es et
forma substantialis, cum non sit primus actusnaateriae; quia supponit alium priorem actum materiae , licet incompletum, scilicet formam corporeitatis, ut dicemus in libris de genera tione . Etenim de ratione formae substantialis solum est, unum per se constituere cum subjecto illius, in quo differt a formis accidentalibus, quae unum per accidens cum subjecto con
stituunt; & in hoc sensu forma substantialis di citur primus actus, quia est actus per se , ad disterentiam formae accidentalis ; quae dicitur
secundus actus; quia est actus per accidensi licet aliquando prius adveniat subjecto , quam forma substantialis, ut contingit in materia prima, quae potest habere aliqua accidentia, saltim relativa, fundata in entitate ipsius materiae propriori ad formam substantialem . 28 Resp. 2. omissa difficultate de forma coriaporeitatis, concesso primo syllogismo , negando minorem subsumptatac, & minorem probationis illius: & ad primam partem , qua haec minor probatur, dicimus, quod illud, quod advenitenti in actu non facit cum illo unum per se; si aliquam compositionem efficiat cum tali actu's si vero nullam compositionem cum tali actu efficiat, bene potest unum per se constituere cum illo ente , quod est in actu. Unde disting. min. in hypothesi forma nova adveniret
materiae in actu per aliam sermam , ita ut faceret alifluam compositionem cum composito
ex materia, &prima serma, illud insormando, nego ό ita ut nul lam faceret composit ionem cim tali composito, sed praecise cum ipsa materia,
ipsam immediate informando, sicut prima for-
138쪽
ma concedo , & neg. conseq. ad secundam partem probationis praedictae minoris respondetur neg. consequent. quia , quod materia habeat primum esse seimale, & simpliciter per primam sermam, non obstat ad hoc, ut etiam per aliam sermam , ipsam materiam immediate inHrmantem, recipiat aliud primum esse simpliciter, nam ad hoc solum requiritur, quod Brma substantialis sit per se actus, & materia per se potentia , & quod immediate uniantur, quod omne contingeret in nostro casu s nam quaelibet forma substantialis est per se actus respectu materiae , & materia est per se potentia respectu cuius libet serniae substantialis: &deinde, quaein libet iarma immediate uniretur materiar, esim ipsam immediate in sermaret, & non inserm
rei compositum ex materia , & altera serma , Forma vero accidentalis constituit unum per
accidens cum subjecto , non praecise quia advenit enti in actu, sed quia cum illo reduplicative ut in actu, facit compositionem, illud in sormando.
29 Ubi adverte , quod per accidens se habet , quod materia praesupponatur, pro aliquo tempore cum aliqua serina , quia hoc non aufert, quod forma postea adveniens immediate in sermet materiam ; sicut si prius illam in ranaret . Quod hoc per accidens se habeat , pa- et et : quia possent simul, & in eodem instanti informaret materiam , dc tunc nulla serma obstaret, ut alia esset primus actus, eo praecise , quia quaelibet immediate materiam in forninret , sic non essent primus . & secundus actus materiae sed duo actus primi: ergo neque obstaret, quod una prius tempore alia in sermaret male in xlam, ut utraque diceretur actus pximus illius, cum utraque eam immediate insormaret. Umde solum pollet una serma dici actus materiae Prior tempore alia; non vero prior in tribuendo Primum esse materiae; nam ad hoc erat neces
139쪽
- 336 Lib. 1. P0μ. sarium , quod forma secundo adveniens esset
actus in Imans compositum resultans ex priori formas & materia , quod non concedimus . Et potest confirmari a paritate r nam de ratione
primi subjecti selum est, quod non sit actus alia terius subjecti, quod se habeat in potentia ad illud: ergo de ratione primi actus solum est, quod non praes ponat alium actum e qui se habeat in potentia ad illum: sed non obstat ad rationem primi subjecti , quod simul existant plura sub-Jecta, quorum unum non sit subjectum alteri us: ergo non obstat ad rationem primi actus, quod simul existant plures actus, quorum unus noclsit actus alterius. 3o Arg. 1. Posita in rerum natura causa, Se illius causalitate, repugnat, quod non ponatur effectus , quipph essentialiter connexus cum illa : sed quaelibet forma substantistiis est causa expulsionis alterius subjecti s & causalitas i l. lius est ipsa insormatior ergo implicar, quod sorma substantialis inBrmet materiam , quin sequatur expulsio formae praeexistentis in illa ; ae Per consequens nequeunt plures Armae simul
31 Resp. disting. mai. est enim vera loquendo de effectu primario, falsa tamen de effectu secundario. dii militer di stinguenda est minor: verum enim est, expulsionem sormae prae existentis esse effectum secundarium formae advenientis; non vero effectum primarium . Unde negatur consequentia; quia licet posita causa, re causalitue , nequeat a Deo impediti estectus primarius , quia est essentialiter connexus cum illa s effectus enim primarius formae est ipsia
actualis communicatio ipsius formae , media in- rmatione , tanquam causalitate, vel conditi
nes ideoque ini possibile est; posita insormatio.
ne , impediris nam esset serma communicata ,& non communicata, quod omnino repugnat zat vero effectus secundarius, ut est respectu isx
140쪽
mae advenientis expulsio praeexistentis, non est essentialiter connexus cum ipsa forma, sed tantum est quaedam naturalis exigentia, juxta o dinem naturae, quae forma de novo adveniens exigit, quod Deus suspendat concursim, quo conservabat Hrmam praeexistentem in materias cui exigentiae potest Deuς non annuere: sicuti in Scoti sententia potest non annuere exigentiae naturali, qua corpus naturaliter exigit expellere aliud corpus ab eodem loco, quod posse contingere imo de secto contigisse in Resurrectione Christi Domini, quando exi vi t de Sepulchro
penetrando lapidem , & de utero virginali, Beat i ssina a Matre, sicut ante partum, in partu, dc post parram, purissima Virgine permanento, omnes Catholici istentur. gh Dices contra: ideo Deus nequit impedi-xe effectum primarium sormae, quia nequit supplere illum sine formar sed nequit Deus supple. te effectum secundarium sermae sine sorma: ex. go neque illum impedire. Resp. primo neg causalem majoriss quia imo Deus neque potest impedire, nec supplere effectum primarium sex mete fine serma, quia est essentialiter connexus cum serma, dc unum non se habet ut causa reupectu alteri qs a sed se hstent ut duo effectus squOram neuter nequit, adhuc supernaturaliter, sine forma evenire, eo quod in se repugnat, cum sequeretur, Humam eise communicatam,
di non esse communicatam, quod est impossibile. Secundo potest responderi, admissa majori , neg. min. potest enim Deus denudare materiam ab omni krma, & in tali casu sine introductione alicujus sermae suppleret Deus estectum expulsionis, qui, juxta ordinem naturae exigebat provenire ab aliqua serma, tanquam effectus secundarius illius. Unde patet, quod talis essectus secundarius non est essentialiter