장음표시 사용
111쪽
Ecclesia Patνum Metbodo. 89 Hebraici vero saeculo proxime tequenti; ac demum, labente hoc aevo, Arabici luscepta, qui, quum amplissimam habeat regionem, ad percipienda quaedam eruditionis arcana, quae ex sapientis Graeciae reliquiis Arabes collem
Revera si quid est honorificum Galliae , quove optima ingenia ad linguarum studia , excitari debeant, illud profecto, quod scri intum reliquit Colomier in opere de Gallia orientali, in quo centum quinquaginta Gallorum exemplo ab Arnalgandi Μedicinae Doctoris , imperante Philippo Bono, temporibus, usque ad Achillem de Ariaν , de Saην Constantino polim a Ludovico XIII. legatum peripi cum probat, quantum laudis in hoc insigni studio
inclyta nostra gens sibi valeat comparare. Novatores quidem reflorescentium in Europa linguarum Auctores haberi vellent ; verui . F..t 'sateantur oportet hac in re, si quid praeclari sciunt, Catholicis Romanis acceptum referendum esse, qui eorum institutores fuerunt, atque uberrimi fontes, e quibus quidquid optirmum habetur hodiernis temporibus , quidquid perutile in linguis Orientalibus, manavis,& fluxit.
Neque vero inficias ibo, Revelinum , quem plures credidere Lutheri sectatorem, unum e
principibus postremi saeculi Viris fuisse , qui
Hebraicae linguae scientiam cumulatissimam habuerint. Uerum non unus fuit Re velinus in ea celebranda ; plurimum etiam opis tulit Picus
112쪽
yo Do optima legendorum Μirandulanus, ut Hebraearum literarum eultus per totum Occidentem diffunderetur. Antopraestantissimos hosce Viros floruerunt identiadem laboriosi homines, qui se ad haec studia conferrent, sed absimili prorsus ratione, qualiostremis temporibus, quibuS, quum perlua. um esset Criticis totam Occidentis doctrinam ab Oriente repetendam, omni studio nisi sunt, ut ejus linguae ritissimi evaderent , qua in doctrinae cognitionem venirent , quae nostraebuis est, ac iundamentum.
CAPUT IV. De neeessitate Linguae Graecae ad Ecclesia Patrum intelligentiam. QUI linguam Hebraicam negli sunt, magno
destituti sunt praesidio ad intelligendos Ecclesiae Patres, qui in commentariis suis, atque disputationibus ad Hebraicum Codicem , & Judaeorum eruditionem saepe recur. runt, ut nodos e multiplici forma Linguae Sanctae, quae locupletissima est, subortos solvant, expediantquC. Verum, quum non omnes amplissimo sint ingenio, ii, quibus Hebraicos adire sontes non licet, Graece saltem, Latineque sciant, opor.
Hasce linguas si tollas ait Vossius γactum est de notitia antiquitatis , cuncta ac scientile oblivione sepultae jace. bunx r
113쪽
bunt; quidquid enim studio comparari potest , apud Graecos , Latinosque Scriptore
. Eruditus quidam Scriptor nuperrime se ab altero non indocto accepisse adfirmat,intellectum non iri Patres Graecos ab eo, qui septuaginta. Homerum, ac Demosthenem autographa lingua non legerit. Hisce sertasse addendum Ilo, cratem suadent Erasmi argumenta. M ut verum fatear inter profanos Scriptores ex Homero prae caeteris utilitatis, atque praesidii redundare plurimum potest , tum quod vel unus ipse voces omnes, atque dialechos con tineat , tum quod se Graecae linguae regula, & i exemplar haberi debeat. Graecorum Patrum Politiores exempla secuti sunt Graecorum Auctorum, qui ad Sacros Codices sese ipsi composuerant. Μulta est, i quiunt Critici , Graecos inter Auctores, Sacrosque Scriptores styli similitudo ; eadem apud Homerum, Herodotum, Hyppocratem in rerum narratione simplicitas; Solonis Ele. giae ad cohortationem Μoysis, ac Prophetarum plurimum accedunt . Eadem se prodit in tragicis Choris, & Pindaro , quae in
Canticis, vis, atque varietas . Graecorum elegantia , orationis ornamenta , omnis dein
mum illorum eloquentia ab Hebraeis deis sumta est , quum illorum tempore Graeciliterarum imperiti adhuc forent , subagre
114쪽
si De optima legendorum Graecus antiquitus sermo valde communis
fuit. Ab Alexandri Μ agni temporibus pervasit in omnes Orientis Provincias , quae illius armis cesserunt , & Imperio lubiectae suere. AEgvptii Graece loquebantur, ac praecipue in Alexandria, ubi eadem lingua utentes Judaei, Hollemsae dicti sunt, ut ab Hebraeis colentibus Palestinam, Syriace, vel Chaldaice loquentibus
distinguerentur. Per universum Romanum Imperium Graecus sermo obtinuerat, atque Romani pueros suos Athenas mittebant, ut una cum Philosophia, caeteriique scientiis, Graecae linguae puritatem educerent. Semigraecos vocat Romanos Suetonius, additque si Ciceronem ad Praeturari se utque Graece declamasse. Idem mos convaluerat in Africa &Galliis; sunt etiam, quibus placet & hodie in Μorea Nea lim inter, ac Novembasm quatuordecim Civitates extare, quarum incolae, vulgo dicti Zacones, veteri Graeco sermone utantur, qui a Grammaticali plurimum distat, quin tam et L .imoedimento hoc illis sit, ut Graece ad Grammaticae rmulas loquentes intelligant. Primaevi Romae Episcopi Graece scripserunt.
Canones Apostolis adscripti , Constitu
sermone scriptae sunt; cae- iterum autem . s hune Sum- lmum Porrificem oricine lGraecum exeipias, dissicile ladmodum erit alia huius rei proferre exempla. longeque vero similius est Romanos Ponti hces Latine
115쪽
Gelasiae Patrum Methodo. 93tiones Apostolicae , ac quidquid demum tria Romana Religione antiquius , & augustius, Graecis literis consignatum est, quae apud prae stantissimos Viros magno semper fuerunt ita
Et sane singulatis nitor , suavitas , atque i,olitiores dicendi veneres pulcherrimo huic , ocupletissimoque sermoni peculiares sunt. Latinum arbitratus est Cicero uberiorem; Verum, dissentium Lucretius, & Quintilianus, necnon Gregorius Nazianzenus, qui, quod ad res The logicas spectat, plures in Latina lingua desiderari voces asserit , quibus G corum vis , nervulque perfecte reddatur . Revera existimant eruditi Viri, verborum magis inopem esse Latinam, quam Graecam , atque iccirco Latini eidem saepe verbo plures notiones subiniungere, atque etiam Varia elocutione , vel verborum connexione , quod novas difficultates parit, supplere coguntur.
CAPUT U. De neeustate Linguae Latinae ad intelli
gendos Ecclesse Patres. AD Latinum sermonem quod attinet ,
quum quinque, vel sexcentum annis , valde angustis Regionibus circumscriptus De fit, ope commercii, & Romani Populi, Coloniis adjuvantibus longe, lateque dissulus est, vel,
116쪽
ν optima legendorum xel, si magis Divi Augustini conjectura placet, illud Romanorum ambitione factum fuit,& summa cupiditate, caeterarum Nationum non modo fortunae, sed & linguae dominandi, eo vel maxime, quod leges omnes,quibus Imperii Provinciae regebantur, exceptis municipalibus lingua indigena exaratis , Latine deicriptae
Imperante Augusto, Hispani, Galli, Populique Pannoniae loquebantur Latine; postea eidem linguae assueverunt Angli, ac demum ejus usus invectus est in Illyriam , pervasit Septentrionem, iterumque, trajectis maribus, ita invaluit in Africa, ut ab ipsis etiam incunabulis addisceretur se Inter blandimenta nuisse tricum, & joca arridentium, & laetitias ause ludentium si ut inquit Augustinus in lib. Cou- fusionum. In Graecia duntaxat, & Asia parum incrementi cepit. Varias Latinae linguat aetates distinguit VORsius: puerili, sub ditione Regum Romanorum
balbutire coepisse ; juvenili , sub Consulibus
plus ubertatis, leporis, ac virium adeptam ;firma vero aetate, sub imperio primorum Caesarum ad summum perductam suisse; sed temporis successis, iterum gradibus delapsam , plurimum elegantiae, atque sinceri candoris amisisse adfirmat. Et sane ea est linguarum natura, ut primum in lucem prodeant, & sormam qualemcunque subeant; deinceps post multas adhibitas curas in clarissima luce versentur, ac demum sceda.
117쪽
Eeelesie Patrum Methodo. 'stae, permixtaeque, novis linguis originem praeabeant, quae , quum nihil commune habeant eum fonte suo , nisi perobscuras e thymolo. gias, atque radices implicatissimas , Critico. rum, Grammaticorumque ingenia summopere
Ingenti servorum multitudine, caeterarumque Nationum irruptione , ac prava pronunciatione Latinus sermo paullatim corruptus imtercidit. aetate jam sua conqueri coepit Cicero de Italorum pronunciatione; Brerevoodus sce4
dissimo huic vitio imperfectarum , quae Lati
nam consecutae sunt, linguarum originem assia gnat. Revera ita linguarum naturae conveniens est pronunciatio, ut vel non accurate servata maximam, judicio saltem aurium, varietatem Inducat .
. Τanta olim sollicitudine haec sermonis pars observabatur, ut qui in ea peccarent, barsari traducerentur. Atque hoc illud est, quod ad. firmat Strabo, barbaros primum dictos , qui
balbutiebant, postea vero ad illos usque translatum id nominis, qui laberentur in pronuntiando, atque ob id a Graecis, qui scientia ,& elegantia praestantissimi erant, barbaros V eatos alienigenas, qui Graece loquentes, propria vocis inflexione carebant. Quum primum Latini patres floruere, Laat nus sermo contaminari jam coeperat ; qui enim inter eos lingua praestant , exeunte se. eundo taculo scriptere , qua aetate una cum imperio Latinus sermo vergebat in interitum. Neque
118쪽
ς 6 De optima legendorum Neque vero ab illis Patribus pura , 3c in tegra Latinitas derivanda est: at Lactantius tamen Ciceronis, & Severus sulpitius Sallustii stylum proxime imitati lunt . Sidonius etiam Apollinaris Symmachum , & Plinium juniorem imitando expressit. Boetium laudat Valla, quod latine eleganter locutus sit , ut non inficete dixerit Scaliger ; - Valla docet se Boetium Latine loqui, & Vallam Boetius se bene lapere. o Isidorus 'etiam Hii palensis Latinus est, licet parum elegans, atque non immerito illum pluris iacit Salmasius, & Go- defridus in sua Latinae linguae verborum collectione , Varroni, Festo , aliisque nonnullis parem existimat.
Sanctorum Paulini , Eucherii Lusdunensis, atque Salviani Μassiliensis stylus satis comprobat, nonnihil veneris, & puritatis Romanae in Gallias translatum fuisse. Salvianus nihilo. II minus aliter sentire videtur: ,, Ad hanc in-
se quit se partem contulerunt Scriptores munis ci alium negotiorum, ut ea , quae dicerent, is aut comto , & blando carmine canerent , is aut luculenta oratione narrarent . Omnesse enim in Scriptis suis causas tantum egeruntis suas, & propriis magis laudibus, quam alio-- rum utilitatibus consulentes non id facere
se adnisi sunt, ut salubres , & salutiferi, sedis ut scholastici, ac di terti. haberentur . . . Nosis autem , qui rerum magis, quam verborumis amatores, utilia potius, quam plausibilia . se sectamur, neque id quaerimus, ut in nobis . inania
119쪽
geelisiae Patrum Methodo. v ,, inania taculorum ornamenta, sed ut saluis, , bria rerum emolumenta laudentur in Scrip. si tiunculis nostris, non lenocinia esse volumus, si sed remedia , . In quem locum notat dorictissimus Ba luetius improbari a Salviano non puritatem termonis , quum eo stylo uteretur1plemet, qui ScMusicus , idest multo studio Comparatus vocabatur , sed corrupta illorum ingenia , qui puritate linguae ad morum im nuritatem utebantur: qua sere ratione Quintilia. nus Poetam Afranium arguit, qui turpi is mas comoedias eleganter conscribebat; nolque Petronium , & alios sabellarum Artifices reprehendimus, quorum effulam, impudicissimam
que libidinem ne ipsis quidem chartae ferro
possint. Alii oraeterea in medium adseruntur Patres, ac praeseleti m D. Hieronymus, qui Latini sedimonis munditiem singulariter retinuerunt; plerique tamen aetati suae morem gerentes licentius scripsere : neque enim linguae ferviebant, sed ea ad populorum institutionem utebantur. Grammatices regulas praeceptis charitatis post habentes, non verebantur barbaris quandoque vocabulis uti . vel etiam nova fingere, quum ad exponenda Religionis musteria propter alia. rum votum inopiam necessarium existimarent. Quandoquidem diffuso per Imperii Provineias Latino sermone, ut lyris tamen non ob soleverat, mirum non est in iis Provinciis La tinam linguam non eandem, ac Romae, purita tem adeptam, ubi primorum praesertim Caela . G rum
120쪽
9 3 De optima lex dorum rum temporibus nulli permixta vigebat. Qua florebant in Galliis , aliisque Provinciis Pa tres , nonnihil in paterni Fujus vitii cenebris vertati sunt. His adde bene multos, etiam illius consuetudinis jugo remoto, naturalem stylum νeliquisse, se seque ad peculiarem proprio marte confectum convertisse. Atque in eo fortassit Africani termonis sistit varietas, & inconstanotia: praeter enim quam quod Graecis idicimatibus dialectus indigena refertissima est ; pluaximum etiam habet impetus , & vehementias illius Nationis ingenio peculiaris , quod sane asperum, & inaequale non esse non potest. Aceu ratum lectorem haec omnia nosse opor tet; calleat etiam quidquid firmi, aut infirmi linguis inest, varias illarum dotes, & usus perscrutetur, suoque studio remotistimarum aetatum barbariem pervadat ; verbis quippe non intellectis, res Iplae percipi nullo modo possiant. Justinianus imperator, quum probe perspectum haberet, quanti interesset ea agendi ratis in usu legum, quae de hominum vita, eorum que fortuna decernunt, peculiarem Digestis suist titulum inferii it de verborum sigmflcaraone , x quo Iuris Civilis studia auspicari sorte sortuna
Nemo diligentius Iureconsultis verborunx is proprietatem iervavit: quamobrem ad eorum laucem dictum est, Latulam linguam, si in quam deperdita fuisset, ex eorum monumenatis perfecte instaurari posse. Non enim latis duAcrunt notis , & commentariis leges diu.