장음표시 사용
81쪽
Ecelesiae Patrum Methodo. Istpotest ad versus incorruptam Patrum auctoriistatem , quippe quae in communi , atque una nimi christianae Fidei Sectatorum contensione tota sistit 8 qui, quum non omnes eudem tem pore vixerint, mirψm esse non debeI, eandem, quam aequaliter omnes amplectuntur , doctrianam a Superioribus traditam, ab aliis deinceps Successoribus disensam fuisse. Num vero vituperandi Patres Conciliorum exempla secuti, quorum antiquissimus mos est veterum Scriptorum verba, tacitis, immo nec etiam quaesitis illorum nominibus, ad cudendos Canones adhibere saxis enim esse putabant Antiquorum monumenta communiter ab Eccle- sis accepta, diligentiori omissis examine, Haereticis opponere. Immo veteri etiam consuerudine receptum est apud Scriptores, ut quidquid e celebrioriabus Auctoribus collegerant, insitum operibus suis, omni praetermina declaratione, in lucem ederent. Sic apud Horatium integra Graecorum, Latinorumque Poetarum loca occurrunt, quae, ut erat perpolitus , in proprii nominisi plendorem vertit. Idem de Cicerone, Qui tiliano, Plutarcho &c. dicendum, qui ex Μajorum suorum eruditione uberrimos clanculum fructus perceperunt.
Verum si quid est apud Patres, quod absonum , ineptumque videaxur, illud proiecto, quod
in operibus suis Auctorum testimonia usurparint, de quorum fide dubitat Ecclesia. Et sane haeret anceps quandoque lector, & gradum , sistit,
82쪽
so De Ut ma legendorum fistit. quum apu8 Divum Hieronymum inte. pra Didymi, Origenis, & Apollinaris loca offendit. Animum tamen erigit , & recipit
sele, quum videat Haereticos etiam pervicacissimos non omnem fidem deseruisse, eosque, qui ex una parte turpiter labuntur, ex altera strenue, firmiterque consistere. Indeque mos in Ecesesia inolevit Scriptoribus adprime catholicis eorum , qui damnati sunt; fragmenta nonnunquam inserendi . Severus Antiochenus, quum Haereticus in Ecclesia habeatur, in veteri quodam super Evangelia commentario, quem refert Lambeccius, Sanctis Patribus conjunctus reperitur. Eanden stis, inrit Viam vetustissimus auctor Anonymus in Graecorum Patrum catena in Divum Johannem, eamque probat Cyrillus Alexandrinus in Epistola ad Eulogium , ea potissimum ratione , quod non omnia ,, quae dicuntur ab Haereticis, censenda sint haeretica , multorumque Fidei dogmatum consessionem cum illis communem
Bene multas videre est apud Haereticos aperte , manifesteque depravatas sententias, quarum insaniam honestus Vir ferre nullo modo potest. Nonnullae intolerabilem audaciam, & improbam temeritatem sapiunt, quae, quum falsitati, atque periculosissimis novitatibus viam parent, procul amandandae sunt . Verum non desunt etiam adprime Catholicae , Quas non sine νmaxima veri ratis injuria condemnare po:fes ;sunt demum di aliae, quae, quum in ambiguo
83쪽
goclesie Patrem Methodo. 4Iυersentur, recto sensu intelligi, atque in bonam partem accipi queunt. Haereticos debita laude cumulare quis potest,
quin reprehensionem ullam mereatur, quasi iulorum errores amplexus sit, atque defenderit.
Hoc sere modo de se ipse loquitur D. Hieronymus in praefatione nominum Hebraicotussi. Ori. genem, ut sapientissimum Interpretem commen' clavi, cui plurimum gratiae debeamus, non autem ut Doctorem , cujus sententiis , tamquam Sacramento rogati lubscribere teneamur', Ipsius ingenii acumen admiror, non adeo ta men , ut pravam ejus doctrinam probandam existimem. Ad persectiorem , tumulatioremque Veri tatis assecutionem nihil vetat , quin Haereticorum, atque Gentilium eruditionem adhibeamus. inis enim vero Hieronymum redaria gueret, quod Iudaeorum consilio ulus sit ut ablolutiorem Linguae Sanctae notitiam compararet , & quasdam notiones certius ediiceret,
quibus Sacri Codices plurimum illustrantur. semotis Christi ame Religionis principiis , prae sertim quum ipsamet Ecclesia nonnullas Biblim
rum editiones ab Haereticis , ac Semi judaeis elucubratas diu, multumque usurparit λ 2 Quum
tio, quorum interpretarionibus usa eii Eeelesin Graeta ad aetatem usque ori veniet. Aquila ex Iudae
Proselytux, inde Christianus. ad Iudaicam Relisti
nem reversus est a Symmachus primum Iudaeus dela
84쪽
εx De optima legendorum Quum Ecclesiae Patres Commentariis linia Scripturam Auctores haeresi notatos inseruere, non ea id mente secerunt, ut inde quidpiam auctoritatis illorum erroribus accederet , sed ut varietas opinionum inter antiquos Interpretes dignosceretur, uberrimusque fructus ex iiLdem rebus perciperetur, quibus ignari homines, ingeniaque expertes abuti potuissent . . Pari quoque modo, quum Divus Clemens Alexandrinus, aliique Patres libros Apostolis falso ab Haereticis adscriptos protulere , nunquam genuinos Apostolorum foetus eos haberi voluerunt, sed iccirco usurparunt, ut Haereti. cos, quibus illorum auctoritas probata erat , acrius premerent , quum ipsa met Ecclesia in disputationibus, & controversiis, salva Fidei integritate , quod in omni re summopero, cavendum illo ri usum permitteret. Verum quod opponi potest, Ecclesae Patres hujusmodi eum suspectis Scriptoribus consuetudine, ac familiaritate, nonnunquam eorum sententiis, nimis, quam par est, addictos videri, illud attentionis desectu contigit , nec quidquam laedit communem, totiesque laudae.
Christianus , eandem Eb-hionis deliria adoptavit Theodotio primum Marcionis. de In Iudaeorum insituta amplexus est..testantibus Irenaeo I. 3. Cap. la4. ι auctore Synopsis, D.
Athanano adscriptae , necnon Eusebici l. s. Ca P. 16.sae demum Hieron. Praeιat.
85쪽
Eeeissa patrum Methodo . 6 ivictoritas in rebus orauissimis ad Religionem pertinentibus tota listit. Quod autem ad Gentilium Iibros aliquando recurrerint , illorum pondus, auctoritatemque non minuit . Perinde enim id facere poterant, ac Divus Paullus, qui in sermone ad Athenienses habito , prosa nos etiam laudavit Auctores a 3ὶ -- Neque vero , quos Ethnicos proserebant , eos iccirco lapientiae, ac verae Fidei lumin illustratos existimabant , sed mediis duntaxat in tenebris quandoque vera dixisse, quae Vul garibus argumentis ad Chtillianam Religionem firmandam adhiberi solitis apposue conjungi poterans . O Quum criticae artis ea aetate nullus, , sermς usus esset, inquit Tille montius λ eam ob rem, quae veritati cori manga vi-
,. debantur, fideles aequo . ac simplici animo ,, excipiebant, iisque ad refellendos Gentiles, se apud quos id genus argumenta pluximum N is lebant, prospero successu utebantur. Potior videretur esse locus exprobrandi Divo Hieronymo, quod suppositas Senecae Philosophi ad Divum Paullum Epistolas , ut v Moabuerit, atque genuinas; aliosque redarguendi, quod similia saepe liberius in medium add=xerint, nisi perluasum omnibus foret, illos hacia re coqjectura ductos scisi . vel leviori dam
ἀ- - νε-m Poetarum di. urunt, tutae enim er gemissumur, quae verba desumta sunt ex Arato Poeta ,
86쪽
ε De optima legendorumdam in Ethnicos indulgentia, qui pro maxioma, qua pollebant, ingenii altitudine, Christianae Fidei sublimitatem nonnihil attingere uidebantur. 1
CAPUT XI. Libri Eeclesiae Patribus suppositi illorum
auctoritatem nequaquam laedunt.
Perique librorum Ecclesiae Patribus falso
adscripti adeo ab eorum mente, ac stylo abhorrent, ut ne dum utilitatem ullam adferre queant, immo a genuinis eorum operibus secerni mereantur , quae sola aestimationem Patrum , auctoritatemque stabilire valent. Μulta vero habentur suppositionum genera . Primum eorum, qui ob quandam indiligentiam , & nominum similitudinem aliculus Scriptoris opus alteri ejusdem aetatis, pretii, atque sententi re ad tribuunt. Alterum , quod , licet minus sincere factum videatur, humaniori tamen venia dignum est, a quibusdam Viris sanctitate praestantibus , recta caeteroquin mente usurpatum fuit , vel quo majorem operibus suis auctoritatem apud populum conciliarent, praefixis magnorum Virorum nominibus, vel quo popularem auram effugerent, vel quo demum a gravissima, m testissimaque inimicorum, quibus oppido fati gantur Auctores, invidia sele liberarent.
87쪽
Ecclesia Patrem mimis. 63Vigilius Tapsensis refellendis Arianis , N sorianis , & Eutychianis intentus , clarissima sibi nomina induxit Athanasii , Isiacit Clari,& Augustini, qui cum iisdem Sectat iis rem
Atque si quis conjecturis locus est, suspicari licet, Auctorem librorum , qui Dionysio Are pasitae dudum adscripti fuere, non alia ratione sibi clarissimum hoc nomen induxisse, nisi ut
majori reverentia legerentur, indeque uberi an Ecclesiam redundaret emolumentum.
Nonnisi quodam modestiae studio , 3e invidiae declinandae causa sanctissimus P esbyter Salvianus Timothei, & Uincentius Larinensia Peregrini sibi nomen adsciverunt. Verum quid quid sit, in tuto manet auctoritas Patrum sneque enim in nomine sita est auctoritas, sedaucioritate potius Patrum nomen maxima in Ecclesia commendationem acquirit. Fatendum tamen, simulatis id genus nominibus Auctorum aetatem , dignitatemque
quod apud testes Traditionis praecipue spectandum est inverti non raro , atque Con landi . Ita Symbolo Athanasii plurimum auctoritatis detrahitur , si ab eo conicriptum non Ita sit, sed a Vistilio Tapsensi, vel a Vincentio Lirinensi, vel, quod lonee pejus, ab Auctore' 'Gallo decimi seculi, ut placet nonnullis 26 .
Ia6J Videtur etiamnum du-l si, ab eo conscrip u ribitare Auctor operis , an sit. 1llud quἰdem inerra maSymbolum, vulgo Atha -l est, obscurumque, no
88쪽
66 De optima legendorum Est & aliud iuppositionum genus; ι qua SNovatores pias fraudes appellant . Originem trahunt illae ex immoderato imprudentum quo rundam hominum studio, qui de Ecclesia metiagnopere se merituros , Fiaeique dogmata iumeliori lumine posituros esse putantes , euias in tuis officinis orationes , inclytilliinis illis Scriptoribus prorsus indignas, eorum operibus, vel partim , vel integras etiam quandoquo
inseruerunt aEjunnodi Sνcophantas, ut eos vocant, a riter, vehementerque inlectati iunt emunctioris varis critici i Erat mus prae caeteris bilem continere non potuit praefatione in Divum Ili ea Tonymum, & alibi contra quendam ejus sur- furis hominem, qui minutissimis lordibus con perterat Patrum opera , praecipue Vero Sanct gum Ambrosi, Hieronymi, & Augui in Eo devenerunt audaciae inquit Vir eruditissimus ut illos insanire non injuria crederes; ejusmodi autem fragmenta adeo insulta cernens ad j cta, non aliud prosecto esse diceres, quas .
ait illius compilatcir, at ge- lnuinum non en thinasii lfo sum, nullus iam superest ldubirandi locu . In eo quip- lpe Nestorii, eh Eu veneris l
naereses fio. circiter annis I
huiuste Sumboli auctoriis thre usus est ad refellend Nestoria nos & Eurychia quae si m iture crin sinderentur, inviele persuadent, qu orem illius Suma l alium omnino esse . D. Athanasio. Duiliaco by Corale
89쪽
Εeelesiae Patrum Methodo. 67 vilissimos pannos , detritosque, purpureis , ii
demque praeclarissimis togis conlutos. Quanquam in hoc negotio culpa non vacat Esaimus, quod eam rationem Obtendens, par tem operum, vel etiam integros l1bros Patribus Ecclesiae non sine maxima quandoque
injuria furii piat. Sic Divo Basilio magnair eximii de Spiritu sancto Τractatus partem de trahere ausus est; ac Divi Chrysostomi Commentarios in acta Amsolorum mutilavit, ejusdemque homilias in lecundam ad Corinthios Od rejecit, ut supposititias, quum tamen genui a
nos ejus scelus esse terio constet apud omnes.
Silentio praetermittimus hoc loco aliud quoddam genus fraudis , quae non pia, sed impia Itorsus dicenda est ; quum enim Haereticos
abeat auctores, a quibus plerumque vitiatae sunt Patrum editiones, ea nos uti velle , nemini in mentem venire posse crediderim. Verum est quaedam suppostis partis, ut Iurisperitorum more loquamur, de qua, quum valde frequens sit apud Scriptores Ecclesiasticos , . pauca dicenda unt. In eo autem sistit, quod Errore Amanuensium unus, idemque liber et ribus saepe tribuatur Auctoribus. Inde maxima in Bibliothecarum indicibus oritur confusio , quum nempe sub variis Austorum nominibus idem opus exhibetur. Exemplo ibnt Iohannes Rubus, & 3obaunes Baissonius, qui eiusdem Harmoniae Evangelicat maci primum editae anno 337 - , duo proponuntur Auctores, quanquaru
90쪽
68 De optima legenis mutrumque illud nomen unius, ejusdemque se Scriptoris, Gallice Iean Buisn. Alli nonis nihil operae, ac diligentiae adhibeatur, sici lii- me id genus errata emendari poterunt ἔ quae caeteroquin ab auctoritate Patrum ita sunt aliena , ut non solum eam non evertant, verumne leviter quidem labefactare queant. CAPUT XII. Mutationes, re errata , quae notantur . in Patribus , illorum auctoritatem nullo modo
ETiamsi ab editionibuς patrum supposta
omnes tractatus, ut recta ratio postulat, expungerentur, iique Omnes abjudicarentur,. de quorum fide aliquis est dubitandi locus ;qui tamen reliqui forent genuini , ad vindi-ἀandam eorum , quam defendimus , in rebus Fidei auctoritatem, abunde susticerent.. Μaxima illorum etiam Tractatuum pars , quibus nihil inest non Orthodoxum, non ita necessaria exist i manda est, ut. iis seclusis, ic circo ruat Religio . Quamobrem modo cona' cordem, atque unanimem priscorum Patrum Konsensionem constanter tueamur , taetera ut cunquo