장음표시 사용
251쪽
Melesiae Patrum Methodo. 227-telligentia in vaticino quodam furore, dc per tinaci deliramento tota sistit . Utut enim ef-
sutiant, Scripturam se sola exponi, atque quod , isthie obscurum est , alibi illustrari ; clarum
inmen ab obicuro secernere vulgus non Valet
Itaque sibi ipsi relictus incertus , & dubius
fluctuabit in omnibus : ubi enim nullum praesidium, neque consilium , ibi nulla firmitas, ac certitudo haberi potest. Atque propterea , nec inter ipsos convenit. sectarios ae modo exponendi Scripturam. Alii ab Hebraicis , Graecisue sontibus repetendam censent ό alii vero oculis , sensuque comm ni contenti sunt ; nonnullis placet, sumenda solum in Scripturis perspicua , atque clariOra , aliis e contrario frequentes hujus Libri dissiculiares ad Philosophiam , atque rationem
revocantibus . Sunt etiam, qui non aliam ad Sacrarum Literarum expositionem , quam ad rerum naturae explicationem , methodum pro-,bant; alii vero humanum Spiritum unum es se putant Iudicem , qui verax sit verbum Dei interius , & spiritale; non autem Scripturam,
Literam, ut aiunt , mortuam, infantibus, non vero adultis conscriptam.
Catholici autem Romani studiosissimi veritatis cultores, aliam prorsus ab elatis hujus modi, & ad superbiam accommodatis hominum inventis ineunt viam in explanandis Scripturis , nimirum traditionem adeunt, atque unanimem Ecclesiae consensum . Hac ratione ea solum amplectentes , vel respuentes , quae Ρ a am
252쪽
amplectitur , vel respuit Ecclesa , ab omni erroris periculo longissime absunt : nisi dicere quispiam malit, nullum esse Fidei in religi ne Christiana certum Principium , nullamque agendi norinam , quod omni veri specie ca
Quum de Patrum consensu agitur, unani
mis , & constans illorum sententia intelligi
tur , qua sublata erroris immunes dici non debent. Quum omnes , vel plerique saltem uno ore , unaque voce loquuntur, tunc illis refragari summum nefas esset. a Quum vero , ut privati Doctores ex penu suo depromtas opiniones proferunt , iis acquiescere nemo tenetur; immo etiam illos sequi aliquando non licet , sive humana erraverint imbecillitate , sive illorum opera Haereticorum
protervia corrupta fuerint , ut conqueruntur
Pamphilus Μartyr , Didymus , Sc Rufinus de Origenis , ac Sancti Clementis Alexandrini
operibus. Eam ob causam antequam Patres Ecclesiae
legantur, consuli debet Auctor aliquis, qui hac de re scripserit , ut liber quintus , & sextus
sal Intelliae nimirum,quum Sanm Patres eurnuri Scripturas λ ire rebus Fi-- dei . & morum ad in iisse fieatio m Doctrinae peris tinentium M ut Incim ritur Patres Tridentim sesso. Quod enim ad rem criticam attinet , ac erudiationem , nefas prosecto nomesset recentioret scripturae Interpeteres it Iis quandoque praernere ἰ quippe quum t florem prae antiquit imae scientia operam , di
studium collocaris . Vidae caput v.
253쪽
Ecelesa Patrum Metbodo. 219 Bibliotheea Sixti Senensis , ubi icite , prudem terque notamur complures fallae , vel perporam intellectae Scripturarum laterpretationes in Patrum Scholiis, & Commentariis . Quod tamen doctissimus iste Criticus non eo animo fecit , ut antiquis Interpretibus notam , Vel suspicionem inureret ; sed ut auxiliarem mais num studiosis praeberet, qui quum ingenio, &intellisentia satis non valeant, in hilce rebus legendis vel errare possent ipsi met , vel aliis occasionem erroris praebere , ea , quae legerunt, bona fide, & inconsiderate proserentes.
ve Methodo, quam tenuere Patres in Sacrarum Scripturarum iste prexatione. plicem tenuere modum Ecclesiae Patres in exponendis Scripturis , Historicum
unum , Μmicum alterum . Primo modo luteralem , altero spiritalem explicant sensum . Spiritalis autem sensus pro varietate temporum , praeteriti videlicet, praesentis, & futuri, in Allegoricum tribuitur,Tropologicum ,& An goci cum . Allegoricus enim figuras , dc praeductiones spectat veteris Testamenti ; Tropologicus Historiam , ac Scripturae verba praesentimorum institutioni accommodat; Anagogicus
254쪽
13o De optima legendorum ad coelestem , aeternamque Beatitudinem , quael ost hanc Vitam nos manet , mentem extoL
Stylum allegoricum magni semper secerunt & faciunt etiamnum Orientales. LXX. Gratiacorum aetate , & saeculis consequentibus Judaei ad rituum Legis, Traditionum , atque allegoriarum investigationem omnem operam suam conferebant . Philo Judaeus Interpres mere alis legoricus , Hessenos omnium primos fuisse existimat , qui allegoriis ad Sacrarum Scripturarum explanationem usi fuerint. Porphyrius auctorem facit Origenem: Christiani vero Lia, Chri ito Servatore, & a Divo Paulo illarum
plura adducuntur exempla ex Novo Testa. mento petita , praesertim vero ubi Christus
Dominus differens de Iohanne Baptista , ut in eo Praecursoris Sanctissimi officium indicet, ait, Eliam venturum esse , immo jam adve-mlIe . Illud etiam afferri solet Divi Pauli , qui in Epistola ad Galatas ea , quae In LLhro Genesis de duobus Abrahae Filiis dicta iasunt , duobus Testamentis Veteri, & Novo acis
Tropologicum etiam a Servatore adhibitum fuisse asseuerant , quum Nini vitarum Historiam , ac exemplum Reginae Saba adduxit , quo Judaeorum mores castigaret, eorumque incredulitatem redargueret ; quemadmodum Divus Paulus ad emendandos. Corinthiorum
255쪽
Εoesesiae Patrum Methodo. 232 mores exemplo utitur Hebraeorum, qui perierunt in Deserto. Denique sensum Anagogicum eorumdem
exemplo innixum ostendunt , Christi Domini in pluribus Evangelii locis , Divi autem Pauli , quum in Epistola ad Hebraeos , qua dicta sunt de Terra promissionis, cum sutura,& coelesti Patria conseri , quam Sanctissimi
Patriarchae vehementer expetere nunquam cessarunt , & solicite expectabant , ut veram sui mansionem, aeternaeque tranquillitatis , & requietis sedem. Caeterum nullus est Scripturae locus , qui vel literati , vel alterutro ex mysticis sensu explanari non possit: neque desunt, quae duobus , vel tribus , immo quandoque omnibus pateant sensibus . Exemplo sunt aquae de quibus in Genesi : in primis enim ad literam
ut notat Eucherius , earum nomine aquae naturales intelligi possunt ; deinde tropologice aquae amictionum, & aerumnarum ; tertio al-ἔςrρ legorice aquae Baptismatis; demum anagogice Angeli , sive coelestis Beatitudo. I
Non convenit omnino hac de re Augustianum inter , & Eucherium ; ab utroque etiam dissentire videtur Hieronymus . Verum reap. se una est horum Doctorum mens, neque discrepant nisi in numerandis methodi partibus , quam tamen omnes perinde servant , quum D. Eucherius in quatuor , Divus autem Hieronymus in tria partiatur membra , quae Diuus Augustinus ac duo solum revocavit.
256쪽
Divus Hieronymus Historici solum, Alleis orici, & Anagogici meminit ; Divus Augu-inus Historici duntaxat, & Allegorici, quem rursus tribuit in Allegoricum proprium , in Tropologicum ,& Anagogicum , quod ad eanisdem cum Hieronymo , & Eucherio licet alio
modo expressam Sententiam conducit. Quamvis Ecclesiae Patres Sacrae Scripturae Literam non neglexerint, spiritum tamen saepius secuti sunt: tum enim excitandis Audiis torum animis praecipue studebant, tum etiam contentaneum non erat iis temporibus Populos Critices , atque Grammatices quaestionibus detinere , quibus nec meliores , nec sapienti
res fieri potuissent , quum plerique huic er ditionis generi parum apti viderentur. In Scholis duntaxat , atque disputationibus haec studia adhibebant , vel quum ostende dum foret, literam Allegorici sensus basim esse.
Hinc tria nobis operum genera in Sacram Scripturam reliquere Sancti Patres , scilicet Scholia, sive notas Sapientibus perutiles; Commentaria in eorum gratiam , qui rebus coelestibus , ac divinis magis addisti erant; ac deo mum Homilias , vel Sermones inconditis P puli auribus accommodatOS.
Homiliae dicebantur plerunque post Sacri Codicis lectionem , 'uem Episcopus, vel ejus
jussu Presbyter per singulos versiculos explanabat , ut videre est apud Augustinum in angelium Sancta Iobannis , & apud Divum . Chry
257쪽
Ereissa Patrum Methodo. Chrysostomum in Evangelium San Ir Matthaea,& Diffisus Divi Pauli.
Hisce vero Sermonibus aderant non modo Cathecumeni , Fideles , ac Poenitentes ; V
rum etiam Pasani , Iudaei , & Haeretici, quos
libenter excipiebant Pastores : experientia quippe norant, complures eorum Concionibus motos ad veram fidem se se recepisse. Atque hanc praecipue ob' cauiam tanta deis
prehenditur in Homitiis Patrum diversitas ran omne enim latus circumagebant se se , urvariis Auditorum ingeniis , & conditionibus se accommodarent. Nunc altissimam petebant Theologiam , ac reconditissima Μysteria exisplicabant ; modo praeteribant silentio , vel lubobscure tantum perstringebant ; plerunque tamen de morum doctrina , utpote communi cibo , atque necessario longius aisserebant. Et sane praecipua Religionis Capita antiis qui Patres non nisi in explanationibus Scri turarum exponunt , ut ejusmodi operibus pacato , & vacuo animo lucubratis eos aptius erudirent, qui Christianam veritatem perfecte consequi cupiebant.
Ad aetatem usque Diodori Tharsensis Eetiacopi , ejusque Auditoris Divi Chrysostomi , qui primum literati solum sensui incubuime Videntur, Patres Ecclesiae , vel Christi Domini , & Apostolorum exemplo ducti , vel imgenii tui vi , suaeque aetati morem SerenteS , nihil sere proferebant, quod mysticis coloribus , atque significationidus non exornarent. Quum
258쪽
a 34 De optima legendorum Quum enim alloquerentur Ethnicos, qui mysticis Poetarum fabellis assueverant , Hellentis stas Platonicorum ideis imbutos , Christianos
in Fide parum adhuc exercitatOS , atque nuintantes , ne vilesceret illorum oculis Christiana Religio, spiritali sensu Scripturam exponeis xe cogebantur . Quippe litera durior est se s la , atque spinosior , quam ut ejus ope in illorum animos se se insinuarent , atque apud eos Fidem nostram in existimationem addu
Suam obtinet unaquaeque consuetudo aetatem , & Imperium: ac quemadmodum iniquus seret , qui Recentioribus exprobraret, eos allegoricum stylum veteribus sacrum deleruisse ;1ic injuria, & immerito reprehenderentur Ueteres , quod Religionem allegorice exposuerint,
ut iis temporibus mos erat communi auctoriis late firmatus . Quoniam Vero , ut aequum de antiquitate
ex ejusdem antiquitatis monumentis judicium stat , plus ei tribuendym non est , quam res,& veritas ipsa concedat , inficiari non possumus , in exponenda landitus Scripturae Litera nonnihil necessariae eruditionis antiquis Patribus desiderari . Ut enim Augustini exemplo utamur, indubitatum est , quantacunque polleret ingenii vi, plura ad tantum opus ei defuisse ; indeque literalem Genes eos Interpretationem aggressus , propria se imperitia contrahi sentit . Quamobrem Divus Hieronymus hac in re aestimator aequissimus ajebat, Mysticam praeliis
259쪽
Erelisae Patrum Methodo. 23stiterati Divinae Scripturae explicationem, ludum esse puerilam.
Praeter hasce varias exponendae Scripturae
Μethodos , extat alia , quae Theologica dici potest , quod Scripturam ad Theologiae forumam , & Ecclesiae Fidei sensum explanat. Elucet hic sensus Theologicus pnaesertim in Polemicis Patrum operibus , ac prae caeteris in .
Augustino contra Haereticos disputatue, & Fidei Ecclesiae rationem reddente. Iccirco ante Pelagianorum Haeresim veriti Patres, ne Populi saluti indiligenter consularent, nisi satis aptas vires in humana libertate tuerentur ; ea praesertim aetate Gentilibus proxima , ae recenter scedata Gnosticorum , & Μanetis erroribus , qui fato cuncta tribuebant ;eam, inquam , ob causam Scripturam L quotiescunque duplicem sensum habere posset, eo exinponebant , qui ad firmandam contra ejusmodi
errores libertatem magis conduceret.
E contrario post exortam Pelagii Haeresim , quae liberi arbitrii vires plus aequo augebat , easdem Scripturas, quibus ad refellendos Gnosticos, atque Μanichaeos aptiori sensu usi fuerant, alio sensu perinde legitimo exposuerunt,
qui liberum hominis arbitrium justis limitibus concludens , aggerem , ut ita dicam, de medio tollebat, aperiebatque spatiosum fluenti Servatoris Gratiae cursum, ut illius aevi postulabat occasio , quo Gratiae Salvatoris triumphus inprimis necessarius erat , ut Pelagianorum superbia deprimeretur. Bi-
260쪽
x3 6 De ima tigredo - Bina haec ratio , quae prima seexe impr bancla x idetur, absurda non est , si animadvertamus, Ecclesiae Patres rem habentes eum inis firmis , atque imbecillibus viris, eorum com ditionibus , quae pro varietate temporum V riae suerunt , obiecundare debuisse ; neque enim nefas est in arduis eventis tandiu laniscem in hanc , vel alteram partem , quum id postulat aequitas, deprimere , donec paribus luoretur ponderibus , quo cuncta demum vota
Turpiter itaque aberrant , qui duplex irri. Theologia Patrum Traditionis genus agnotcunt: alterum Ecclesiae Graecae , quod faveat Pel sio , ut iple effutiebat ; alterum Latinae, quod Graecis Patribus adversetur: nec sine maxima injuria affirmari potest, modo sublatam a P tribus Gratiam , ut liberum extollerent arbiis
trium ; modo eversam libertatem, ut Gratiae necessitatem commendarent . Nunquam enim eorum mens fuit hinc Fidem pessundare , ut eam inde tuerentur , atque firmarent . Fatem
dum potius, pervigiles istos Pastores eo se majori studio contulisse , quo periculi gravioris
occasio 1 uberat , interea ad id semper paratos , quod minus eo tempore periculolum , & tu. bricum videbatur. Ali L est quibusdam in locis Graecorum a Latinis Patribus loquendi ratio ; eadem ta. men quovis tempore fuit Fides , atque D ctrina: adeout cerio credendum sit, Graecos , Latinolve Patres , si in unum tandem omnes