장음표시 사용
271쪽
Ecclesiae Patrum Methodo. a Triae, cujus maxima pars sunt, multoties pen
Hisce principio positis inquiret sedulo, quinam inter Patres praestiterit caeteris in exponendo tum literati , tum mystico, sive spiria tali Scripturae Sacrae lentu. Unicuique copia fit , quem libuerit magis deligendi : verum ad scientiam literae' quod attinet , Plurimi faciundus Hieronymus, qui eam perspicue, eruditeque exponit; lentus vero mysticus , & lpiritalis ab Origene repetendus . Quamvis enim Origenes in allego-xiis modum paullii per excesserit , dignus tamen est, qui ab initio ad finem utque legatur: uberrimos quippe conti t fontes, unde Ambrosius , ac posteriores Interpretes hauserunt ea mentis inventa, quibus priorum Ecclesiae saeculorum auctores tantopere delecta
Origeni adde, si placet, doctissimum Philo.
nem, qui licet Iudaeus genere, e Xemplum tamen iis omnibus dedit, qui prisca aetate per allegorias scripserunt . Omnium vetustissimu hic Scripturae Interpres gravibus cogitationibus affluit, atque eloquentia , & doctrina ad Platonem magnopere accedit, qua in re ut putat Photius cum Judaeis non sem per con.
De Tropologico sensu , seu morali adeat Lector Chrysoliomum, Augustinum, & Gre. gorium Papam, qui omnes illius copias, Om. nesque divitias uberrime continent.
272쪽
x 3 De optima legendorum Iam vero Latinis ne Graeci, an Graecis Latini in hoc delectu anteponendi sint, disserere non
immoramur . Praeterire tamen non possumus eruditorum aliquot Criticorum sentent i a m ,
qui de libris Novi Testamenti graece primitus
exaratis consulendos putant Graecos prae Laistinis, in eorum sermone leviter admodum exercitatis: Verum reponi potest, Divum Hisronymum, qui ut Latinus graece tamen perinis de iciebat, ac Graeci indigenae , quos pene exscripsit, Latinorum partes implevisse, qui ad Evangelicae literae expositionem minus qua .
Quin ergo diutius hoc Latinorum, Graec rumve Patrum discrimine detineamur , ubicunque uberior sese offeret seges, messem colis ligemus . Novum i npri mi s Testamentum excurramuS,
cuius initium facit D. Μatthaeus. De Literati huius sensu locupletissimas habemus Homilias Chrvsostomi: de Μorali vero, atque Geneaalogia Hilarium Pictaviensem: de grammatica demum eruditione Hieronymi annotationes. In Divum Lucam Commentaria scripsit Ambrosius r in Divum Iohannem ad sensum Μysticum, & Spiritalem adhiberi potant Ho- miliae Origenis: ad Moralem Chrysostomus rad Doctrinam autem Hilarius, & Augustinus.
Quod attinet ad D. Μarcum , quem Patres molli admodum brachio, leviterque tractarunt, Graecorum Catenas nimirum sumere fas erit, vel Theophilum Antiochenum, aisque
273쪽
que Theophilactum, Chrysostomi Eclogarium,ino sere modo, quo D. Μarcus S. Μatthaeum in epitomen coegit.
In Acta Apostolorum praesto sunt Homiliae Chrysostomi r in Epistolas Divi Pauli in ramandis moribus apta scripsit idem Chrysost mus. Addi potest Theopni lactus, in quem
totius Ecclesiae Graecae vox conVenit, quum
Doctoris gentium sensa explicanda sunt, atque proferenda. Literam exploravit Theodoretus; Doctrinam autem expressit Augustinus Commentariis in Di Iolam ad Romanos, R ad G Iaras, Sermonibus de Verbis Apostoli, pluribusque contra Pelagianos libris, quos nonnulli eruditi totidem fere de Gratia Commentarios existimant. Ad Epistolas Canonicas quod spectat, quibus antiqui Patres exiguam , vel fere nullam . operam dederunt, uti poterit lector Commenistariis Didymi, Homiliis Augustini in primam S. Iobannis, necnon compilationibus oecume.
nii, & Venerabilis Bedae. In Apocalypsim reliqua sunt Commentaria Victorini, Andreae Caesareensis, Primasti, atque illud, quod vulso adscribitur Augustino,& Donatistae Tycomo, quod aliud revera non est, quam Primasti , Uictorini, & Venerabilis Bedae collectio, Homiliarum stylo
Ad Vetus secundo loco Testamentum quod spectat, in Μysticum, & Spiritalem Pentateuchi sensum legi potest Origenes una cum Gl
274쪽
phyris Cyrilli Alexandrini, in Μoralem Vero
Chrysostomus omnium hoc in capite Princeps. In Hexaemeron singillatim Ambrosius, vel Basilius; tufficit autem alteruter, quippe Am. brosius Divum Basilium, quem velut Μagio
De Libris Iosue, & Iudicum consulendae Quaesisves Augustini , atque nonnullae, quae supersum Origenis Homiliae. In Libros Regum scriptit Gregorius Papa,
vel potius ejus collector, sorte tortuna Eucherius Lugdunensis Episcopus. Ei uidem Gregorii Moralia in Iob sere sus.ficiunt, nisi quis sorte Graecorum Catenas ea de re perscriptas malit adire. In Psalmos Davidicos eruditionem secutus est Hilarius , morum doctrinam Augustinus, utramque Theodoretus, vel Cassiodorus, qui Augustinum , aliosque Patres in summam reis deeit nec praetermittendae duae , & viginti Basilii in totidem electos Psalmos Homiliae. Ecclesiastis senta moralia exposuit suis in Paraphrasibus Gregorius Thaumatursus. Accedunt octo Gregorii Nysseni Homiliae , in quibus summa pietas una eum amplissima eruditione conjuncta est . Plures quoque laudatus Doctor omnino alis
legori cas in Canticum Canticorum Homilias elaboravit: expotuit etiam divinum hoc opus
Divus Gregorius Papa, &Apponius, qui logi poterunt, una cum Divi Bernardi in tria priora capita Sermonibus .
275쪽
Eessia Patrum Methodo. 232Isaiam Basilius, ac Cyrillus Alvandrinus , Hieremiam Origenes , Ezechielem Gregorius Papa , omnes demum majores, & praecipue minores Prophetas summa cum laude Hieronymus, explanarunt.
Ubi vero alicujus Scriptum voluminis Commentaria desint, evolvendae Quaestiones The
doreti, Hieronymi , & Augustini , Epistolae Isidori Pelusiotae , necnon Collectiones Venerabilis Bedae , & Rabbani Μauri, qui ex
veterum animadversionibus plurimum fructus perceperunt. Quanquam alia multa sunt Patrum Operias
in Scripturam, ea, qRae hactenus laudavimus, plusquam satis esse possunt; ita tamen ut ii rebus dubiis, quae ab iis vel silentio praeteritae, vel satis explanatae non fuere, consulantur ςaeteri: immo nec omnes, quos laudavimus,
legere necesse fuerit, unus, vel alter in singulos Scripturae Libros cujuslibet studio satisfacere poterit , prout hujuscemodi lectione magis, minusve delectabitur. Verum nulla iis lex statui potest, qui suis pra vulgus se attollentes Sacrarum Literarum studio se totos addicunt: cuncta ab iis evolis venda sunt Commentaria, Homiliae, Scholia. Annotationes, Epistolae, Praefationes, atque aiasiduo , & nunquam intermisso labore conseis xendi Auctores Auctoribus , vocibus Voces , res denique rebus , ne quid eorum diligentiam effugiat. CA
276쪽
De Lectione Patrum Ecclesia, qui
Dogmata Fidei exponunt. SEctarii , quorum mos est nobis continuo
illudere , Theologiam Patrum , qua tantopere gloriamur, nihil praeter aetatem, rugal-que seniles singularis habere, eosque ludicrum aliquid facere cicunt ipsis mei Patribus asseverantibus γ qui in rebus Fidei aliud docere conantur, quam quod Deus in Scripturis Sanctis Ecclesiae suae revelavit. Verum facile est respondere, Basilium, atque Dyonisium Areopagitam si milia scribentes id unum docere volui ite, in rebus Fidei nihil proprio marte cudendum ; quemadmodum Se diarii consuevere. qui Dogmata pro libito fin
sunt, nequaquam explorato germano Scripturae sensu , a Patribus secundum antiquissimas , at- 'que in universa Ecclesia probatissimas Tra/it ones exposito; noster enim antiquitatis amor optimam esse , quam tuemur, doctrinam invictissime demonstrat, vel ob id solum , quod eadem quovis tempore suerit. Et sane, ut olimajebat Epiphanius Eunomianis, qui Catholicos irrisionis causa appellabant Antiquarros: e major est Fidei nostrae certitudo , quo altior ipsius antiquitas: una semper, eademque fuit,& erit quacunque aetate Fides nostra: neque enim
277쪽
Εoelesiae Patrum Methodo. 233 enim a tempore pendet , sed mediis Sancto.
Tum operibus, quorum alii acceperunt ab aliis, veluti totidem vehiculis, ad nos utque integra, incorruptaque devenit. Labente temporum cursu , eadem omnino ratione, qua in lucem prodierunt interibunt,& concident haeretici. Quonam abjere veteres Sectarii recentiorum parentes , atque Μagistri Floruerunt olim, ut florent nostris temporiis bus illorum successores , horumque memoria
non secus ac illorum evanescet , s quando maluerit Deus o. Μ., in scelerum mulctam, alias ab Ecclesia poenas repetere. Quid enim aliud profecto haeresis est, nisi preteriens novitas , quae torrentis adinstar magno fragore ruentis, pluribus hinc inde rebus eversis, dea vastatisque, milerrime perit λTertullianus cum bona, sanaque mente Vi geret adhuc I neque enim certum adeo est, arque perspicuum, ut opinantur nonnulli, Librum de Praeferquionibus poli desectionem a
Fide conscriptum fuisse J Tertullianus,
inquam , hoc argumento tanquam omnium validissimo contra Haereticos utebatur , oppo
nens I J Immo vero gravissimae subsunt rationes , quibus invicte demonstiatur, Lictbeam de Praefoe nrisui,ur,
a Temilliano exaratum, antequam denteret a Fide. In primis enim ne mini
mi quidem Montani haereseos vestigium in eo reis
siis is stolici . 3. Demum sanissima Fidei Catholieae principia in illo opere ex ponit, quibus haeresis quaecunque, vel schisma tu stitus convellitur.
278쪽
2 34 De optima legendorum nens scilicet eorum doctrinae novitati, Fidei nostrae, quam ab ipso sonte Christo Servatorepetit, antiquitatem. Vincentius Lirinensis perspicue demonstrat, non aliam fuisse haereseon orisinem, quam Conintemtum antiquitatis, cujus limites impuden. ter excedunt Sectarii, ut inane novitatis phanotasma consectentur. At mirari profecto subit, Novatores , qui tantopere nobis succensent ,
triorum nihilominus, quinque, vel sex saec
orum Patres, eorumque auctoritatem admi tere, immo etiam ad posteriores nonnunquam,
recurrere, e quibus aliquod caulae suae lubsi. dium expectant. Quid, quod errorum suorum a Catholicis Doctoribus originem inquirere, eorumque auoctoritate ad caeteros Sectarios sibi advertantes refellendos, uti non erubescant ' Tertullianon Ilitur Servetus, statuitque contra Calvinum; Calvinus vicissim huic haeretico opponit Iustinum Μartyrem , quanquam eum fortasse non lateret, Expositionem Fidei, quam profert, Iustino vulgo ad:criptam, genuinum illius opus non esse , ted a Recentiore Scriptore ad refutandos Arianos elucubratam . Anglicani vulgo Episcopales repetitam toties exprobrationem natae illorum Ecclesiae ex schismate Henrici VIII. iniquo animo ferentes, illius semina apud Patres trium, quatuFve priorum saeculorum reperire se gloriantur. Eam ob rem Dod vellus Veterum horumce , Doctorum sapientiam, & ministerium tanto pere
279쪽
Ecclesia Patrum Methodo. auespere extollit, ut illud Spiritus Sancti donum appellet , decantetque cum Apostolica digniatate , atque miraculorum , & prophetiae dono comparandum: quemadmodum ait Apostolus, Iesum Christum dedisse Ecclesiae suae Apostolos , Prophetas , Evangelistas, & Doctores . Praestantissimam hane Doctoris dignitatem- , quam ex Synagoga translatam putat in Ecclesiam, ad aetatem usque Cypriani integram, illibatamque mansisse contendit , scilicet ad tertium usque saeculum jam provectum, tum
vero una cum caeteris donis peri i sse communi praedicatione confusam, permixtamque.
Nos quidem seposita Dodvelli opinione, qui Doctores , ac Fidei Christianae Expositores
fatetur quatuor fere laeculorum spatio divini tus amatos, omnium aetatum Patres accipiis mus , quum universali Ecclesiae Fidei consenatiunt ; quanquam enim omnes generatim P tres veneremur, nemini tamen singillatim tantum auctoritatis, quantum Omnibus simul tribuere audemus, neque singulas illorum 1 entenatias totidem habenda esse putamus oracula ,
quibus necessario adhibenda sit fides. Hilce Doctoribus pro rei veritate Traditi nἰ . atque Ecclesiae Fidei restimonium redadentibus refragari summa temeritas seret: pro prias autem opiniones, ac singulares conjectu ras exhibentibus assensum cohibere, donec retationis, vel auctoritatis pondere de orthodoxa eorum, quae proserunt, veritate constet, nullast injuria. Non enim ob id eorum sententiis
280쪽
assentimur, quod ipsi dixerint, sed quia cum
Ecclesiae sentu praeclare cohaerent, nec respui possunt , quin lumma Veritas, Deus ipse nimirum optimus maximus respuatur.
Nicetas Bizantinus in Apologetico Syn di Chalcedonensis inquit, Patres quibusdam uti loquendi modis metaphoricis, ambiguis ,& laepe numero contrariis, qui eos inermris suspicionem adducere possent, nisi nota foret Veterum indiligentia in dictionibus, atque in
verborum delectu . Theodoretus in Dialogis contra Haereticos advertit, Ecclesiae Patres nonnunquam exceLsisse, suitque locutionibus accuratam Dogma. tum Fidem praetergressos, sive nimio id fecerint studio, sive quod humana mens, dum in sublime sertur , satis otii sibi non sumat, ut ad diligentius examen oportet ac qui adve sarium ad incitas redigere tentat , nonnihil periculo exponit , ut plenam, absolutamque
Augustinus cum Ario disputans, parcit S hellio; quum vero adoritur Sabellium, foedus iniisse cum Ario videtur. Quum Pelagianos. insequitur, ad Manichaeos illum accedere velle diceres. Sic Theodoretus vindicans set contra Cyrillum, Nestorianorum haeresi minus distidit, quod metueret errorem ab Eutychete paullo post invectum: contra Cyrillus sortitet obsisten ς Nestorio, ab imperito Lectore Apollinarii Ieθiator fortassis habebitur. Μulta sunt exempla Patrum, qui arborem