장음표시 사용
311쪽
Εeelisias paream Merόodo. 28 primo abjecta, & contemnenda videntur . . Eadem methodo utitur contra Iudaeos Cyprianus in tuis ad Quirinum Tejtimoniis . Aper tissime illis ostendit ex scripturis , praesertim ex Veteri Testamento, eorum Legem ad certum tantaxat tempus latam suisse , neque semper
mansuram, atque Iudaeos olim repellendos adveniente Christo, novum Templum extruendum, nova Sacrificia, novum Sacerdotium , novam
que Ecclesiam a Christo Servatore, qui est Sa rentia , & Verbum Dei Humana Carne in
utum, ad Genus Humanum a fervitute peccariti , aeternaque morte redimendum . Hunc Redemptorem diu , multumque promissum, e pectatumque ex Davidica Stirpe Bethleemonaiciturum, erimum ejus adventum humilem futurum , Micurumque , a Iudaeis Cruci affigendum , tertia die resurrecturum , venturum
denique in fine Mundi eum Majestate , & Gloria ad iudicandum vivos, & mortuos .mum autem Patres erudirent Catechume. nos , multa inprimis circumspectione uteban Rur, ac moderatione, tum ob Sanctitatem Μysteriorum , ne Gentilibus violanda exhiberentur , tum quia minus aequum videbatur Auditores infirmos tanto Doctrinae. quae illorum Fidei modum excedebat , pondere premere. Pro vario Catechumenorum gradu praecee in illis , atque institutiones tradebantur . Ori
genes contra Celium duos totum Videtur agno itu. icere gradus . Recentiores uero quidam eruinditi tres numerant: primo tempq illud. quo
312쪽
188 ne optima legendorum Catechumenos adcenseri cupidos probabant Paastores , atque illorum animos , & corda scrutabantur , ut ait Augustinus , ac demum ea , quae percipiendis Christianae Fidei veritatibus obesse poterant , impedimenta removebant. In secundo Catechumenorum gradu ii censebantur, qui quum Religione institui coepissent , nondum exceperant Symbolum , ut purificarentur sive ut baptizarentur . Tertium cenique gradum illi tenebant, qui quum omnibus Evangelii Praeceptis obsequi statuissent , ab optimis propositis nunquam citis
motum iri credenantur. In hoc, ut ita dicam , tyrocinio duos, tres ve annos impendere solebant , Christianae interim Morum disciplinae, ac Fidei rudimentis imis ebantur , quin Μysteriorum tamen expositioin nem audirent . Haec enim iis duntaxat nebat , qui ex numero competentium erant , seu , qui proximis Quadragesimae diebus nomen dabant, ut Sacro Baptismate diebus Paschatis ablueren- Lur: tunc enim primum exponebantur iis ΜΡ steria , ac Caeremoniae Baptisrnatis. Ad haec in promtu erant Ritualia, quae t genda traderentur , quaeque ut altiori mente reponerent , exscribebant i de hisce ritibus loquitur Cyrillus Ierosolumitanus in suis Cate chesibus , ubi graecis vocibus e ervi ει ,& in αξω notat, Catechumenos nunc ad orientem, nunc ad Occidentem se convertisse. Primis diebus sermonem habebant ad comis petentes de gratia Baptilinatis,& Poenitentiae,
313쪽
Eessae nisum miseri. 28'deIn de praecipuis Fidei Dogmatis, postmodum de unoquoque singillatim Christianae Fidei Caapite , ac consectariis , quae ad defendenda Trinitatis , & Incarnationis Μysteria colligi poterant ex Symbolo : denique , quum , ut mos erat illis temporibus , proxime ad tria Sacramenta Baptismatis, Confirmationis, & Eucharistiae accedere deberent , Doctrina Sacramentorum , ac virtutibus necessariis ad illa digne,
utiliterque suscipienda sunditus imbuebantur. Qui praeerant illis erudiendis , de hisce om- nibus perspicue disserebant, cunctas ad apicem -- Saeri Codicis metaphoras enucleabant , definiebantque , quo sensu hae figurae sumendae s rent . Quum nihil verbis augerent, simpliciores adhibebant voces , aptioresque ad enodanda Mysteria , missis subtilibus curiosorum c villationibus eas solummodo tractabant quaestiones, quae ex penu, ut ita dicam, & natura rein rum . de quibus agitur, sponte naicuntur. Labente Octava Paschatis Neophytos , sive recens Baptizatos instruere persebant . Divus Curillus Ierololumitanus in suis Careebe tu i Amra rogicis magnopere incuseat votum renuntiandi Diabolo, Μ undo, & Pompis ejus, quod in Bapti l male nuneuparunt , eluique praestan tiam , & conlectaria commendat : memorat etiam , quae iam dixerat de saeramentis , ill rum Doctrinam , & mustica' rationes majori , quam ante peripicuitate , & verborum coni
explanata. Quum Christianos lasormabant Ecclesae P
314쪽
Isto De Optima is eudorem tres, etiamsi praecipua Religionis Capita emplicare curarent, ac Fidei veritates per par tes accuratius, quam hodie fiat, expenderent, eertos tamen sibi fines statuebant, quos nun quam sere praetergrederentur, neque immora. bantur improborum hominum argumentis ,
quae obtruderent ad illudendum potius, quam ad discendam , percipiendamque Christianam Religionem. Altercationes ex humanae mentis subtilitate prosectas longius non persequebantur; Diuus Augustinus respondens Contentio de praeienti Corporis Christi statu in Coelo: se Non ergo.
- inquit & nos addamus inquirere , quod is ille non addidit dicere, & de eompendio, is si placet, finita si quaestio. Fortassis enimis accepta occasione sanguinis , urgebit hosis molestior perscrutator.
. mum sancti Patres de eonimversis plorunque non agerent, nisi ad consutandas Hreuretes sua aetate grassantes, omissis , quae ante
prodierant, vel prodire deinceps potuissent . ieci reo serendum non est de tota 1llorum Do ctrina judicium ex Homitiis , quanquam inoter illas extant nonnullae, in quibus de altio xibus Mysteriis. atque dissicillimis quaestionibus Dog matice disseruerunt. Gregorius Nunnus in Aomitiis demtisiatate, o Baptismate Christi, Sanctus Leo Papa
in Sermonibus contra Eutychetem , & Augu-stinus de Verbis Apollati uberrimam scientiae e piam produnt , pigrunque tamea totam Mois
315쪽
Eeelesie riuum Methodo. 2ρ rem Doctrinam consectantur; si vero quid amplius dicunt, formulas adhibent, quibus tamquam velamentis reconditiores Mysteriorum . Imus profanis Gentilium oculis subducunt thine crebro In illorum sermonibus haec verba reperies: alloquimur Meles, capiunt initiati qua dirimus, aliaque similia, quibus notant arcanum , quod tu spectis auditoribus aperire noulebant illud etiam animadvertendum, patres in sinstituendis Fidelibus simplicissime doctrinam
exponere, neque multis argumentis firmare conluevisse, lecundum communem sententiam,
qua veritatibus ab Ecclesia proposuis absque ulla ratiocinatione fidem ab imperitorum vulgo adhibendam existimatur, utpote qui Mysteria scrutati amplius non valeant. Origenes, & Hilarius Christianum populum, quod Trinitatis Doctrinam spectat, lotis con4il tentam esse debere Evangelii verbis affirmant; in hoe Μ'sterio de loquendi formulis caviliandum non e e docet Athanasius , neque in euriosius investiganda, ouae t trutari non licet; ad eout insulse putemus, humanae ment Is ainbitu eomprehendi posse, quod vim oment superat. & rationem humanam ; atque hane ἄν-ipue ob causam, ut ait recentior Philo, deciophus ,, Christus Dominus. & Apostoli ma. ετ
nifeste nobis non tradiderunt argumenta ,, rationis , quibus veritates Fidei firmaro .
,, Blent Theologi, quia probe noscerent, ea
316쪽
est De optima ligendονumis Viris pers cacibus nota, simplicibus ver
,, inutilia esse futura. Denique Patres cum Haeretic Is disputantes vela dabant, ac de Mysteriis aperie loquebantur, cuncta proferre opportunius existimantes, ut veritatem ab errore, & calumnia sartam, tectamque servarent: eo vel maxime , quod persuasum illis foret, hoc solum fine permitti Divina Providentia Haereses, ut explicatis Dogmatis, homines infirmi, atque nutantes in Fide roborentur e celestis 4uminis ope, quo Spiritus Dei suam illustrat Ecclesiam.
Quantuscunque tamen fuerit Patrum con tus, non temere credendum est, ab iis de una quaque re controveria vel omnia dicta suisse,
quae dici potuissent, vel ita perspicue, ut Verin his suis nihil addendum reliquerint , vel ita acuro fuisse ingenio, ut omnia, quae temporis successu colligi poterant conlectaria , praeviderint ; quis enim inficietur , multa iis , in aestu prauertim dii putationis excidisse, quae Paulo accuratius exprimi potuissent; in delectu quoque argumentoriim relict is saepe numero firmioribus adhibuisse subtiliora, uti mos eraz veterum Philosophorum , qui ad defendendas opiniones suas non probabilibus duntaxat , verum etiam sophisticis utebantur argumentis Defentor operis ae Perpetuitate Farii de secunda Nicaena synodo verba faciens , inoquit apposite: etiamsi Patres huius Concilii , qui doctrinam de cultu imaginum multis , Drmitque rationibus munierunt, alias quasdam minus
317쪽
Εeesesie Patrum Methodo. 2φ minus accuratas non sustulerint , id tamen nequaquam obesse caeterarum firmitati , quae
ad stabiliendam Traditionem , quam Ca nonibus ipsi suis firmarunt , abunde sussi
is Deinde ut addit idem Auctor omnia,
'ualiacunque snt, argumenta indigent bonais fide, quum nullum vel purum, clarissimum- is que sit lumen, quod mala improborum ho- is minum fide obscurari, delerique non possit; ,, Propterea quomodocunque nectantur conisse sectaria, ad suprema quaedam principia, quae ,, & probatione non egeant, & neminem ha- ,, beant dissentientem, omnia semper sunt re-- vocanda . Itaque in explicandis antiquis ,, Auctoribus nihil magis alienum est a rectari ratione, quam singula illorum argumenta is adamussim expendere velle.
Nonnulli denique nodi , qui apud Patres
occurrunt, nec ex ratiocinationis imbecillitate, nec ex vocum obscuritate, sed ex rei,
quam tractant, altitudine proficiscuntur, quod optime ostendit Augustinus in tuis contra I fianum operibus. Et sane luderet ille, qui veteres Doctores ob ejul modi dissicultates molestius urgere vellet , & adversus eos Ergumenta delia meret ex sublimitate Doctrinae , quae major est, quam ut communibus modis percipiatur. Immo plures etiam quaestiones data opera Patres praetermisere, ne alicujus sententiae pa-etroni ad Haereticis haberentur, atque sponso.
318쪽
3ρ4 De optima legendorum res, in quas nec ipsit quidem Doctores C tholici conveniebant, sed eas solummodo vinis dicabant, & tuebantur, quae generatim acce tae, & ab universa Ecclesia probatae erant tquam quidem optimam regulam, & normam in tuis eciam Definitionibus Sacra Concilia quavis aetate servarunt.. CAPUT XIII. De loquendi modis , de vocibus , atquet figuris, quas Ecclesie Parres adbibent in exponendis Fidei Dogmatibus. IN lectione Patrum Ecclesiae summa opus
est, aequissimaque ratione ὲ quum enim apud eos nonnulla occurrunt loca perspicua , alia vero subobseura, non ex obscuris clara, sed ex claris obscura sunt exponenda . Quinimmo etiamsi unum solummodo perspicuum haberetur testimonium, ex illo caetera omnia explicanda serent , praecipue s Auctoris sui doctrinae basis esset, ac sundamentum. Quam potiori igitur ratione cavendum, ne plura evidentia ex uno obscuro, involutoque explanentur Eapropter gravissime conqueritur Rustinus, se ab adversariis immerito erroriris accusatum , quod transserens Principia
Origenis, locum incaute reliquisset, ubi vetus iste Theologus negare videbatur Patrem uideri
319쪽
uideri a Filio Dei , quum alibi sexcentis in
locis erratum illud aperte , constantissimeque refellat. Jam dudum scriptum reliquit Tertullianust δ' se hoc sollemne perversis, & idiotis, & Hae- is reticis alicujus Capituli ancipitis occasionpti adversus exercitum sententiarum instrumentiis totius armari.
Gregorio Nysseno, qui saepe legerat Origenem, nonnulla in Sermonibus quandoque e ciderunt, quae prisci illius Scriptoris erroribus conspersa videntur : non sine maxima tamen injuria Antistiti Catholico errores tribueren. ur Scriptoris , quem ille labentem solertissime vitavit, deseruitque. Divus Augustinus irridet Julianum, qui de seniore gloriabatur Chrysostomo , ea ratione fretus , quod satis alicubi non expressisset . quae tamen alias adeo perspicue exposuerat ,
ut Iulianum prorsus obrueret. ,, Quid te adju, I; se vix inquit quod Johannis Constantino, o poli, tanquam cibi suffragetur, testimonium se posuisti Z An ut unum verbum quasi ab eati praetermissum, velut acuta calliditate cap. D tares, & tot Verborum ejus, quibus obrue. is ris , tam ingentem tibi agserem commo B Veres ZRecta etiam ratio vetat, ne ex variis hua,
illucque per Patrum opera dispersis locis de illorum mente seratur sententia ἔ alioquinta, idem Pater secum ipse interdum pugnaret , quum eadem res diversis saepe modis pro van
320쪽
et σε De optima legendorum His rerum , ac temporum circumstantiis pro poni possit. Praeterea nulla lege lanci tum est,tis una semper, eademque servetur accuratio, extraneis praesertim locis , alieniique prorsus a natura Fidei , quae alibi certis rationibus munita est, atque firmata. Expendendum proprio loco unumquodque testimonium, ac punctum, ut ita dicam , ad quod omnes lineae diriguntur , attentius est inspiciendum; haec qui non caveat , totam forte Auctoris mentem, doctrinamque turbabit, ejusque verborum, ac lententiarum ordinem mi icebit, quo fere pacto nominis alicuis
jus literae mutantur, ut aliud quidquid libuerit, significent. Adnotandum praeterea, Ecclesiae Patres, quum de rebus agunt 1am explicitis, certissimisque , non eadem uti diligentia, qua solent in dubiis, atque controversis. Posteaquam in Conincilio Nicaeno perculsa, & prostrata fuit Arianorum Haeresis, quum non metuerent amplius, ne verba in quaestionibus mox finitis aethibita pravum detorquerentur in sensum, Patres Grini loquentes cie Filio Dei vocabula --diatoris , Mim iri, & In bumensi libere usurparunt, quae antequam Ecelesiae Decreto Cain tholicum transferrentur in sensum , aspera
nimis, & ambigua attentissimis Christi gregis
Pastoribus visa suissent. Non Doctrina ex Patrum verbis aliquando imperfectis, sed verba potius ex Doctrina illorum temporibus generatim accepta ex Penu