장음표시 사용
321쪽
Ecelesia Patrum Metb o. 297denda sunt. Qui vocem φρο ibaseos sumeret pro Persona, non modo Antenicaenorum , v rum etiam, qui Nicenae Synodo interfuerunt, Ecclesiae Patrum Fidem everteret, quum non ad Personam, sed ad Substantiam exprimendam pliba eos nomen usurparint , ut Dene notat tomo secundo Dogmatum Theologicorum Perita vius. o Vox Hypostasis inquit non m do ante Concilium Nicaenum, sed ab ipsisse quidem Nicaenis Patribus aliter fere aecepta is est, quam pro Oioin, & Substantia , minime , , vero pro Persona, & proprietateri ac numerum faciente . .
In nonnullis vocibus usurpandis minus quan doque Patres ad propriam, communemque significationem, quam ad notionem ab adve sariis subjunctam, cum quibus disputant, ani. mum intendunt. Hinc ortum habu1t maxima, quae in dii putationibus praesertim Cyrilli Alexandrini contra Nestorium, ejusque secta. tores offusa est obscuritas ρ atque caligo. Neque vero ad obscura duntaxat loca, Vorum etiam clariora illustranda rei expressae cognitio in auxilium vocari debet: fieri quippunequit, ut disertissimi etiam Viri tanta vi , tantaque peripicuitate animi sui sientus ex prismant, quanta opus est ad illos persecte, ci
Quotiescunque una , eademque vox dupliscem hzbet significationem, generalem unam. , singularem alteram, tum facta in primis cum Auctoris mente ..comparatione , illam procul
322쪽
a 1 Da eptima legendo umdubio amplecti debemus, quae cum praecipuo ejus fine cohaeret. Notat Defensor operis de Perpetulisse Fidei, is quum eidem vocabulo duplex subjecta estis notio , quarum altera conveniat , alteri
,, pugnet cum aliquo Dogmate, fieri posse, ut se altera ex illis significationibus obsolet eat , M s nimirum id, quod in hoc Dogmate pra is cipuum est, satis non indicet, eique quod
,, propria Mon sit, & unica , aliarum notio.
o num subsdio suppleri possit : sic data CD,, tholicorum hypothesi de Eucharistiae Μν-- sterio, vox Imaginis, quum oppona ur prae M semiae reali, eamque excludat , ac eidem
se altera signa ficatione conveniat, heri potest. & contentaneum adprime erat, ut ejusmoditi Vox Paullatim antiquaretur, quum de E A eharistia differendum effet, eo nimirum 1en- su, qui cum praetentia reali non convenitiis ita ut Eucharistia sisnum, vel imago non ,, diceretur amplius, Dique vocibus ad ean. dem rem exprimendam aliae suffcerentur ἰλ quae pravo sensui obnoxiae nequaquam .
. ,, Quum Vero vocabulum simpliciter , acti secundum naturam exprimit Μysterii veri . M talem: adeo ut omnibus quaeeunque adhi- ' o Mantur metaphoricae locutiones ut subin, se telligendum: neque aliud par, tamque ades significandum accommodatum in tota Lingua reperitur, fieri haudquaquam potest, ut objis solescat. It vox iam , quum ita proprie,
323쪽
- 8c secundum naturam conveniat Christo Serisi, Vatori, ut sublata hac voce, quid vere sitis Christus Ielus intelligi nequeat, nullo un- ,, quam tempore dici poterit, Christum Jesumis non esse Deum , nili eliminetur una Doxo ma de ejus Divinitate , quod nunquδm
Quum Patrum verba proprio sensu, bc obvio Catholica , in pravum tamen Haeretico rum contorqueri possunt, tunc in malam pa Iem accipi non debent, ted ea potius significatioue, quae prior menti nostrae se offert ,
Similiter quum figuratis vocibus utuntur . ex smplici figuratus sermo, non auxem simplex ex figurato est interpretandus praeier. tim, quum fisuratus a consuetis , & naturalibus loquendi modis ricedens, nisi ad communem formam revocetur, deprehendi non possit: se ex communi hominum coaluetudineis locutioni quidem figuratae simplex supponi, si simplici autem figurata sine injuria non M potest; exemplo eit Petra Deseris, quae, quum ,, significaret Christum Ielum, non est tamense Christus Iesus, nec nisi mentecaptus dicere,, contra posset, Petra est Christus Jesus, atis Christum Iesum non significat . si Hoc differunt simplices, dc metaphoricae
se locutiones , quod simplices unam compre.,, hendant ideam, metaphoricae autem duas, 'is totidemque menti repraesentant. Objiciuntis enim menti dc rem . ad quam fgnificam. dam
324쪽
3 oo De optima legendorum is dam adhibentur, & imaginem uno, eodeminis que tempore, qua res lignificatur: ex hil ceis ideis altera rei naturalis est, & aliena v is cabulo, altera naturalis vocabulo ,& alienais rei significatae. si Coni uetudine loquendi metaphorice se ita quandouue obicuratur haec duplexis idea , ut nihil amplius menti , quam se rei significatae, cognitae ue obvertetur ima-D 8o : at tunc non metaphorica dici debet , is quum omni careat metaphorae vi , & ve- ., nustate, sed potius ambigua varias notio-- nes habens pro varia occasione. Perraro ta- men continSit, Ialem esse, tamque repetitam se alicujus vocis metaphoram, ut Vox ipsa
se obvium senium non amplius objiciat , aeis propriae velut vocis locum teneat; maximeo vero, si ejus generis sit metaphora , quae se non in uno solum , sed pluribus verbis , is multiique , & continuatis allegoriis comis sistat.
Patres Ecclesiae exemplo Christi Domini , eiusque Apostolorum usurpant saepe allesorias,& parabolas, si ve figuras, quae rerum I magi nem ita ob oculos ponunt , ut VeritῆS. quam Continent, non percepta imagine intelligi nullo modo posis. Etenim allegoria nihil proprie est, nisi metaphorae continuatio; atque sicuri vox metaphorica dicitur, quae ad aliud significandum adhibetur, quam quod suapte natura significat; ita allegoricus sermo Vocatur , in quo multae res exprimuntur vocibus, quae ad
325쪽
Eeetissae Patrum Methodo. 3ollutis sgnificandas proprie adhiberi non solent;
is adeo ut allegoriae quemadmodum inquit eru-M ditus quidam Auctor obicuriores multo ς.M esse debeant, quam metaphorae: si enim vel
una vox ad alienam notionem translata
se obicuritatem parit , quanto major erit ob- ,, scuritas, quum integra oratio verbis cominis ponitur, aliud omnino sisnificantibus. Quam, se quod ex primaeva hominum instit xi ,ne is lignificare deberent. se senecdocher etiam antiquis Ecclesiae pa- ,, tribus admodum familiaris eli: haec figura
,, non rem ab altera denominat, ut metaphoinis ra, sed totam rem ab alterutra, ac saepe
is minima ejus parte: at quemadmodum parinis rem adhibet quandoque nobiliorem, duobus,, iccirco modis , iisque omnino diversis s ,, mitur, quum enim nobiliorem partem usuram pat, peripicuum est, rem totam ea deprimi: is nine Clemens Alexandrinus explicans qui-M bus modis occultari possent Μysteria, a jebat, ,, nullum edae tutiorem, quam usum senecd se cbes, si enim, inquit, qui ea ignorat, sal. litur, qui novit, certe non fallitur. si Ad assequendam Scripturae intelligent Iamra. εω Sancti Patres principio ponendum admo is nent, Synecdoches nunc ad perstringenda , ., nunc ad occulenda Mysteria adhiberi: atqua,, ii patres, qui scripturam imItati sunt, hancri figuram toties usurparunt , ut mirum prinsecto sit, post tot apertissimas eorum declarationes non deesse homines adeo pertina
326쪽
3oa De optima Iegendorum D ces, ut eorum loca , in quibus de myste. si riis funditus, & sule tractarunt , ex aliisse explicare velint , in quibus ad perstringena se das, vel occulendas Paganis, α Catechua ,, men s Veritates, quas illorum mens, & co. gitatio capere non posset , de iisdem myst ri xiis per hanc figuram disseruerunt . Occurrit etiam apud Patres multis in lac stranspositio quaedam verborum mper ten dio immo etiam integrae orationes, quarum series adeo idterrupta est , ut nulla prorsus esse videatur, quod dicitur Anacoluthe parunt attentis hisce lauris in lectione Patrum Secta. rii eorum testimoniis involutis, figuratisque abusi s uene lunt. Huperbates, & Anacotutias usus praeserti in apud Patres Anteni caenos, qua aetate plura telanda erant Μysteria, creberrimus est, adeo ut nulla in eorum sermonibus structura, nullM inesse ratiocinationibus ordinis, & collati I τοῦ nis cura videatur. scitaberis fortasse , inquit D. Clemens Alexandrinus, cur Commentarios nullo ordine servato scrinerim. Nimirum verae Philosophiae arcana iis vulgare,qui omnia auadacter, & temere convellenda luscipiunt, res est periculo plena . Quod eomparationes attinet Ecclesiae patrἱ-bus valde sollemnes, quum non omnes omnὲ ex parte adequatae fieri possint, iniquus certe foret, qui ea solum parte, qua vitiosae sunt, sumere vellet, ut contra ipsosmet patres intorqueret ; eo quippe fine institutae sunt coma
327쪽
p stationes, ut res obscurae innotescant per clauriores, non autem, ut omnibus sui partibus doctrinam, cui explicandae inserviunt, lusi neant , atque suffulciant .
, videtur nonnullis inquἰt apposte A
,, ctor Defensiovir de Perpetu tale Fidei duarum se simul rerum vomparationem fieri non posse, nisi omnino pares sint, fimilesque: nulla tamen fere ex tat hujus generis comparatio; se quum enim omnia, quae in hac rerum uniis verit late tontinentur, similis sint, atque dissimilis naturae, institutae eomparationes, se peculiari, qua fiunt, ratione finitae, ae cit-M cumscriptae sint oportet. ,, chrum Τheodo rus Abutata Episcopus Cariae, Saraeenum Au sustissimo Eueharistiae sacramento instituens, inquit, spiritum Sanctum in dona descendere , suoque Divinitatis afflatu Panem, δι vinum In Coepus, & Sanguinem Christi e vertere, isdem ratione, qua stomachi ardore cibuq iapeoprium eujusque corpus convertitur, quum,mquam , haec loquitur , procul dubio ejus eomparatio manea censeri debet, mutilaque e satis est ni h lominus ad persuadendum, ut fieri potesat, hute Saraceno, quod explieandum
Auctor oneris de perpetuitate Fidei meesto, A iure addit ,, patres haereseos facillime eos victum iri, si omnes illorum comparatiose nes ita persectae , absolutaeque creaerentveis, ubique , ut res collatae una sitnul extare ia deberent, atque deficere .
328쪽
3oa De optima legendorum se ces, ut eorum loca . in quibus de myste. ,, riis funditus, & sule tractarunt , ex aliis
is explicare velint , in quibus ad perstringenais das, vel occulendas Paganis , & Catechua
D men s veritates, quas illorum mens, & coari gitatio capere non posset, de iisdem myst ri xiis per hanc figuram disseruerunt .
Occurrit etiam apud Patres multis in locis transpositio quaedam verborum mperbaten diis cta; immo etiam integrae orationes, quarum series adeo interrupta est , ut nulla prorius esse videatur, quod dicitur Anacolutis parum attentis hisce figuris in lectione Patrum Secta. rii eorum testimoniis involutis, figuratisque
Ηνperbates , & Anacoturbes usus praesert in apud Patres Anteni caenos, qua aetate pluria celanda erant Μysteria, creberrimus est, adeo ut nulla in eorum sermonibus structura, nulla a inesse ratiocinationibus ordinis, & collati . nis cura videatur. scitaberis fortasse , inquit D. Clemens Alexandrinus, cur Commentarios nullo ordine servato scripserim ρ Nimirum verae Philosophiae arcana Iis vulgare,qui omnia auis dacter, & temere convellenda suscipiunt, res
Quod comparationes attinet Ecclesiae Patrἱ-bus valde sollemnes, quum non omnes omnὲ ex parte adequatae fieri possint, iniquus certe foret, qui ea solum parte, qua vitiosae iunx, sumere vellet, ut contra ipsosmet Patres intorqueret ; eo quippe fine institutae sunt comparatio
329쪽
parationes, ut res obscurae innotescant per cla Piores, non autem , ut omnibus 1 ut partibus doctrinam , cui explicandae inserviunt, lusti neant , atque suffulciant .
,, videtur nonnullis inquἰt apposite A
se ctor Defeni vix de Perpetu tale Fidei duarum simul rerum tomparationem fieri non posse, is nisi omnino pares sint, similesque: nulla tamen sere extat hujus generis comparatio; se quum enim omnia, quae in hac rerum uniis verstate tontinentur, similis snt, atque ,, dissimilis naturae, institutae comparationes, si peculiari, qua fiunt, ratione finitae, ae est-M cumscriptae sint oportet. ,, Quum Theodo rus Abutara Episcopus Cariae, Saratenum Au
sustissimo Euehartitiae Sacramento instituens, inquit, spiritum Sanctum in dona descendere, suoque Divinitatis amatu Panem, & vinum In Corpus, & Sanguinem Christi convertere, eadem ratione, qua stomachi ardore eibuq in peoprium eujusque corpus convertitur, quum,mquam , haec loquitur , procul dubio ejus
eomparatio manca censeri debet, mutilaque e
satis est nihilominus ad persuadendum, ut fieri poterat, hute Saraceno , quod explieandum,1ul ceperat.
- - Auctor osteAs de Perpetuitate Fidei merito, A iure addit ,, patres haereseos facillime eonia,ι victum iri, si omnes illorum comparatio. M nes ita persectae , absolutaeque creaeremus,, ubique , ut res collatae una simul extari a deberent, atque deficere.
330쪽
3o4 De ν ima legendorum I Qui ejusmodi annotationes ad intelligendos Ecclesiae Patres adprime necessarias nosse cupiunt , eundem consulant Auctorem , qui denis tam erudite, venusteque disseruit, ut iste pulcherrimus omnium , praestantissimusquo egregii illius operis locus dici possit. Petavius etiam in opere de Theologicis Dogma radius optimas tradit regulas, sine quibus Patrum doetrina investigari , ac nodi, quibus impli- eantur, praecipue in Trinitatis Μysterio solvidissicillime possenti nimis longa res seret, atque etiam intricata , quae eruditissimus ille . Doctor Societatis hac de re scripsit, concinne transferre, propter voces Theologicas, quae in nostri sermonis usu non sunt: Iatis itaque fuerit monere Lectorem inter Petavit resulas eas, quae Gratiam spectant , exponi capite ι quarto libri noni, tomo primo; caeteras, quae Trinitatis Μysterium, capite octavo libri odia. vi, tonao secundo ; demum , quae ad operationes Iesu Christi attinent, duodecim regulas ex antiquis Patribus de Idiomatum Commuα mone depromtas extare Capite sexto decimo libri quarti, Τractatu de Incarnatione ἔ novem que alias Capite undecimo, & duodecimo libri octavi ejusdem Tractatus. Caeterum, qui Scholastico pulveri assue ve4. runt, caveant diligenter, ne de vocabulis anatiquorum Patrum iudicent ex vi , & amplitudine significationis , quam Schola vocibus ad ultim 1uum excogitatis a finxit ἔ atque iistud est, quod probe notat Pe aviuS loquensi