De optima legendorum ecclesiae patrum methodo in quatuor partes tributa, ex gallico in latinum sermonem translata, & nonnullis annotationibus illustrata, interprete J.F.R. sacrae theologiae doctore. ... Secunda editio

발행: 1742년

분량: 488페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

361쪽

riere , in aliis diutius viguere . Ita in Dice-cesi Rhotomauens ad annum usque millesimum dueentesimum trigesimum sextum , 'ui Sacris Ordinibus initiandi erant , ad Episcopum , vel Poenitentiarium delictorum Confessiones deferebant , quo Confestarius certo dignosceret , an Sacros Canones uspiam violassent a

Quidam etiam ritus adeo singulares sunt , ut in una solum adhibeantur Ecclesia. Hujus eneris est, qui sexto saeculo in Ecclefia Areis atensi vigebat, Divina scilicet ossicia graece,& latine celebrandi. Alios Graeca, alios Latina solum consectatur Ecclesia . Apud Latinos oleum ab Episcopis, apud Graecos a simplicibus etiam Pres, byteris consecratur . Apud Latinos Extrema Unctio morientibus solummodo adhibetur ;apud Graecos etiam iis , qui integri sunt, &sani , quum delinquunt , ut a venialibus deis lictis mundentur 2 6 . Latini Sacerdotes a

ta6J Si consulas Goarium , l aliosque Rituum Orienta. llium Seriptores , non advenialia, sed ad lathalia crimira delenda. adhiberi videtur Poenitentibus Sacra Unctio apud Graecos . En verba Gnarii in suis ad Sancti olei Osciam notis: is Ritus , quo gravioribus,, subditi meeatis , licet ,, sint omni ex parte sani,

is quia tamen aegrotorum

se delicta Sanctam'Incti

,, nem curare noverunt ,

se illam deinceps pro Cainis none , idest Poenitentia Reeeptam. a Sacerdois tibus tota precum harum se serie se expiandos , stri infirmorum unctione ue is lut adversa animae valeis A ludi ne affectos , & meis in dendos offerant. Diqitigod by Corale

362쪽

336 De optima legendoram Nuptiis abstinent ; Graeci vero, qui Uxorem ante ducunt , quam ad Sacros Ordines promoveantur , Matrimonio uti possunt. Quorundam in Rituum usu , quod praecipuum est , utraque servat Ecesesia ; differt tamen in adjunctis . Ex. gr. Graeci simul, ac Latini in Sacramento Confirmationis adhi-hent Sanctum Chrisma , quod oleo constat,& balsamo ; sed Graeci secus a Latinis , quinque praeterea , & triginta admiscent armmatum genera , sive totidem herbarum bene olentium succos , unaque pauxillum vini. Aliqua tenent Graeci tanquam vetustissima , quae Latini aliquandiu adhibita postmodum deseruere . Penes Graecos Presbyteri , juxta ac Episcopi Confirmationis Sacramentum conserunt , quod penes Latinos uni con-

venit O7 Episcopo : quanquam in Ecclesiis

Galliae , & Hispaniae etiam Presbyteri miniis strarint antiquitus Sacrum Chrisma recens baptizatis , quibus deinde Episcopi manus

imponebant.

Graeci Sacerdotes quoddam Tonsum genus adhibent pueris , dum eos baptizant , vel octo. post Baptisma diebus. Eadem erat olim apud Latincis disciplina, sed evanuit temporis pro

gressu , nec amplius , nisi eruditis rerum antiqua set I Presbyteri quidam LM itini contulere Sacramenta lConfirmationis a saeculo 6. lex indulgentia Gregorii luagni Sumaei Pontificis , lad saeculum usque nonum Graeci autem conserunt l, - .dierat x etiam temporibus, ex tacita saltem Ecelesiae concessione.

363쪽

Ecclesiae Patrum Methodo. 33 tiquarum studiops comperta fuit. Apud Graecos leptem inducuntur Presbyteri ad Sacramentum Extremae Unctionis , apud Latinos unus, quanquam plures etiam olim convenirent; denique Graeci in Sacrificio Eucharistiae utuntur Pane Fermentato, quem Latini, uten tes Azymo, dereliquerunt, ut contentiunt viri in antiquitate versatissimi .

CAp UT XvII1. De Ritibus , quos Mevia ex Iudaeis desumsit, atque Paganis .

BEne multas consuetudines a Veteri ad n Vam Legem, a Synagoga ad Ecclesiam translatas apertissimum est. Etsi enim Christi Jesu, & Apostolorum consilium fuerit, ut Iudaeorum Ritus delerentur ; quidam tamen ad tempus tolerati, quidam aliqua sui parte cete remoniis,&. Ritibus nostris permixti, hodierna etiam aetate supersunt. Hac re offenduntur summopere Graeci, i deque ansam arripiunt traducendi Latinos , tanquam Rituum Iudaicorum sectatores, quod utantur Azymis, Unctionibus, Purificationibus , aliisque id genus : quasi vero non ipsi

quoque multos, immo plures, quam Latini, Iudaeorum mores sequerentur. Quum eni in Graeca Ecclesia antiquis Ritibus magis addicia fuerit, quam Latina , veri admodum simile

A x . . est,

364쪽

33 De Ophima tegetidorem eis, plura Graecos, quam Latinos Iudaeonin instituta fuisse amplexos. Ut ait res sit, mirum vider; non debet, pri. scos Fideles, quorum maxima pars MIudans rosecta, una cum iis creberrime in Templo,r synagogis venabatur, nonnihil retinuisi, Iudaicae Dilciplinae, cujus etiamnum in nostris caeremoniis quaedam supersint vestigia: praecias z. '' pue quum ad aetatem usque Imperatoris Hadria ni, omnes Iemlolymorum Episcopi , scilicet ii, quorum erat tradere Disciplinam , e riuianis circlinicita deligerentur , atque

omnes sere illius Populi Fideles una junge. rent ludastae, & Evangelicae Legis observationem et 8 . verum qu d tandem absurdi fuerit, s modo

e. g. Concilia cogantur ad exemplum magni Iudaeorum Synedrii: si Sacerdotes nostri Vetea res quodammodo aemulentur, qui sub uno Piraeo

sde, vel Episcopo Synagogas regebant; si pri

ita aetate nullum, nisi Epit copi, & presbyterorum Τribunal Fideles agnoscerent; si Ecelesia Synagogam imitata ad instituendos Μiniastros manuum impo tionem adhibeat; si apud

nostem Euan petii promui pa

tionem. Deinceps verri eva- fit mortitera, adeoque se vanti exitiosa .Pcirro Ieroia

lymoruin Civitas e vescii vir anno circiter =3. teraevu 'ris, H drianus autem suscepit Imperium annu

sagi Hate ludateae una cum EvaneeIica Lege observatio ad imperatoris usque Hadriani tempora produci nullo iure potest. Etenim a Christi morte Lex Iudaiis a mortua habita est ad destructionem usque Ier

365쪽

e Ecclesiae mirum Methodo.

vos Diatoni, caeterique Μinistri inferiores , sicut apud Iudaeos Μinistri Templi, ac Synae gogae, rebus omnibus, quae in Ecclesia fiunt,3 rvigileat; si nobis Cantores sint, & Ostia. xii, quemadmodum Iudaeis Levitae, qui januas

aperirent, & clauderent, qui Pulpitum alcen. dentes canebant, dum sacra fierent; si Christiani eodem, quo hidai modo, certum quod dam tempus orationi assignarint; si qua domum interesse videatur inter Christianorum .ae Iudaeorum Festa similitudoet Hae , di alia Id genus sexeenta nihil absurdi eontinent , nulloque 'uro profecto de iis quispiam conssu

reretur. Quum enim una sit, eademque Cnri stianae, & Iudaicae Religionis natura , unus utriusque finis, nempe cultus Deo debitus, non est, cur quisquam miretur, aliquas Iudae rum caeremonaas a Christianis acceptas: quippe nonnisi magno esse possunt emolumento iIL

Ecclesia, quae illas in proprium usum transferens, sanctas reddit, atque periectas. Quidquid ad caeremonias mere legales ait,net, ab Ecclesia exulare debet , ac revera exulat. Verum alii quidam Ritus, experie tia duce, non sne magna utilitate adhiberi possunt. se Origenes arbitratur, Legem Primu ναμ tiarum , aliasoue plures, quae in Evangelio in

, , aboletae non ruerunt, ad apicem servandas .h esse; praesertim vero Legem Primitiarum ι,, quam Servator firmavit, inquiens, qui At, is tari servit, de Altari vivere debet; eo vehis marame, quod postulet omnino recta ratio, Y a ut

366쪽

34o ne optima se ua ruriis ut qui Ecclesiam ingreditur , ejus Presbis teros, atque Μinistros participes faciat seu o ctuum, quos summa D. o. Μ. benignitateis accepit , quippe qui solem quasi lumen ,, accendat, & opportune pluviam immittatis ad terrarum tacunditatem. Aliquas etiam caeremonias a Gentilibus mutuari potuit Ecclesia , ut iis nonnihil indula geret, qui ab Idolorum cultu ad Christianam Religionem vocati , in eos Ritus propende bant; praecipue, quum se solis indifferentes,

in optimum , & laudabilem usum converti possent. Baronius, Vicecomes, P. FAnto, alii

que plures Theologi doctissimi multa Ritibus

nostras inen fatentur ex Gentilitate delumta , quae in Ecclesiam translata , quum novam , ut ita dicam, naturam induant, summam ve

nerationem merentur.

Divus Gregorius Thaumaturgus aequo animo ferebat, ut recentes Christiani diebus Μari rum Festis convivia celebrarent, uti mos erat

apud Paganos in Numinum suorum sollemnitatibus I atque ad verum ii aecedere videntur, sui sentiunt, cultum Μartyribus exhiberi sinlitum, quum in Sanctorum numerum adscriώbuntur, ab eo depromtum esse, quam in suis Apotheosibus exhibebant Gentiles eximiis Viis 'ris de Republica optime meritis r credibili etiam est, antiquissimam consuetudinem inlcri bendi Calendariis Sanctorum nomina, originem habesse ex Paganorum more, qui praγstantiorum Virorum nomina Fastis inseribe,

367쪽

Εeetesae Patrum Met3odo . 34 bant. Sollemnitas etiam Anniversariae diei , qua Ecclesia aliquorum ex suis Episcopis inaugurationem celebrare solet, ex Romanorum instituto fluxisse videtur , qui Anniversarium diem Consecrationis Imperatorum Festum agere solebant say . . Haec, aliaque plura assirmari certo possimi, testante Divo emente Alexandrino, aliqua Ethnicorum Μysteria lanae doctrinae fundamento niti, atque ad veram Religionem quodammodo praeparare: ,, Non abs re ergo in Μyis steriis quoque apud Graecos primum locum is tenent Expiationes , & Lustrationes , sicutis etiam apud Barbaros Lavacrum. Post haecis autem lunt parva Μysteria , quae habent ,, aliquod fundamentum doctrinae, & praepara- tionis futurorum 3o .

DyJ Fatendum sine. in ali .. ris exemplis nonnihil similitudinis interesse inter Gentilium, & Christiano

rum Ritus, ae caeremonias.

At quaecunque tamen sit ea similitudo, satis firmum non suppeditat argumen tum , quo ostendatur, Chri. . stianam Distiplinam ab 'Ethnieis desum tam fuisse. Etenim potuere Christiani inponsultis Paganis, naturali lumine duee, eosdem Ritus instituere, atque se vare . Quid enim rectae in

tioni magis consonum , t sua praestantissimos Viros l

de Republica optime meari os colere, ac venerari ps oJ Non ait D. Clemen2 Alexandrinus . de sumta Christianorum instituta a Paganis , sed agnoscit s lummodo in Ethnteorum Ritibus aliquam Christianae Religionis figuram .

se habent f inqgit J aliquod

is fundamentum dominae, is S praeparationis futuro. H rum . is Quamobrem laud ta Divi Clementis verba ad Auctoris propositum p

rum omnino conducunt. De caetero, quod attinet

ad figuram Christianae Reis lisionis,

368쪽

3 a De optima legendorum Multo sane praeclarius est, Ecclesam sacras feci ste res profanas, in usum Christianae Reli. gionis convertendo, quam Gentilibus violanda xeliqui sie . Divus Gregorius Papa , quum Ido. roium Templa in Ansl ia sub verti primum mancasset, iussit postea Episcopo Melito, ut

ea munda L, atque conseeraret, quo in gloriam cederent veri Dei, quae ante ad caco. daemonum cultum usurpata suerans. Iustis itaque de causis Ecclesia in propriumulum transferre potuit non modo Templa . verum etiam aliquas Graecorum, Romanorum. AEgyptiorum, aliarumque Nationum caerem

mas , eoquet potiori jure , quod Pagani eassere omnes inique sibi adscivissem, haurientes ex Libris Moy us Ritus, & Sacra, quibus tur pissimo errore ad salse tuae Religionis cultum

abutebantur Iipionia, quam Divus Cle

mens agnoscit in caerem ntis Paganorum commen

dandum sane ςst Sanctissimi Dinciris studium, quoad Christianti Fidei laudem convertere nititur quidruid ad illam referri potest, e illa vero fi pura magnu dubitandi Ioeus subest . Quum enim Dem D. M. Judaeos selum modo in peis culiarem sibi Populum adisseivisset . verisimillimum est, a Iudaim silum Natione figuris ea prudicta fuisse, quae servator Mundi, humana earne suscepta, ope rati debebat.

369쪽

CAPUT XIX. De Consuetudinibus Ecclesia, quarum origo

evidenter non innotuit, atque erro ratas , ac laxamoris a

Diseiplina.

INII

Uum aliquarum consuetudinum origo tam involuta est , & obsitura de ea nihil certi astimari possit , tune inquit quidam Auctor vel a Christori Auctore repeta debent, qui voce tenus illasse Diicipulis suis tradiderit , vel ab Aposto- , lorum institutione, ver a tertici quodam Trois ditionis genere, Quae aliud non est, quam. is testimonium, quod perhibet Ecclesia Doctri- ,, me, quam accepit, vel accepisse se putat ab ,, Apostolis,utpote quod eam pleraeque Ecclesiae is ab Apostolis principio constitutae defendant. Deinde, quum omnes Ecclesia Consuetudi nes aliquibus nitantur Fidei Dogmatis , ad

haec iccirco recurrendum, ut perspicuo dignosqcatur, an Consuetudo , Cujus origo eviden. ter nota non est, Apostolos habeat auctores. Si enim cum Fidei Dogmatis cohaereat , ar sumento est mantiastissimo, eam divinitus in stitutam, quemadmodum collisitur, Dogmata, quorum nulla fit mentio in trium, quapuorve priorum linculorum monumentis, ab Apostolis

tradita fuisse, modo id caeremoniae, & Ritus ab

initio

370쪽

344 optima Iegendorum initio servati tellentur , licet mystica qua.

tradam, obicumque ratione ; se Traditione ut se inquit Basilius in mysterio , idest in ocisis culto tradita

Fatendum tamen, invaluisse quandoque in Ecclesia Conluetudines , quae quum illius auctoritate non firmentur , corruptelis adnum randae fiunt, quas vel immoderata libido, vel turpis iqnorantia, vel imbecillium superstitio

in trulerit.

Ejuimodi abusus nunquam probarunt Ecclesiae Patres, quamvis illorum nonnullos ad tempus tolerare coasti fuerint, nempe, donec remedium efficax adhibendi opportuna se offerret occasio: se Non enim inquit Augustinus de Presbyteris, & Episcopis lanatis is magis, quam lanandis praelunt ; perpetienda se sunt vitia multitudinis , ux curentur , de se pilus toleranda, quam sedanda pestilentia. Germani, sincerique Animarum Pastores legitimas duntaxat Consuetudines commendarunt. Lia AS autem isnorantia, error, vel infirmitas in auxit, parvi omnino secere. Et sane apud illos instar axiomatis est, non ea solum ratione amplectendam Consuetudinem, quod an liqua , verum etiam quod Ecclesiae Traditioni consentiat, aperteque declarant, de iis, quo rum usus invaluit, non inanis, pravae, ac in veteratae Consuetudinis praejudicium, sed unam

veritatem consulendam.

Si quando autem Patres ipsimet antiquae Di, stiplinae limites praetergressi, ab illius severi.

SEARCH

MENU NAVIGATION