De optima legendorum ecclesiae patrum methodo in quatuor partes tributa, ex gallico in latinum sermonem translata, & nonnullis annotationibus illustrata, interprete J.F.R. sacrae theologiae doctore. ... Secunda editio

발행: 1742년

분량: 488페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

411쪽

Ecclesiae Patrum Methois. 38staretri corrigere agresti , deletis audacter barabaris vocibus alias in earum locum reponunt , quas argumento magis accommodatas putant,

tu itque convenientes , quanquam iis in locis aptiores illae non sisnt , quae ad Latinae Linguae puritatem magis accedunt , sed quae, qualetcunque demum, ad Autographum Scriptoris exemplar revera pertinent.

Μarculphus, qui colligendis antiquae Iuris prudentiae Formulis operam dedit , Barbaris Pis undequaque icatet , crassissimisque ibi ceci inis . D. tamen Bignonus , qui Marrulphumi didit , erudit iique An notationibus locupletarivit , halce maculas non modo non abstulit , erum etiam ex industria reliquit , tanquam monumenta antiquitatis, sive potius styli, qui, Marculphi aetate vigebat, quum ignoratione,

aitque barbarie cu cta tenerentur.

Eadem fere se prodit linguae rusticitas aprioregorium Turonensem , atque Fginardum , quos incauti quidam Critici emendandos susceperunt . Qua in re ab Auctorum mente plurimum aberrarunt , praecipue Divi Grq-gorii, qui Historiae suae initio deci rgi, Gr4n Dimaticae regulas a se infractas fuisse , non ig0oratione, sed ux tempori morem gereret ac Ponpulis i qui rustico huic sermoni assueverant Lut loquuntur Patres Concilii tertii Turonendis qui rumcam Romanam Linguam illum a Papςllanta Plerique postrema aetate Critici proprio m igis ingenio ducti , quam accurata Patrui a .

412쪽

De Ut via legeiaorum doctrinae , ac styli cognitione, Omnia Inverte. runt in illorum operum Editionibus. Non modo meris , levibusque conjecturis primigenia'

exemplaria emendarunt , verum etiam , quod longe maximum, suas pleudocorrectiones texistui inserere ausi sunt, ut erudite notat Abbas

De-BHIV in Editione Arnobii a Galeno vulgata . Quamobrem illorum temporum Editiones pluris habendae non sunt , quam rudes quaedam, & impolitae illarum formae, quae ab octo oginta circiter annis prodierunt . Neque ver movent nos duo , quae proseri argumenta Guillelmus Cave, inter Anglicanos Novatores' Scriptor non ignotus, ut ad primas Patrum

Editiones recurrendum ostendat ; scilicet , quod ex optimis , fidissimisque Μanuscriptis , quae hodie non extant , persectae sint; deinde quod

ante natas Catholicos inter , & Sectarios conistroversias vulgatae, corruptionis argui nequeant. Etenim , qui novas suscipiunt Eclitiones, nunis quam non consulunt veteres , quas Guillelismus Cave tanti aestimat: deinde ut omnis perinfidiae , ac corruptionis suspicio amoveatur, curant quammaxime, ut varias Lectiones, ade que omnes notiones reserant , quae Patribus Ecclesiae subesse possunt . Praeterea illarum . Editionum pleraeque mutilatae sunt , numero etiam paucissimae lucem alpexerunt. Omnium

vetustissima est Divi Augustini Editio anno

1 68. vulgata, quo ex tempore ad Reformaritam usque , ut aiunt , Religionem , atqu cor. 3

413쪽

Ereissa Patrum Methodo. eorrectam , vix paucae prodierunt 3 . Quod enim attinet ad Editiones Erasmi anno circiis ter III 6. Vulgari coeptas , parum illius testiis

monio fidei tribuendum est , quum propriis hic Auctor conjecturis paullo liberius conta

Monachi Benedictini Congregationis SanmΜauri felici prorsus successu Echlesiae Patrum

Editiones vulgarunt, quod bene multis frue rentur commodis , quae nemini sere concessa sunt . Magna inprimis Μanuscriptorum mulintitudine potiuntur , quae si tollas , nihil erit satis castigatum , nihil probe authenticum . . Hate desiderantur plerunque privatis viris, qua eiusmodi opera aggrediuntur, ut exemplo sunt Rhenanus , & Horstius, quorum primus Cyprianum , alter Bernardum Vulgantes , quum maximo caeteroquin pollerent ingenio , ac facultate , Codicum Autographorum inopia .,i Literariae Reipublicae satis omnino facere nota

potuerunt.

Sicut vero res feliciter successit, ut Savilici in Graca Divi Chrylostomi Editione , infini Bb a tis

ensiex, una cum operibus Dion uso Areopagitae adinscriptis . necnon undecim Epistolis , quae sub nomine Sancti Ignatii circumseruntur. Prodiit etiam Apo-Dκe cur Tertulliani Ue--tua anno 1 gr. , una cum operibus Lactantii, ae ncin nullis D. Ch sostomi L eubrationibus , & Eusebia praeparatione Evangeliea

plura origenis opera vul gata fuere Parisiis e e. quae: quidem omnes Editiones

contemnendae prusino non sunt.

414쪽

m optima legendomestis opqs fuit laboribus , & limitibus , qui binplerique eruditi impares sunt; qui: madmodum testatur doctissimus iste Anglus amico tuqbastiano Tengna gelo roganti , ut Princi Dominos suo duobus Chrysbstomi exemplMEhi'. tribus donaret . o Chrrios tomi exemplar octetu constans magnis voluminibus , infinitis laa, , boribus , immensis limiti bas conquilitum a ,, facilius erit vestris Principibus emere , qua M,, mihi donare , jam prope omnibus facultat se bus ςxuto .

Deinde privatu4 qui Ebse vir in ejusimod

operibus longi s progredi nequit , ac multum sine laudis ineretur , si toto vitae tempor. , vel unum mediocriter Wplum Auctorem con, salto, accurateque in lucem proserat . Erat musquidem plures Graecos, Latinolve Patres edi me . Verum non omnes Erasino pares, atquc

sit invidia verbo) de Literaria Repsabiit a multo meritus fuisset , si pauciora agressus , accuratius ea , Ic diligentius perfecisset. Conje cturas iacete , nullius illi res erat negotii , labor a ua instae ludi; atque quum tanta

Iia Immo vero nec ipse quidem Savilius ob eandem dicum Autographorum inopiam satis omnino facere potuit Literariae Reipublicae. Bene multa reliquit loca mutila impersectaque, praesertim vero in Homἱ-liis ; quae quidem nonnisi sinstremis temporibus meu- data suerunt, di absoluta, auctore D, Momsau re qui Italiam peractrans ea dem Homilias Manu crip tas i 4 uenit . umove si' ut . complures alias D -i Cht

sostomi lucubrar ites, quae nummam n lucem editae aueranr . Eis autem vult nare coepi ann ria tre

ldecim Voluminibus con

415쪽

Feso, mreuh, I eruti. nominis celebritate, ut nemo unus cum illo congredi auderet , ω quo , vel iniquόquorundam animo maximam lucubrationibuysuis existimationem Α & auctoritatem conci habat Hoc elisim caetreos laperint Μο aehi B urecὐicti ni , quod a pluribus annis studia sua comseren Es m hcae, ruditionis gerius , quo patrum Ecclesiη 'Opsa prist tu intefristiti restituantur,rersectissimum Critices sciem iam udqu i siere, cum 1n lecernendis Manu scriptis inii in univeristantiquitatis , utque Linguarum Orientalium , quarum etiam rudimenta tradunt, altissima c initione, Demum ea pro Uue ratione sitarum Critiam tuta est, quod quunt unanimem operam Ieonferant , ae mutuam sibi lucem praebeant , opem , facillas e rores vitant , in quos priuvati aliorum consilio Bon Mendis impinge

solent. D. R altius vir adpri e doctus , sta heni consilii i attriis , Tertulliano , sic priano supposuli quidquH Rae favisfacere Avidebatur prurigini miram ubique eruditioneminerivandi , parum attento Auctorum , quoSvu abat , 'roprio , legit rmoque tensu. f,

ls J Duo autem praeeipue pee- l stoliet negΗ esse instituti.cat : primo , Romanorum i strupter quos, aliorque nonis voti tiscum auctoritarem nullos errores , parum ab

suis in ea Ioea Ahnotario-l fuit ri stante Grorio Epist. nibus deprimere nititur l ad Salmasium , ne publica secundo , mytisma in lan- i inereseos nota thiueterer.

416쪽

3'o . De optima legendorum Eo quoque praestant Congregationes, quot studiis in plures dispertitis, nemo labore obrui,

tur ; atque alio editionem emendante , alter

Chronologicis Tabulis opus illustrat , Prae. fationibus , Summariis , & Indicibus , quae non sine magno Lectoris detrimento negligi

queunt.

Nullius momenti videtur esse Praefatio , si tamen recte , apteque composita sit , ad altissimam Auctoris cognitionem , cui viam pavrat , atque subsidium , recta perducit . Antiis qui Praefationes Sermonibus , perinde ac CPtharaedi praelusiones concentibus, praemittebant. Harum Praefationum exempla non desunt in Scripturis Sanctis .. Prima duo Iobi Capita divini hujus Poematis Praelatio sunt, vel Pro

Libro Prologum praefixit , in quo Interpretati nis suae causam fuse satis exhibet . Pleraeque tamen Bibliorum Praefationes contractiores sunt, . ut videre est apud Divum Lucam , sive in Evangelio . sive in Actis Apostolorum. Apud Ecclesiae Patres occurrunt passim adis modum Epistolarum Praeloquia . quum omnia fere illorum Scripta aliud non sint , quam responsa ad amicorum quaestiones , vel Tractatus illorum rogatu , & precibus exarati. Sic

stis File voeandus erat. ut in l

ctor EeeIesiastiei non pa eruus suit , vel avuneulus interpretis , sed avus , ut ait ipsemet Interpres in P ogo a Diuili od by GOoste

417쪽

Eectistae Patrum Methodo. 39t

Gregorius Μagnus Libros tuos Μorales inta obum Leandro Hispalensi Archiepiscopo, ad

cujus preces eos elaborarat , longa ad Epistolae modum Praefatione nuncupavit. Augustinus pariter Libros de Peccatorum Meritis , m Reis

missione Comiti Μarcellino inscribit , velut

Telponsa ad Pelagianorum quaestiones , ab eo. dem Μarcellino ex Cari haginensi. Civitate missas , atque propositaS.

Credibile est , id genus Prologos labente remopore nuncupatoriis Epistolis locum dedi , quae ad ostentationem ita plerunque adhibentur , ut ob id prudentissimi viri , vel tollem da omnino duxerint Praeloquia , vel ad id solum adhibenda , quemadmodum antiquitus si xi solebat ut indicetur, quis sit Aucior, quaeinve duci possint ex illius operibus emolumen

ta . Verum e eontrario hac solum mente usurispantur , ut electus Μaeeenas summis laudibus extollatur , atque in Deorum censum , si fieri posset , reseratur . Quid vero ridendum ma gis , quam levissimis saepe de causis illorum, quibus iacta est nuncupatio, iamiliam , atque progeniem inquirere , Historiam summatim Ialtem describere , ac pluribus demum Μaec natis laudes celebrare , quam Auctoris , c jus opera vulgantur pPostea quam in Epistolis nuncupatoriis de

rebus ab argumento Librorum pror .us alienis

agi coepit , alia praescribi opus suit nova quadam ratione Praeloquia , quae ab opere L in letunc a maximam lucem adserunt ad illius

418쪽

hi di Utim tegendo uis explanatIonem . Principio quidem breMh ε solebant , at eo denique ventum est , ut quetrudam ex illis longos Tractatus , & integro; Livbros exaequent . Prolixarum id genus Pr hi ιtionum Auctoribus optime quadrat, quod ajctbat olim Diogenes quibuidam civibux , qadimplissimam angustae urbi portam εxtruxSYant et si cinouite urbem ne per portisi R

ia elabatur.

operam decus , & Uritamenturi. Verum non .

Libros vulssabe, non sempis tamen accurata QPraefationem ita ibere ebncessum est. Pi lici scriptores , qui Proto,is , atqueis Proemiis opera lust oynarου studEbant , Erilogis etiam abiolvere cons vehunt , Vel Anno η ' tationibus ollographis , aut seriptis retiam tinnibus yd Uerlus illos , qui exemplaria vitia .re , Vel adulterare auderent.

Auctor Libri seeundi mehabadiorum opus suum comiter , urbaneque coni ludit; Phoxiu, Bibliblhechm duodecim hius minus lineis ab . solvit, quibus quodammod6 Hindit Praesitie

419쪽

EccIesiae Patrum Metsedo. 393nem instar Epistolae, ad Amicum'Grasium iniis. xio operis inscriptae Antiquissimis temporibus scribendi mos obtinuerit sine ulla verborum distinctione, adeo sttotius orationis lineae non aliud esse vide. Petitus , quam continuata Literarum series ,

tequalibus inter se spatiis distitarum , ea serm ratione , qua literae alphabeti lcribi solent . Hinc pepidum illud Hebnaeorum effatum, totam

Uerunt cognita , perspectaque verborui distinctibnis necessitate , ut illorum sensus deterininetur , quo certis limitibus circumlcri' us Lector , temeritate , vel 'imperitia alio ferri non posset , utilissimus interpunctionis itus a Sapientibus invectus est'. - Μ inutissima quandoque puncta intersunt quam pluriata '

mi . Exemplo est locus ille Dio 1 Pauli ad 1 Romanos , ex quibus est Chrisus secundum rari Carnem , qui es super omnia Deus bemem tms in secula, cui pro triplici diverta interpunctione , quam refert Erasmus , triplex luri

, best diversa significatio. Γ J

Aniis es 4 Prima : si fiat interpunctio p)st illa verba, qsi in

si pre omnia, sequentia autem verba gratiarum acti inem contineant hoc modo:

ex q. -υν es Christus , quii est super om ia ; deinde sermo sibi eohaeret , eaque est eommunis Catholicorum' expositio. In tertia Lectiois ne fit interpua tio post verba : e. quibωs est Chψω sus secundum earnem c dein de , ui e Uuper omnia D ua. qnedictus in saecula. . 'N

420쪽

3' optima legeiadirum Ampliora dein opera in Libros , Canones, Titulos , Sectiones , Capita , Versus tributa fuere , additaque majoribus partitionibus Summaria , quae generalem operis intelligentiam suppeditant. si Hilarius in Divum Matthaeum , ut no- is far D. Simon totum opus in tres , & tria se sinta Canones distribuit , quibus velut totidem Sectionibus . aut Titulis Evangelii

se sui textus constabat . Canones vocat , quod

is Graeci appellant , idest Capitula. In

,, vetustissimis Latinis Examplaribus extat vox,, Canon ad Titulos, vel Summaria Sacrae Scripturae Librorum indicanda. Fleraque Patrum is Commentaria, anteaquam noster distingue is di modus in usu seret , ab Hilarii meth is do parum aberant. od dicitur Canan hoc ,, in loco , Capitulum in nonnullis Exempla- ,, ribus , in aliis vero Breviarιum appellatur ;is quam methodum Latini a Graecis haulere. si Qui Μanuscriptis Exemplaribus utunis tur , ut Patres Ecclesiae , aliolve Scriptoisse res Ecclesiasticos in lucem edant , eorum M. in tribuendis Libris rationem negligere non ,, debent. Μultis enim , qualit cunque demum

,, ea sit , emolumentis non caret.

Summaria longissimis partitionibus adjici

solita maximi momenti sunt, eaque in novis Patrum Editionibus contemnere nefas esset . Summaria in Tertullianum magna cum laudet cone innavit Pamelius , ac jure , meritoque in

postremis antiqui hujusce Scriptoris Editioni. bus

SEARCH

MENU NAVIGATION