Illustratio sacri patrimonij seu De bonis et possessionibus Ecclesiarum. Vbi agitur de veteris & nouae legis sacerdotum censibus, ... Auctore Nicolao Le Maistre ..

141쪽

να De bonis possessionibus Ecelesiarum, Diaconi, inquit, qui non bene tractant Ecclesiasticarum pechniarum menses,' mper de iis fraudant, edi i quas disi ensant non secundum iustitiam distensant,re dianites tant de rebus pauperum, ipsi sunt nummulari pecuniarum mcnsas habentes,quas Christus euertit. saeiumpi In quos Vero Vsus insumerentur communes trimonium pecuniae oraelaudati authores satis produnt. qui

tur. omnes annotant ex aerario Eccletiae nutritos pau

peres, defensos orphanos, Martyres in carcerum foetore iacentes, petitis inde subsidiis leuatos,&eorum, qui ad metalla damnati essent. calamita 1ha his, tem delinitam. Ita enim ait Iustinus apologia cita- P0i ta. Proositus, inquit, inde opitulatur pupillμ, viduis, b his, qui propter morbum vel aliam causs .m egent, quique in Tinculissiunt, oeperegre aduenientibus hossutibus, cr visimplicite dicam : ocra TVς όν γεια ουσι :δεμὼν γεω : omnium in Ne te versantiu curator est: Similia habet Tertullianus in apologetico. Haec, inquit, deposita pietatis siunt, nam inde non epulis, nec potaculis, Tmus. in nec ingratis voratrinis dilbensatur, siderinis alendis, --

mandisque m pueru ac pupillis re ac parentibus destutis, aetateque domitis sinibus: item naufragu, m si qui in me

tallis , si qui in insulis, vel in custodiis, dumtaxat ex causse sectae Dei. Imo vero si qui, antequam fidem Christo darent, foedis artibus victum quaerebant, illi tandem in Christi familiam adlecti , cum ab istis artibus nefariis cessare cogerentur, ex publico Ecclesiae demenso victitabant: ne incommodum suis rebus Christum quererentur, qui fauentem an-

142쪽

I iber primus. Flea daemonem erant experti. Ea propter Cypria- cyp ismis

nus increpat histrionem quendam, qui repudiato theatro, cum Christianus factus fuisset, attamen vicarios ludiones sibi suffecerat, qui eius in locum Comoedias populo darent . n*m frustra huic arti spurcissimae excusationem paupertatis obtendi, ait Cyprianus. Si, inquit, penuriam tal sm nec sitar m paupertatu obtendit, pote)l inter cateros, qui Ecclesiiae alimentis suilinentur , huius quoque necesillas adiuuari , si tamen sit contentuurugalioribus cr innocentibus tib s. Nec putet salario se esse redimendum, et i a peccatis cesset , quando tac non nobis, hed s ibi praestet. Licet vero communis hic riuus Ecclesiasticarum pecuniarum in omnes distiueret, non tamen aequis

portionibus & paribus sportulis omnes Ecclesiae paupeus donabantur. Ratio habebatur ab Episncopo, aetatis, conditionis , ac dignitatis. Si quos enim, in odium fidei, Gentilium furor, ex opulenta & illustri fortuna in calamitatem extremam

copegisset, illis quia liberalius & honestius essent

educati, largior quoque & amplior annona pendebatur. Ita etiam senibus aetate aut morbo confectis victus parabatur mitior & delicatior: &hoc esst quod diserte docet Origenes Homilia tri- sisti, 'Ugima prima in Matthaeum. Nin enim simpliciteri, Μ' h μ . inquit, de rebus Ecclesiasticis dare oportet, ut unamboc observemus, ne quae pauperum sunt deuorem ι ,aut furtum faciamus, de eis: sed δει prudιnter intelligamnis digentium caussas, propter quassunt indigentes,m vn lyi que dignitatem Quomodo aduocatus est, quantam ne

143쪽

116 De bonis repossessionibus Ecclesiarum cessarium habet, delpropter quam caussam indiget. Nouergo similiter agendum est in iis, qui ab infantia duriteν sunt educati, Cr 'irile , m rei iis qui large m delitiost

nutriti sunt, Cr postea ceciderunt. Nec eadem sunt ministranda viris oe mulieribus, aut multum sinibus cir iu-aembus debilibus, m qui propterea non possuntsibi acquirere scas, m iis qui et ex parte possunt sibi succuν-rere. Requιrendum est autem, L multos habeant na-c tos non negligentes ,sed omni ucientes, S non sibi βψ cienter occurrentes, oe ne plura dicamus multa sapientia opus est ei, qui vult bene dilensiare Ecclesiasticos reditur. mi etiam in istis fidelis oe prudens distensator inuentus. beatus esciatur. i is a'. . Cum itaque feruerent apud veteres Christiaritarites' nos pauperum studia, dc in eorum me,aerarium publicum haberetur: reperio etiam in ornatum & splendorem Ecclesiarum stipes ab eis collatas: ne quod hominum mi seriae liberaliter indulgebant, illud diuinis honoribus amplificandis viderentur denegare: Testemsό-οῖ cito eius consuetudinis Origenem Homilia decia Iosue. m in Iosue, qui studium ornandarum Ecclesia rum inutilo esse Christiano dictitat, nisi praecordia virtutum ornamentis fulgeant & mens studiis rerum Optimarum simul exculta , quasi iucundissimum hospitium, diuinae Majestati, sua amo nitate blandiatur. Si qui, inquit ,suns in nobis, quo rum fides hoc tantum modo habet, ut ad Ecclesiam veniant m inclinent capulsuum Sacerdotibus, officia exhibeant,semos Dei honorent, ad ornatum quoque altaris

gratiam maxi.

aliundatamen

144쪽

Liber primus. ἈγEcclesie aliquid eo erant, non tam n adhibi ni studium, ut etiam mores suos excolant, oec. siciant sibi panem esse a Iesu Domino cum Gabaonitis tribuendam. Inuenio & alium sacrae pecuniae v sum. Nempe eum dira aestuaret persecutio , & Christiani scirent iram tyrannorum aliter placari non posse, quam si eoru in auari riae litaretur ι non nunquam, ut sese ex graui S: diuturna iactatione colligerent, di aliquid captarent quietis, solebant tributum devectigal ex comuni aerario pendere sicq; fortunarum dispendio aris & sacris securitatem impetrabant. Id vero potissimum haurio ex Tertulliano, qui morem hunc quassi inlicitum & Christo iniuriosum carpit, quia nimirum eo censuS genere, infames quoque lectae di turpissimorum hominum collegia , solerent artium nefandarum licentiam emereri ac impetrare. 5 id non timiditas

persuadebit quasi fugere siriptura permittat oe

redimere praecipiat. Parum denique est si unus aut alius ita eruitur. Massaliter totae EccisDe tributum s ibi irrogauerunt. Nescio dolendum an erubestendum sis eum matricibus beneficiariorum curiosiorum , inter tabem narios , em lanios, rfures balnearum, m a leones, σlenonis , Christiani quoque vectigales contineκt9ri Uerum hoc vectigal recens & sua tantum aetate Christianis impositum liquet ex eodem Tertulliano, qui paulo antea ita nemine unquam ImperatoruChtillianos factos esse vectigales. Hae fuerunt Opes, haec ceconomia nascentis Ecclesiae ; his ini

tiis in eum splendorem euecta est, quem inuidia

Alius τὶ acrae pecuniae iii pla

145쪽

ii 8 Dbonis pos sionibus Scclesiar.mi, saeculi lacessit. cui etiam boni aliquando, & Religiosi viri obstr runt: ne si diuitias & opesEcclesiae

defendant, videantur nata ex iis vitia luxuriem fastu m,contentiones Sc dissidia propugnare. Interim vero referamus assidue oculos in majorum nostrorum imaginem , quibus in tenui fundo, angustaque recula, tanta pauperum vigebat sollicitudo : Erant illi in sordibus generosi, in vulneribus fortes, in penuria liberales. Habuit inuictos athletas, indomitos milites Ecclesia, quamdiu stipendiis caruit, nec sincerioribus votis vlli Chrilitam coluerunt, quam quos ad nobilem militiam sola impellebat supplicioria expectatio.

Nunc animum nobis mentemque fregere

duntiae: prodidit seipsum largitate stipendiorum

di honorum profusione Imperator noster: deumque pertaesus calamitatis Ecclesiasticae , otium Clero & quietem indulget, tam illustri munificetia milites suos no magis opulentos habuit qua vecordes. Annulli sunt, qui inanibus honorum

aucupiis deliniti, Christum abiurant,qui amplissimas dignitates, scelere& perfidusectantur, quas

non possunt virtute ac doctrina promereri. Majorum nos pudeat necesse est: & tamen quid sumus nisi illis succedimus 3 Quoties Petri,quoties Pauli, quoties Apostolorum nomina reclamamus, si dignitatis nostrae & honoris fundamenta tentantur Filii sanctorum sumus, reuera fili j: sed tamen rebelles, ingrati, contumeliosi, nisi patrum Vitam

amplectimur, nisi diuitias in pauperes spargimus,

146쪽

Liber primus. ra' nisi ut in dignitate constitutos veneramur : ita inimis subselliis languescentes erigimus, nisi quos Sacramentis & Christi corpore pascimus , eosdem necessariis vitae praesidiis instruamus, ne pluris facere pecuniam, quam Christi corpus & caduca fortunae membra , supra sanguinem Agni

immaculati videamur aestimare l

148쪽

DE BONIS ET POSSESSIONIBUS

E CCLESIARUM A TEMPORE

Constantini Magni. PRAEFATIO.

AT Is hactenus cum mala fortuna luctatum : quas enim vires populorum odia& tyrannorum furor huc

usque in Ecclesiam non armauit quibus artibus daemonum inuidia nascentem Christi gloriam non aggressa est 3 vicit tamen patientia Martyrum, dumque Ecclesia suorum cladibus crescit, dum vivit mortibus, &per supplicia ac car resi illustraturi; tamdem excussa frenesi orbis resipiscens adorare cogitur, quod expugnare non potuit. Quas enim ultrana chinas struersi in Ecclesiae ruinam, Principum ingeniosa saeuit ira 's faceret in posterum in ea euertenda: conatus es Agnoscant necesse est

149쪽

sub Constantino fruitur, eius constantiae ac generosis facinoribus quasi praemium reseruasse. Verum quid praemii nomine, diuitias, pacem,& otia amoeniora complector. Hostes sunt, sed blandioribus machinis armati,qui eo facilius vincunt , quo videntur non tam ad nocendum quam ad delectandum comparati. Non caret itaque insidiis bona fortuna .cum hac quoque pugnandum est: parum est Ecclesiae infortunati saeculi vicisse tempestatem de iniurias, si in otio&rerum omnium ubertate pereat, si quam odia Principum debilitare non potuerunt,ea amoribus ac be ne ficentia opprimatur. Spectandae itaque sunt Ecclesiarum opes , ut patrimonium aliquod sacrum, partum sanguine Christi& Martyrum. Quis vero de doloribus Christi luxuriam suam sine atroci scelere nutriat quis de contumelia Sanctorum sine sacrilegio intolescat' quis eorum tormenta in delicias mutet 3 & quod Deo ac Religioni dicatum est , velit impuro facinore vitiis ac libidini consecrareὶ olim grande piaculum fuit &moni.

mentum eiuratae impietatis , cum nefarius qui

dam statuam Herculis ligneam incideret, & eius hisdem fragmentis ad rapas coquendasVteretur cre- et Iid , ditus eis Deum nescire, qui deorum ruina prandium sibi componeret. de Herculem tot monstro. rum victoria superbum sordenti culime tam turpiter immolaret.

Quis ergo Christianos esse merito non dubitet, qui pacem & quietem Ecclesiae emptam tot cla

150쪽

' 116 P RAEF ATIO.dibus ac tormentis sipurcissimis sceleribus faedant,& populorum vota ac pietatem cogunt viiijs ae impietati sebseruire. Nouerint ergo iacrorum Praesides quid sibi in rem &dominium Christi liceat,quos in usus sacrae opes erogandae, sic pecunias & reditus Ecclesia rum quasi Christi sangui em curent , quem nefando ritu daemoni libant, quotquot de altarium fructibus luxuriantur. Atque ut olim malitiam Principum & populorum se uitiam vicit constantia Ptaesulum ; ita de eorumdem amicitia. &benefici js triumphum in stituat moderatio: doceat Ecclesia se nec aduersis premi,nec secundis intumescere,quia res suas vel prosperas vel aduersas,unius Christi vel iactura vel possessione metitur. sic insolens quorumdam furor facile retundetur, qui suas opes perpetuo Ecclesiae improperant. Sic Politicorum artes omnes& machinae corruent, qui Ecclesiam Imperijs in festam & rebus publicis ominosam perpetuo obstrepunt,quas principum maiestatem prςdata, de Regnorum spoliis, tuum ipsa splendorem consarcinarit.