Illustratio sacri patrimonij seu De bonis et possessionibus Ecclesiarum. Vbi agitur de veteris & nouae legis sacerdotum censibus, ... Auctore Nicolao Le Maistre ..

발행: 1636년

분량: 696페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

171쪽

13 6 De bonis oepos ionibus Ecclesiarum

commodis paterna pietas iuberet prospicere. po sent Ecclesiam. de Monasteria vocare ad haereditatem, illisque fundos & villas relinquere. Ae Andreae Regis benetficentiam, & singula. rem, in Ecclesias affectum repressit Lodoicus primus anno Is r. Is enim qu cumque priuilegia Nobilitati concessa fuerant, nouo diplomate comprobauit. Et hoc unum abrogauit quod ad Ecclesiarum emolumentum, displendorem pertinebat Ohsi-- Praedicias inquit ut teras ipsius Domini Andreae secun-Ah tabis: di Reos praedecesseris nostri charissimi, aurea roboracas. ω c. cceptimus, excep o solummo do uno articulo praenotato,de eodem priuiligis exclusi v delicet quod nobilos homines, De Herede decedentes possesnt. σ queant Ecclesiis, vel aliquibus aliis quibus volunt invita, vel in morte dareb legare, sto sessiones eorum,uenm dere,vel alienare.Jmo ad ista omniaJacienda nulla omni no habeant facultatem et sed in fratres pro . imos, m inge nerationes ipsorum possessiones eorumdem de iure, re legi- ime, pure oe simpliciter absque aliquali contris dictione

deuoluunturis

Idem vero decreto singulari constituit, ne potasem Abbates de Episcopi aliquid nouarum pos Iesse sonum adipisci absque Regis , aut Reginae priuilegio, Di copi quoq; Capitula, Abbaies, Praepositi, σμeterae posses ionatae personae 1 caesiasticae . post iones nec

requirere, nee retinere possunt , nisi cum litterispriuilegia libri Regiis, vel Reginalibus , aut iudicum dicem geren tium Regiae maiestatis.

Haec sunt, maxima ex parte, quae de boni: ac

172쪽

ticultatibus Ecclesitarum Principes censuerunt, -hte Edicta quibus eius fundum opesque populorum pietate crescentes praeciderunt; E quibus,si monimenta historiarum constitamus, constabit eos demu fuisse inuictissimos ac fori nati stimogPrincipes qui in Ecclesiae patrimonio defendedo,

auctoritatis suae neruos acImper ij vires collocatas esse duxerui: Unde enim Carlomanorum familia splendorem suum exorsa est Unde tot triumpho rum sumpsit exordia, nisi ex Pipini in Ecclesiam Romanam allectu, ac propensione. Huius caussa Galliam deserit, & ingenti exercitu e regni sui finibus educto, Astulphum Longobardorum Re- 1.eap. gem sedis Romanae iura violantem compressit, pei gens. i4 adeoque Papiae inclusium coegit fidem suam de non lacessendo amplius S. Potifice datis quadra- :ς , σῖμ' ginta obsidibus obstringere. Quis non opeS, r- tu nam, S felicitatem huic Principi spondeat, qui initia imperi j simul ac militiae, in Vicario Christi propugnando,ac defendendo collocat per quem. felicitati nobis aditus patet. Nec semes vero hoc ossicio defunctus est. Iterum Astulphum res Italiae turbantem . di noui aliquid aduersus Romanae sedis luiuilegia molientem aggreisus es , de perfido ac rebelli superato, Exarchatum Rauennae, S. Pontifici, uti decebat, victoriae suae fructum consecrauit. Rauennam inquit Otho Frisingensis in cum 2:na' aliis ylurimis ' ;ὶ 3 ItuM Beato Petro desii nauit. Nec religiosum minus. aut constantem in Ecclesiae ἀefensione Carolum Magnum Leo flabi

173쪽

ia D e bonis oe hos sionibus Ecclesiarum

de Pontifex expertus est, qui ad iniuriam & contumelia Christianae genti in suo Praesule exoculato infiictam animatus & in Italiam profectus, de locum & dignitatem pulso atque cxuli reddidit, ac tandem laetus de obsequio Religioni notis tam illustribus conssignato , Galliam reuertitur : Laetior tamen futurus si ut dignitatem Leoni,ita oculos quoque suos reddere potuisset. Iam vero Capetiorum familia , quibus initiis, aeternitatem famae atque Imperii, quam ei spondent fata,auspicata est, nisi in rebus Ecclesiae componendis, in cogendis militibus ac Imperii Proceribus, ad restituendum Sacerdotii patrimonium. Comitatus, Marchionatus, caeteraque honorum insignia , quae infulas illustrant , prima sunt Capetiorum in Ecclesiam beneficia. Taceo tot profectiones bello sacro aduersus impios Christi hostes institutas, caeteraque eiusmodi propensi Oris in Ecclesiam animi monimenta : quibus esset vltra addendum nihil. nisi inuictissimus nepos

ctorias simul vincisset, & haeresim pace daturus insolentem,multitudine copiarum superbam, exi rarum gentium foederibus, ac patrocinio exultantem, suis quibus ipsa incubuerat rupibus ac praesidiis Magnanimo consiliorum Duce RICHh LEo adiuuante, eiecisset. Sic optimi semper i eges Ecclesiam ornandam iuuandamque censuerunt, sic existimar ut annitendum esse bono Principi ut res sacrae in tuto sint, neque cuiusquam pra dari.&

174쪽

Liber secundus'. 339.sacrilega manu spolientur. Ea caussa Dago bertus referente Trithemio cum meminisset res Ec- . . . clesiae a se quondam turbatas, Ut damnum, fortasse lib. r. Cominia iuuenili ardore & tumultu militari inflictum sarciret, Monasteria plurima construxit, & inter c tera Vassen burgese. In cuius fundationis diplo a te , ipse se diuino iudicio per visionem adfuisse memorat, de ob violatas Ecclefias grauissime correptum Merito itaque Gunthranus videns omnia sibi praeter spem ac desiderium contingere, atque exercitus suos saepius pulsos, aduersa semper fortuna vexari: tandem poenitudine ductus, & rerum praeteritarum memoriam refricans , calamitatis suae causiam,Ecclesiarum cladibus ac ruinis per milites suos allatis, adscribit: atque ita Duces suos Al aoquitur.

sualiter nos hoc tempore vic7oriam obtinere positin Apud Gnae.

m s,qui ea, quae patres nostri conjecutι Iunt, non custodimus. Illi vero Ecclesias ad cantes, in Deum stem ominem ponente , mr res honorantes, Sacerdotes venerantes victorias obtinuerunt ,gentesque aduersas diuino virulante adiutorio in ensi, πper arma sepiusAubdiderunt. NoI vero , non olum Deum non metuImus, merumetiam

secra eius massimus, ministros inter icimus. Ipse quoque sanctorumpignora, in ridiculo discerpimus ae vastamus, non enim potesti obtineri etici oria , ubi talia perpetrantur. Ideo manus nostrae inualid siunt, Ensis hebescit, nec Cθ-pem nos, ut erat solitus, defendit.

Iustissima certe Principis indignatio, qui res insolentia Tribunorum cer-

175쪽

iso D niue re hos fioni res Ecclesi erum. nebit assiictas. Vnde merito Reae G othoru Theodoricus , ut suis consulat fortunis iubet Ecclesia .rum fortunas restitui, S: Narbonensem Ecclesiam suis praediis spoliatam, instaurari. Praestenti tibi auctoritate praecipimus, possessiones Narbonensis Ecclesiae ste- cunilum praecelse recordationis Alarici praecepta , a quibusIbet peruasoribus occupat e teneantur, aequitatis facias contemplatione restitui. Ou niam merseri nolumus in Eccclesiae di λ:ndiopraesemptiones illicitas. dum nostra deceat tempora sitare confisia . Apud Cassiodorum lib. . Epistol. I7.

Dediuisione bonoruEcclesiae. Diuisio bonorum in mobilia rimmobilia. Quaenam sunt mobilia,Aut immobilia Ecclesiarum. V asia Eccisae, in quo bonorum

' orane numerentur.

. Uoniam omnis de re qualibet disputatio de .het esse,certis cancellis ac limitibus circumscripta,nihilque est, do arinae tam incomni umquam vaga & incondita rerum multitudo, sine tu dicio,& ratione glomerata ; ideo bonorum Ec- clesiae meditationem adeunti placet uti methodo& a diuisione bonorum auspicari. Universim o uti, si, -ergo pra mittendum bona in genere diuidi inmobilia, α immobilia. Immobiles ros sunt, quae

176쪽

quae moueri omnino non possunt, & talia sunt , res soli, de quibus Vlpianus l. a pDiuo Pio. F. in

venditione. p. de re ludnata. Non solum autem r. quae nullatenus moueri possunt , siue solum ipsum : verum etiam quae solo adhaerescunt , de is destinantur ut ei perpetuo inserviant, ea immo bilium nomine censentur. Ita coloni, domus, casae, mancipia rustica ad res immobiles spectant. iAuthentica de non alienandis raus Eccles. g. vulterum. Nam eiusmodi mancipia praedium sequun .

tur, praedio Vendito , Venduntur , retento reti- Ulaenun. nentur. Ita Ualent. Valens, Grat. A. A. A. rescripserunt, i. quemadmodum. C. de agracol. consiliis: Ideoque Valentinianus & Valens scripserunt, facta L. . , donatione seruorum fundi, per Principem,videri lib. x. x 4'. Et fu dum donatum. l quisquis.C. eodem tit. Adeo ' L quicquisque is cui facta est donatio seruorum praedii,tenetur ad pensitationes fiscales, quibus praedium est ui. obnoxium. Fructus etiam. quandiu adhuc haerent solo,inter immobilia reputantur. l. furi pendentes. F. de rei vendicatione. l. arboribus. g. Iulianus. E de ustuc ita: Item usu sfruetiis ex re immobili percipiendus. est ex numero immobilium,quia est ius in corpore,&sublato corpore tollitur. l. enim ff.

de viii ructu, & propterea pensiones quae ad lon- enim. degum tempus pendi debent Eccletiae, Inter Immo .iter. bilia reputatur, item annonae a Principibus concessae,& iura similia,cap. querela de elestionibus. MO-biles autem res illae sunt proprie, quae facile a loco moueri possunt , tradi de transferri de manu

177쪽

in manum,etsi sein εις non moueandi

Sut & alia apud Iuris eritos dubiae cuiusda naturae, quae nec mobilia. nec immobilia sunt cuiusmodi vocator, nomina debitorii , seu debita ipsa metona si debita sint rcru immobilis, immobilibus adscributursecus mobilia iudicantur. Rursus inter mobilia quae ad Ecclesia pertinet quaeda sunt, quς faciunt parrem dotis Ecclesiallicae, quaedam Vero

MobiliaEe- non. Parte dotis faciunt vasa sacra de ornamenta.

esesiae

euplicii sunt quorum omnium venditio, & alienatio non est in ο ' potestate Episcopi, aut Ecclesiarum iudicio , nisi in casibus a Iure memoratis, puta ad subleuandam pauperum inopiam , ad redemptionem Captiuo NM u 'ς rum. Vnde si quid olim earum rerum incuria Epis copi ut certe auaritia deperiret, ex robus Episco- rermut reb. pi propriis, indemnis praestabatur Ecclesia, eo fere St' pacto, quo res quaedam mobiles quae partem do tis uxoriae faciunt, si distrahantur a marito, tenentur haeredes alias eiusdem quantitatis & qualitatis reddere. l. res in ritem. Ede Jure donum. lmo Ve-xMM rosi panni in dotem dati aestimati sunt,&mulier eos consumpserit,ad aestimationem maritu S tenetur, quia res mos iles in dotem datae periculo mariti deteriores fiunt. Quin potius vasia dc ornamenta Ecclesiarum Ui-

E soluto

saetisnt res dentur eis cere partem immobilium Nam eis in

strumenta rullica partem praedij de fundi non faciant , adeoque legato fundo suppellex rusticauppellect. non censeatur legata: fundo beato f. dZ -pte ι ille lega a attamen longe dispar est ratio sacrae suppel-

178쪽

Ti r secundus. lectilis si quidem videtur Ecclesiae tradita , ut illi fperpetuo maneat:ar, quae sic praedio aut fultiso in latit, ut perpetno mansura sint, faciunt partem praedij, ut colligere est ex antedictis &exl si β, indasse ratuost. ιρι α tis se Aleicommigis. Alia vero mobilia quae non sunt dotalia Z nee datur Ecclesiae, ut illic perpetuo instini sunt ea quae a fidelibus offeruntur sacerdoti , siacra facienti, nempe oblationes quae fiunt inter Missarum s lemnia, aut quae dantur intuitu alicuius ossicii si-cri & religiosi , ut intuitu faneris, matrimonii dcc. quarum rerum, potestas mera &summa, est penes sacerdotem; Mienare enim & uti iis rebus ad arbitrium potest, detracta Clericorum sorte, & pauperum ut in Da dicitur, rerum enim mobilium vilis &abiecta aestimatur possessio. irem mobilem. V. de acquirenata po epione. Itaque hic traciationem de bonis Ecclesiae instituere possemus, ut initio ducto a speculatione rerum immobilium. ad mobilia fieret pro

gresso. ἰ .

Verum libet alio itinere progredi,&eum ordi Ali, diuisionem sequi, quo bona in Eccleuarum nomen,& honorum potestatem transcripta sunt. Uno Verbo ordinem L quemur acquiredi, non conditionem rei posse sis. Ita autem acquiruntur bona Ecclesiae,ut vel exprima constitutione & fundatione Ecclesiae siue aedis sacrae, ad eam pertineant, vel post fundatam Ecclesiam parta sint, & comparata: Quae compe-'

tum Ecclesiae ab initio ,& a prima illius origine,

179쪽

1ό. De bonis G pqfissionibus Ecclesiarum,

sunt ea quae dotem eius conficiunt, ut Ecclesiae aedificium sacrum, mansus Ecclesiasticus,cum seruis, colonis & mancipiis : reditus & obuentiones ad luminaria & sumptus sacrorum. Quae vero post constructa Ecclesiam de nouo acquiruntur, vel ex oblationibus sacris constant, vel ex votivis donationibus: vel certe sunt sportulae Clericales, di stipendia qui ministris conferutur ratione muneris alicuius Sacri. Ministri autem , alij maiores, ut Episicopi de Parochi, alij minores, ut Diaconi, Clerici. De quorum omnium Iuribus, & stipendiis quacunque ex caussa, nobis erit ordine, &methodo pertractandum.

De origine oratororium. Guiddisserant prophanum, - sanctum, sacrum. Oratoria apud Hebraeos. Theraphim in oratoriis condita. Quo ritu ferent Theraphim. Oratoria Te arum, meteterum Christiano rum. Constitumnes Iustiniani, O' Leonis is ora

s toriis.

Loca omnia in Iure,vel facta sunt,uel propha-na,vel sacra ac Religiosia. Sancta duutur, quae Sanctione quadam subnixa sunt, adeoque violare 'nefas est. Hinc muri Ciuitatis sancti sunt, quia neque pertransilire licet, nec perfodere , nec aedifi-

180쪽

cium cόniungere,nec tignum immittere, loca. f. de rerum diuisione. Pari modo personae sancta dicu tur, quibus nefas est iniuriam facere t leg ti. Sacra autem plus habent Religionis. & venerationis qua sancta. Nam ea proprie sacra dicuntur,

quae certis ceremoniis vel a Principe, vel a Sacerdotibus sunt consecratae .l. eadem tit. eod. Sacrum ergo nemo sibi voluntate propria con . Quiε Merustituit, quia cum Religio vinculum sit societatis Is '' publicae, debet quoque manifestis,& probatis publico suffragio ceremoniis peragi. Cum ergo loca saera triplicis generis apud Christianos veteres reperiantur, nempe oratoria,Basilicae, & Ecclesiae: oratoria dicuntur , quae intra priuatos parietes axtruu tur sacella,caussapietatis & orationis. Basilicas appellant maiores Ecclesias antequam cons crentur. Peracta vero consecratione dicuntur Ec- clesiae. Quia eo libere confluere,ac coire Possit pO - ionem

pulus,& sub uno pastore , acpraeside Religionem

profiteri. Nunc -

Oratoriorum vero antiquitas It altius repeta-Relinosis

tur, patebit eum priu ta iacella condendi pruri-tum,non tam profuisse pietati quam nocuisse. Etsi enim clauso ostio moneat Christus orandum Patrem, cui, inter serras & ferrea domorum munianeta pectus patet, & animi penetralia pandutur. Attamen saepissime in superstitionem abit libera illa,&quq testes non admittit, religio, praesertim si

ultra Orationem excurrit, & in Numine aliis ceremonii , quam pura sinceraque prece deliniendo

s X iij

SEARCH

MENU NAVIGATION