장음표시 사용
201쪽
Liber secundus. I 9tes de passim in pnidiis constituti longius plerumque a parochia ab essent nec possent nisi longis itineribus & magno labore ad aed e maiorem &communem proficisci. indulgentia Episcoporum coadebantur in praediis oratoria sine ullius dotis constitutione , quoniam nulli in illis manebant
Clerici. Ideoque cum ad alimoniam & annonam Clericorum maxime dos Ecclesiastica inueta sit, in qua*de Clerici non erant, eam non erat necesse bonis dotalibus exornari De hac oratoriorum forma intelligendus videntur Canon. vigesimus primus Concilij Agathensis. Si quis extra parochias in quibua legitimus est ordinariusve conuentus, oratorium in o. rubagro habere voluerit reliquis festiuitatibus. Vt ibi misissuneat propter fatigationem familiae , iusta ordinatione permittimus:Pascha vero, tale Domini Epiphania, Ascensionem Domini, Pentecostenm Natalem Sancti Ioan
nis Baptist vel si qui maxime dies infestiuitatibus ha
bentur , nonnisi in ciuitatibus aut in Parochiis teneant.
Clerici verosi qui in festiuitatibin quas pupra diximus, in oratoriis nisi iubente aut permittente Episcopo Missas facere ima Mnere Poluerint a communione pessantur. Hic
etenim canon loquitur de oratorijs non dotatis, ad quae nimirum minoribus festis & diebus Dominicis veniebant Clerici ex proxima parochia admissa, celebrandas , unde animaduertedum quod ista oratoria, quae erant sine dote & carebant pro pri Sacerdotibus nullas plerumque habebant martyrum reliquias, nisi forte tam vicina essent parochiae ut ex ea facile commigrantes Clerici
202쪽
igo Debomuere possessior sis scelesiarum, possent in oratorio. frequenti psalinodia defungit
nam martyrum reliquias sine honore & Hymni quotidianis alicubi iacere nefas erat. Hoc totum Episti. . pr clare docet Canon. 21. Concilij Epaonensis,ubi Π tota haec distinctio oratoriorum quae proprios habebant Clericos & aliorum quae aduentitios RHiqvi ru tantum sole clarior elucescit. Sanctorum reti-
quiae in oratoriis vivaribus non ponantur, nisi frstancle ricos cuiuscumque parochiae vιcinos esse contingat, qui sarcris cineribus psallendi frequentia famulentur. Quod si illi defuerint,non ante proprii ordinentur quam eis compe-iens mictus Ο litia Aubstantia d putetur. Et ceri tantam fuisse reliquiarum apud veteres reuerentiam animaduerto ut vel Psalmos vel missas .si fieri posset coram illis quotidie peragi ac decantari potres antiqui decernerent. Quamobre Greg. Mag. cum Mauro Abbati E clesia Sancti Pancrati j tradidisset, eiusque obuentiones ac rostitus Monachoru comodis ac posses .sionibus adscripsisset, serio eurn monet ut Pacra iij reliquiae honestissime tractentur,& ante eas quotidie opus Dei peragatur ubi per opus Dei intelli ciet p is. gendum arbitror sacram Missae Liturgiam. Prae omnibus inquit j tibi curae sit vi ibidem ante sacrati fiamum corpus Beati Pancratij,quotidie opus Dei proculdu
Superiora ista ex penetralibus antiqui iuris deprompta sunt. Quod ad iuris noui dispositionem pertinet, nemini interclusum est orationis caussa domi sibi sacrarium crigere: modo pie & religio
203쪽
Liber secundus 18 Ise id fiat non ad fastum & inanem pietatis ostensionem, quae plerumque tota e pectoribus, in sup pellectilem effunditur: adeo ut plurimorum hominum parietes plus Deo placeant quam animi. . Ita Glotha extra uaganti ad condιtorem ad F. oratorijs. Nec tamen oratorium istud priuatum inter re ligiosa loca censetur, nam religiosus locus sine dote & auctoritate Pontificis non fit. Animaduertendum insuper oratoria iure sie- Pe orato-quiori appellari Monachorum aedes fac ras, quae cum Ecclesiarum nomine non censeantur, dicunis tur tantumodo Capellae siue Oratoria Vnde titu Ius de Capellis Monachorum: ista autem oratoria quae ad usius Regularium condita sunt, non censentur loca publicis usibus dedicata, sed tantum Monachorum &Regularium,quorum fortasse habita ratione publica sunt, seu quatenus comparantur cum domibus laicorum. Unde caret monimentis& insignibus locorum publicorum seu Ecclesia. rum : cui usimodi monimenta & insignia sunt campanae ad conuocandum populum. Ita Celestinus tertius A bulensi Episcopo. Patentibus intuit) luis e p.rite 'ris certificari desideras,utruTe Ariis re Hos itistitiis, orabis oratoria in domibus Auis habentibus liceat campanu in eis ponere publiceque pulsare. Reqondemuι autem consiuitationi tuae,quod non licet eis hoc agere, quin yctius ρL censuram Ecclesiasticam appellatione remota coercendi sunt,at irasint suo iure contenti,quod iustitiam non impedias aliorum. Vbi glossa annotat quod excedentes
metas priuilegiorum priuilegio excidunt & pos-
204쪽
iti De bonis oe possessionibus Ecclesitarum, siant reprimi. Id ipsum de oratoriis& aedibus sacris
mendicantium rescripsit loannes xx. in extraua-
hόqqet gante QE cundias. De secto custoau hoc edisti perpetvio ossiesi eu- ordinamus quod Residis actorum ordinum mendicantium n nusto Conuentu suo, heu loco plures campanas habeant sine sedis positosica licentia steciali, sed una tantummodo pro loco quolibet sint contenti. Nec tamen a nuit summus Pontifex, quin si plures campanas in usus duntaxat proprios iidem Religiosi sine lite,& contradicente nemine habuerint. possint iis in posterum uti g. caeterum. Animaduertenda insuper Monachorum in Graecia consuetudo i Nam cuna in reliquis Ecclesiis soleret populus conuocari unico tantum signo: monachi tribus signis seu campanarum pulsationibus utebantur. QEorum primum exile erat e secundum paulo altius: tertium fortissimum. Accusabantur autem ea cauisia, nouitatis monachi. Hos dessendit Balamon dicens primum signurn notam esse antiqui testamenti, quod obscurum est: secundum Euangelii quod L Mure l. 7 clarius: tertium ultimi iudicii apud Leunclauium
P 7ε. lib. p. pag. 476. Haec vero Oratoria liue Ca
Capellas Religiosi etiam exempti non possunt extruere in loco non exempto, sine contensu & li-eentia Pra latorum : in exempto vero sine venia summi Pontificis. Ita Alexander. rescripsit cap. auctoritate de priuilegiis Plura de Ecclesiis Monachorum suo loco dicemus. nunc ad Ecclesiarum NBasilicarum structuram dotemque contendi
205쪽
Liber sicandin. Capuae VI. De fcclesiarum er Basilicarum erechone. Rius seruan -ἀus ab eo qui Ecclesiam condere ' eget. Insinuationes seu ἐμφαγιηκα duplicis generis. Jnsinuationum codiceποhm habuerunt Clerici. Intra quod tempus necese esset oratorium aut xenodochium erigi. Falcidia ex legatis ad pias caussas non detrabitur. Locus θatium aedis sacrae quod es quantum. Romanorum ritus circa fines templorum . oec.
IN construendis aedibus fac is prima Reli
giosae munifitentiae ac liberalitatis initia laici olim constituebant , nec laici tantum sed Episcopi & Sacerdotes qui nonnunquam in sua, nonnunquam in aliena Dioecesi ut patebit in progressuὶsiacras domos, Monasteria& Basilicas ere
In constructione autem aedium sacrarum haec potissimum spectanda . pecunia ad sumptus operis, locus seu arca, cui domu sacram inextrui opor tet, consecratio,dos, dedicatio, & ius Patrocinii, quod vulgo ius Patronatus vocant. Dicamus hoc Grqci Vc capite de pecunia, loco, consecratione dc extru
Quod ad pecuniam pertinet : animaduerten dum aedes sacras solitas construi, vel munificentia
206쪽
184 D d bonis possession reus Ecclesarhm.& sumptibus viventium, Vel impensis eorum, qui
vita functi aedem sacram extrui ultimo iudicio, octestamento m andassent. Rhus serui- Quibus erat animus Ecclesiae. Xenodochij ,&
da Eeelesia, domus lacrae extruendae, illi Voluntatis tu armoni
ἡ.ὰ4. ρος mentum, & testificationem consignari publicis tabulis curabant: profitebantur se donare hoc,aut illud praedium, hanc aut illam pecunia summam, vel Martyri, vel Prophetae, Vel Angelo, ut ratorium sub eius nomine ac titulo extruatur sibi esse in animo, quatuor pluresve illic Clericos constitui.& propterea se dotis nomine, tantum in agris, mancipiis pecunii lue relinquere. Pari ferer forma scribebant, qui testamento iubebant de si orere Religiosas domos construi. Uluentiu autem, de defunctorum donationes ne insinu, i, cesse erat insinuari, ut perenne earum vestigium ἡό μ' -e extaret.Nec ulla temporis iniuria deleretur. Nam si donationes propter nuptias insinuantur apud via, siue in publicum proferuntur, ut amisso forte donationis instrumento principali , fides peti possit ex publicis itast mentis : multo cautius prospiciendum ne donationis ad pias caussas me moria exolescat, occurandum , ut Ecclesia amissa fortasse carta donationis,aut testamento,ex publicis actis documentum rei sibi traditae possit repe
Dicuntur autem Insinuationum Codices, ac 'Md sitit, Commentarij Graecis , - ἐμὰ ncκα, quod est publicatoria suae declaratoriae. Cutiusmodi ne error
207쪽
Liber sicundus. I 81 fortasse subrepat nominum similitudine) animaduerto fuisse duo genera: quaedam enim sunt,
ε αφανιςκα, Clericoru,& eorum qui Ecclesiae deser utebant quae nil aliud sunt, quam codex,seu Catalogus in quem referebanturClericorum nomina,
qui stipendia , diaria, siue sportulas ab Ecclesia,
sumebant. Solebat enim eorum fieri descriptio. Asia fuerunt iucI,etuciitac, siue insinuatiua donationum, & oblationum sacrarum, item testamentorum . de quibus nobis est sermo. Ex antiquo itaq; ritu ipsim et Clerici, ite defensores Eccleuaru, habebat apud se insinuatiua dona. tionu &oblationu Apud eos publicabantur testamenta; Sed ne abducerentur ab obsequiis Ecclesiis debitis, & turbarentur ossicia, constituit Iustianianus,vi in posterum Insinuationes restamento i ebisti. rum fierent apud Magistrum census: Repetita pro- i, Cod. de mustatione,non solum iudices quorumlibet tribunalium verum eIiam defensores Ecclesiarum , qud quos turpi fimum intimationis genus irrepserat praemonendos censi mus,ne rem attingant, quae neminiprorsus omnium secundum coni tutionum praecepta,quam cens K Magiro competit: Absurdum, namque est si promiscuis actibus rerum turbentur osticia, Ir abj creditse alius siubtrahat,ac pra-cipue Clericis,quibus opprobriam est, si se peritos rerum i sforensium velint ostm iere, i. Constituta Cod. de te a- liue. ment. Erat autem Magister census, is apud quem publicari &insinuari solebant, quaecumque opus erat publico testimonio confirmari, ut annotat Cuiacius ad dictam, l. Con iuuta.
208쪽
iis De bonis oe possionibαι Ecclesiariis , Ex quo donatio fuerat insinuata , & instrumentum insinuationis factς,quod Graeci appellant receptum, nemini fas est consilium mutatare, & rem donatam Martyri, vel Angelo impio genere poenitudinis sibi retinere.Nolunt enim letages religiosa vota humana leuitate infringi &qua fidiam hominibus seruari constituunt, sanctissime
prohibent,ne Deus vanis mortalium p*llicitationibus illudatur. Itaque cum neminem, in opere religionis caussa inchoato poenitere oporteat. Zeno imperator edixit, ut cogi possent ad perficien- um qui Ecclesiam inchoassent, aut qui tantum modo se aedificaturos promississent, & insinuas sent donationem praedij aliculus, aut Iuris. 54 quis oti Psi . nauerat rem aliquam mobilem, vel immobile, vel se l. ficto- mmente, sutius aliquodpersemesaruris, aut Prophetae. - ' ν--ἰς aut An resilanquat postea oratoriώ aedificaturus, σήρ- nationem in uduerit, apud quos necesse es cogitur. Opus quamuis nondum inchoatum fuerit pcrficere, per
se, vel haeredes, i. si quis C. de Sacrosanctis Eccles
Et certe Ecesesarum praerogatiua non minor esse debuit, quam operis alicuius prophani, quod vel ornamento ciuitatis, vel commodo populi cedere debet. At opera et simodi si quis olim vovisset, aut inchoasset, perficere tene Satur. Quod si per negligentiam nae redum staret , quominus opus publicum testamento legatum compleret .rr,N ad umbilicum duceretur, cogebantur haeredes, ex edicto praetoris , sex primis mensibus via. ras Ieuiores persoluere Reipublicae, & in poste
209쪽
I iber fecundus. 187rum exactis nempe sex mens bus usuras tremis. ses Ita Vlpianus i lcgatum V. de operiuem publαμ, &l. si pollicitus. g. pollicitationibus. Coepisse autem dicitur, opus publicum , qui fundamenta iecit, qui locum purgauit, qui apparatum siue impensam in publico potuit dicta lege si pollicitus s. cc se U. eodem titulo. Poena autem non carui negligentia eorum,qui sacro operi extruendo segnius Incumbebant, deanimis de iactorum subsidio religionis frustrabantur: Nam si quis Tenerabιle Oratorium, sue Xenonem,aut Ptochium,aut Orphanotrophium,aut No- sacomium, aut aliam venerat ilem domum extrui, in viii-m a molantate alposuerit, iubemus ut oratorium , intra q'inqMe annos, perficiaturpro idenria locorum Discopi, O Civilis magistratus: xenon vera aut Tiochium, aut
alia Arenerabitas domus, intra annum unum extruatur intra annum bcredes xenonem, aut quamque venerabi- qv d.
lem domum, quam testator extrui di*6uit, non fecerint per xore diubemus ut i domum et emant,vel conducant biius 'qreeant exequi, tantissper dum eiusmodi venerabilis domus
absoluatur. Novella r3 i. s.si quu. Ex qua lege apparet in Hospitalibus, seu Xenodochiis erigendis, I mperatorem plus seueritatis adhibuisse,quam in Oratoriis. Na Oratorioru extructio potest differri in annos quinque at Xenodochium debet compleri intra annii; Si enim ultra differatur Xenodo .chiorum costructio, legatis sibi subditis fraudantur pauperes, & complures languor, atque ino- pia conficit, qui malis suis accalamitatibus reme
210쪽
Constitui. Manuel. Bidict. ιε.
188 De bonis oe possionibus Eccli liarum docliij alicuius, aut No com ij asylum patuisset. Ex dilata vero Oratorio tum extructione id incommodi non sequiturmam possunt in aliis aedibus precari fideles, nec desunt templa, in quibus pietatis officia commode exequantur. Ea caussa constitutionem edidit Manuel Imperator mense Martio Indiet 1 .qua vetat ne, si quis pauperibus seu Christo sub eorumdem miseria ac sordi-bas latenti, bona sua diuidi supremo iudicio, &testamento instituerit; eius voluntatem Curatores exequi disserant, & moram faciant piissimis votis, per litium ambages, & dilationes solitas tu dicioru . Idcirco censet in iis caussas , quae pauperum com moda spectant, non oportere ordinem Iuris & Ceremonias seruari, sed quanta fieri potest celeritate finiri. Hine enim euenit ait Impera tor. ὶ Vt morientium animae detrimento afficiantur, σquae propter bonum,m Uuiuersi utilitatem tita sunt leges n contrarium corrueνtantur. ApudPhotij Scholiassem Balsamonem, tit. 1.de Fide. Quamobrem si Xenodochio extruendo moram faceret haeredes, tunc Episcopus domum aliquam pro arbitrio locabat sumptibus haeredum, in qua nospites, & peregrini excipi possent, aut morbo languentes, religiose curari. Caeterum,ne quid impedimento esset, quo minus sacra vota defunctorum possens ad exitum perduci, non licebat haeredibus, ante operis stari,& voti complementum, quidqua ex defuncti bonis praecerpere, vel detrahere Falcidia, hoc