장음표시 사용
181쪽
rέ6 De bonis ιθ possessionibus Ecclesiarum.
occupatur. Propterea putauerim oratoria manasse primum, ab insita libertatis cupIdine, qua homines ita agantur, ut nil nisi quod suum est evistiment , dominatum etiam in Religione auersentur, &eam non ament pietatis formam; nisi quam de proprio cerebro sibi confinxerunt. oratoris Nam vili storiam edamus. Primum oratorium nriqinis' influxit E iperstitioso cultu idolorum, quo Hebraeorum primi & maiores, veram sinceramque de Deo notitiam infecerant Nunquid
Theraphim,quibus seruiebat Laban,domi colebatur; eratq. illis facellu extructum in effossi parietis sinu.Sic de Theraphim scribit Elias Thesbiupli., Thesi tes in Lexico,pag. 173. Mactabant homine primoge-x eo pie i , utium, cuiμs capuι torqμιndo praescindebant,quodposea late CT aromatibus condiebat,sicribibantquesuper lami, nam auream nomen lyiritus immundi, qua stupposica capiti eius ,ponebant illud in pariete , incendentes coram
i eo candelas, , adorantes coram eo.
Imo vero Thare. pater Abraham superstitio-ciaim; ik-sem eiusmodi oratorium habuit si credimus Cei et dreno, qui e veterum molaimentis resfert Abrahamum, cum natus esset annos sexaginta, fe- pius de abdicandis idolis patrem interpellasset, tandem eius Larario incendium immisisse, quo conflagrante,cum Aram eius frater simulachra vellet flammis liberare, igni absumptum interiisse Ritus hic coledorum priuatim Therapi norum confirmari potest, ex eo quod legimiii Iudicum decimo septimo de Micha; Quae tulit i
182쪽
et sculptile,atque conflatile : quod fuit in domo Michae, quae aericulam quoque in ea Deo separiuit, erit Ephod. STI aphim, id est vestem Sacerdotale sist idoli, Oe. Apud exteras gentes fueruntδε priuatae eius modi aediculae. Apud Persas singulae fere domus sua habebat in quibus arternum ignem seruabant , quem non nisi extincto Rege fas erate mori. Testis Strabo lib. is . ubi loca illa appellat bis. υ- , Socrates in domo Regis Sacrarium ignis kithr.' aeterni agnoscit Historiae Ecclesiast. lib. 7. cap. t. Apud Romanos licebat priuato cuique situm habere lararium. ubi Deorum & illustrium virorum, quo S maxime colebant,imagines seruabantur, ideoque in Larario quorunciam Imperatorum , Christi effigiem fuisse reperimus, ut de
Alexandro Seuero prodit astius Lampridius. SI AElius Lam- non cum v rore cubuisset matutinis horis in Larario sevo, ' tr.
n 'o Diues Principes, ste optimos electos, S unimas ox 4xi M sanctiores in queis , m Apollonium, oe quantum criptor suorum temporum dixit Christum , Λιraham,m Orpbeum , cr huiusmodι Deos habebat ae maiorum est bes, rem diuinam faciebat. Omnino vero locus ille priuatus,quem sibi quisque domi struebat, videtur Delubrum ab initio dictum Nam licet delubrum nonnulli lignum siue hastile interpretentur,delibratum. ac cortice exutum, quod Maligerio Graeci ζοα- dicunt,Vtari notat Scaliger, In nolIS stum.
ad Festum attam e vero similius Delubrum locum dici,ubi Deus ponitur,ut a candela candelabrum.
183쪽
168 De bonis oe popellani;us Ecclesiarum Apud Christianos vero quam liu publice pre
cari, &Synaxes agere nefaS erat, certe orat orta domestica in usu fuisse quis inficiabitur3Et si locus est coniecturae:quado facrum Christi corpus domum comportabant fideles, nunquid illud certo loco ceteris multo religiosiore condebant 3 ubi etiam Dominicum, id est velum, quo sacra pignora a sacerdote excipiebant, mulieres solebant reponere. Quidquid sit de antiquo ritu ; certe sublata ne-kbE ' cessitate nullus videtur priuatis oratoriis locus re linquendus. Ideoque Plato domesticam Religione,&priuatas ceremonias damnauit, ut est apud cl.mins Clemente Alexandrinum lib. s. Stromatum. Plato
λων ἄγριαατα. Ciuibus ostendit unum locum ciuitatis ibi eis essent reponenda simulachra: priuatim autem pro hibuit,ut nemo haberet D eorum limulachra.
Adeoque cum sanctissimi Imperatores animaduerterent domestici oratorij priuilegio plurimos a sacris aedibus abduci; Scfacram hanc Societatem, cui carmentandae Christus sanguinem impendit,..ii ... priu/t e pietatis specie dissipari, sanctissime ediYe-
nouella s7. runt,nequis domesticum oratorium sibi construe -' ε'' ret, eoque ad fac ra mysteria celebranda Vteretur. Omibus interdicimus magna huius ciuitatis habitatoribus , magis autem etiam totius nostrae ditionis, in domibus sivis habere quasdam quasi orationum domos in c. Permittit tamen ibidem Iustinianus, haberi loca eiusmodi religiosa : modo illic, praeter orationem nihil
184쪽
Li r steren us. Is eoru ageretur quae ad sacra mysteria pertinerent , quam suam oluntatem longe solemnioribus, litacet breuioribus verbis expressit nouella centesima trigesima prima g; si quis. Si quis inquit domisiuae, aut tu puburbio ; praedioree Ecelesiasticum celebrare ministerium praesium erit, aut alijs ceb brandum nisi cle ricis ios F. locorum D copo siub litis concesserit: Iube uota ea domus aut puburbium aut prae lium, et bi tale aliquid admissum fuerit, bacro incia eius loci Ecasne per
Tei amantiss. Episcopum, m oeconomum eires ciuilemque m. LUtratum, vindicetur. Qua in parte quae poenam indicit differt nouella I 3I. a nouella J8. alias s7. Nam in priore hac denunciat fore , ut domus in qua sacra mysteria priuatim celebrata sunt, de ducatur in fiscum &aerarium Principis; posteriore vero, vult ea praedia domo siue cedere in com
modum M compendium Episcopi locorum, in quibus scelus priuatae Religionis fueri admisia
Cum ergo priuata fac ra his legibus cohibuisset lustinianus, neque ullam reli luisset facultatem in domestico sacrario mysterijs operam dandi, nisi vocatis in eam rem Clericis Ecclesiae majoris Constantinopolitanae, aut alterius Ecesesiae in cuius Diocesi Oratori j locus versaretur, contingebat ut potetiores solum Patricii, Nobiles B: Senatores, qui sumptus & impensas sacrorum ferre poterant Δ iportulas in Clericos erogare domi sacella sibi construerent& clandestinae precationis ac sacrifi-
185쪽
. I o De bonis cr possessionibus Ecclesiarum cit beneficio fruerentur : tenuioris vero fortunae homines plerumque facris abstinere cogerentur
siue quod sumptibus in Clericorum Itipendia
praestandis pares non essent, siue quod Clerici Dio cessent alibi mysteriis obeundis essent occupati. Atque ita fiebat, ut memoria defunctorum plerumq; cessaret, nec ad clementiam Numinis pro eorumdem salute interpellanda, oblationes institui possent . propter defectum Sacerdotis: cum tamen mos vellet defunctorum memorias axime in domethicis oratoriis dc lacellis celebrari. Itaque his rationibus motus Leo Imperator, non modo unicuique, priuatim sibi lararium extruendi, facultate dedit verum etiam quos vellent Clericos D. iij. si in Isteria obeunda euocandi. Verisimile est in-ratur cost, qui t) nonnunquam defunctorum memoria instanti, praesentis memoriae diem nullo facto sacrificio elabi, Qt inde nqui hic vivunt, oe quos altera vita tenet, mirisque non exiguum damnum obueniat. Statuimus igitur,ut non μ-lum generalis Ecclesiae Sacerdotes, sed etiam qui acit quacumque aliam Sacerdotum domu pertincnt quibuscumque cuiuscumqme domus dominis accersitis, accisum ad secratoria oe secrarum rerum sunctionem dare voluerit , m uibrs libet aedibus sacrificandi, Deique arcana enarranῶ jacultatem. Ac ne quid libertati aut potius licentiae sacrorum domi peragendorii deficeret,idem Impeiator nouella i3. constituit, ut sacrum fontem licci et, etiam in oratoriis domesticis habere. & bapti l mum in illis celebrare. Statuimus igitur quemad
186쪽
Liber siecundus. 27 Iipsum in qui libet secro oratorio quibusἶ;et pcruxere licitum sit, oec. An Vero potuerit Imperator unicuique
priuati sacri facultatem indulgere, viderint erudi si& probi omncs. Quid enim est aliud domesticisceremoniis fraenum laxare nisi Religionem quam in scrinio pectoris Pontifices gestare oportet arbitrio inconsultissimae plebis, de inanibus luperstitionum commentis lacra optima corrumpentis
permittere. Sic pietas quae ad animos ciuium cotitigandos plurimum valet in discordiarum ac rixa rum semen vertituta dum quisque ritibus suis pri silium quaerit,& mauult sua sententia falli, quam aliena sapere. Imo vero quis tam pure ac innocenter sacris domesticis, quam publicis interelli Au diunt ae domi declamante in vitia lacerdotem, &suos mores duro Ungue carpentem Clericos quasi seruos admittunt, nec honestius plerumque tractant quam artifices qui ad opera conduccnda spe mercedis inuitantur. Adulari Sacerdotes inloton ti & incompositae familiae necesse est,& eodem ore quo Christi corpus conficiunt, lasciuiam de petulantia Matronatum fractis oculis libidinem &insanos plerumque amores meditantium collauia dare. Hare sunt aliquando in priuatis sacellis tremendorum mysteriorum initia, his ceremoniis Clerici utriusque norae compositi, ad aras temere prosiliunt, precamur virtutem, & menti S sanitatem illis, quorum vitiis fauent, veniamque iis dari tacita prece a Deo supplicant , quos non audent in tanta scelerum licentia,pecca re S nominare.
187쪽
i7r. De bonis Opolysponibus Eces iarum; i Sic ad infame seruitium descendunt , t quos su;
dignitas supra Angelorum sortem evexit. Vbi domum venerui, & Dominas salutant: quid aliud
animo versant, quam ut earumdem gratiam foeda adulatione mereantur. Si te a cutis, matrona sanitatem, sis speciosus rubor iuuentutis florem , sis agrantia oculorum noctis quietem, S molles tranquillioris somni inducias prodit: continuo ingeniosis acclamationibus risuque meditato bo-nς valetudini applaudunt, laudant colorem sori dum, sub cuius fallacibus inuolucris vitia. delitescunt,& mens arro si vitiis, ac scelcrum sentita a pu-rcscens, callidi is me casatur. Ita Clericorum do. mellica illa liturgia, in ordini, contumeliam cedit : dum corum obsequiis aicorum superbia inflatur, qui vilissimo stipendio Sacerdotum adula tion C cmentes, iam Incipiunt eos inter vilissima mancipia numerare, quibus aequum est etiam coronaeta capita famulari. Iam vero quid honoris, &gloriae priuatis eiusmodi sacris Deo quaeritur Tu
multuaria Religione, praeceps familia relictis aegre operibus, ad pulvinar priuatu confluit. illic indecenti cultu glomerata palpitantibus buccis, ore tremulo, nescio quid incogitatum balbutit, &si quid silent ij, siquid pietatis ac reuerentiae assertur. illud ancillares animae, Non tam Deo quam Dominis reddunt, quorum vultus, & frontem longe curiosius ac religiosius quam sacra myste- i ta trementes serui respiciunt :& de eorum be-c uolentia quam de Numinis pace perplexiori-bnus curis augurantur.
188쪽
plicatis aulaeis longe aliud a Religione cogitatur. Illic plerumque, ubi Deus stabat rerum humanarum arbiter, theatrum lascivi. ae , & vanitati consurgit Christi altaria invadit Daemon , ubi Ange lorum Hymni intonuerunt; ibi insolens ludio, aut lyrista delicatus molle carmen incinit, & quo loco negligenterReligionem exceperant,illic mancipia vitiis & sceleribus Domino tu studiosissime famulantur. Taceo cisera.Nam & pauca ista, quae culi corruptelam notant, iustus dolor extorsit, omnino vero nihil sanctius Deoque gratius quam homines ad pietatis ossicia colligi, & in templa commeare, ubi Imperium erexit, ubi Majestatis in ignibus lucet, ubi aemulis feruoribus Religionis studia incalescut,vbi sanctioribus admixti peccatores,facilius coelum exorant,& qui innocenter
vivunt iunctis precibus, maiora, & ampliora beneficia promerentur.
Merito itaque quasi speciem schismatis priuatos conuentus antiquitas exhorruit, & sine Epis copo in lucernarium quidem, vespertinas horas celebrare permittitur. Nec tamen omnino interdicta priuata. oratoria agnoscit Balsamon ad Ca- 'nonem trigesimum primum Trullanae Synodi. 'Nam de Anti mensiorum usum institutum ad priuata solummodo oratoria refert, non enim in maioribus Ecclesiis opus erat Anti mensio. Cum earum aliaria essent solemni ritu inaugurata. Ellautem Antimensium panni genus, quod altari
189쪽
i ι De Onis'm hosesii ibus Ecclesiarum, non consecrato Colebat imponi ,' cuius 'conficienti lii di ritum habent in Graecorum Eucliologio me inpe.. IT cum Pontifex Templum dedicasset pannum ii mi stratum, & mensae circumuolutum in partes Tumox udi discindebat, Sacerdotibus que distribuebat, ut cosacras mensas tegerent interia crificandum: quandoquidem absque eo panno nefas erat in locis, &altaribus minime dedicatis sacrum celebrare.
De dote Oratoriorum. Oratoria duplicis generis publica, m priuata. Oratoria a magnatibus nefas erat . sine dote construi. Quibus in oratoriis, erant, vel non erant reliquiae sanctorum. De oratoriis G Capellis Monachorum. DVbium esse potest , an oratoria ad res , & bo na Ecfestae pertineant, & an ante condita oratoria, necessarium fuerit iis dotem condicere. Quod ut innotescat, aduerte dum oratoris nomen .sssimi duobus modis, vel pro priuato sacrario , de quo antea locuti sumus, vel pro publico, nempe extra aedium septa, quo uniuersis liceret co fluere Disti tisi. O ratorium priuatum inter res Ecclesitae numerari . R non potest: non enim proprie est res sacra neque rite dedicata a Pontifice , & ut ait Iurisconsultus aliud est esse sacrum locum,aliud sacrarium 1acer
190쪽
Libersecuti M. locus , est locus cosecratus. Sacrarium cst locus in quo sacra reponuntur quod etiam in aedificio priuato esse potest, l. Lucra loca g. de reri diuisione. Itaque ad hoc oratorium construendum nulla dote opus erat, sed si quando in eam domum ad sacra factu da Clerici aduocaretur, necesse erat stipendia, de sumptus a Domino domus praestari, ut ex Nouella Leonis quarmapparet, &ex Nouella
Iustiniani. . Oratorium vero publicum,Vela potentioribus, & magnatibus erigebatur: vel certe a tenuioris fortunae hominibus. Oratoria magnat S extruebant ambitionis plerumque caussa , & nominis conciliandi ergo, ut in aedibus etiam sacris nobili Oratoriatatis suae notas ,& vestigia insculperent. Solebant maena ibiis autem ea oratoriac bdere, vel in urbibuS. vel extra αλ. Yrbes,in praediis nempe, ac villis: quocumque ve- g ro loco placeret magnatibus oratorium extruere,
compellebantur ab Episcopis ad dotem condicendam. De isto oratoriorum genere intelligendus est Canon trigesimus tertius Concilij Αuri - rei 3 ean. lianensis quarti . Si quis in agro siue, aut habet, autρο- , ' η' 'suLit habere Dioecesim, primum terras ei deputet sufffrienter , i Clericos qui ibidem sua lacia impleant, ut
cratis locis reuerentia condigna tribuatur. Na Dioece-
sis nomine intelligit oratoriu,cui certus Clericorun umerus adscriptus est. Quamobrem Gregorius Magnus, lib. E. Epistolas ad Ariminensem Epit copum praecipit, ut ab Hemothea illustri foemina, quae oratorium condidit dotem congrue,ntem