장음표시 사용
211쪽
Liber secundus. I sest, quartam haereditatis partem,quam aliterie bellianicam appellant. Nam etsi tota haereditas foret in sumptus, vel Oratorij, vel Xenodocliij c. αται exhaurienda, adire tamen haereditatem cogeban- :tur vellent nollent, qui scripti erant haeredes, & σαλiud - votis, ac voluntati testatoris satisfacere. Nemini enim graue ac durum esse debet, quod religionis caussa institutum es,adeoque turpe est haeredes, de. ac liberos,de parentum, aut adgnatorum pietate conqueri, & dum mortuorum opibus auara cupiditate inhiant, eorundem saluti, ac quieti inui
Et certe si militum testamenta Falcidia lege
non continentur, di inutii haeredes militum coguntur adire haereditatem, etsi Falcidiam seu riuuia. quartam portionem minime lucrentur quanto magis hac praerogatiua niti oportet testamenta eorum,qui si Reipublicae non militarunt. sua tamen omnia pietati, qua Respublica viget, ac sto- rescit religiose mancipant. Interea monendum non prias licuisse aggredi domus sacrae constructionem ; quam impetrata venia ab Episcopo, cuius erat locum benedicere, Crucem figere, quos ritus in transcursu attingemus , ubi de mouasteriorum erectione age
tiaque viso inspectoque testamento, liberam dabat extruendi facultatem Episcopus , rescissis tamen conditionibus, Sc clausulis, si quas testamentum contineret, quae sacris Canonibus &Iv-
212쪽
i s o De bonis tr possessionibus Ecclesiarum. ribus Episcoporum ossicerent, neque enim potest testator, aut quiuis alius adigere Ecclesiam ad conditiones iniquas ,& illius libertatem, aut disciplinam quasi aere condicto nundinari. Ita Balsamon notat consistere non posse conditiones Antistibus iniuriosas, ut si testator scripserit et k.-r se ea-fim dare Monasterium, ut in eorum bo- item io' nis locorum Antistites nullam omnino partem habeant. Similiter, inquit, Episcopi non possent fundare Monasterium. His conditionibus, ut eorum succetares in ea nihil habeant Iuris. ιί,m-
ad locum, siue Aream aedificando templo destinata. Primum quidem oportet fund v,cui aedis sa
era inextruenda est , ab omni hominum iure&dominio exauctorari, ut totum in Numinis po. testatem transeat. cum quo mortales non habent commune diuidundum. Itaque ea caussa forsan locum Lacrum extrui non licebat olim, nisi cum
assensia Principis . L Sacra loea. F de rerum diuisione. Quamobrem locus&fundus, qui sub conditione legatus est,& ad prophanam naturam redire potest, non valet a quoquam religiosus fieri, l. 5. ώ-c-s jus cou irioue. E. De Relinosis cir siumplans 'nerum. Unde antequam inextruatur Ecclesia ocus est ab omni prophana ditione eximendus: ita ut
213쪽
etiam Princeps nullam in eo sibi retineat potestatem.Vnde legimus apud Orderi cum Uitalem quod cum locus extruendo Monasterio Vticensi, seu Ecclesiae sancti Ebrulfi, electus est Nobiles Normaniae omne ius quod sibi in eum locum titulo dominii vindicare poterant, eiurarunt infauorem religionis, unico sibi orationum monasticarum centu reseruato, quam eorum voluntatem
Dux Normaniae probauit . di libertatem loci solemni diplomate confirmauit. Locum, inquit, nominatum, communi consensiu ita liberum tradiderunt ieius tuteia,ut nec sibi, nec alijsquibus dbet, aliquam ad-μuetudinem, ant redatum, praeter beneficia orationum, ad sonachis liceret, vel hominibus eorum exigere: Dux, autem bona *oluntati eorum gratanter acquieuit, S te
stamentum de rebus, quas optimates fisi sancto Ebral-pho dabant, confirmauit Caeterum principes nullam amplius retinere in facras aedes potestatem, sed eas omni humana potestate exemptas esse, satis probat infracta illa,& illustris Constantia Ambrosij,qua aduersus auctoritatem Imperatorum, civim militum prohibuit, ne Basilicae ex mand to Principis,Arrianae factionis Sacerdotibus traderentur. Noli, inquit, te grasare Jmperator,vtputeste in ea quae diuina siunt Imperiale aliquod ius habere, noli te extollore , sed si mis diutius imperare, esto Deo subditus. Scriptum est, oua Dei Deo, 3 e Caesaris Caesari. Ad Imperatore palatia pertinent; ad Sacerdotem Ycclesia publicorum tibi moenium ius commissum est, non acrorumEpistola i . lib. i. An autem quis fun-
214쪽
isi Debonis O possestionibus Ecclesiarum. 'm.
dum suum vendere teneatur,si quando commo - , dus visus sit Ecclesiae extruendae, non satis conueniunt Iuris interpretes. Mihi quidem cedendum Religioni videtur, adeoque cogi posse Dominos fundi existimo, ut iusto pretio accepto, illum distrahant: nam si vicinus per suum praedium cogi potest viam ad sepulchrum dare. l. fouissiepulchrum. F. de Rebriolis c sumptibus funerum.
Ex rescripto Antonini. Si communem seruum manumittere volens compellit eum, cum quo communis est,pretium serui capere, ut ex integro seruus manumittatur, ex rescripto Seueri de Antonini , l. in Communes seruos, C. de s ommuni seruo manumisse. Denique si ob caussam publicam tenetur quis res suas distrahere moderato pretio : vide agro militibus adsgnato habetur. l. item si verberatu g. item si forte. q. de rei vindicatione. Et l. Lucius.ss de Euictionibus , Si inquam haec ita se habent; Quanto aequius est, ut quis sui fundi iustum pretium recipere cogatur, quando id religio postu.
lat.&sacrorum veneratio. Nec vero societatem viventium tantummodo religiosae sedes refugiunt, sed etiam timent mortuorum contubernio violari. Vnde aedes sacras nefas erat olim construi,ubi mortuorum cadauera iacerent. Ins- Αὐi . . gnis locus in Trecensium extat Annalibus, in vi-ι ' ia Frodoberit,perNicolaum Camuetatium, cincti Fro- e manu scripto edita. Nam cum Beatus Antistes Prudentius, rogaretur aedem extruere in loco , ubi corpora defunctorum iacebant,ante coniecratio-
215쪽
Liter fecundus. I 93nem iussit ea erui, & exportari. Js ad praedictae Basilicie consterationem a fratribus euocatus diligentiuspe; cunctatur, Qtrum inter sacrarisparietes sepulta aliquorum cadauera tegerentur. CGque comperisset inesse quam plurima, uniuersaprius de templo eliminanda praecepst, contestans se noη aliter consterationis ossicium susce
Ita diuus Gregorius Epistola tr. libri primi ad
Surrentinum Episeopum , mandat consecrari P νμMonasterium sancti Stephani, ea conditione: si nempe eo loco constructum sit, ubi nullum eorpus fuerit humatum. Eandem conditionem apponit in consecratione oratorij per Hemotheam Matronam conditi,libro secundo Epistola nona. Quibus quidem gestis eonformis est fere sanctio Regia Capitul. lib. s. tit. 48. nisi quod de solis in
fidelium corporibus loquitur. Eccletiam,m quamo tuorum cadauera insidelium sipehuntar sandi care non licet e Sed si apta tuetur ad consecrandum inde evulsis corporibas c rasis, vel Liis lignis , eius reaedifice
Quin etiam si locus ille fuisset commercio Har
reticorum inquinatus, nefas erat illic extrui sacram aedem, quasi sordes istis, infandi conuentus receptatione contractae,adeo tenaciter haererent, Vt nulla possent purgatione ablui. Ita Concilium Amyψν Epaonense, Can.33. Basilicas Mareticorum,quas tanta execratione habemus exosis ut pellutionem earum
purgabilem non putemus, sinciis .dis applicare desticimus, sine quas per violentiam nostris tuler/ηt possum-
216쪽
Spatium vero, vel maius, vel minus pro aedium
ratione metabatur. Omnino vero animaduerten
dum possessonem Ecclesiasticam muris,& ambitu aedis sacrae non finiri, sed libera semper olim fuisse quoquo uersum spatia quaedam,quae siacra, & religiosa haberentur. Haec autem spatia vel atrio, vel scholis inseruiebant. Vnde priuilegium immunitatis Ecclesiasticae, ad so. passus in circuitu dicitur extendi, Intra quos sacrilegium committitur si quid ablatu raptumue fuerit, ut scribit Ioannes 8. Can. quisqvu i 7. q. . . Nec praeterire possum, quod auctores finium regundorum determinis aedium sacrarum a veteribus praefixis, &designatis referunt. Si quidem ut ambitum loci sacri definirent, quo tuor aras, a quatuor mundi
partibus, humi defodiebant ut si templi limites
quaererentur, hi termini proderent, quousque religio pertineret. Ita enim habet Dolabella. Finestem l .ressio quaeri debent, orsi in quadrifinio est.pos Pol stellaὸe tus quatuor possegionibus finem faciet, quatuor ρhenum x aras quaeris aedes quatuor ingressus habet,ideoque. t Α' ad bacocium quisque per agrum suum intraret. Quod si desertum fuerit templum, aras sic quaeris: longe a tomplo quaeris peάibus xv. σ inuenis vilia fundamenta aliqua 'uodsi inter tres, tres ingressus habet inter duos,duos imgressis ba,et templum. Vnde patet fines templorum aris fuisse desi gnatos in interuallo pedum quindecim, & totidem ingressus fuisse quot arae & confinia.
217쪽
Libes sicundus. si Amplitudinem velo aedium sacraru describit Nicolaus Papa II. Epistola ad omnes Episcopos. Sicut antiquitus a Sanctis Patribus flatu tum enatui-mM, ut maior Ecclesia per circo itum o passus habeat Capelia υero v l minores Ecclesiae 3 o.&c. I ta etia Concilium Toletanum duodecimum canone deci mo ius immunitatis Ecclosiastici intra spatium triginta pedum circa ambitum te dis Lacrae definit, intra quod nefas erat cuiquam confugienti vim inferre. His ipsis qui Eccisam petunt, pero.nnia lic cum in 3 o. passibus ab Ecclesitae ianuis progredi, in quibus triginta passibus uniuscuiusquι Ecclesiae, in toto circuitu defendetur: sic tamen, di qui ad eam confugiunt, νη eo traneis , - longe siparatis ab Eccloia domotas nultimo obcelli itur.
D e dote Ecclesiarum, S ritibus antiquis donation vi I cartarum. Qui fuerint Cartarum scriptores. 5: si Cartarum. Cartae dotis Ecclesia1ticae aris imp su . . Denuriario anathematis a donatoribis .itata. Quid traditio per herbam σ cest item, ter ostium, T anai '
ECclesias &Baslicas sine reliquiis Martyrum
nefas erat constrin. Unde Concilium Africa . num capite quinto Mirui iubet Ecclesias, quae t .
218쪽
cris martyrum pignoribus caret Placuit te altaria quae passimpcr agros vilias t.inquam memoria martyrum construuntur, in quibus nullum corpκ , aut reliquia
marturum conditae prolatur ab Episcopis qui locis ei dem praesunt, si scri potest, euertantur: si autem hoc propter
tumultus popularcs non sinitur, plebes tamen admoneantur, ne illa loca frequentent. Quia ergo Basilicas omnes oportet venerandis martyrum exuuiis orna ri. Ideo ne sine cultu,& reuerentia tam illustres reliquiae iacerent, ne quoru animus in coelo triumphat, eorum cineres hominum fastidio, atque in curia laederenturi Clericos, & Sacerdotes ne
eesse fuit adscisci, qui martyrum reliquiis assiduo famulatu deseruirent,& in orna dis aedibus sacris, ac Ecclesiis, siue luminibus f quibus martyrum memoria perpetur coluit antiquitas) ccmponendis versarentur. Itaque Clericos foedus aliquod &coniugij speciem cum Ecclesia ineutes, nomine dotis, aliquid bonorum, & redituum habere oportuit, quibus seipsos alere possent, & congruentem aedibus sacris cultum, atque ornatum comparare. Hinc vetant patres Episcopos aedem consecrare, nisi prius dotem a laicis acceperint, Canon quimus Conci- lij Braccarensis. Vnussu que Discoporum meminerit, ut non prius dedicet Ecclesiam nisi antea dotem Bassilicae. obsequium ipsius per donationem Cartula confirmarum accipiat. Nam non leuis estista temeritas si e luminari s, velfine susetatione eorum, qui ibidem struiturisiunt tanquam domu s priuata , ita conflecretur Ecclesia.
219쪽
liber sicundas 27 Unde Gelasius Papa, Senecioni alias Senonensi Episcopo consecrari posse sancti Viti Ecclcsiam scribit, si modo authenticum, & firmum acceperit dotationis instrumentum. PIarmentis amplecten
da deuotio est, qua se iussus nobis, in re Jutiana sivi inrisfundase perhibetur Ecclesiam , quam in honorem sincti
Viri Γο sporis eiuι nomine cDpit consecrari rhanc igitur frater charissime ὶ si ad tuam D. oecesim pertinere non ambigis, ex more conuenit de Acari collata primitus
donatione solemni quam ministris Eccllit destinasse si
praefati muneris testatur oblatcr, Orc. Licet vero Ecclesia ceremoniis iuris non teneatur , & habeat possessionem sine rei traditione. l. vi in m. Cod de Sacrosanctis Ecclesiis: tamen reperiuntur ritus quidam , & solemnitates, quibus interpossitis neces. erat Ecclesiae dotem, aut donationem quamlibet contradi. Imprimis vero animaduertendum do tem dari solita antequam Ecclesia aedificaretur, non enim sinebat extrui Episcopus, nisi dotis condicta instrumenta accepisset: vi constat exus,
qui de Emphanisticis siue insinuati uis scripsimus,
item de oratoriis quae magnatum, seu pietate, seu desiderio extruebantur, quae omnia hic non libet repetere. Addamus tantum ex Capitularibus Caroli Magni, cap. at 9. Nemo inquit, Ecclesiam aediffcet antequam ciuitatis Episcopus*emat, oe ibid m crucem utpublice, m ante praefiniat qui aedisicare vult, quod ad luminaria. . ad custodiam , stipendia custodum sufficiat : σ silcfacta donatione, domum aedi-
220쪽
133 De bonis apos senilus Ecclesiarum,
Licet vero dotis instrumenta ante extructionem confecta essent: tamen aede iamcbstituta,&ad fastiolum perducta, cum Ecclesiae fundatores Episcopum ad consecrationis munuS inuitarent, solebant donationem confirmare, &addere ceremonias, quibus etiam utebantur ij, qui pol a alia qua parte suorum praediorum vellent Ecclesiam
au rere. Caeremoniae autem istae fuerunt potissi
nium apud Gallos nostrates, & Germanos. In legibus Baiuualorum edicitur, Ut cui inanimo est,aliquid ex facultatibus suis Ecclesiae trade re, ille artam donationis conficiat, manlii sua, si fieri potest, inscribat. adhibeat testes idoneos. Testes autem illi debuerunt esse homines liberi &inmenui : deinde Cartam donationis ita confectam pr sente Episcoro, aut Sacerdote in altari deponat. Si quis liber persona voluerit, derit res suas ad Ecclesiam pro redemptione animae puae, licenti. imhabeat de portionesua, postquam cu/m flu3 suis partiuit, nullus eum prohibeat, non Rex,non Dux , nec uti per sena habeat pote latem prohibediis quidquid donauerit, villas, terram,mancipia, vel aliquam pscuniam, omnia quaecumque donauerit pro redempsio e animae se , οc per Epistolam confirmet protria manu sua ipsie, m t fies adhibeat si x vel amphus , si etoluerit imponat manus in Epistola, Ir nomina eorum notentur ibi, quos ipsi rogaue rit tunc ipsam Etsolam ponat oper altate , c sic tradat ire m pecuniam coram sacerdote qui ibi rim Icr-