Illustratio sacri patrimonij seu De bonis et possessionibus Ecclesiarum. Vbi agitur de veteris & nouae legis sacerdotum censibus, ... Auctore Nicolao Le Maistre ..

발행: 1636년

분량: 696페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

641쪽

Liber secun L. 36rvigetur. Vinlicet ut quatuor Presbbteri ad locum ibi quintus dedit, scopud residet, plebessura de quatuorpartibus adducere sti/deant ;- ustuisque eorum decem panes, dr dimidium modium vini, Groschingam

de quatuor denariis, . pullos duos, Groua decem, des modium unum de annona ad caballos, in lubsidium benedi honiuratia pr.esientet EP copo. Etsi militer quintus. in cuius domo Episcopus residet, faciat. Nec amplius ab eo exigatur, nisi brte ligna m utensiib.s in opus ministerj commod t. Quapropter Episic pres prouidat, ne domo

nes centum, froch regas quatκor, uim lextaria quinqua- 'ta , pullos eptem, oua quinquaginta , agnum et num, annon .im ad caballis moHos lex . fornι corbes tres, mel, oicum, cerror, suo d*fficit. Deinceps itaque plurimae leges circa visitationem Parochiarum institutae, quas ordine recentem US.

Constitutum eis Toletano Concilio primo, vel ut alti volun r quarto, aut certe si Burchardo &Υuoni creditur Concilio Triburiens ne Episcopi mansiones s bi debitas cogant plebanos redimere: hoc est, ne cum abstinent avi standa Dioecesi , cessantque ab annua & solita lustratione, iubeant tamen Parochos impensas & sumptus, quos facerent in receptando Epii copo, in causdem aerarium inferre. handem constitutionem innovavit Concit. Valentinum sub Carolo Caluo, cap. 22. Vetat enim ne Episcopi, si prouinciain

Caluo CUI

642쪽

dinoeent. 4. cap. Romana de eansibus. Capitular. Tolosaum.

111 De Iuribus is sensibus Epistostorum. adeant, quicquam exigere possint proseruitio a sitis Presby teris, di de struitio Presbyterorum erga Vi

copos consuetudo, ut nobis )idetur, valde reprehensibilis amputetur, ut sicilicet, quoties Episicopu statuto tempore misitationem 2 praedicationem per eosdemSacerdotes non exercet, nequaquam ab eis pro solito seruitιo pecunias exigat : Idipsum statuit ac definit Concilium La

teranense. Ita Innocentius 4. cap. Romana de Cen-

Ο. in sexto, edixit ne Archiepiscopi possint procu .

rationes exigere ab aliis, quam a lotis visitatis. Secundo, prospectum ne procurationes plures uno die recipiant Itaque non tot procurationes quot Parochiae debetur ex antiquo iure, sed quinque Presbyteri sumptus communes in unam procurationem conferunt, Vt liquet ex capitulo 4.

Capitularis Tolosani,tom. 3. Conc. Galliae Syr- mundianae sylloges. Apud Innocentium tertium lib. i. epis Ola . legimus Episcopo Venetensi procurationes assignatas super Parochiis Monasterii Rotonensis, ea ratione , ut a sex Ecclesis quainor

procurationes praestarentur , quarum unam perciperei in

Paroeliati Ecclesia de Roton, aliam in Eeclesia de Sancto Godoalis; aliam in Ecclesia de Brem. cr aliam in Ecclesia de Langon. Ita vinlicet quod Abbas oe Priores ipsarum Ecclesiarum tres partes, oe Capellani Vam tam partem in procurationibus i s ponant, m a duabuιEcchiis, sicilicet de Bremaria,.suncti Petri de Rotonquatuor bolidos prosingulis procurationibuι,ου ubicuatio

nem fisam recipiant Canestani. Ex quibus patet eos Nesty teros , qui parochias Monasteriis insitas

643쪽

g ibir sicundus. I regerent, non fecisse omnes sumptus ac impensas procurationum, sed partem ex aerario Monasterii desumpsiisse. Vnius autem procnrationis singulis diebus Q.

mendae legem confirmauit Bonifacius 8. cap. R. loci recor-

ticis Recordationis. De censibus, In texi O. Non licet, ..inquit, distantinasietnam procurationem recipere et nadie, siue locum )num vi=tauerit, siue plura, etiamsi locus quil bet ab illo a istatus sufficeret ad procurationem integram persioluendam. Tertio. cautum est antiquitus, ne liceret permutare pecunia procurationes , hoc est , loco victus & cibariorum nummariam pensionem sur 1hhbehit 'mere. Ita Innocent tertius cap. Romana eccles De Censibu, in texto. Bonifacius cap. Felicis Recor- Censibuι 'duin ibidem, Concilium Prouinciale apud Lata ' φε ges, Concilium apud Castrum Guntherii anno Concilium 1 si apud Bocherellum lib. s. tit. I Attamen Con- gium Guricilium Tridentinum seis i . cap. 3. Decreti de re- Σ ' i formatione, morem de instituta Prouinciarum se . t ii, Aqui oportere decernit, ac ubi pecunia exolui lent procurationes, ibi quoque in nummis esse recipiendas. De toto hoc negotio procurationum M. cap. 3consulat lector benevolus Clementinam ad no- Resorzi.' strum de Censibus & exactionibus lib. 3. tit. 13. 'U' 'ca. 2.& extrauagantem Benedicti a. quae incipit matelectionis, ubi taxantur procurationes pabula charitatis, & subsidium charitatiuum. Nunc dicamus breui quaenam Ecclesiae procurationes debeant.

644쪽

Liber sicundin. suprema Monasteria quaedam illustraui . Apud eundem quippe Gregorium lib. 7. ep. H3. aliasiis. legimus Vigilium summum Pontificem pri- R 'th uilegio ornasse Monasterium quoddam intra pomerium urbis Arelatensis Childeberto Francorum Rege constructum : Eadem epistola reuerentiam praedicat, quam fideles exhibent priuilegiis Pontificum. idem Greg. ep. 32. lib. 6 priui' cri ou degium tradit Monasterio sancti Cassiani, sub Re L it et .pecta Abbatissa Massiliae constructum. Praeterea 'epistola 18. lib. 7 datur priuilegiuin Monasterio sanctorum Ioannis&Stephani in ciuitate Classi-

rana.

Verum animaduertendum priuilegia eiusce modi summorum Pontificum , nunquam coercuisse potestatem spiritalem, quam obtinet EpiΩcopi in Monasteria , sed tantum authoritatem quandam, seu dominium tempora in res de bona eorundem. Qujppe primis illis temporibus res omnes Ecclesiarum in ditione ac potestate Episcopi versabantur, adeoque fas erat ipsis prae dia , opes dicensus Ecclesiarum ac Monasteriorum pro arbitrio moderari,& quae illic erant oblata aut relinquere, aut asportare. Quamobrem Monasteriorum fundatores,ut rebus accommo dis Monachorum contulerent, facerentque, ne liceret ab eorum dominio quaecumque, donata aut oblata essent, auellere, solebant aut a summis

Pontificibus, aut ab ipsismet locorium Episcopis priuilegium emereri, quo bona &re Monacho-

Y iij

645쪽

i 6 De furibu Er Censiόut Episcoporum rum subducebantur ditioni & administrationitam Episcoporum, quam Archidiaconorum. Secundo , cum ex iure communi, sit penes Episcopum societates omnes, quς cumque caussis Religionis & pietatis coalescunt intra fines suae Dice-cesec.S, regere , aut eisdem praeficere Rectorem, siue ex ea societate sit , siue aliunde accersiatur:

aduersus eam potestatem priuilegia impetrabanta summis Pontificibus, a quibus libertas dabatur Monachis,eligendi e suo sodalitio Abbatem.Ter-

tio cum posset Episcopus pro suo nutu quos vellet in Clerum tollere, etiam inconsultis Abbatib.

imploratus est aduersus eam authoritatem Pontificum fauor, ac cautum ne sine licentia ac permissione Abbatis, Monachi in Clericorum ordinem adsciscantur. .. His tribus praerogatiuis includuntur omnes priuilegiorum gratiae ante nonu aut so. saeculum. Adde summotos e Monasteriorum alta pace litium ac controuersiarum strepitus , interdictum

ne in illis placita fiant 1 me ab Episcopis, siue a Comitibus,sive ab Arcliadiaconis, quae omnia quartum capv t priuilegiorum possunt essicere. Haec vero quae dicimus patent ex epistolis eiusdem Gregorii, nam Monasterio sancti Cassani priuilegium indulget de electione Abbatissae& de sola administratione rerum Monasterii. Priuilegium Monasterii Arelatensis solam rerum &opum Monasticarum securitatem spectat, prohibet enim Pontifex ne fagultates Monasterii a.

646쪽

Libe1 Secundus' i , ferantur. Priuilegium datum Monasterio sanctorum Ioannis&Stephani in ciuitate Classiana, eo , ' tantum spectat ut liberam habeant Monachi ele chionem Abbatis, & ut res Mon alterii admini. strent. Atque ut pateat a iure visit lationis nonnis. sic propterea exemptos, referendi sunt oculi ad postrema huiusce priuilegii verba, quibus monet

Episcopum Rauennatem Marinianum, ut continenter ac modeste se gerendo inter visitandum, Monachos, faciat,ut ab iis desideretur, non fugiatur. Si, inquit, charitatis ossicium ιllic impleat Dia scopuου, ramen gravamen aliquod Monasterium non incurrας , vestram quoque fraternitatem praedictus Abias non solumnsn metuat ad Monastcriu requenter accedere , sed etiam desiderabiliter concupistunApud Aubertum Miratum in Codice Donationum Belgicarum legimus priuilegium datum

Monasterio Elnon enli a Martino Papa circa annum 631. At priuilegium istud solas spectat res temporales , earumque stabilem penes Monachos possessionem. Prima ergo priuilegia, quibus Monachi ab

onere procurationum, siue Circatarum sunt exempti,ab ipsam et Episcoporum beneficentia originem traxerunt. Ita Landericus Parisiensis Episcopus exemit 'Ecclesiam facti Dionysiij, ab omni pensione Synodorum & Circatarum : quod . 'priuilegium, Antiquitatis peritissimus Syrmuncius vulgauit tomo primo Conciliorum. Ita Ber

refridus Episcopus Ambianensis indulsit Corbi .

647쪽

ensibus Monachis priuilegium, quo quidem ea-ancti L. . uetur ne liceat Episcopo aut Archidiacono Mo- e. nasterii lustrationem instituere , nisi vocantibus si ui*, S inuitantibus Monachis. Apud innocontium tertium lib.2. epistolata . Uiterbiensis Episcopus

relaxat procurationes sibi debitas a Monastellis sancti Laurentii, sanctae Mariae & iancti Angeli de Spatha. Aliqua eius generis priuilegia reperiuntur in Promptuario Antiquitatum Trecensium editarum a Camusatio, It priuilegium Alcencisi. ι . taris sanctae Mariae de Summa uera & de Braux folio 11 priuilegium trium altarium de Laderma in Corte, oodiniaca Corte. Reginiaca Corte,&pluribus aliis, quibus In priuilegus hoc annotandum, nempe consuetudines. procurationes, Circatas, Synodos sic altaribus praefatis remissas, ut tamen Episcopi Trecenses in earum pensionum locum annuum censum sibi soluendum retinerent. Neque Vero ex illimet aliquis postea priuile gia atque exemptiones, Monalteria non amplius cognitioni Si potestati Episcoporum, quoad res spiritales fuisse summissa: Nam ut antea notaui, istae ethmptiones solummodo spectabant immunitatem ab onere pensionum temporalium Et eo firmatur amplius ex Privilegio onasterii ian- 'rivilesti cti Galli. Quod extat tomo primo rerum Alema

sincti Galli . - . lax c

lom. i. te- mcarum parte prima. In eo quippe poli praeratas

2 4 Timmunitates diserte exprimitur onatheriuma, M subiacere Episcopo, quoad spiritalia Sic enim compendio eius loci praerogatiuae notantur .' ita

648쪽

Liber secundus a s

mi deinceps nullam potestati m Episivi in rebus eiuslem Monasterii haberent, neque in c 'nsu , neque in ulti alia praeter spiritalem tantummodo Episcopalis of icii dignitatem, &c. Vnde a vero, Vt opinor, absunt qui Ca-nonem Toletanum , Canonem Ilerdensem vo-

lunt Monachos a potestate Episcopi , seu Dioece sana lege liberos asserere Propterea quod istis

Canonibus remittitur Monachis pensio Cathedratici, &solutio tertiae partis oblationum. Issis quippe Canonibus Patres non tam studuerunt auctoritatem Episcopalem minuere, qua aerarium Monasticum augere. Unde frustra se torquent alii, confingendo nouum discrime inter legem Dioe- Vide disset celanam, de legem iurisdictionis. Eodem quippe L EM omnino sunt, dc imperium Episcopale significant: δ' ς Cuius plurimae fuerunt partes & notae, quarum una fuit res Ecclesiarum moderari, & tertiam oblationum percipere. Hanc vero partem suae potestatis commodo Monachorum studentes Episcopi remiserunt, ut annona largior & splendidior illis familia suppeteret , quos Deo penitus macipatos,& solius aeternitatis amore flagrantes, necesse erat aduersus vitae incommoda certis ac constitutis stipendiis honorari.

649쪽

Libre Secundus. ιγ' linquitur quid Cathedratici nomine praesulib. sol ueretur, ante tempora Concilii Braccarensis L. quo rebus Episcoporum auctis in eum modum, qui sustinendae dignitati suffceret, decretum est ne Episcopi a Parochitanis Presbyteris quidquam in posterum .ro honore praeterquam duos solidos sumerent. Placuit ut nullus Episcoporum, cum per Nioeefessivas ambulant, praeter honorem Cathedra duos folivis. ali quid aliud nor Ecclesia; tollat. Hane sanctionem siequentibus saeculis Patres & Concilia firmarunt. Pelagius ep ad Crescontu illustrem, p.ut..ν,a Concilium Toletanum 7. Canone 4. ubi Mona ς;C

steriorum Balilicae ab hac pentione eximuntur. Cm.1Gα Gelasius Papa episto. ad Fabianum Episeopum, 'ρ' - ν' & plures alii. Desbium vero an pensio haec grandis fuerit anmoderata, quod ex notitia monetaria petendum. Certum est ergo solidum monetam fuisse usu receptam, etia lub Adriano Imperatore Eius enim i a mentio fit in Edicto Praetoris composito per Iu-rilianum, ubi poena solidorum decem imponitur effuderitie

ei, qui in suggrudio subtus quod iter fieri solet aliquid posuerit, cuius casus possit nocere ambulanti. Nomen auteni solidi nactum est istud monetae genus. quod caeteris longe perfectius esset, nempe auri obryZi,hoe est,exquisiter percocti. Uale solidorum non idem semper fuit ac similis.Antiquissimis temporibus ex una auri uncia sex solidi fiebant, unde solidus sextula dictus est, ut ait Isid. in originibus, & liquet ex trito Versu Fanni

650쪽

- 1 8 De Iuribus oe Censibus D coporum.

Sextu ζι quae fertur, Nam sex lus uncis constat. Eadem ratione Graeci solidum nuncupant,

subinde vero imminutus solidi valor. Quippe Conllantini temporibus ex una auri uncia facti sunt septem solidi, unde libra auri continebat solidos octoginta ut patet exlegei. C de 'ondera- ρουιus odicis Theodosii anilib i 2. tit. 7. Verum valentiniani tempore legitimum pretio solido re stitutum , cautum quippe ut ex auri libra a solidi fierent. Caeterum annotandum solidos etsi aurei essent . apud Francos tamen minoris pretii fuisse, unde in Italia vendibiles non crant, hoc est , Alli. Lgimi ad commercium idonei , ita enim appellantur 'ς apud Theodositum, sicut in Extrauaganti. Mar. tini l. de em 'tione Gr menditione dicuntur pote et,

pro quo restituendum hoc est , vendibiles. Vnde Gregorius primus pensiones reru Ec-my'h clesiasticarum , quae in solidis soluebantur, iubet

tittibiis impendi inemptione aut V e stium aut seruorum,

si ii quandoquidem solidi Gallicani apud Italos pro

spuriis & decurtatis haberentur. Inuenio apud eosdem Gallos solidorum valorem. muta citium ac desultorium , modo enim valebant quatuor tantum. denarios. Vt ex lege Salica constat in quo 8oo. denarii dicuntur aequari Eoo. solidis, modo solidi quadraginta denarios argenteos valuerunt,i: , ut constat ex lib. . cap. tit. 1 f. unde census imposi-- ti seu domibus, seu praediis, seu perionis, valde dubii erant. Cum enim census illi in solidis condi restent ac taxati, ut loquuntur , cogebant de

SEARCH

MENU NAVIGATION