장음표시 사용
291쪽
DE Ius ΤΑ ΗΑERET. PUNITIONE Bigis aliquis damnatus est debet inquisitores haeretico Om ab ilΙius admonitione cessare: sed ulteriore adhue oportet eos adhibere diligentiam,Ut illum ab errore ad ueram fictem reuocen S sic Aiam illius a gehennae ince
Pere non ualeant.Et hic iam tertius est finis, ad que ulti m a dirigitur admonitio. Plurima sunt tenta da remedia Ut uel animam a' daemonis Plate eripiant. Si Machariu haereticum Papa Benedictus Per xl. dierum spatium sui dictum est supra quotidie monebat, utilitam in ordineePatus recipere multo instantius, re importunius id faciendum est ut aiam illius a' potestate daemonis erepta Christus inter choros angeloni illam recipiat. Saepe illam inquisitores admoneant, Jc si ipsi in eAhortationi-hus suis non profecerint,tunc alios uiros doctos, oduere pios, Schonestos ad habeant, qui illum admoneant. Et quamuis isti nihil aduersus haereticum praeualuerint, non in dedignentur alios ite* adhibere: qi no omnia possumus omnes. multi siquidem ad uerba Pauli comversi sunt ad fidem catholica, qui forte per Herba Petra, Sc alio ait apostoloni non fuissent conuersi. multi etiam in praedicatione Petri egeriat pniam, Sc baptizati sunt, qui forte atqS Apostolis prςdicantibus pniam minime eg1ssent. No enim oes per eundem uerbi minit trudeus ad se trahere decreuit: sed quosdam per Petrum, si QS per Ioanem,alios per Eernardum,aIios per Fraciscum, s.co.ra alios per Dominicum. Diuisiones gratiaν sunt ait Paulus)idem autem spiritus, Ac diu1siones ministrationum sunt dem aut Dominus, Sc diuisiones operationu sunt, idem uero Deus,qui operat omnia in omnibus.Et postquam uaria gratiaN genera enui merauit Paulus statim subiungit. Haec autem omnia operatur unus, atque idespicitias,diuidens singulis prout uult. Si Deus put uult, singulis dona sua diuidi non ergo omnia omnibuS co
cedit, nota igitur mirum si Petro dederit gratiam,ut possit conuertere Franciscum dc hanc non dederit Ioanni
292쪽
recatare conteni ut fp Rlique Pium ui stanctitate claR,
Quis id1ota illi Offerre procurent. Qin fieri est possibi-Ie,ut uox sancti hominiS simplicis Acidiotae potetior sit
ad haereticuna'cofunderidum, quam mille argum etatiores uiroo docto sit. Infirma enim huius mudi ut ait Pata 1. eor. xlus)elegit DeuS ut fortia quaeq; confundat. Vt supbia Pharaonis deqCeret DeuS, Sc duritiam frangeret, NON magnas,& raras elegit bestias, sed minutissima animalia,uidelicet nata scas cΥΠiis locustas. Sepe etiam DeUS Exe. . potentiores uult esses ImpliciSAIicuius hominis, S idiotae uoces quum omnium uiroi e docto0 syllogi os et enthymemata , ne fideS Tostra uideatur esse in sapietia hominum, sed cui ait Paulus)in uirtute Dei. Pro hac re COLE, est apertissimum, S relatu dignissimum exeplum, qanarratur lib. Io.Hisitoriis ecclesiasticae. .Et quo maeoruerbis adhibeatur fideS uerba, quae eadem historia re fert,hic inserere decreui,sic enim de gestisin cocilio Nicaeno referens ait: Quantam uero uirtutem habeat Q in; dei simplicitas,etiam eae his, quae inibi gesita referuntur Εα agnoscimus. Etenim C m pro studio rel1giosi Imperatoris,ex omni terra sacerdoteS Dei coissent, opinione co moti philosophi quoque, re dialect1c1 ualde nobiles,et opinatissimi conuenerunt.In quibus quidam insignis in arte dialectica,per dieS singulos, Cotarctus summi ce
taminis cum epis no S uiris adaeque 1n dialectica noimprobabiliter eruditis mouebat,α fiebat ingens spodiaculum, conuenientibUS ad audiendum doctis, Mitis teratis uiris. Nec tamen Ullo genere philosophus cocludi s quoquam poterat,aut constringi. Tanta enim dicend1 arte obiectis quaestionibUS occurrebat,ut ubi maxime putaretur adstrictUS,Velut Anguis lubricus laber tur: sed ut ostederet Deus: quia non in sermone re u
Der Aed in uirtute confisiti quida ex consessoribus simpliciss1mae naturae uir, Sc nihil aliud sciens : nisi Iesum Christum,& hunc crucirium, inter caeteros auditore S
293쪽
DE IVs ΤΑ Η AER E T. PUNITIONE episcopos aderat. Qui cum uidiisset Philosophum thalai
pho sermocinari. Tum uero nostri,quj sinplicitatem i
Iidos homines risui efficeretur iuncta simplicitas.Pedisti tit autem sensior, Δί hinc mouit sermonis exordium . In nomine n quitJesu Christi Philosophe audi, quae uera sunt.Deus unus est,qui fecit CCeltam,re terram, quique homini,quem de limo terrae formauerat, spiritu dedit
uerbum,ac sapientia,quem nos filium dicimus, huma nos miseratus errores Uirgine nascitur,&per passionem mortis a perpetuR DOS morte liberauit, ac resurre ctione sua aeternam nobis Contulit uitam. Quem & ex. pectamus iudicem omn1um , quae gerimUS,esse uent
rum. Credis hoc ita esse Phalosophe At ille uelut sinunquam ullum sermonem contradice cii didic1scet, ita ob stupefactus uirtute dictorum, mutus ad omnia hoc solum potuit respon dere , Ita sibi uideri, neque al1ud uerue 1e uuam quod di Xerat. Tum semor, si haec 1nquit)ita esse credis, surge,&sequere me ad tempIum,&hmius fidei si naculum suscipe. Et Ph1loχphus convenus ad discipulos suos,uel ad eos , qui audiend1 gracia conuenerat. Audite inquit) 6 eruditi um. Donec uerbis mecum gesta reS est, uerba uerbis opposui, & quae cebantur, dicendi arte subuert1: ub1 uero pro uerbis utrius oro cessit ex ore dicentis,non potuerunt resistere uerba uirtuti,nec homo aduersari potuit Deo. Et 1 deo laus uestrum potuit in his,quae dicta sunt,sentire, quae sensi, credat Christo, re sequatur hunc senem, 1n quo locu
294쪽
L I B E R S E E V N D Y 9. 13IsmpIicitatem potentiorem esse aci haereticou duritiam stangendam,quim mille uiro clocto' argutiae. Quo fit,ut non istis sit inquisitoribus haereticon si ad conruertendum aliquem ligreticum tantam aut alle' uini doctum adhibuerint: sed oporte ut Plures , Ec doctiores , quos noueritia illi adhibeant,neque hoc fatis esit iit consummate suum exequantur officium: sed opus est, ut iutos sanctitate excellentes quamuis idiotasti illos agno
scunt,illi offerant. iam ut diximus fieri est possibile , ut
Deus per merita uiri sancti Sc sim Plicis conuertat haereticum,quem uiri docti suis argiamentation1bus conue tere non Potuerunt. Admonere in lectorem decreui,ne putet me eNistimare hanc tam exactam , Sc tam prolixam admonitionem eiu 1ic necessctriam ante hqret1c1 codemnationem,ut nusi illa praecedente mer1to figeret1cus
damnari non pol sto seculari plati tradi. Nam ut tapeiam me dimise memini)si semel, Sc iterum legitime fuerit admonitus, Mille morationi non obedient satiSest,
ut ab inquisitoribus damnari possit, Sc seculari cradi potestati,ut patet per capitulum,Aci abolendam. de hsreticis. Sed hanc tam prolixam, Sc cam eZacta admon tionem dico esse necessariam,ut Caltem haeretici anima, si resipueri saluetu corpore 1llitaS Ad mortem danato, Forte haereticorum inquisitores eNPORUlabunt me, Marem nimium difficilem laborisin plenam il:is imponere uelim.Quibus ego respondeo malio m Riorem multo in acerbiorem esse laborem,quem limreticus Pp haeret ξm , Ec illi propter officium negligeter administratum, in inferno sustinebunt. Multa in t toIerarida, ut uel unam animam ex inferni faucibus liberet Pastor, c rector. Fi IiuS Dei ut nos a' daemonis eripere L Potestate, carnem Nostram cum omnibus feretilius mise S alsumere, M mortem in illa pati dignatus est. NON est igitur aequum, ut inquisitores,iMEpiscopi, quiti HS hoc incumbit nego lum,pro haeretici anima recupetraΠda Praefatos admo
nitionum labores subire recusent , Pro qua Christus G
295쪽
DE I VS ΤΑ Η ERET. PUNITIONE.lius Dei mortem subire non recusauit.
meliamus haereticus merito censet M incorrigibilis, O qui, e dicendus rela ras . Cap. E.
Quia ecclesia haereticos, qui relapsi appellantur tanquam in corrigibiles punit deo necessarium fore existi maui,hic perscrutari quis dicatur relapsius. Eifariam edtigere potes Ut aIi quis dicatur relapsus. Nam quidam
est aperte reI-psius . Alter autem non ZPerte, L manifesteest relapsas sed propter IuriS Praestamptionem, quae taliS,Ac tanta est,ut contra illam nulla probatio admi, latur,relapsa S censetur. Vt quis manifeste relapsus dica
haeresim fuerit lapsus, Sc de illa accusatus, M pD illa d,
natus, Jc post illam damnationem, haeresim in iudicio abiurauer1t. S CGm est,ut posthmOi abiurationem, it euin haeresim Iariatur. Quae duo,si alicui conuenerant, meis manifeste relapsus dicetur, k erit. Si altem ho' desit, quamuis forte possit dici relapsuS: sed non aperte,et manifeste relaptas. Sunt adhuc alij ut diximus)qui &sinosint manifeste relapsi,nec de ipso relapsiu aperte covictis quadam mitaris praesumptione censentur relapsi.Ηi aut dupliciter cori tingunt. Nam qui de haeres tam uehemetem dedit suspitionem,ut purgatione canonica indigneri quamuis non fuerit de crimine conuictus, si post ab iuratam haeresim,iterum in haeresim labi contingat, hic
auris p caesum Plione censetur relapsus, ut patet in capita Accusatus P STAgrapho. i. de haereticis. 11bro. 6.Illum .n.
qui uehemeiatem dedit de haeresi QOitionem, Ius Canonicum fingit fiat delapsum ut si postea in haeresim reciderit,merito Possit dici relapsius. Haec aut deuehemeter suspecito intelli Renda sunt: qiii qui modicam,& leuem de haeresi susipitiinem praebuit, quamuis postea in haeresim
labatur,nOU Gicet es relapsus. Punitur m grauiuS, quam si absque nulIS praecedente suspitione tunc primo in hae resim laberetia haec habentur in praefato cap. Accus a
296쪽
LIBER SECUN DV s. I; quoniam qui abiurauit haeresim simpI iter,hoc est non . exprimens hanc,aut illam:sed lis resim absolute,aut qui abiurauit haeresim generaliter,hoc est,omnem haeresim, si postea in tigresim quamuisnori eandem Iapsus fuerit,
merito relapsus iudicatur ut expresse habetur in eodem cap.Acculatus paragraeu uero. DifficultaS in no parua hic oritur de illo qui contricte, M Cotracte abiurauitata ait solam de qua accusatus, aut uehementer sus ecfetus
fuerat,haeresim abiurauit: si postea non in eandem: sed in aliam haeresim fuerit lapis, an talis sit dicendus relapsius.Glossa in illo eodem paragrapho in uerbo, simplicite dicit se credere talem non esse dicedum relapsum. Et illius sententiae ego etiam subscribo, Min illam manihus ut dicitur) 3c pedibus eo: qm si Papa uoluisset huc
talem pro relapso haberi,non fati' et cum illa modifica tione,M uerbo hi restrictione loquutus: sed absolute dixit set eum,qui semel hqresim quomodolibet abiurasset, si postea inhaeresit laberetur esse dicendum relapsum. At cum dicat eum esse dicendum relapsium qui hyesim simpliciter,uel gnaliter abiuraui α postea in eandem , aut aliam haeresim incidit, eo ipso Uisus est a nomine re
lapsi excludere illum, qui postquam unam singulare haeresim abiurauit in aliam lapsus est. Sed ex hac difficultate alia uia1nquisitores haeretico Is,Pradenter quidem,seliberant, quia haereticum semel ci eprehensum,non eam solam, de qua accusatus, aut uehemen ter suspectus est :sed omnem haeresim abiurare com p ellunt. Au au te hoc iuste fiat,supra lib. t. cap. .diso UzRuimuS. Alio modo dicitur aliquis ex iuris fictione rela PsiuS,cta uidelicet post abitaratam haeresim acceptat,deci iacit,taisitat , siue asso Ciat,atat dona,vel munera haereti Ci S doria Vel mittit,sea fauorem illis impend1t: qui excusari non possit. In hoc enim cari ius praeimit istum, qui alia S in ligresim lapsus fuerSt,ideo aliquod ho0,queentari C dirimuS, facere: QR Driorem,quam abiurauit i resim iterum approbat. Sed
i scae illo intelligenda sunt si de cuiuS Priori lapsu semel
297쪽
DE xvsΤA HAERET. PUNITIO ME constitis sitae hoc ante abiurari nem,sive post illam ess ctiterit. Nam de illo solo loquitur teXtUS in eodem cab. Accusatus,paragrapho ille quoque - Sed circa dicta in illo para grapho duo mihi oriuntur dubia,qus non parianam Vni tire difficultatem .Primum est,an is,qui ob Iam uehemetem de hsresi suspicionem,omnem fisrelini abiurauit,si post istam abiurationem hyeticos recepit aut munera misit,aut aliquod illON Uus in illo para ora Pho enumerantur,fecit: fir dicenduS relapsus. Et forte ali cui uici e Bitur,quod sic: quia post abiurationem gna- Iem l fresis,iteWinuehementem incidit hyesis suspicione,hςreticos recipiendo aut munera illiS dando,uel mittendo. Ego uero duplici motus ratione contrarium diacendum ei P puto. Prima,quia nullus est textus, quo dictum illuci probati pos1it morsi per consecturas hic agere licet eκ textu illius paragrapho magis coniicere licet hunc talem , de quo nunc di utamuS,non esse dicendurelapsum, Q rh si illum Papa iudica1sset esse dicendum rei Spsum,n ora addidisset uerba illa, per quς manifeste ab illa regula generali illum eYcepit sed generali uoce sui se set loquutas. cens autem de cuius lapsu in listesim ante abiurationem constiterat,vel nunc constat,apertes,
tiS eaepressit 1llum,de cuius lapi nunquam constitit, noesse dicendum relapsum. Scda ratio est . quia omniS, qscam iura iudicatur relapsus,oportet,ut fallem semel sit aperte, Sc manifeste lapsus in fisresim, Ecde illa conubcrUS .Et ita DP unum apertu lapsium, re alium ex iuris ει CEOne,Aut Prsiiumptione,merito iudicabitur relapsus: sicut Patet in duobus casibus,de quibus loquitur cap.Accusatus Paragrapho primo. Sc paragrapho ille quoq; Vbi autem sola fuit suspicio,etiam si semel,&iterum ue
hementem prςbuerit de hsreuispic1onem,mea senten tia non dicetur relapsus: quia suspicio, us ex lege, Te non OrizUr,id est,quam iura non approbant, de cofrem Arit, NUN RNam erit lassiciens,ut recte per illamus pos
sit damnara. Cum ergo nulla sit IeX, quae iubeat suspic
298쪽
LIBER IECUNDU R. 133niIIum,qui propter solam suspicionem haeresim abiurauit, si postea haereticos receperit,aut munera illis dede rit , in fauorem haeresis hoc fecisse: Coouincitur ut pro pter hoc non sit censendus relapsus: sed purgatio canonica est illi iniungenda,& grauius meo iudicio puniri dehet propter secundam,quam praebuit sta icione,quam punitus fuit cum primam dedit. Secundum dubium Scquidem multo mea sententia dissicilius, ect de illo cuius Iapsus in haeresim,sue ante abiurationem,sive post,fuit manifestus , re notorius, Zc postea re Cepit haereticos , aut illis dedit munera:sed tales haeretici,quibus munera dedi non sunt suspecti de haeresi illa n Raamisti, armanera dat,fuit Iapsus, imo constat tales haereticos long1Gsime ab illa haerest distare, an qui huicismodi haeret1cis munera dedit, postquam ipse haeresim abiurauit, sit dicendus relaPsus per textum illius,paxa grapho ille quo que . Et videtur quod non quia qn aliquid lege sanci tur propter aliquam rationem in ipsa Iege expressam, qIegislatorem,ut sic statueret mouit,si reS talis occurrat, cui ratio legis nullo modo possit aptari, credendum est illam talem sub lege non comprehendi. Quia lex ut ait Panormitanus in capit.finali de rescrip riS,non est aliud, qua m ratio ipsius legis.Ratio autem Q Am textus ille affert, ut qui post abiuratione haeresis re Ce Perit lis reticos, aut uisitauerit,aut munera illis dederit,uel miserit,sit di cendus relapsus,est quia ut dicit illum eae approbati a se prius errorig consequentia non est dubitam illud recis se. Haec ratio cum eY sola suspicione, Rut praesumptione Procedat, Sc non ex facti euidenti cirCRillum sola uim suam tire uidetur,qui post abiuratam haeresim comuni cauit haeretico fauenti eidem haeresi, ira quam illum i psum fuisse constitit, aut saltem communicaint haereti co fauenti alteri haeresi,quae nimiam hRbet connexione Cum illa, in qua ille prius lapsus fuerat. Tunc enim ex tali' commicatione cum haeretico, merito praesumi debet,illum ad eandem quam prius abiurauerat haeresim
299쪽
rediisse: quia haereticum illum defendentem recipit uis,lat,aut munera illi ci OUH uel mittit. Si tamen 1s qui h resim abiurauit,cGm Unicat haeretico, de quo constat , Iiam ualde diuersiam haeresim tueri, α non eandem mille alius abiurauit,NON Uideo quo eThmoi conuersatio ne suspicati liceat 1ittam ad eandem haeresim redi e: euconstet illum talem, cum quo Conuertatur illis, esianate contradicere, de qua isti fuit olim conuictiis. Forsita hic aliquis mihi respondebit, quod quamuiS non oporteat ex tali conuersation e suspicari istum ad eandem hi resim redhiΙe,quam prius tenuerat,& Postea abiurauerat, bene in prsimere Oportet istum in aliam haerelim incidisse,& hoc fatis esse,ut merito relapsius dicatur.Cotra hanc inrnsionem ipsemet textus agere uidetuTquiaxo quare textus dicit istum,ci post haeresis abiurationem here cic S comunicatait esse dicendum relapsum,est:quia Drssumitur ad prssatum errorem redηme.Ex quibus uer
his colligere oportet illum, qui non dedit suspicionem redijsse ad pristinum errorem, non esse dicendum rela psum. Nec Obstat, Ma dicitur in par. Eu uero.allum qui generaliter tisresim abiurauit,si post ea in illam, aut aliatisres1m labatur, esse dicendum relapsum: quia textus ille non loquitur de illo, ut ex iuris fictione,Aut prssumptione dicitur relapsius: sed de illo.qui est aperte,&ma infeste,&sine ulla fictione relapsus. Et certe, si semel de haeresi est conuictus, si post abiurationem haeresis generalem, in illam aut aliam haeresim aperte lapis fueris, dicetur relapsius. Qui no est bis de haeresi conuictus: sed ex iuris fictione dicitur relapsus, ut iuris fictio sit adue
sus illum ualida oportet,ut in eandem recidat haeresim, de qua prius suspicionem dederat uehementem. Nam de hoc ita docet textUs eXpresse in capite,acculatus. paragr. Primo.Et ut meR clariuS pateat sima, uerba textus in medium proponere decreui.Accusatus *nquit, de haeresi,uel suspectus, coΠtra quem de hoc crimine magna,
dc uehemens suspitio orta eratii haeresim in iudicio ab-
300쪽
Ε Ι 8 E R Is E C V N D V s. I34 Drauit,& postea comittit in ipsa, ceseri debet quadam
iuris fietione relapsius. Haec ibi.In quibUS uerbis id an notandum est, quod ait: Et postea comittit in ipsia. Ex quibus uerbis fatis aperte colligitur il Ium,qui positabiniurationem comittit in alia haeresi, Sc non ira illa, cie qua prius uehementem dederat suspitionem, Non esse dice dum relapsium.Et MVta hunc modum, ego Censeo intelligenda esse uerba quae habentur in ParctgrH. ille quoq;. Nam sicut in casu, i ponitur in param . Praecedit uehemens suspitio, Sspo a sequitiar aPta comissa Ο ita econtrario incam,de quo loquitur. Paragr.ille UMO . Praecedit aperta comissio, Sc postea sequitur uehemens suspitio. Sicut ergo in casu primo,ut quis dic Az reIApsius, Oportet, ut mittat in illa haeresi, de qua priuS fuerat uehementer suspectus: ita etiam in casu sectando , ut dicatur relapsus,oportebit ut de eadem haeresi fit uehemeter struspeetus,de qua prius fuerat aperte conuictus. Et quide, ut sic fiat ratio ipsa suadet: ussi non est aeutatam ut Patis omnino sint conditionis in iudicio, is qui ci e haeresi bis fuit aperte conuit tus, Jc ille, qui semel tro fuit Conuictus, Sc iterum uehementer de haerest susspectus Per hoc
enim mea fiata distinguuntur, quod is , qui bis de haeresi fuit aperte conuictus , sme secundo in eandem reciderith tam siue in aliam dicetur relapsius,prssertim si postiquam suit primo de haeresi conuictus, omnem haeresim generaliter abiurauit. Qui vero' semel im fuit de haeresi
conuicvis, Ac item uehementer suspectus,sitae praecedat
aperta comissio, Ic postea uehemens suspicio, siue e connatio,non dicetur relapsus: nili ad eandem redierit ho resim,de qua prius fuerat conuietus ,uel uehementer suspectus . Et ego quidem ita dicendum esse Censeo: nisi aliquod sit ecclesis decretum, quod huic meae siniae RPer te re Pugnet. Nam si de ecclesiae decreto,quod hia1 C me' sinae Aperte contradica utcunq; constiterit, si alim hac am HIaira pro recantata haberi peto. Om ecclesiae